A Cidade da Cultura acolle ata finais do mes de febreiro a exposición titulada 'Ex libris Gallaeciae', unha mostra que percorre a través de case 100 exemplares bibliográficos, entre códices, manuscritos e primeiras edicións, a construción da identidade cultural galega.

Os organizadores da mostra realizaron unha selección de obras bibliográficas de alto valor prestadas por unhas 20 institucións, arquivos, bibliotecas e particulares, algunhas delas nunca expostas anteriormente e todas representativas de momentos e elementos clave na cultura galega. A mostra está concibida como un libro, cun prólogo, onde poden verse os primeiros libros e xornais editados en Galicia, e catro capítulos, dedicados respectivamente, á constitución da identidade de Galicia, a lingua galega, as investigacións realizadas en Galicia e a vida cotiá.

Información e reservas a través da web www.cidadedacultura.org

Ata comezos do mes de maio, o CGAC acolle unha nova exposición, comisariada por Helena Tatay, sobre o traballo de Anna Maria Maiolino, unha artista brasileira de orixe italiana que pertence a unha xeración que contribuíu decisivamente a unha definición expandida do obxecto artístico.

No seu caso, a confluencia dunha matriz posconceptual cunha sensibilidade única desenvólvese a partir da atención a medios de expresión tan primordiais coma o debuxo e o modelado. Deste xeito, consolídase unha narrativa atenta aos xestos máis modestos do cotián en canto metáforas vitais de tensións individuais e sociais que gañan unha espesura crítica e universal perante o contexto no que se inscriben.

Ata principios do mes de abril, a Fundación Gonzalo Torrente Ballester acolle a mostra titulada 'Luis Rosales. O contido do corazón', unha exposición organizada por La Casa Encendida, en colaboración coa Sociedade Española de Acción Cultural, o Arquivo Histórico Nacional e a Fundación Gonzalo Torrente Ballester, coa que se pretende render homenaxe a quen foi admirado amigo de Torrente Ballester.

A exposición "Luis Rosales. O contido do corazón" percorre a traxectoria vital e literaria do escritor a través de case dous centos de pezas entre manuscritos, documentos, libros, fotografías, correspondencia, obxectos persoais e unha selección de obra plástica de artistas cos que mantivo unha especial relación.

A nova artista Carolina Caluori presenta ata finais do mes de abril 'Give me your picture (dame a túa foto)', unha intervención que a artista e a comisaria Basilisa Fiestras deseñaron expresamente para a Zona “C”.

Caluori afonda sobre a figura do turista como “coleccionista de lugares” e sobre a forma de observar un mesmo lugar varios turistas, partindo da premisa de que Santiago é unha cidade de interese turístico internacional.

Give me your picture, caracterízase por ser unha obra procesual na que participaron 50 turistas de diferentes nacionalidades, idades, intereses e actitudes que se encontraban en Santiago formando parte de grupos organizados ou non aos que se lles proporcionou unha cámara ca posiblidade de facer 27 fotografías e un mapa da contorna da catedral para que atrapasen coa súa mirada distintas localizacións que conformarán un “novo” mapa do tecido urbano.

A intervención do espazo aliméntase de todos os elementos de produción: as cámaras, os mapas e as fotografías; unhas proxéctanse e outras están expostas na sala a modo de postais turísticas.

O acto de inauguración contará coa presenza de Socorro García Conde tenente de alcalde e concelleira de Cultura e Centros Socioculturais, Paulo Rodríguez Domínguez, director–xerente do Auditorio de Galicia, Marisa Sobrino Manzanares, Miguel A. Rodríguez González, a artista Carolina Caluori e a comisaria Basilisa Fiestras.

A mostra organizada pola Concellaría de Cultura en colaboración co Máster de Arte e Museoloxía de Arte Contemporánea da USC, permanecerá aberta do 9 de febreiro ao 24 de abril. Pode visitarse todos os días, excepto o luns, de 10.00 a 14.00 h e de 16.00 a 20.00 h.

A Zona “C” é unha sala de arte que a Concellaría de Cultura xestiona dun xeito especial, os novos artistas teñen a posibilidade de expoñer nela proxectos inéditos cun presuposto pechado ocupándose eles da administración e xestión de tódalas actividades necesarias para facer a exposición co apoio técnico do Auditorio de Galicia. Está situada na rúa San Domingos de Bonaval, núm. 1.

Ata mediados do mes de abril, a Casa da Parra acolle unha mostra antolóxica de Isaac Díaz Pardo que reune pezas artísticas e amosa diversas perspectivas das etapas creativas do intelectual galego.

A exposición percorre varias décadas de traxectoria de Isaac Díaz Pardo como pintor desde antes dos anos 40 até os anos 70. Entre as pezas expostas, pódense observar cadros familiares realizados por Díaz Pardo e debuxos que foron realizados nos anos 50 na súa época en Bos Aires. Con esta nova exposición, Isaac Díaz Pardo recupera en conxunto unha serie de obras artísticas de hai décadas, xa que o intelectual galego abandonou a pintura nos anos 70.

A artista colombiana Gloria Herazo expón na Galería Fundación Araguaney 'En pausa', unha colección de once lenzos, a medio camiño entre a pintura hiperrealista e a estética fotográfica.

A obra de Gloria Herazo foi recoñecida con importantes premios como o II Premio Nacional de Pintura Artejove-n, outorgado pola Fundación María José Jove, ou o Premio XII Salón Nacional de Pintura BBVA. A súa traxectoria profesional inclúe varias exposicións individuais, tanto en Sudamérica coma en Europa, así como a participación en exposicións colectivas de prestixio internacional como a Feira Internacional de Arte de Berlín (Berliner Liste, 2009) ou a Feira Internacional de Arte de París (AAF, 2009), entre outras.

A actividade de Fernando Jose Pereira, que comprende varios medios e se desenvolve esencialmente a partir da década de 1990, privilexiou a instalación e o vídeo como mecanismos dunha revisión crítica da propia crítica institucional. Consciente das limitacións de moitas propostas que se estruturan a partir da ambigüidade que supón traballar criticamente sobre o aparato institucional desde unha falsa exterioridade, este autor prefire unha interacción activa cos modelos, consciente desde o inicio de que estes están demasiado codificados e simbolicamente cargados.

Comisario/a: Xosé Lois Gutiérrez
Artista: Fernando Jose Pereira

Fernando Jose Pereira é un dos artistas portugueses que máis activamente interactuaron co contexto artístico galego. Doutorado pola Facultade de Belas Artes de Pontevedra, a súa presenza expositiva en Galicia pasou por unha participación na Bienal de Pontevedra de 1998, pola presentación de exposicións individuais, unha na Fundación Luís Seoane da Coruña (1998) e a outra no Auditorio de Galicia de Santiago de Compostela, en 1998 e 2004, respectivamente, e pola mostra organizada o ano pasado pola Galería Ad Hoc en Vigo.
A súa actividade como profesor na Facultade de Belas Artes do Porto compleméntase cunha práctica reflexiva que adquire, nel, unha dimensión case tan importante coma a súa práctica estritamente artística. Non en balde foi membro fundador, xunto con Miguel Leal e Cristina Mateus, de VIROSE (www.virose.pt), unha das primeiras plataformas en rede creadas en Portugal para a reflexión sobre as relacións entre arte e tecnoloxía.

No longo periplo da abstracción, que logo vai cumprir un século da súa partida, foi constante a súa deriva en dous sentidos opostos e complementarios, ben polo camiño que prima a expresión inmediata, espontánea e directa, ben polo que se orienta segundo o cálculo, o rigor e a norma. Resulta constatable que nas dúas últimas décadas, pintores procedentes de tradicións nacionais tan diferenciadas como Richard Aldrich, José Loureiro, Nico Munuera e Juan Uslé coinciden, no entanto, nun entendemento común que sustenta as súas prácticas nunha base racional, que non constitúe nunca un sistema impositivo e pechado, e que se abre ao pulo momentáneo e impensado do artista.

Comisario/a: Mariano Navarro
Artistas: Richard Aldrich, José Loureiro, Nico Munuera, Juan Uslé

Un dos aspectos principais destes artistas, que nin constitúen grupo ou colectivo organizado nin o pretenden facer, é a súa coincidencia en facturar cadros belos, unha calidade en ocasións discutida e cuxa vixencia mesmo é negada como tal no momento que vivimos, pero que, ao meu xuízo, segue a ser un dos puntos fortes e aínda non esgotados da súa práctica.
A exposición Abstracción racional axunta obras, en diferentes formatos e técnicas, así como distintos soportes, de catro pintores de distintas nacionalidades. Por orde alfabética son o norteamericano Richard Aldrich, o portugués José Loureiro e os españois Nico Munuera e Juan Uslé.

Ata mediados do mes de setembro, o centro social Novacaixagalicia presenta unha mostra formada por 50 imaxes do prestixioso fotógrafo submariño José Luis González realizadas ao longo de 15 anos de traballo nas máis diversas e recónditas paraxes da xeografía galega.

A Galería SCQ acolle ata mediados do mes de abril a exposición 'Karten' de Tatiana Medal, a súa quinta exposición individual coa galería. Seguindo a súa liña iconográfica, a artista vai xogando con planos e mapas sobre distintos soportes. Os lenzos e as obras de alumínio que presenta están acompañados por unha instalación de parede composta por 106 papeis de distintas cores nas que manipula mapas dun Atlas antigo.

O Museo do Pobo Galego acolle ata mediados do mes de abril '(m)2 Nais e fillas escribindo o futuro'. Nos paneis que integran esta mostra, Xosé Abad presenta dúas imaxes de mulleres a través de dúas xeracións que, sen estar moi distantes no tempo, reflicten unha diferenza laboral e, sobre todo, vital.

A intención do autor é amosar o salto entre nais e fillas, con vidas diversas ligadas a traballos moi diferentes, que transcenden do privado e particular ao xenérico e emblemático, converténdose en representantes de dúas formas de vida.

Baixo o título de 'Os espazos inconscientes', a sala de exposicións do Hotel Meliá Araguaney acolle unha exposición da obra de Jad Salman, artista emerxente palestino afincado en París. A mostra volve estar exposta ao público tras o éxito colleitado no seu paso pola Fundación Araguaney.

Jad Salman naceu na cidade palestina de Tulkarem, localidade asediada polo muro israelí, e estudou Belas Artes na Universidade Al-Najah de Naplous. Posteriormente instalouse en Ramallah, onde traballou como deseñador gráfico e decorador de interiores. En 2007 trasládase a París como artista residente na Cidade Internacional das Artes, tras ser seleccionado pola Fundación Qattan. Actualmente, reside e traballa na capital francesa.
Tras expoñer en galerías de Palestina, Francia e Noruega, a súa obra chega a Santiago de Compostela da man da Galería Fundación Araguaney, na que será a primeira exposición monográfica dun artista palestino en Galicia.

A Galería Trinta acolle ata mediados do mes de maio 'Cuadrado azul', unha mostra da nova artista luguesa Mar Vicente que xoga coas formas xeométricas e o volume.

"O meu traballo parte de formas. Formas xeométricas simples desenvolvidas cara ao volume en busca de irromper dalgún xeito no espazo. Unhas veces parto do elemento arquitectónico como soporte e outras do soporte como elemento arquitectónico; sexa cal sexa, o meu interese sempre vai encamiñado cara a calquera superficie susceptible de portar cor".
"Por suposto tamén hai unha busca estética. Unha das cousas que máis me motiva do meu traballo é que nunca está rematado, sempre hai novas versións, novas posibilidades, novos espazos que ocupar... Confieso o meu interese e atracción polo LÍMITE, a fronteira, onde se encontra o case e onde se produce a mestizaxe. Penso en pintura e en cuestionamentos como: onde se encontran os seus límites (físicos e conceptuais) e de que xeito esta se pode presentar habitando fisicamente o espazo".
"Para min a arte é un xeito de presentar pensamentos que non poden describirse con outros medios. Gústame o silencio, pero tamén me pode chegar a molestar dun xeito esaxerado; quizais isto ten algo que ver co modo no que utilizo as cores: ás veces preséntanse de xeito silencioso ou como ecos e outras veces son contundentes e os contrastes saltan inmediatamente".
"En todos os casos pretendo que o espectador non poida definir unha peza cun só golpe de vista. É necesario ter varios para percibila. Todo acontece nun campo de acción máis grande que o delimitado polo cadro".
"Este tratamento do espazo como obxecto e do obxecto como espazo busca que o observador se mova arredor da obra, no caso de que non se encontre xa dentro desta (instalación), e que mentres se executa este movemento, o observado varíe e se produza tamén un cambio de parecer no espectador".

O noiés Ismael Teira presenta no pub Modus Vivendi a súa exposición 'Habita-la tinta', unha mostra comisariada por Cristina Campaña e Lucía Couto que supón a primeira oportunidade de coñecer a obra deste artista en Compostela.

'Habita-la Tinta' xira en torno á idea da arquitectura utópica en papel, é dicir daquela construccións que nunca pasarán a barreira da segunda dimensión xa que non está proxectadas cun futuro inmediato. Teira nútrese da liberdade que isto lle inxire, permitíndolle realizar proxectos que nacen da súa man e finalizan co seu último trazo. Levado por ese afán compulsivo o artista realiza pezas sen rigor matemático, invadido polo recordo do boom inmobiliario dos anos 60, na cal España e boa parte de Europa, invadiu as súas paisaxes con bloques de formigón formando unha nova biosfera, o paraíso urbano.

Como se dunha ficha de dominó se tratase realiza obras de xeito rápido e contundente, influido polas tendencias artísticas dos anos 70, como a Fluxus de Maciunas. Ó mesmo tempo a súa producción non é pechada pois parte do recurso artístico da imbricación entre o individuo e a máquina, pegada presente nas sucesivas marcas da fotocopiadora no papel. Parte da referencia a máquina como formulación estética, chegando a asimilación do proceso mecánico da arquitectura como parte da súa producción artística. Como reforzo recorre á numeración habitual do gravado, na cal cada unha das pezas perde o seu carácter para formar parte dunha serie limitada sen contido, nen sentido.

'Habita-la Tinta' en todo o seu significado semántico, reflicte o obxetivo primordial da xénese expositiva. O creador enfrontase a unha superficie en blanco, deixando a devagar a súa imaxinación.

A exposición estará formada por quince pezas, das cales nove proxectadas en formato A4, cinco delas en formato A5 e xa como protagonista da mostra estaría unha última peza, a número quince creada a base de fío. Todas as pezas estarían á venda, cun custo reducido que poderan consultar unha vez que visiten a mostra.

Coa exposición titulada 'Pensar con las manos: Estudios para una anatomía de la imagen (más allá del deseo, más acá del fantasma)', o artista Victor Hugo Costas (Vigo, 1978) inaugura a súa primeira individual na Galería METRO de Santiago, na que presenta o seu traballo máis recente.

Se na súa obra precedente, fotografías trenzadas de espazos arquitectónicos baleiros nas que se resaltaban os límites dos medios empregados, facer de fronteiras territorios convertíase no mantra que facía vibrar estas membranas; nesta ocasión, as obras que aquí se presentan, anacos de corpo, de funcións e órganos modelados, moldeados e modulados en cera, están concibidas dende unha firme vontade de pensar coas mans. Pensar coas mans, tal é a fórmula que Denis de Rougemont esgrime contra todo pensamento tardío, que non inventa nada e se contenta con describir, comentar ou opinar; contra todo xuízo a remolque dos feitos; en suma, contra todo cerebro sen mans. E precisa: "Non esas mans que o apalpan e manipulan todo, mans de xogadores e de maníacos, mans autómatas ás que ningún encanto logra someter. [...] Non, esas mans lentas e secas sobre a superficie dos obxectos, mans soñadoras ou mans obsesionadas, mans incertas, circunspectas, titubeantes e minuciosas, mans de pensativos e non de pensadores. " "Que os pensadores teñan as mans anchas e duras! Mans para tomar e pesar. Mans que saiban, que realicen e que esculpan; mans que creen."

Víctor-Hugo Costas (Vigo, 1978) Licenciado en Belas Artes pola Universidad de Vigo.
EXPOSICIÓNS INDIVIDUAIS 2007 De fronteras territorios, sala Alterarte do Campus de Ourense | PREMIOS 2009 Premio-adquisición de obra no XI Certamen de artes plásticas Isaac Díaz Pardo, (Deputación de A Coruña) | 2007 2º Premio en GZ Crea 2007. Certamen Gallego de jóvenes creadores, (Santiago de Compostela). Accésit no XXIV Certame de pintura "Concello de Cambre", (A Coruña). Finalista no VI Certame de artes plásticas Deputación de Ourense, (Ourense) | EXPOSICIÓNS COLECTIVAS E CERTAMES (selección) 2011 Non sei antes pero agora é isto. Sala Normal. A Coruña. XI Certame de artes plásticas Isaac Díaz Pardo, (Deputación de A Coruña) | 2010 Novos Valores 2010, Deputación Provincial de Pontevedra. ArtMadrid 2010. Stand da galería Metro. (Madrid). Espacio Atlantico. Stand da galería Metro. IFEVI, (Vigo) | 2009 VI Premio Auditorio de Galicia, (Santiago de Compostela). Miradas Urbanas. Galería Metro, (Santiago de Compostela). IX Bienal “Pintor Laxeiro”. Museo Municipal Ramón María Aller (Lalín) | 2008 Purificación García 2008. Concurso de fotografía. Itinerante. Círculo de Bellas Artes (Madrid) e Centro Cultural da Deputación de Ourense (Ourense). VII Certame de artes plásticas Deputación de Ourense, (Ourense). Oito_artistas.gal. Exposición itinerante (2008/2009). Sala de exposicións Ateneo Cultural “El Albeitar” da Universidade de León (León), Centro de Arte Joven da Comunidade de Madrid (Madrid), Maus Hábitos (Porto), Sala de exposicións do Campus de Pontevedra, “Sala X” (Pontevedra) e Centre Cultural La Mercé (Girona) | 2005 IV Premio Auditorio de Galicia, (Santiago de Compostela). Novos Valores 2005, (Deputación Provincial de Pontevedra) | OBRA EN Universidade de Vigo, Xunta de Galicia e Deputación de A Coruña.

A Fundación Eugenio Granell acolle a mostra, 'A Biblioteca de Eugenio Granell', unha exposición que funciona a modo de catálogo razoado da biblioteca persoal do singular artista, que compila toda unha vida de efervescencia intelectual e un universo de coñecemento.

Na biblioteca o riquísimo fondo bibliográfico ao que se engade o arquivo persoal de Granell, formado sobre todo por correspondencia, ademáis de fotografía, revistas, compilación de arquivos de prensa feitos polo artista e a súa muller Amparo Segarra, maquetas orixinais das creacións literarias de Eugenio Granell deseñadas por él... En definitiva unha ocasión única para completar o mundo persoal do intelectual e artista, onde a súa biblioteca é pedra angular para investigación sobre a súa obra plástica, periodística e literaria.

O acto de inauguración contará coa presenza do Presidente do Padroado da Fundación e Alcalde de Compostela Xosé A. Sánchez Bugallo, e do Conselleiro de Cultura da Xunta de Galicia Roberto Varela.

A  mostra dará a coñecer a inxente  biblioteca persoal de Granell, creada conxuntamente por Eugenio Granell e a súa dona Amparo Segarra. A proposta expositiva cartografía a base de volumes coidadosamente escollidos  pola comisaria, moitos dedicados, correspondencia pertencentes ao arquivo persoal do artista, a mais dunha escolla de artigos, revistas y fotografías. A comisaria brinda ao espectador as coordenadas para situarse no mapa de toda unha vida de coñecemento. A exposición ocupará a maior parte das salas do Pazo de Bendaña.

A montaxe complétase con cadros de Granell relacionados co mundo das letras. Haberá libros de e sobre Granell e, en palabras da comisaria, tamén  escritos dos seus bos amigos surrealistas Bretón, Duchamp, Péret  Lam... Outras salas mostrarán libros de literatura, surrealismo, política -sobre todo do P.O.U.M e da  Guerra Civil-, arte, e mesmo doutros temas que interesan ao artista como a alquimia, a filosofía, socioloxía e psiquiatría; na montaxe abrolla bibliografía sobre outros temas como a tauromaquia ou conquista do oeste norteamericano. En definitiva, todo un universo de intereses.

Os artistas Marina Núñez e Kepa Garraza incorpóranse a Factoría Compostela coa mostra 'Poéticas de destrución', un diálogo construído a partir de dúas visións moi diferentes da cultura en tanto que expresión do humano, da comprensión da creación como techné e como poiesis. Un proxecto no que Kepa Garraza e Mariña Núñez enfrontan os seus universos narrativos para articular unha reflexión sobre a transgresión da identidade, o símbolo e o mito.

As súas propostas aspiran a descubrir a tremoia do xogo de mitos fundacionais -ficcións lexitimadoras- que estruturan a historia da arte, exhibindo o código de convencións no que se asenta todo proceso -por definición ilusorio- de (auto)representación.

Ata principios do mes de abril a Casa das Asociacións de Cornes acolle a mostra 'A autonomía galega nas caricaturas de Siro', unha exposición fotográfica en itinerancia dos fondos da Deputación de A Coruña, na que aparecen todos os persoeiros que participaran activamente na construción da nosa autonomía, dende a óptica do humor e a ironía.

No acto de inauguración, contarase coa presenza do autor Siro López, que compartirá co parlamentario Ceferino Díaz unha comunicación sen protocolos acerca dun tema de candente actualidade como é o estado das autonomías.
Recomendada para memoriosos ou curiosos sen máis!

O Colexio de Arquitectos de Galicia acolle ata mediados do mes de abril unha exposición de escultura do artista ferrolán Javier Aguilera composta por 28 pezas en pizarra, de pequeno formato, agrupadas baixo o nome de 'Ex Umbra in Solem (Da sombra á luz)'.

O Centro Sociocultural Caixa Nova, situada na compostelá Praza de Cervantes, acolle unha exposición dedicada ao xenial escultor italiano Marino Marini, considerado un dos máis célebres artistas europeos do século XX. A mostra reúne un total de 75 pezas que viaxan por primeira vez a España.

No acto de inauguración participarán o director da Obra Social de Novacaixagalicia, Guillermo Brea, o membro do consello da Fundación Marino Marini, Carlo F. Carnacini, e a comisaria Marisa Oropesa.

A Facultade de Filoloxía acolle unha mostra bibliográfica e documental que ten como obxectivo evocar e homenaxear a gran mestra da filoloxía galega e portuguesa, a gran romanista e, así mesmo, a primeira doutora en Letras e a primeira profesora da Universidade de Coimbra.

A mostra divídese en tres grandes períodos, que se corresponden cos tres grandes momentos da vida e obra da filóloga: Anos de Berlín (1851-1876), Anos de Porto (1876-1912) e Anos de Coimbra e de Porto (1912-1925), e que pretenden mostrar, mediante paneis e unha rica selección bibliográfica e documental, a inxente obra filolóxica de Carolina Michaëlis, as súas relacións cos círculos intelectuais da época, pero tamén o seu perfil como muller, unha muller na vangarda do seu tempo, e como muller culta, comprometida coa promoción do ensino e coa mellora, a través deste, das condicións de vida das mulleres na súa época.

O Centro Sociocultural do Ensanche prosegue o percorrido da exposición 'A memoria da xente' por diversos barrios composteláns. A nova proposta impulsada pola rede de Centros Socioculturais de Santiago constitúe unha mostra gráfica e audiovisual itinerante que aborda ao conxunto da cidade desde 1900 ata 1975 e que mostra as historias de vida a través das xentes, dos oficios, do lecer e das transformacións urbanas.

O conxunto da exposición está deseñado para que poda circular polos Centros Socioculturais de cabeceira da rede, ademais do Castiñeiriño tamén estará no do Ensanche, no de Vite, no de  Conxo e no das Fontiñas e, inclusive algún dos seus módulos, poderá itinerar polo resto de Centros e Locais Socioculturais.

Entre os elementos da mostra destaca un panel informativo sobre a transformación urbana con liña do tempo e punto de escoita e visionado de audiovisual. Acompañado de oito paneis impresos por ambas caras dedicados aos seguintes bloques temáticos: ‘Así mudou Compostela’, ‘Vida e morte’, ‘Alimentación’, ‘Formación persoal’, ‘O traballo’, ‘Convivencia social’, ‘Habitar o territorio’ e ‘O lecer e as festas’.

Outros elementos destacados son as tres siluetas que baixo o epígrafe ‘As mans do traballo’ están dedicadas ás leiteiras, aos minuteiros, e aos zoqueiros. Xunto a elas dous puntos de escoita e visionado dos audiovisuais nos que a veciñanza de Compostela,dá a súa “fe da vida” na cidade. E máis catro cubos representando ‘As caras de Compostela’ con ‘imaxes de Fotos Lalo’, o ‘home do paxaro’, o ‘vendedor de prensa’ e os ‘vellos do acordeón’. Completándose o conxunto cun panel-muro con 80 veciños e veciñas de Santiago.

Do labor sociocultural asociado a 'Memória da Xente' xurdiron xa as dúas primeiras iniciativas que se teñen programado desde a rede de CSC de Santiago: ‘Compostela no NO-DO’ e unha recompilación e dixitalización de imaxes. Grazas á colaboración da Filmoteca Nacional e do Centro Galego de Artes da Imaxe proxectaranse imaxes de Compostela que se emitiron no NO-DO entre 1943 e 1971.

Coincidindo coa exposición proxectarase un audiovisual que recolle unha escolma da presenza de Santiago no noticieiro ordenadas cronoloxicamente e agrupadas en dous fíos temáticos: a Compostela de 1944 nun documental titulado “Un día en Santiago” e diferentes acontecementos que tiveron lugar na nosa cidade entre 1943 e 1971. Trátase dun relato audiovisual no que vemos reflectida a percepción da nosa cidade e as transformacións que se foron producindo nos hábitos e na paisaxe.

A iniciativa de recompilación e dixitalización de imaxes terá como obxectivo enriquecer o arquivo gráfico municipal. Para isto fixaranse uns días nos que as persoas interesadas en ceder imaxes antigas poidan achegarse ao Centro Sociocultural onde se escaneará a fotografía para o arquivo devolvéndolle o documento ao instante e dándolle, ademais unha copia en formato dixital.

Calendario da Exposición

• CSC do Ensanche do 2 ao 16 de abril
• CSC de Vite do 19 abril ao 4 de maio
• CSC Aurelio Aguirre de Conxo do 7 ao 21 de maio
• CSC da Trisca do 24 de maio ao 7 de xuño