Pasear pola cidade histórica, pola noite

As noites teñen unha luz especial nas rúas da cidade histórica. A iluminación amarela, nostálxica, coidada, embelece con sutileza os monumentos, suavizando as arestas e contribuíndo á atmosfera atemporal de Santiago.

Merece a pena deixarse levar polas súas rúas, e atoparse con espectáculos improvisados na praza de Praterías, ou con artistas ambulantes na praza de A Quintana... Ou co saxofonista do Obradoiro, que coa súa melodía acentúa a sensación de irrealidade e de ingravidez da praza... Ou os músicos do arco do Pazo de Xelmírez, onde hai unha acústica perfecta, profunda, resoante, que invita a sentarse no anfiteatro ocasional que son as súas escaleiras... Ou a Tuna Universitaria, presente case todas as noites nos soportais do Pazo de Raxoi e, os fins de semana do inverno e diariamente durante o verán, na rúa Franco e arredores, e tamén en San Paio de Antealtares, trasladando coas súas melodías á cidade, por un intre, ao seu mítico pasado: ‘Triste y sola / sola se queda Fonseca. / Triste y llorosa / queda la Universidad...’

En Compostela hai habitantes sempiternos, que só viven durante a noite, como o peregrino da Quintana, cuxa sombra aparece como resultado da proxección da toma de terra do pararraios da catedral no ángulo da Berenguela coa Porta Santa.

É moi recomendábel quedarse un rato na Quintana e observar aos que a cruzan mentres veñen e van, e escoitar as campás da catedral, que marcan o ritmo dos cuartos de hora da noite. Sentado nas escaleiras, ou no banco corrido da fachada do mosteiro de San Paio de Antealtares, ou nunha das terrazas dos cafés, un comproba que é certo que a serenidade e a habitabilidade son as características inequívocas das cidades históricas.

O perfil da cidade dende o paseo da Ferradura, coa catedral sobresaíndo da masa de edificios na noite... ou a vista oposta, dende o parque de Belvís, que abarca todo o sueste da cidade, onde un pode imaxinar a vida doméstica dos seus habitantes a través das luces que se acenden e apagan... Dende esa distancia todo é amábel, doado de comprender... É unha visión cinematográfica da cidade.

Estas, e moitas mais, son imaxes das rúas, non programadas, que merecen un paseo, e que axudan a comprender non só la monumentalidade, senón tamén a vida diaria en Santiago de Compostela.