A comunidade monástica de Antealtares ten as súas orixes no século IX cando, a raíz do descubrimento do corpo do Apóstolo, o rei Afonso II fundou, nas inmediacións do sepulcro un mosteiro para os monxes benedictinos que custodiaban e daban culto ás reliquias de Santiago.
Froito deste labor, que xunto co servicio litúrxico e a atención aos primeiros peregrinos, centrou as tarefas da comunidade durante séculos, é o legado cultural, parte do cal se alberga hoxe no Museo de Arte Sacra. Nel, xunto ao primitivo altar levantado sobre a tumba de Santiago polos seus discípulos, podemos encontrar pezas como un fermosísimo Cristo do século XIII pertencente á antiga igrexa románica, unha edición de 1610 da Regra de San Bieito que constitúe un exemplar único e o relicario de prata que garda o brazo de San Paio, como parte dunha interesante colección de pezas de escultura, pintura, ourivería, ornamentos litúrxicos e documentos, explicable desde claves benedictinas e xacobeos.