Arquitecto: Julio Cano Lasso.
Data: 1986-1989.
Zona: Campus Norte.
En 1964 o arquitecto Julio Cano Lasso realizou un conxunto de pavillóns para albergue de peregrinos, con ocasión do Ano Santo. A obra, concibida como temporal, mantívose anos ofrecendo aloxamento a estudantes. Sobre a traza daquela obra, modesta e exemplar pola súa racionalidade e implantación, o mesmo autor construíu o Auditorio de Galicia. Este gran complexo, destinado a dotar a Santiago dun edificio capaz de desenvolver unha programación musical e expositiva de alto nivel, proxectouse cunha serie de severos volumes de pedra, co contrapunto de panos de vidro horizontais, con particións brancas e miúdas, que evocan a tradición das galerías.
O edificio do Auditorio amosa a súa vocación de construír a cidade ao respectar a praza existente para convertela nun grande escenario urbano, porticado en dous dos seus lados, antesala exterior do edificio. Tras o sobrio pórtico elévase o volume prismático da sala principal do auditorio. Este volume cego e totalmente forrado por un muro de cantaría de granito cego é o referente visual do edificio desde os diferentes lugares de Santiago desde os que é visible.
Un regato existente emprégase para crear unha gran lámina de auga na parte traseira do edificio, onde se deseñou, vinculado ao equipamento cultural, o Parque da Música en Compostela, ao que se abren xenerosos panos de cristal como a galería do restaurante, que queda voada sobre a auga, ofrecendo unha fermosa vista do parque e da cidade histórica como fondo.
É posíbel acceder libremente ao vestíbulo e ao restaurante. A visita á sala de exposicións ou aos distintos auditorios está condicionada pola celebración de concertos.