Evento organizado por No todo el pescado está vendido, que reunirá nos nosos corredores a 80 artistas procedentes da xeografía galega e nacional. Haberá ilustración, pintura, cerámica, ourivería e zona textil, como unha forma de dar visibilidade aos traballos artísticos e artesanais da nosa contorna. A xornada inclúe programación complementaria, con música en directo de Paco Nogueiras, a presentación do libro Las amigas del espejo de Alejandro López e actuación musical do Modulador de Ondas co seu Theremin. Tamén se ofrecerán diversos talleres ao longo de toda a xornada, nos que será posible experimentar cos artistas alí presentes. O Mercado da Arte está pensado para o disfrute de todos os públicos, para dar a coñecer os artistas e a artesanía emerxente e contemporánea, fomentar a economía circular e, sobre todo, para poder mercar pezas que conteñen unha historia e moita dedicación.

No marco da exposición "Tras a pegada das musas", a artista compostelá Mareiras pintará un cadro en directo.

Esta acción busca reivindicar o papel da muller como creadora, máis alá do tradicional de musa ou pupila.  

No marco da exposición "Tras a pegada das musas", a artista compostelá Mareiras pintará un cadro en directo.

Esta acción busca reivindicar o papel da muller como creadora, máis alá do tradicional de musa ou pupila. 

O Encontro Internacional de Cadernos de Viaxe Compostela Ilustrada é un evento anual que reúne ilustradores, caderneiros, debuxantes urbanos e amantes do debuxo de viaxe na cidade de Santiago de Compostela (Galicia).
Naceu no ano 2016 da man de El Patito Editorial e baixo a dirección de Miguelanxo Prado.

Desde entón consolidouse como unha cita de referencia para quen traballa con cadernos de viaxe (sketchbooks) e debuxo urbano en España e tamén a nivel internacional.

+INFO

A exposición Estrutura dun zumbido de Alberto Ovejero está marcada por un forte carácter autobiográfico, apoiándose en diferentes formatos como ilustracións, pinturas, colaxes e pezas audiovisuais cunha ampla diversidade de técnicas que van dende o óleo, pasando polo acrílico ata o grafito, tendo o debuxo como principal ferramenta e canle de expresión para canalizar os seus pensamentos recorrentes nun exercicio de autosanación. A estes pensamentos denomínaos zumbidos.

Estrutura dun zumbido abarca un proceso longo dende unha reflexión persoal sobre cuestións e temáticas que afectan a súa xeración, como son a diversidade sexual, o xénero ou a saúde mental, conseguindo deste xeito provocar no espectador distintos interrogantes sobre a identidade e a experiencia humana. Ovejero fala dos ecos do trauma e do pasado que resoan e compoñen o seu mapa emocional, que descompón e resignifica no profundo da súa identidade. Afonda o surrealismo e o simbólico, entrelazando os límites da anatomía e a introspección emocional. A súa obra está marcada por unha exploración inquebrantable da forma humana, a miúdo presentada dunha maneira fragmentada e distorsionada que invita ao espectador a un espazo de contemplación e inquedanz

Nova exposición individual que ten como protagonista a exuberancia sensorial e a explosión cromática da pintura da artista zaragozana Alejandra Atarés (Zaragoza, 1987). 

En Flores: resistencia, poder e renovación volveremos atopar o personalísimo código estético da súa pintura, onde a cor saturada e un xesto decidido póñense ao servizo do matérico e da desbordante personalidade da artista. Unha exuberancia floral menos naturalista, máis conceptualizada que en traballos anteriores, que evoluciona no espazo pictórico cunha forza inusitada. En sazón, as flores de Atarés dan lugar a unha trasfega visual que flúe desde o fondo das pezas cara ao público conectando desde o sensorial, bordeando o sinestésico. 

Rafael Úbeda leva pintando sete décadas. A exposición Úbeda. Visión retrospectiva abrangue unha ollada completa da súa traxectoria creativa, afondando nos fitos máis relevantes da súa obra e das pezas representativas que marcaron cada etapa do camiño. 

O artista, logo de sete décadas en activo, representa unha parte da historia da arte que enriquece o patrimonio de Galicia, así como unha das figuras das artes plásticas máis notables en España con conexións en diferentes lugares e escolas de Europa.

Esta mostra supón un relato pictórico que ten en conta as súas etapas vitais, moi vencellada aos lugares nos que habitou (Pontevedra, Madrid, Holanda e Italia). A exposición propicia unha viaxe polo universo e a biografía dun creador que representa un dos nomes principais da pintura galega. Así, o Museo Centro Gaiás reúne nesta mostra 56 pinturas, cinco debuxos e unha peza audiovisual inédita que axuda a comprender a súa evolución.

Exposición de Guillermo Simón, artista asturiano que leva a suas costas case 40 mostras individuais e máis de 100 exposicións colectivas. 

Esta serie de obras propón unha viaxe emocional a través de paisaxes que superan a simple representación visual. Están desprovistas de calquera referencia a un lugar concreto. O que busca é convidar ao espectador a explorar un territorio de sensacións puras, onde o concreto se disolve no abstracto.

Gregg Simpson e o comisario independente Allan Graubard, que colaboraron en dous libros, Sirenes e Western Terrace, presentan unha exposición da preocupación de Simpson pola Escola de Pont-Aven de artistas como unha reimaxinación surrealista dese grupo.

Comezan co regreso de Simpson á imaxinería arcana e os símbolos herméticos establecidos na serie Dream Gardens de 2018-2019, recentemente exposta en París, Copenhague, Roma, Turín e Padua. Igual que Gregg Simpson, moitos do grupo de Pont-Aven interesáronse pola teosofía e afondaron no ocultismo e nas relixións orientais, o que levou á formación dos Nabis (ou Profetas), cuios intereses polo simbolismo precederon a algúns aspectos do surrealismo.

A exposición inclúe alusións á “coiffe”, o icónico tocado das mulleres tradicionais bretonas, cuios orixes remóntanse aos druídas celtas. Os lenzos son alegorías metafísicas definidas con precisión, incluídas obras nas que aparecen formas ataviadas en peregrinación, como no cadro de Simpson El camino de Pont-Aven.

As obras sobre papel están realizadas en gouache e pastel e son de creación máis espontánea nun principio, pero complétanse con certa precisión. Nas vitrinas expóñense Los módulos bretones, pequenas obras sobre papel que o artista creou mentres viaxaba por Italia, e Los talismanes de paisaxe realizados plein-air mentres recorría Pont-Aven.

As anteriores exposicións de Simpson na Fundación Eugenio Granell, e a aceptación da súa obra na colección permanente da Fundación, prepararono para futuros éxitos, como a súa participación na gran exposición e libro Surrealismo sen fronteiras, celebrada no Museo Metropolitano de Arte de Nova York ou no Tate de Londres.

Beatriz Mosés é una muller de mediana idade soñadora e imaxinativa. Tras a perda da mobilidade da man que empregaba para todo tivo que volver a empezar.

Hai pouco máis dun ano, decidiu retomar a pintura, un camiño que, pouco a pouco, a levou ata o día de hoxe, onde ten o pracer de presentar a súa obra ao público.

Beatriz traballa con acuarela e pluma de tinta, acrílico, algúns óleos, así como diversos materiais e tamaños. Ademais, explora tamén outras técnicas como o debuxo a lapis, carboncillo ou rotulador, e complementa as súas obras con poesías propias, creando un espazo onde a pintura e as palabras se funden en harmonía.

Esta é a súa terceira exposición, que se presentará o martes  6 de maio ás 19h, Beatriz estará pintando en vivo e realizará unha visita comentada, onde explicará en detalle o proceso creativo e as emocións que inspiran cada unha das súas pezas que van acompañadas tamén de poesías da autora.

Exposición das artistas madrileñas Consuelo Chacón e Patricia Mateo e o artista, tamén madrileño, José Luis López Moral.

Este proxecto multidisciplinar, que transita fotografía, pintura, vídeo, instalación e son, adéntrase dende a arte, a experiencia e a natureza no universo das meigas, do patrimonio botánico e da tradición galega, no imaxinario das lendas e das supersticións, nos saberes populares que tan firmes alicerces teñen construído na cultura senlleira do noso país. 

A partir dunha profunda investigación e un intenso traballo de campo, percorrendo moitas trazas da xeografía galega e indagando nas febras da tradición e da memoria, con obras de pintura, fotografía e instalación, Consuelo Chacón, Patricia Mateo e Jose Luis López Moral sumérxennos en mundos máxicos, cheos de simbolismo e ambigüidade, atmosferas de ensoñación e simulacro que transitan entre o real e o ficticio, reivindicando o valor da sabedoría popular e da natureza, a rica raíz da identidade cultural galega, o papel das 'bruxas' e dos relatos que se tecen nas marxes do discurso sistémico. Sempre na procura de interpelar e situar ao público, nun estado simbiótico de cuestionamento, estrañeza e fascinación, para que, na procura de respostas, só atisven preguntas, nas que tal vez, atoparse a un mesmo, a unha mesma.

Comisariada por Paula Cabaleiro.

Exposición de pintura e escultura do artista Xaquín Chaves.

A exposición Boutique Amparo, comisariada por Eduardo Valiña forma parte das mostras conmemorativas do trinta aniversario do museo.      

Terceira exposición individual en Galicia da artista Laura Nieto. A mostra reúne 12 pinturas nas que a artista propón un percorrido visual e simbólico por paisaxes nas que a natureza e a pegada humana coexisten nunha constante ambigüidade.

A obra de Priscilla Monge, foi frecuentemente incluida na escena posconceptual latinoamericana dos noventa, pero hai que ter en conta que neses anos nin Costa Rica nin a rexión centroamericana á que pertence figuraban nos mapas da arte latinoamericana recoñecida internacionalmente.

As súas pezas están situadas entre as dimensións significativas do verbal e do visual dos signos e as representacións. Como ela mesma afirma: “Atópanse nun espazo fractal, ese espazo entre a palabra e a imaxe e viceversa. É nese límite onde a arte xera un lugar seguro e de busca espiritual e seguramente de cambio”.

“En el camino” é unha exposición realizada por Abel Barandela nestes meses en directo, no Camiño de Santiago. O artista preséntanos unha colección de obras elaboradas coa técnica da Enopintura —pintura con viño—, nas que representa o Camiño de Santiago en diferentes facetas.

A mostra ofrece unha escolma representativa da traxectoria de José Ortiz (Santiago, 1955), un artista multidisciplinar que leva décadas desenvolvendo un traballo singular no eido da escultura, a forxa artística, a pintura, o deseño e o pensamento crítico. A través das súas obras, Ortiz explora a relación entre materia e forma, tradición e contemporaneidade, cunha linguaxe estética propia que dialoga coa memoria cultural galega e os desafíos do presente.

En 1999, o CGAC, baixo a dirección de Miguel Fernández-Cid e en colaboración coa Escola Internacional de Teoría nas Humanidades da USC —impulsada polo entón reitor Darío Villanueva—, organizou un ciclo de conferencias sobre ciencia, tecnoloxía e arte titulado The Special Plenary Series on Science , Technology and the Arts. Aquel simposio reuniu figuras destacadas de distintos ámbitos do coñecemento e da creación, como o poeta e premio nobel de química Roald Hoffmann, o novelista francés Michel Rio ou a artista serbia Marina Abramović. Segundo Margery Arent Safir, coordinadora do evento, o seu propósito era “ser un encontro especial de práctica e teoría, lóxica e estética, de feitos, imaxinación e expresión: unha exhaustiva gramática do coñecemento e da sensibilidade humana na ciencia e na arte”.

Vinte e seis anos despois, nun contexto no que urxe recuperar unha visión menos fragmentada e máis global da realidade, ese diálogo entre ciencia e humanidades resulta, se cabe, máis necesario. A arte, na súa transformación continua, sempre estivo ligada aos avances tecnolóxicos e ás novas ideas que estes impulsan. Pero na actualidade, debido á incidencia directa que os avances científicos e tecnolóxicos teñen na nosa vida cotiá, a relación da ciencia e a tecnoloxía cos campos da creación é máis estreita ca nunca. A tecnoloxía non só transformou as prácticas artísticas; tamén contribuíu a moldear e a enriquecer a nosa maneira de percibir e comprender o mundo, incorporando un principio positivo e dinámico: a incerteza, que opera ao mesmo tempo como límite e como resorte crítico.

Neste sentido, a computación cuántica abriu un novo escenario de intelixencia artificial, capaz de despexar incógnitas do saber, pero tamén de suscitar dilemas éticos sobre o seu uso.

Percepción e incerteza non é unha exposición de tese, senón unha experiencia inmersiva que, desde a imaxe e os seus límites, propón reformular a tensión entre a percepción e a incerteza. Para iso reúne as obras de tres artistas que traballan coa imaxe en movemento desde perspectivas moi distintas e con propostas experienciais diversas: Jaione Camborda desde o cinema, e Joan Fontcuberta e Max de Esteban desde a fotografía e o vídeo.

Cada unha das pezas seleccionadas aborda as ideas de percepción e incerteza desde un ángulo diferente. En Génesis.IA (Xénese.IA), Joan Fontcuberta explora a maxia da intelixencia artificial e o seu potencial como xeradora de experiencias visuais inéditas. Nas obras de Max de Esteban, reunidas nun díptico de ton distópico, advírtese sobre os riscos de manipular a ciencia ao servizo da bioeconomía e da infopolítica global. Finalmente, a instalación de Jaione Camborda introdúcenos, desde a empatía, no universo perceptivo dunha persoa xordocega e ofrécenos unha metáfora das infinitas posibilidades e contradicións do mundo cuántico.

A Galería LUISA PITA presenta o vindeiro venres 16 de xaneiro ás 20:00 h a exposición colectiva Convivencias, unha mostra que reúne a obra de Martina Rodríguez Morán, Alejandra Atarés, Laura Nieto e Ana Margarita Ramírez. Catro artistas de recoñecida traxectoria cuxas propostas pictóricas dialogan desde linguaxes diversas para conformar unha exposición emocional, vibrante e profundamente contemporánea.

Esta primeira exposición da galería en 2026 propón un encontro entre estéticas e discursos que abordan a práctica pictórica desde procesos moi distintos, mais que comparten un notable poder de atracción visual e unha sólida construción conceptual e simbólica desenvolvida ao longo das súas respectivas carreiras.

Tal e como suxire o título, Convivencias propón compartir un mesmo espazo aceptando a diferenza como valor, entendendo a coexistencia como unha forma de enriquecemento mutuo. Un convite a convivir coa arte desde a pluralidade e o respecto pola singularidade de cada mirada.

O venres 13 de marzo ás 19:30 h inaugúrase a exposición “Voluntades simultáneas” dos artistas ferroláns Sofía Piñeiro e Xabier Cano no Hotel Virxe da Cerca en Santiago de Compostela. A mostra enmárcase dentro do convenio expositivo desde 2011 entre Pousadas de Compostela e a coordinadora de exposicións Cristina Carballedo Penelas, que permite que artistas profesionais intervistan con obras contemporáneas nos nobles espazos do edificio do século XVIII.

Sofía Piñeiro (Ferrol, 1981) é licenciada en Belas Artes pola Universidade de Castilla-La Mancha e profesora de debuxo e pintura. O seu universo plástico mestura a revisión da poética do paisaxe e escenas costumbristas con trazos sarcásticos e infantís, utilizando cores vibrantes e escenarios que combinan fantasía e reflexión sobre a percepción da realidade.

Xabier Cano (Ferrol, 1984) é ilustrador freelance, pintor e arquitecto de interiores. Formouse en distintas técnicas pictóricas e, desde 2021, dedícase integramente á creación artística, fanzines e publicacións ilustradas. Ambos os artistas participaron recentemente en exposicións como “Neoterritorios” no Museo da Construcción Naval de Ferrol e estarán neste mesmo espazo este verán nunha mostra colectiva sobre o Camiño de Santiago e o eclipse de sol.

O Consorcio de Santiago organiza a exposición “A alma de Compostela: un percorrido en acuarela e fotografía” na Casa do Cabido (Praza de Praterías), que poderá visitarse de balde. 

A mostra forma parte do Proxecto Compostela, unha investigación visual do colectivo LUCET na que a práctica artística actúa como ferramenta de análise do territorio, da memoria e da experiencia urbana. Mediante a acuarela e a fotografía, os artistas ofrecen unha lectura da cidade como paisaxe cultural construída ao longo do tempo a partir da interacción entre espazo, historia e persoas.