Kunsthalle presenta o traballo site-specific de 5 coñecidos artistas: Jorge Perianes, Alain Urrutia, Suso Fandiño, Carlos Maciá e Misha Bies Golas.

Suso Fandiño presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras. Misha Bies Golas deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local. Carlos Maciá presenta unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas. Jorge Perianes presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación. E Alain Urrutia presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

** Suso Fandiño (Santiago de Compostela, 1970). O seu traballo rescata a linguaxe da arte pop para exercer unha crítica mordaz sobre a sociedade actual. Na súa obra devolve unha visión do creador como xerador dunha mercadotecnia promocional, inserto de pleno nos mecanismos da sociedade de mercado. A esta análise do mundo da arte engade outro máis xeral sobre as estratexias de imaxe promovidas polos medios de comunicación de masas e os pseudo-produtos culturais emitidos pola considerada baixa-cultura. Suso Fandiño participou en numerosas exposicións como Sur le dandysme aujord'hui: Do manequín no escaparate á estrela mediática no CGAC, Santiago de Compostela, Look Up! Natural Porto Art Show en Porto ou La Colección, Fundación Barrié en 2011 e as súas obras están presentes en coleccións como a da Fundación Barrié ou a Fundación Coca-Cola, España. En Kunsthalle presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras.

** Misha Bies Golas (Lalín, 1977) aprópiase da idea dadaísta de ready-made para construír un traballo determinado pola presenza da crítica como modus operandi. A colaxe como forma de desenvolvemento, a seriación e a selección do motivo en relación á esfera vital, aparecen como claves para definir unha obra en continua relación co literario e o cinematográfico. Nos seus patróns, o espazo xeométrico e o ritmo das figuras aparecen como estruturas cunha clara intención musical. Noutras series, o absurdo e a idea de object trouvé cobran nova significación no seu relato. Misha Bies Golas foi gañador do Premio Novos Valores na modalidade de debuxo en 2010, participou en exposicións como Typewriter. A historia escrita á máquina. Colección Sirvent na Cidade da Cultura de Galicia e vén de presentar a súa última publicación A xeito de conclusión no CGAC de Santiago de Compostela. En Kunsthalle deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local.

** Carlos Maciá, (Lugo, 1977). O traballo de Carlos Maciá móvese entre a pintura, a fotografía e o vídeo como soportes usados para indagar no campo da experiencia. No caso da súa obra pictórica, unha concepción do espazo como lugar de pegada, como lugar de paso, determina unha pintura dominada pola calidade vertixinosa e multiplicadora dun trazo que case sempre se converte en ocupación. Carlos Maciá participou en numerosas exposicións individuais como La leyenda del tiempo en MACUF, 2008, Time goes back no Espazo rúa Herrezuelos 31 en Antequera, Málaga, 2007 ou ¡Ten cuidado, no vayas a matar a alguien! na Chocolatería, Santiago de Compostela, 2006 e en colectivas como Que de lejos parecen moscas no Museo de Arte Meixela Gil en México DF en 2011 ou Uno más uno, multitud en Doméstico’08 en Madrid, 2008. Carlos Maciá presenta en Kunsthalle unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas.

** Jorge Perianes (Ourense, 1974) traballa no espazo coma se fose un campo de minas. As súas esculturas-instalacións desvían a atención do espectador dos aspectos meramente figurativos e aparentemente cómodos das súas imaxes cara á idea de intervención como accidente, como trampa, como método de suspicacia ante a aparencia do real. O obxecto vólvese vital mentres asiste á representación do cotián nun espazo escénico e teatral. Entre as súas exposicións individuais destacan as realizadas en Matadero Madrid dentro do Programa Aberto X obras ou Los animales se equivocan en MACUF, e participou en colectivas como 7 +1 Project Rooms no marco de Vigo en 2008 ou Existencias en MUSAC, 2007. A súa obra forma parte de coleccións como a de MUSAC, MACUF, CGAC ou Coca- Cola. En Kunsthalle presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación.

** Alain Urrutia (Bilbao, 1981). A pintura de Alain Urrutia caracterízase por converter situacións tipicamente cotiás en obxecto de revisión artística, formulando algo así como unha revalorización estética dalgúns instantes que para nada foron elixidos de antemán pola súa condición temática. A pintura adquire un carácter revelador, de certas posibilidades ensoñadoras que a afastan da frialdade do elemento fotográfico como base de rexistro do cotián. En 2011, Alain Urrutia participou na exposición Melodías prohibidas dentro do programa do Festival SOS 4.8 e recibiu a Bolsa de Residencia en Beijing (China) do mastudio. En marzo de 2012 presentou exposición individual na Galería Juan Silió e en outubro de 2012 a súa obra estará presente na conmemoración do 15 aniversario do Museo Guggenheim Bilbao co proxecto 103-B. En Kunsthalle presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

'Gallaecia Petrea' é a primeira exposición do Museo Centro Gaiás da Cidade da Cultura, unha das mostras máis ambiciosas organizada na nosa Comunidade. A través dela, o visitante pode percorrer a historia da construción da cultura galega a partir dun elemento tan emblemático como a pedra.

A mostra, que ocupa os 6.600 metros cadrados do Museo, organízase en seis áreas: Xeoloxía, Prehistoria, Roma, Medieval, Moderna e Contemporánea. As pezas, algunhas de ata dez toneladas de peso, proceden de diferentes partes de Galicia, España e de Portugal. A mostra engloba dende un petroglifo, como elemento exclusivo que en todo o mundo só se ten atopado en Galicia, ata pezas dos grandes da escultura galega contemporánea como Francisco Leiro, Manolo Paz ou Silverio Rivas.

Na exposición, a pedra está presente como elemento de desenvolvemento, materia base dunha das industrias máis puxantes de Galicia (granito, pizarra…). Inclúe unha aproximación dende a xeoloxía, na que, a través de presentación didácticas, explorase Gallaecia como territorio onde se poden atopar algunhas das rochas máis antigas da Península.

Máis información aquí

Baixo o título de 'Memoria de Compostela' o Consorcio de Santiago ideou unha mostra na que se invita ao visitante a realizar un singular percorrido pola historia de Santiago a partir de vellas fotografías e dos primeiros rótulos que conformaron o rueiro da cidade e que son propiedade do Concello.

A orixe destes rótulos históricos está nas primeiras ordenanzas municipais encamiñadas a establecer unha rotulación das rúas en 1837. A rotulación non se fai efectiva até 1866 cando se comezan a colocar nas paredes dos edificios as placas con letras negras sobre fondo branco cunha dimensión de ao redor de 40x30 centímetros. Tamén se procedeu á numeración das vivendas, moitas das cales aínda conservan os rótulos orixinais. Estas placas luciron no rueiro santiagués até 1964 cando, baixo a coordinación do arquitecto Francisco Pons Sorolla, substituíronse por unhas novas placas graníticas cos nomes tallados a bisel, reproducindo un abecedario de tipo romano pintado en vermello sangue. Este deseño é o que segue vixente na actualidade.

Xunto ás placas, a exposición recolle varias fotografías antigas, de finais do século XIX e de comezos do XX, que permiten botar a vista atrás e descubrir novas estampas, algunhas inmutables, da cidade de Santiago de Compostela. A mostra quere ser un recoñecemento ao labor que durante décadas realizou José Luís Cabo Villaverde na recuperación de material gráfico inédito, que veu enriquecer o patrimonio histórico-cultural de Compostela e que compilou no seu libro Compostela. Memoria fotográfica, publicada con Pablo Costa e editado por Ara Solis en 1996.

De forma complementaria, a mostra expón unha serie de reproducións de planos antigos da cidade. Son planos que se gardan nos arquivos municipais e da catedral e no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. Destacan un plano procedentes do Arquivo Xeral de Simancas, no que se debuxa a antiga muralla, e dúas vistas de Santiago, de Pier Maria Baldi (1669) e Ramón Gil Rey (1837).

O Museo das Peregrinacións alberga ata final de ano a mostra 'Por fin Santiago! ' formada por 40 debuxos do artista Alfredo González. A exposición ten como obxectivo poñer en valor a creatividade e o patrimonio cultural galego.

Para iso, 'Por fin Santiago!' fai un percorrido pola cidade compostelá cunha peculiar visión dos monumentos, dos espazos públicos así como da xente que habita as súas prazas e rúas.

Dende hai medio século, Alfredo González desenvolve unha excelsa carreira nos ámbitos da publicidade, o humor gráfico, a caricatura, a ilustración e a pintura. Entre a súa produción destaca as series dedicadas á cidades. Neste sentido, Santiago acompaña na obra do artista a Madrid, Caracas, Río de Janeiro, Nova York e Barcelona, entre outras.

O Museo das Peregrinacións de Santiago, creado en 1951, é unha institución museística nacional e centro de documentación, investigación e interpretación de Santiago e das peregrinacións xestionada pola Consellería de Cultura.

O Museo das Peregrinacións e de Santiago inaugúrase cunha mostra extraordinaria que recrea a Santiago do século XIII, a partir de aplicacións interactivas e de recostrución virtual que permiten coñecer o aspecto e coñecer a evolución posterior da cidade. Unha aplicación informática permite viaxar no tempo e acompañar a un peregrino no seu percorrido pola Compostela medieval. Ademais, dúas pantallas xigantes recrean o aspecto da catedral románica, tal e como a viron quenes a coñeceron trala súa consagración, en 1211. Por último, unha maqueta de máis de 20 metros cadrados reconstrúe a fisonomía do Santiago do século XIII, coa catedral románica en todo o seu esplendor, as igrexas e conventos, as portas e a muralla. Para a súa realización seguíronse as descricións que da cidade e da Catedral fai o Códice Calixtino.

A exposición serve ademais para aproximarse á realidade arquitectónica da Catedral de Santiago, coa súa evolución ao longo dos séculos e coas intervencións dos diferentes arquitectos, para o que se recuperou a maqueta de 25 metros cadrados de superficie realizada a escala 1:25 polo Xacobeo e que estivo exposta na Expo de Sevilla de 1992.

A mostra complétase na súa última parte cunha reflexión sobre o Santiago de hoxe. Unha cidade cun dos conxuntos históricos mellor conservados do mundo e que desenvolveu un urbanismo exemplar e respectuoso con medio ambiente.

Para realizar visitas guiadas e concertar as datas pódese facer a reserva no teléfono 981 576 661 ou no enderezo electrónico visitasguiadas@consorciodesantiago.org

O Pazo de Xelmírez acolle a exposición titulada 'O Códice Calixtino', unha mostra didáctica que ofrece a posibilidade de contemplar durante uns días o orixinal deste manuscrito do século XII e coñecer o seu contido.

A mostra conformouse tras a localización a principios do mes de xullo do Códice Calixtino, que fora roubado hai un ano da Catedral de Santiago e que pasou 12 meses oculto nun garaxe do Milladoiro.

Durante os primeiros catro días da exposición, o orixinal do Códice estará depositado nunha urna antibalas, fabricada especialmente para a ocasión. A continuación será substituído por un facsímile. No Pazo de Xelmírez quedarán tamén ata fin de ano os paneis informativos sobre distintos elementos do Códice e unha versión dixital que permite coñecer, páxina a páxina, este libro.

Ademais de paneis informativos, os asistentes poderán ver un facsímile do Tumbo A e o orixinal da Historia Compostelá de Diego Xelmírez, do século XV, aberto pola páxina na que fala do Códice Calixtino. Así mesmo, tamén están presentes traducións da peza e estudos sobre esta.

A Casa da Parra acolle 'Brión Boogie Woogie', unha mostra pictórica comisariada por David Barro que reúne 18 obras a través das que se visualiza un percorrido pola produción máis recente do artista Vítor Mejuto, así como por algunhas das pinturas máis significativas da súa traxectoria. A exposición está organizada pola Consellería de Cultura e Educación da Xunta de Galicia.

O artista Vítor Mejuto ten desenvolvido unha obra que pode enmarcarse dentro da tradición da chamada abstracción xeométrica a partir do construtivismo e o minimalismo como primeiras referencias. O seu traballo está baseado nunha caligrafía persoal que ten como principais referencias o método, o cálculo e a intuición. A investigación sobre cores, liñas e conxuntos xeométricos que buscan novas vías de expansión dan como resultado a construción de espazos ordenados nos que o debuxo actúa como xerador de ideas que se renovan de forma progresiva.

A Cidade da Cultura organiza ata principios de xaneiro de 2013 unha exposición irrepetible con doce xoias da produción documental da Igrexa na Idade Media.

'Códices, xoias das catedrais galegas na Idade Media' propón unha inmersión nunha Idade Media afastada dos tópicos oscurantistas; unha Idade Media de luminosidade e desenvolvemento cultural, de miniaturas, imaxes, cores, manuscritos e imprentas... Folios e pergameos que translocen toda unha organización social, económica e política. A viaxe levará ao visitante polas principais mostras de códices e libros medievais entre os séculos X e XV, con exemplares únicos en Europa, como o Códice Calixtino e os diversos tombos, o primeiro libro impreso en Galicia, caso do Misal Auriense, ou magníficas copias miniadas, como a Legenda Maior ou o Pasionario Tudense.

Todo un percorrido formulado dende a sinxela dobre perspectiva do coñecemento e do desfrute, e facendo sempre fincapé na importancia, individualidade e particularidade de cada un dos volumes.

Unha exposición irrepetible con doce xoias da produción documental da Igrexa na Idade Media que se mostran ao público en todo o seu esplendor:

Códice Calixtino (½ s. XII)
Tinta sobre pergameo
31,0 x 28,4 x 6 cm

Breviario Auriense (S.XV)
Tinta sobre pergameo
25,0 x 19,0 cm

Libro X de Pergameos Reais (Séculos X-XV)
Tinta sobre pergameo
61 x 56 x 6,5 cm

Tombo A (Cc. 1130-1140)
Tinta sobre pergameo
49,4 x 35,4 x 3,7 cm

Tombo Pechado (Ss. XIV-XV)
Tinta sobre pergamiño
34,5 x 24,5 x 9,0 cm
   
Misal Auriense (1494. Monterrei)
Impreso sobre vitela
34 x 24 x 8,5 cm

Pontifical de Tui (Século XIV)
Tinta sobre vitela
33 x 22 cm

Legenda Maior (Finais s. XIII-comezos s. XIV)
Tinta sobre pergamiño
15,0 x 11,0 x 2,5 cm

Libro XI de Bulas Papais (Séculos XII-XV)
Tinta sobre pergameo
61 x 56 x 6,5 cm

Pasionario Tudense (Primeiro terzo do século XIII)
Tinta sobre pergameo
45,7 x 29,5 cm

Breviario de Miranda (½ s. XV)
Impreso sobre vitela
21,7 x 17,2 x 10,4 cm

Historia Compostelá (S. XVI)
Tinta sobre papel
29,8 x 23,3 x 8,3 cm

O Centro Cultural Novacaixagalicia acolle ata decembro unha exposición antolóxica que percorre as tres principais series gráficas de Fred Stein, autor pioneiro da fotografía na rúa.

Observar, recompilar, indexar, coñecer, recrear. Nunha obra marcada por xestos silenciosos, Fernando Casás (Gondomar, Pontevedra, 1946) mantén unha relación de curiosidade permanente coa natureza. Os vestixios do paso do tempo, os estados e formas entrópicas en permanente mutación, atopadas na profundidade da selva tropical ou na exuberante paisaxe galega, determinan unha traxectoria creativa de máis de corenta anos. Entre Brasil, onde iniciou a súa práctica artística, e a súa Galicia natal, esta exposición antolóxica dá visibilidade a unha obra cunha determinación especulativa e conceptual singular, que tanto se pode materializar en procesos pictóricos ou escultóricos, como en accións efémeras e intervencións específicas, como será o caso das obras inéditas creadas para as salas do CGAC.

Consulta o folleto da exposición aquí

Ata finais de ano, a sala de exposicións do Colexio de Fonseca acolle unha mostra dedicada ao investigador e catedrático universitario Antonio Casares con motivo do 200 aniversario do seu nacemento.

Antonio Casares Rodríguez (Monforte de Lemos, 1812 - Santiago de Compostela, 1888) foi un químico galego.
Desenvolveu a súa intensa vida científica e académica en Galicia. Foi o primeiro titular da Cátedra de Química na Universidade de Santiago. Ocupouna a raíz da súa creación polo plan de estudos de 1845, ata a súa morte en 1888. Realizou investigación aplicada á industria, á agricultura e á medicina e estudo dos métodos de análise, do que é un dos iniciadores en España. Ademais, foi un dos iniciadores da espectroscopia peninsular. En 1866 aparece o seu Tratado práctico de análise química das augas minerais e potables.

A Galería Metro acolle ata mediados do mes de decembro 'Tiempo fugitivo', a primeira exposición individual de Lula Goce en Santiago, unha das artistas con máis proxección nacional, recentemente premiada na última edición Novos Valores 2012 da Deputación de Pontevedra.

A galería A.dfuga acolle 'Odisea', unha exposición de obra gráfica do recoñecido artista ourensán Ramón Conde comisariada por Beatriz Suárez Saá.

Na historia da Odisea, o poeta grego Homero relátanos como Ulises (Odiseo), rei de Ítaca e marido de Penélope, de volta da guerra de Troia e durante os dez anos que dura a súa viaxe, chega cos seus homes ao país dos ciclopes, rudos xigantes como montañas, cun só ollo central, que vivían pastoreando cabras. Un deles, Polifemo “dotado de extraordinario vigor, salvaxe e ignorante da xustiza das leis”, fainos prisioneiros e mata a seis dos gregos.

"…Colleu a dous deles e esmagounos contra o chan (...). E devorounos (...) e non deixou nin as súas entrañas, nin as súas carnes, nin os seus osos...," encerrando ó resto dos na cova cos animais. * Odiseo consegue emborrachalo con viño, e durmido Polifemo, os de Ítaca crávanlle una estaca de oliva candente no ollo. Logo conseguen saír da cova suxeitándose á la do ventre dos seus “acompañantes” os carneiros, para non ser atrapados polo monstruoso ciclope.

Igual que Homero relata por medio da palabra a historia de Ulises no seu periplo, Ramón Conde faino por medio do debuxo na súa persoal Odisea. Ambas comparten título e ao mesmo tempo narran a historia repetitiva e previsible do home. Dúas historias acontecidas con séculos de diferenza que as afastan e as manteñen distantes no tempo e no espazo. Pero que poderían percibirse como contemporáneas pola súa similitude, delatando fortes puntos de conexión que nos mostran como a pesar do paso dos anos, do desenvolvemento e da chegada dos múltiples avances tecnolóxicos, a historia, a esencia e a condición na existencia do ser humano, segue sendo a mesma.

No caso do poema épico grego, o seu protagonista, por medio da súa astucia e enxeño, no Canto IX que mencionei ao inicio deste escrito, logra derrotar á forza e ao poder do ciclope opresor, prevalecendo neste caso a xustiza por riba do acto inxusto. E son este tipo de cuestións que se producen de forma particular entre individuos, entre as relacións interpersoais e de poder que teñen lugar entre as persoas, xunto á sensación de dominio, a inclusión e/ou exclusión no grupo social, as que atraen a Conde e o impulsan a crear.

”Existe a posibilidade e imposibilidade de vivir como individuos illados e autónomos, ou facelo sometidos ás regras do grupo. Ao final sempre queda a dúbida si é a vontade do líder quen as crea, ou o líder éo porque encarna as ideas do grupo”. Estas son algunhas das reflexións que o artista galego aporta ao falar desta exposición.

Odisea, que se mostra na galería compostelá A.dFuga, recolle sorprendentemente unha serie de creacións moi descoñecidas no desenvolvemento da súa lonxeva carreira artística, xa que se inclúen dentro do terreo da gráfica. Trátase dunha serie de debuxos secuenciais que a pesar da súa característica principal, a súa bidimensionalidade, delatan o seu persoal universo e visión dominada claramente pola influencia das tres dimensións. Cada un deles mostra un momento clave na súa experiencia vivencial, na súa autobiografía, nos que toma como punto de partida a soidade e a dificultade no acercamento ao Outro. Non obstante, cada un deles, posúe ese sutil ton crítico tan característico na súa obra dende os seus inicios.

Definidos formalmente por un xesto espontáneo e expresivo, xerados polo trazo do negro carbón sobre o papel, o consagrado artista ourensán xera imaxes, que non son máis que testemuñas dos seus máis sinceros sentimentos e sensacións. Un conxunto de obra esencialmente intimista na que podemos apreciar, como un retratado home, avanza de forma impulsiva e instintiva dentro “da escura caverna” _rememorando o mito Platónico_ no continuo diálogo e loita consigo mesmo, ata lograr acadar a tan afastada e idealizada saída, a iluminada meta. Unha meta que se augura no seu traballo como cíclica.

Beatriz Suárez Saá
comisaria

Ata mediados do mes de decembro, a sala de exposicións do compostelán hotel Puerta del Camino acolle a exposición 'Miradas', unha mostra con 20 obras do pintor José Daniel Fernández Díaz. A galería José Lorenzo ocúpase da organización e a entrada é libre.

O tema principal é o contraste iconográfico entre animais e construcións (ou emprazamentos recoñecibles), predominantemente artificiais, que parten dun estilo realista meticulosamente coidado. Nos cadros de José Daniel Fernández Díaz transfórmase a realidade en fragmentacións cheas de simbolismos, para aproximarse a formulacións surrealistas. Xoga coa metáfora, inserta textos, combina diferentes espazos e planos para sobredimensionar “o real” e, deste xeito, establecer unha personalísima perspectiva da escena.
Nas súas obras, dada a intensa vocación inconográfica, calquera elemento ou obxecto pode dar motivo para ser convertido en Arte. Os asuntos dos cadros volven sobre a pintura até converterse nun alfabeto particular que combina aquilo que se mira e o que se interpreta, e que deixa un espazo agradecido aos matices. O resultado final é unha obra de gran factura, de considerables valores plásticos, compositivos, conceptuais e, como non, estéticos. Todo iso nun espazo rebosante de lirismo que chama ao espectador para que decida que hai na obra de José Daniel Fernández Díaz: canto de realidade e canto de ficción.

Nacido en León pero afincado en Ourense, José Daniel Fernández Díaz comeza a labrarse un nome a principios dos anos noventa, celebrando a súa primeira exposición individual en 1993 na galería Faustino de Chaves (Portugal). Celebrou numerosas mostras ao longo de toda España en diferentes galerías de Xixón, Ourense, León, Vigo e, máis recentemente, na galería Soñarte de Madrid. Recibiu a mención de honra no III Premio Pintura Artenova Galega (2008) e gañou o III Premio Pintura “MUFACE” en Madrid (2007).

En 2012 celébrase o terceiro centenario da morte de Domingos de Andrade (Cee, 1639-Compostela 1712). Andrade axudou a facer da arquitectura unha arte nobre e moderna que, con el, adquire en Galicia un desenvolvemento creativo importante partindo da tradición para elaborar formas propias e orixinais.

O Museo do Pobo Galego, que ten a súa sede en San Domingos de Bonaval, unha das obras máis destacadas de Andrade, celebra a efeméride cunha exposición conmemorativa, comisariada por Manuel Vilar Álvarez. Co mesmo motivo editarase un libro sobre Andrade e a Galicia do seu tempo, que conta con achegas dos profesores Ofelia Rey Castelao, Alfredo Vigo Trasancos, Manuel Taín Guzmán e Alberto Sanjurjo, ademais do comisario da mostra.

Fillo de Domingos López de Andrade e da súa segunda muller, Alberta López, nace en Cee en 1639, no seo dunha familia de orixe fidalga e posición acomodada.
En 1654 figura matriculado na facultade de Artes da universidade compostelá, aínda que en 1655 aparece inscrito na carreira de Canons e Leis.
O seu traballo na catedral principia cara a 1662, participando na construción do novo altar maior. O seu nome aparece relacionado por primeira vez nos libros de fábrica en 1665, cando con Lucas Serrano asina o contrato para a construción do tabernáculo.

Ata 1674 colabora con Juan de la Peña Toro, mestre de obras de carpintería e de cantaría da catedral. Con el viaxa por Galicia e aprende o oficio de arquitecto, sucedéndoo logo da súa morte. Como mestre, Andrade formará a ilustres arquitectos, como Jerónimo Patiño, Miguel de Romay, Simón Rodríguez, Fernando de las Casas Novoa ou Lucas Caaveiro. Traballa por toda Galicia, dirixindo obras en edificios relixiosos, civís e militares.

Pero será en Compostela onde Domingos de Andrade desenvolverá o seu traballo principal e onde o seu xenio creativo acadará a máxima expresión.
Na catedral participa na construción da nova sancristía, que despois será Capela do Pilar, e do Pórtico Real, así como na reforma da capela do Espírito Santo e da parte superior da Porta Santa. A súa obra cimeira é o deseño e construción da Torre do Reloxo, na que vai expresar libremente a súa linguaxe estética e decorativa con froitas, motivos militares e xacobeos, simetrías, luces e formas.

En Compostela, Andrade constrúe edificios para vivenda; velaí a Casa da Parra, a da Conga, ambas na Quintana, ou a do actual número 16 da rúa Nova; traballa para institucións como o Hospital Real, a Universidade ou o concello, deseñando planos e intervindo na construción de edificios públicos como o da Carnicería. Deseña os retablos de San Paio de Antealtares e de Santa Clara.

No convento de San Domingos de Bonaval realiza unha das intervencións máis singulares. A máis da fachada principal e de tres panos do claustro, Andrade é o autor desa peza fermosa e única formada polas escaleiras que comunican os cuartos dun e outro lenzo do claustro. Bucle funcional que xoga ás simetrías, a orixinalidade da escaleira vai máis alá da estética e do criterio innovador do seu deseño. Dende o balcón no que remata, Andrade suxírenos un cambio de perspectiva, un novo xeito de mirar e de ver, xa que, ata entón, a visión da paisaxe procurábase dende o interior da cidade, pero agora, esta transfórmase en centro e referencia visual.

En 1699, viúvo, Andrade solicita o ingreso na orde sacerdotal. Tras unha longa enfermidade, falece o 12 de novembro de 1712, na súa casa do Pombal. Os seus restos repousan na Capela da Concepción da catedral compostelá.

Chisco Naval
Extracto do guión do vídeo

Igual que o cine ou a prensa, a música pop e a rock tampouco non deron escapado da acción da censura. Pero, a diferenza destes, a represión intensificouse xusto cando a ditadura estaba a iniciar unha tímida apertura. O franquismo foi consciente do papel que a música xogara nas revoltas internacionais dos sesenta e tentou limitar o seu alcance nunha España cada vez máis desenvolvida e cosmopolita.

A censura obrigou a producir novas portadas —convertidas hoxe en prezadas pezas de coleccionista— para refacer as máis escandalosas ou eliminar referencias incómodas nos textos das cancións. Vibracións prohibidas revisa os mecanismos de control aplicados durante a ditadura e a súa incidencia no mundo do pop e do rock, a través das portadas de discos da época e dos partes dos censores.

Consulta o folleto da exposición aquí

A Igrexa da Universidade acolle ata mediados do mes de decembro a exposición 'Eclecticismo en estado puro' do escultor Alfonso Rivero de Aguilar, unha mostra coordinada por Cristina Carballedo. O acto de inauguración contará coa actuación do saxofonista Olivier Cano e no transcurso deste servirase un viño Alberte cortesía de adegas Nairoa.

A colección que presenta Alfonso Rivero de Aguilar é unha selección na que pode comprobarse como traballa coa ductilidade dos distintos soportes extraendo formas nas que a natureza é a súa máis importante inspiración. As obras que poderemos contemplar a través dun discurso coherente durante este mes de novembro son o resultado do traballo dos últimos dez anos nos que o artista, como os escultores africanos, pasa directamente do concepto á execución cunha rápida velocidade de transmisión aproveitándose das luces e as sombras para crear volumes naturalistas baixo unha forma academicista. Para este escultor, a sensibilidade do rematado da pedra é un dos máis importantes factores da súa obra, unha obra que nos seus comezos era claramente figurativa e que está a evolucionar cara a unha escultura na que os espazos empezan a cobrar protagonismo, debido ao interese e estudo do artista pola obra de escultores máis conceptuais.

Ata mediados do mes de xaneiro, a galería Trinta acolle 'Setenta e tres pinceladas', a última mostra da artista Berta Cáccamo.

"Lembro que a miña maior dificultade foi considerarme artista. Nos primeiros anos de estudante de Belas Artes en Barcelona producíame vertixe pensar en chegar a ser pintora e aínda máis en ser artista, término que designaba ós autores que eu ía descubrindo con fascinación...Despois fun atopando o modo de que o que eu facía fora asemellándose á arte, ou polo menos, á arte que debía imitar se quería ser pintora. Hoxe penso que a arte é imitación... Recorremos á imitación do mesmo modo que emulamos ás persoas que nos anteceden, ós modelos humanos que copiamos... Eu vivín o feito de nacer nunha familia na que hai un importante vínculo coa cultura; pintaba dende pequena, tivemos uns excelentes talleres de plástica dende o período infantil no colexio alemán e contaba co apoio dalgún irmán que me poñía a "traballar" ó voltar da escola e gardaba e valoraba os meus debuxos..."

"A arte ten a capacidade de abraiarnos. A experiencia do abraio detén a actividade da mente, o remuíño mental. É a sorpresa do "agora". É o abraio o que detén a estrutura dialéctica da mente. Recoñecer o pensamento é a ponte de entrada á actividade artística. Na práctica da arte, a sensación dase en presente. O pasado e o futuro tórnanse fuxidíos... O tempo desaparece, o tempo non deixa de ser un pensamento... A arte ten o poder de acercarnos á realidade, de situarnos no tempo presente. A arte ten o poder de nos espertar dun soño".

"Cando decido facer un cadro, penso previamente como o vou realizar, establezo uns parámetros que a miúdo veñen dados polas propias características dos materiais e pola idea que sostén a proposta, pero normalmente xorde dunha necesidade, unha necesidade de avance".

"Despois de 25 anos na pintura, chegas a pensar que xa formulaches o teu proxecto, que todo está xa feito, pois aquelas pequenas aportacións ou variacións en torno ó extenso espazo da pintura abstracta foron xa formuladas e só queda non copiarse máis. Pero aparece a necesidade de experimentar nun territorio diferente e descobres de novo as infinitas variables dunha nova idea".

'Unidos pola arte. Colección de pintura do Concello de Santiago de Compostela e do Consorcio de Santiago' é o nome da mostra que agrupa no Auditorio de Galicia unha boa parte do patrimonio pictórico do Concello e do Consorcio de Santiago. Trátase da primeira vez que unha exposición reúne nun mesmo lugar cadros que normalmente se localizan en diferentes espazos: na sede do Concello de Santiago, no Pazo de Raxoi; na sede do Consorcio de Santiago, na Casa de Vaamonde; no Auditorio de Galicia; no Museo do Pobo Galego e no Teatro Principal. Son cerca de sesenta pinturas que abranguen un período comprendido entre o século XVIII e a actualidade, e son representativos de diferentes épocas e correntes pictóricas.

A máis antiga peza exposta é un Martirio de San Bartolomé que, probablemente, date de finais do século XVIII e que se considera o cadro máis antigo do Concello de Santiago. Ademais poderemos ver outras pezas antigas como a Aparición da Virxe do Pilar ao Apóstolo Santiago (Mariano Salvador Maella, 1780) e obras de Dionisio Fierros, José Garabal Louzao, Joaquín Sorolla ou Ramón Gil Rey, entre outros.

A exposición articúlase en 5 seccións que abranguen diferentes períodos pictóricos: As orixes da colección; A Escola Compostelá de Pintura e o Grupo Mateo; As exposicións trienais de 1971 e 1974; O Grupo Nome; e A continuidade da colección. Ademais das obras máis antigas, recollidas en As orixes da colección, a mostra inclúe un apartado dedicado á Escola Compostelá de Pintura, creada por Mariano Tito Vázquez, á que pertenceron, entre outros, Elvira Santiso, Juan Luis López, Lino Martínez Villafínez, Manuel López Garabal e Concha Vázquez Martínez. En 1964 parte destes artistas, entre os que se atopan o matrimonio Manuel López Garabal e Concha Vázquez xunto con Felipe Criado, Manuel Pesqueira, Segundo Hevia e Antonio Moragón, forman o grupo denominado “Mateo”.

Outra sección recolle unha selección de obras que participaron na I Exposición Trienal Nacional de Bellas Artes, que se organizou co gallo do Ano Santo de 1971, e na II Exposición Trienal Nacional de Pintura, Escultura, Dibujo y Acuarela y Grabado, en 1974, ambas celebradas en San Domingos de Bonaval.

O cuarto apartado reúne pezas do coñecido como Grupo Nome, que se presentou en Pontevedra en 1986 coa intención de atopar un lugar na plástica galega e deste xeito abrirse ao universo artístico e saír da marxinalidade periférica que sufrían respecto aos circuítos oficiais. Nesta sección podemos contemplar creacións de Xosé Bibián Lorenzo, Anselmo Lamela Castro, Xosé Ramón Morquecho, Xulio Maside e Xan Pardiñas.

A última sección, A continuidade da colección, está dedicada ao Consorcio de Santiago, institución nacida en 1992 e que dende as súas orixes foi depositaria de non poucas obras de arte, co obxectivo de crear un patrimonio artístico propio que contribúa a facer partícipes da cultura viva aos cidadáns, visitantes, peregrinos e turistas, para converter Santiago nun foro cultural de primeira orde.

Esta exposición está organizada polo Concello de Santiago de Compostela contando coa colaboración do Consorcio de Santiago e coa xestión do Auditorio de Galicia. Conta co mecenado da Deputación da Coruña e está comisariada por Juan Conde Roa.

FAC Peregrina Furancho de Arte Contemporánea acolle ata comezos do mes de decembro 'Jalisia Fanecas', a última exposición da temporada 2012. Diego Vites presenta no FAC Peregrina, na modalidade de FAC Convidadxs, a súa primeira montaxe expositiva individual na Península: JALISIA FANECAS; unha enunciación que se relaciona directamente coa idea de excedente que pon en acción o espazo proxecto artístico do Furancho de Arte Contemporánea, no seu ben entendido sentido de “abundancia desvalorizada” que é o que representan as fanecas coma botín de pesca.

Jalisia Fanecas é unha exposición de pintura construida dende a apertura que Diego Vites fai das cuestións da súa visibilidade, os seus límites e as súas condicións de produción materiais, as da pintura. Unha montaxe que pretende romper coa normal disposición lineal a favor dun percorrido que impón á mirada sobre a pintura esa mesma oscilación coa que o artista se move entre as múltiples linguaxes formais.

Diego Vites (Galicia, 1986) Licenciado en Belas Artes pola ULL en 2009, funda xunto con outros artistas “El Apartamento”, centro de produción en Santa Cruz de Tenerife onde produce as instalacións que máis tarde exporá la sala Cabrera Pinto e no TEA (Tenerife Espacio de las Artes) dentro da exposición colectivo “25 pies. Orientaciones” e na exposición individual “Buhardilla” respectivamente.
No ano 2010 regresa a Galicia e cursa o máster “Arte, Museoloxía e Crítica Contemporánea” do departamento de Historia da Arte da USC. Actualmente é codirector do FAC Peregrina Furancho de Arte Contemporánea e vive e trabilla en Santiago de Compostela; a súa obra explora os límites da pintura mediante a análise do seu contexto estético a través dunha mirada mediada, sempre, pola Historia da Arte. Participa coa súa obra en exposiciónns colectivas como PLÉTORA, La exposición (FAC Peregrina, SCQ 2012), Open Studio #3 e #4 (El Apartamento, Santa Cruz de Tenerife 2011), At Home (Santa Cruz de Tenerife, 2009). A súa obra foi premiada en concursos como o VII Premio de pintura “Novos Valores” de Brión ( 1º premio), Beca I Encontro de artistas novos Cidade da Cultura 2011 e Bienal Off_II Bienal de Arte y Paisaje de Canarias (Proxecto colectivo El Apartamento).

Ata mediados do mes de decembro, a Casa das Asociacións de Cornes acolle a exposición fotográfica 'Así é como vivo', organizada con motivo do Día Internacionacional para a eliminación da violencia de xénero.

A Zona C de Bonaval acolle ata o mes de febreiro unha nova intervención, ‘Cento oitenta segundos’ de Jesús de la Iglesia, comisariado por Rocío Figueroa. A intervención queda enmarcada na convocatoria de selección dun proxecto para o fomento da práctica profesional de especialistas en arte contemporánea na Zona C que organiza o Concello de Santiago e xestiona o Auditorio de Galicia en colaboración co Máster en Arte, Crítica e Museoloxía Contemporáneas da USC.

Jesús de la Iglesia é licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo. Recibiu o premio extraordinario fin de carreira na especialidade de escultura. Despois realizou o Máster en Arte Contemporánea, Creación e Investigación da mesma universidade. É experto en deseño multimedia, especializado en web e vídeo dixital. Actualmente compaxina o seu labor profesional e artístico coa realización da súa tese de doutoramento sobre videoarte. A súa investigación artística radica na busca dun ámbito procesual produtivo que posibilite un diálogo multimedia fluído entre disciplinas tan dispares como o vídeo, a instalación, a fotografía, a escultura ou a pintura.

Jesús de la Iglesia presenta un proxecto expositivo inédito, baseado nunha liña de investigación que vén estudando ao redor do retrato dentro da videoarte. Cento oitenta segundos retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa individual historia de vivencias. Nesta exposición, o artista céntrase nos rostros, con nomes e apelidos, dalgúns artesáns que desenvolven o seu traballo na cidade Santiago de Compostela, un contorno historicamente relevante para este tipo de profesionais. Jesús de la Iglesia mostra o seu traballo encauzado entre a tradición e a modernidade na historia da arte, ao tempo que o presenta nun espazo de similares condicións, convertendo a Zona “C” nun marco dentro do marco.

“Cento oitenta segundos, non son máis que tres minutos. Os tres minutos de exposición nos que deben posar os protagonistas das obras de Jesús de la Iglesia ante a súa cámara. O artista, cun encadre en plano medio, retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa propia historia, a través dos moitos detalles con que se debuxan os seus rostros; un mapa cartográfico de vivencias escrito sobre a pel. Nesta ocasión o obxectivo enfoca directamente a tradición, o traballo dos artesáns, ferreiros, imaxineiros, ourives, marroquineiros etc. Eses oficios, cada vez máis en desuso, que sobreviven grazas ao afán incansable daqueles que non se renderon á produción industrial e ás novas tecnoloxías.

Jesús de la Iglesia toma este tema particular dentro dun contexto máis amplo que incide sobre a importancia do retrato e da identidade. Supón o pretexto perfecto para reflexionar sobre o concepto de tempo e sobre o poder de fascinación da imaxe. Unha constante construción do presente a través da revisión do pasado, nunha época, a nosa, na que se impoñen outros modos e outros formatos de narración.

O artista alude directamente a referentes clásicos da pintura da arte europea, véndose influenciado por artistas como Hans Holbein, Vermeer De Delft ou Velázquez. Tamén observa a artistas modernos e contemporáneos como Pierre Gonnord, Bill Viola, Ori Gherst, ou Andy Warhol que xa nos anos 60 fixera os seus Screen Text, unha serie de videoretratos filmados en branco e negro.

O artista traballa coa luz, e coas cores como se fosen pigmentos; coa mesma dedicación, como o máis puro artista no seu obradoiro, elaborando, configurando, plasmando. O dominio da técnica que aplica e a edición final resultan determinantes na súa produción.

Neste caso, a pintura defínese así como pensamento, como idea, máis que como acto físico. “Pintar” imaxes non é máis que plasmar algo imaxinado en algo tanxible, e polo tanto non exclusivo da pintura no seu concepto máis clásico como disciplina académica. En lugar de traballar con pincel fino en óleo sobre táboa, configura luz e cor, sobre un tecido de píxeles, enmarcado nunha pantalla de cristal líquido. As novas técnicas alíanse co artista, como noutros tantos momentos anteriores da historia da arte, para iluminar obras, quizais imaxinadas, pero nunca antes materializadas.

Jesús de la Iglesia reivindica “contemplar”, como un acto necesario, ao que parece que a sociedade actual renunciou. Debemos retomar o dereito a deternos, a fixar a nosa atención en algo, e ter un xuízo crítico individual, desligándonos do colectivo, para non ver a través dos ollos doutros, senón para observar a través dos propios.

Comisaria
Rocío Figueroa Guisande*

Rocio Figueroa Guisande é licenciada en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela. Actualmente centra a súa actividade na crítica de arte, e na colaboración en varios traballos editoriais, así como na creación de proxectos de comisariado con artistas novos.

A sala do Grupo Correo Galego acolle unha mostra do fotógrafo afincado en Madrid Plácido L. Rodríguez, quen retrata personaxes tan destacados como Verino, Alaska, Mapplethorpe, Ayala ou Cela.

A mostra recolle unha colección de rostros en branco e negro que configuran toda unha galería de personaxes ligados á cultura, dende unha ochenteira Alaska a un actual Carlos Ruiz-Zafón, pasando polos inesquecibles Cela, Díaz Pardo, Alberti ou Ayala, e grandes da fotografía como Mapplethorpe, Shommer ou Korda, entre outros moitos. Rostros con nome propio aos que Rodríguez pon alma.

Ao longo de todo o mes de decembro, a Biblioteca pública Ánxel Casal acolle unha mostra na que se expoñen os debuxos orixinais do nº 1 do fanzine e cómic compostos no Obradoiro de Iniciación ao Cómic da Escola de arte ECO.

O salón de actos da Biblioteca pública Ánxel Casal acolle ata finais de ano 'Campo a través', unha exposición formada por 15 fotografías de Niti Laíño que mostran unha visión moi persoal deste fotógrafo sobre o deporte.

Ata finais do mes de decembro, o CSC O Ensanche acolle no seu espazo expositivo 'Complicidad Africana', unha selección de imaxes realizadas por Xandro Barberena nunha serie de viaxes a Kenya. O título é froito dos comentarios efectuados polos visitantes das súas anteriores exposicións, que na súa maioría, destacaban as miradas dos suxeitos fotografados, establecendo certa complicidade co fotógrafo.

Nesta exposición preténdese mostrar a outra cara de África, fuxindo da fotografía efectista de guerras, conflitos e outros desastres, como a fame, que asolan a terra dos nosos antepasados.

A sala de exposicións do Eurostars Araguaney (Montero Ríos, 25-27) acolle a súa tradicional exposición de decembro do artista Vázquez Alemán.

Na súa obra pódense diferenciar paisaxes, vistas xerais de portos, prazas e cidades, así como bodegóns e personaxes moi galegos, como os gaiteiros. Trátase dun traballo no que se aprecia unha evolución tanto do propio artista, como do uso que el mesmo fai das cores e dos matices lumínicos.

Os bodegóns, os seres humanos e a natureza, son pois os protagonistas da obra de Vázquez Alemán, que se caracteriza polo seu afán cubista expresado dende o libre albedrío e onde as cores chaman a atención do ollo que os contempla.

Vázquez Alemán nace no ano 1946. Licenciado en Filosofía e Letras, realiza a súa primeira exposición en 1964, no Círculo das Artes de Lugo, á que seguirán máis de medio centenar en diversas cidades de España, Francia e Portugal. Está representado en coleccións institucionais e privadas de España, Alemaña, Bélxica, Francia, Italia, Gran Bretaña, Noruega, Portugal, Hong Kong, EEUU, Arxentina e México. Entre outras: Colección Príncipe de Asturias, Presidencia da Xunta de Galicia, Fundación Rodríguez Igrexas, Museo “M. Torres” (Marín-Pontevedra), Colección Paradores Nacionais, Casa de Brasil (Madrid)...

Ata mediados do mes de decembro, o Hall da Biblioteca pública Ánxel Casal amosará 'Escola, camiño de futuro', unha exposición organizada pola Fundación Intervida para defender a aposta pola formación e a educación como a mellor forma de saír da pobreza e acceder a unha vida mellor.

Ata comezos do mes de febreiro, o artista Valentín Jaramillo Arévalo presenta na galería Bus Station Space a súa última exposición, titulada 'Momentos'.

O acto de inauguración da mostra servirá tamén para presentar aos novos artistas colaboradores da galería: Baldo Ramos, Elías Cueto e Javier de la Rosa.

A Cidade da Cultura de Galicia ofrece un servizo de visitas guiadas de balde á exposición inaugural do Museo Centro Gaiás, 'Gallaecia Petrea', unha das mostras máis ambiciosas organizadas nos últimos anos na nosa comunidade.

As visitas guiadas terán lugar todos os días en dúas quendas: 12:30 e 18:30 horas. No caso de grupos, é preciso realizar unha reserva a través do correo visitasmuseo@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 99 51 72.

Máis información sobre a exposición aquí

A Cidade da Cultura ábrelles as portas do Museo, Arquivo e Biblioteca a todos os cidadáns que desexen coñecer o complexo deseñado por Peter Eisenman.

Os visitantes poderán acceder libremente a estes espazos e percorrer os exteriores da Cidade da Cultura: dende as Torres Hedjuk ata a praza central. Ademais, o complexo do Gaiás dispón de programas de visitas guiadas para coñecer máis de preto os segre de un proyecto arquitectónico único.

Visitas guiadas: 11:30 e 17:30 h. | Sábados, domingos e festivos | Saída dende o Punto de Información (Espazo On) | Non é preciso reservar praza

Visitas guiadas ao Museo Gaiás
- 12:30 e 18:30 h.
- Grupos: reserva en visitasmuseo@cidadedacultura.org ou 881 99 51 72.

Vistas para grupos: Concertar data en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

Visitas didácticas para escolares: De martes a venres | Concertar data e hora en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

CONEXIÓN EN BUS CON SANTIAGO

LIÑA 9: Luns a Venres laborais e Sábados pola mañá

Saídas dende Casas Novas  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 07.30 - 22.30
    Sábados 08:30 - 13:30

** Itinerario de ida: Casas Novas - Santa Isabel - Galeras - San Clemente - A Senra - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

Saídas dende a Cidade da Cultura  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 08:00 - 22.00
    Sábados 09:00 - 13:00

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - Campo da Angustia - Rúa de Bonabal - San Roque - Virxe da Cerca - A Senra - San Clemente - Galeras - Santa Isabel - Casas Novas

LIÑA  C11: Sábados tarde, Domingos e Festivos

Sábados tarde: 17:30 e 20:00 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 17:45 horas y 20:15.
    Domingos e festivos: 10:40, 13:45, 17:25 e 20:05 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 10:55, 14:00, 17:40 e 20:20 horas.

** Itinerario de ida: Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Avda. de Lugo - Bernardo Barreiro - Curros Enríquez - Xeral Pardiñas - Praza de Galicia - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - San Pedro - Porta do Camiño - Virxe da Cerca - Praza de Galicia - Xeral Pardiñas - Curros Enríquez - Bernardo Barreiro - Avda. de Lugo - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar

Máis info: www.cidadedacultura.org

O Auditorio de Galicia ofrece a posibilidade de facer visitas guiadas ás súas exposicións.

O grupo terá entre 10 e 25 persoas e persoal do gabinete didáctico encargarase de amosar o contido da mostra. Os interesados deben poñerse en contacto coa responsable do Departamento de Exposicións para concertar unha data cubrindo un formulario aquí ou nos teléfonos 981 574152 / 981 574153 en horario de 9:00 a 14:30 h.

De outubro a maio, a Real Filharmonía de Galicia e outras orquestras españolas e internacionais ofrecen no Auditorio de Galicia pretode 30 concertos, con máis de 100 pezas musicais e medio cento de directores e solistas invitados.

Grandes obras sinfónicas, corais e operísticas; estreas de autores galegos e concertos como o de Nadal ou o de Reis súmanse aos concertos familiares, os didácticos, ao ciclo de piano, ao ciclo de cámara e aos ensaios abertos ao público.

Fundada en 1996, a orquestra da cidade é hoxe unha formación con 52 músicos, tres directores -Paul Daniel, Antoni Ros Marbà e Maximino Zumalave-, unha excelente crítica nacional e internacional, unha produción de 9 traballos discográficos, un nutrido currículo de xiras e un intenso calendario paralelo á temporada, que inclúe o ciclo de cámara Música na Compañía e a Escola de Altos Estudos Musicais para a formación dos futuros músicos galegos.

Goza dunha fusión de linguaxes artísticas, na que a contundencia da arte na pedra vai da man da expresividade da danza. Tres pezas interpretadas polos bailaríns do Centro Coreográfico Galego sorprenderán ao visitante no seu recorrido guiado polos segredos de Gallaecia Petrea. Danza clásica, moderna e contemporánea a través de Uno al cubo, Paso a dos del Cascanueces e Jardí Tancat en alternancia con Aínda, tres pezas de danza que se fusionan co espazo e coa propia mostra ao longo dun percorrido único polos catro andares do Museo Centro Gaiás e as diferentes épocas que atravesa a exposición.

** Un ao cubo
Música: Secret Garden
Coreografía: Mercedes Suárez
Solo de danza interpretado por Miguel A. Ponte, que terá por compañeiro nos seus compases un cubo metálico. Trátase dun fragmento do ballet “O Calar do tempo”, estreado en 2003 e premiado no certame coreográfico de Galicia (á coreografía e mellor intérprete) e no Maratón de Danza organizado polo Teatro de Madrid (Madrid), Concurso de danza de Torrelavega (Santander) e Concurso de danza de Ribaroja del Turia (Valencia). Representado en Galicia, Madrid, Valencia, Torrelavega, Teatro Maurice Béjart e College D’Espagne (París), Gala de clausura del Curso Internacional de danza “Alicia Alonso” del Escorial, Ballet Clásico Nacional de República Dominicana y Ballet Contémpora de R. Dominicana.

** Paso a dous de O Crebanoces
Música: Tchaikovski
Coreografía: M. Petipa
El Cascanueces é un dos ballets máis populares, un conto de fadas-ballet en dous actos e tres esceas composto por Tchaikovski en 1891-1892. O visitante a Gallaecia Petrea poderá conmoverse cun fragmento desta peza de danza clásica: o paso a dous interpretado polo personaxe da Raíña das Neves.

** Jardí Tancat
Música: María del Mar Bonet
Coreografía: Nacho Duato
A coreografía Jardí Tancat foi estreada polo Nederlands Dans Theater en 1983 e, na actualidade, forma parte do repertorio do Ballet de Teatres da Generalitat Valenciana. A montaxe, reestreada no Teatro Albéniz de Madrid en 1992 no inicio da etapa de Nacho Duato como director da Compañía Nacional de Danza, está debuxada por solos, dúos e momentos corais, que adquiren unha profunda impresión de ligazón á terra. En Jardí Tancat, María del Mar Bonet canta e pon música a centenarios textos populares cataláns, que navegan entre a tristura e a melancolía.

** Aínda
Coreografía: M. Suárez
Música: ISGA Collective e tradicional galega
Esta peza contemporánea inspírase na danza tradicional galega co obxectivo de reflectir o potencial da cultura do país. Sendo máis próxima ao estilo contemporáneo, ten porén un marcado carácter galego, xa que se introducen xestos da danza popular de total expresividade. A música está inspirada tamén en melodías tradicionais galegas.

Formulario de inscrición aquí

Interpretación da Sinfonía 3 de Beethoven, coñecida como a Heroica, nace co obxectivo de investigar e interpretar pezas chave da historia da música de orquestra e relacionalas coa danza contemporánea.

Dirección: Rafael Soriano
Escenografía: Icara Maiterena Vallejo
Reparto: Marcos Lázaro, Anuska Alonso, Javier Alameda, Marta Navarrete, Guiomar Campos, Alberto Almazán, Alaia Urcelay

Nesta proposta de creación colectiva, a nosa linguaxe se define grazas ao libre uso de diversas técnicas de danza contemporánea supeditadas ao obxectivo comunicativo da peza e á creación de estilo. Sobre o escenario, é significativa a relación coa peza musical e as diferentes individualidades que, unidas, crean unha linguaxe propia.

+info aquí

A Asociación de Escritores en Lingua Galega, en colaboración co Concello de Santiago, organiza un obradoiro de escrita creativa a cargo de Carlos Negro. Con esta actividade preténdese lograr que os participantes adquiran o hábito da escritura como outra maneira de gozar do tempo libre, á vez que afondará na afección pola lectura e na valoración do feito literario como produto lingüístico, estético e sociocultural.

O obradoiro vaise realizar no Centro Sociocultural de Conxo. Comeza o sábado 27 de outubro ás 11 da mañá e desenvólvese en dez sesións de dúas horas cada unha. A inscrición é de balde ata completar as 20 prazas que se ofrecen e cómpre formalizala dirixíndose ao Departamento de Lingua Galega (981 542 409 ou dlg@santiagodecompostela.org).

Esta acción literaria complétase con dous paseos literarios guiados por Euloxio R. Ruibal e Marilar Aleixandre, deseñadores e tamén guías de cadansúa ruta, coas que calquera persoa interesada poderá achegarse á Compostela literaria desde a particular visión dos autores. A primeira das citas será o 10 de novembro ás 12 da mañá e comezará na escultura de Chillida no Parque de Bonaval co dramaturgo Euloxio Ruibal como protagonista. A segunda iniciarase tamén ás 12, o 24 de novembro, diante do Hostal dos Reis Católicos con Marilar Aleixandre. Para participar nestes itinerarios non é necesario inscribirse previamente.

A Concellería de Xuventude organiza durante tres martes consecutivos un Curso de Formación en Coaching Laboral, que pretende ser unha grande oportunidade para todas aquelas persoas que perderon o seu posto de traballo, a motivación no profesional ou que queren acceder por primeira vez a un entorno laboral. Trátase de dar apoio, soporte e guía no proceso de xeito individualizado e grupal en varias sesións, nas que se analizará a situación e inquedanzas laborais dos alumnos e nas que se realizará unha orientación grupal nas técnicas de busca de emprego.

O curso realizarase os días 27 de novembro e 4 e 11 de decembro, en sesións de 17:00 a 21:00 horas, a celebrar no Centro Sociocultural e Xuvenil Municipal do Ensanche. Está destinado a mozos e mozas a partir de 18 anos e a inscrición é de balde.

Para visitar a exposición permanente do Museo do Pobo Galego cos pequenos e pequenas da familia, de forma autónoma e lúdica. Un xogo de pistas para adultos e pequenos que só hai que solicitar coa entrada na recepción do Museo.

De martes a sábado de 10:00 a 14:00 e de 16:00 a 20:00 horas.

Domingos e festivos de 11:00 a 14:00 horas. 

O programa 'Vive o Nadal 2012' pretende posibilitar a conciliación da vida familiar e laboral das familias compostelás no tempo do Nadal a través dunha oferta variada de actividades lúdico-educativas desenvolvidas nos seus centros socioculturais. Unha destas actividades é a dos campamentos abertos de Nadal, dirixidos a nenos e nenos de 7 a 12 anos.

** Datas e horario
26, 27 e 28 de decembro de 2012 e 2, 3 e 4 de xaneiro de 2013 de 08:00 a 15:00 h.

** Preinscricións
Do 16 de novembro ao 5 de decembro

** Formalización de matrícula
Do 14 ao 20 de decembro entregando o xustificante de pago no centro sociocultural onde se obtivera praza.

** Destinatarios
Nenos/as empadroados/as no Concello de Santiago que cumpran co requisito de idade da oferta.

** Lugares onde se desenvolverá a actividade e idades dos destinatarios
- CSC das Fontiñas Un Nadal creativo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSCXM de O Ensanche Un Nadal de artistas [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSC de Vite Un Nadal de refugallo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSC de Conxo Un Nadal polo mundo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- LSC de Marrozos Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]
- LSC da Gracia Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]
- LSC de Nemenzo Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]

Consulta e descarga toda a información e a folla de preinscrición aquí.

Por noveno ano, o Museo Eugenio Granell, coa colaboración do Centro Comercial Área Central, convoca o IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell.

1. A finalidade do Certame é impulsar a creación plástica entre os escolares, polo que, ademáis dos premios que conceda o xurado, o Museo organizará unha exposición, do 19 de decembro de 2012 ao 12 de xaneiro de 2013, coas obras presentadas ao concurso.
2. Poderán concorrer a este Certame tódolos escolares residentes en Galicia de idades comprendidas entre 3 e 5 anos e entre 6 e 12 anos.
3. O xurado outorgará os 7 seguintes premios por especialidade.
. Debuxo . Pintura . Colaxe . Escultura (construción) . Fotografía . Un único premio especial para os nenos entre 3 e 5 anos . Premio do público
Ditos premios, cedidos polo Centro Comercial Área Central, consistirán en lotes de material artístico que inclúen: Cabalete de pintor, caixa de madeira para cores e compartimentos para ordenar o material de traballo, dous lenzos para pintura, xogo de tubos de pintura e xogo de pinceis.
4. Neste IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell, invítase aos escolares a realizar obras-agasallo que reflexionen sobre a obra do artista, neste ano tan especial no que celebramos o centenario do seu nacemento (28 de Novembro do 1912), e no que, mostramos a súa obra e o seu legado a través das exposicións realizadas nas sedes culturais que colaboraron nesta celebración: O encontro na poética de Eugenio Granell na Fundación Cidade da Cultura, A colección étnica de Eugenio Granell no Museo do Pobo Galego, O surrealismo hoxe na Fundación Eugenio Granell, Eugenio Granell no paraíso centroamericano 1940-1956 no Auditorio de Galicia, O espello do pintor. Eugenio Granell nas coleccións institucionais galegas no Centro cultural Novacaixagalicia e, por último, Eugenio Granell. Unha película de vinte minutos no Centro Galego de Arte Contemporánea.
5. Cada autor poderá participar cunha obra de cada categoría, como máximo, e as súas dimensións non poderán ser superiores a 100 x 100 cm. Non se admitirán as obras protexidas con cristal.
6. As obras deberán presentarse polo autor ou persoa en quen delegue, na Fundación Eugenio Granell, Pazo de Bendaña, Praza do Toural, Santiago de Compostela indicando que son para o IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell. Terán que ir asinadas no dorso das mesmas e, no caso dos nenos de 3 a 5 anos, especificar a idade. Nun sobre pechado adherido á obra, figurarán os seguintes datos:
- Nome e apelidos do participante
- Idade
- Teléfono de contacto do centro de ensino ou persoal no caso dos participantes individuais
- Título da obra (se procede)
- Colexio
- Nome do profesor ou reponsable
Para facilitar a entrega, as/os profesores poden presentar de maneira conxunta os traballos do alumnado. Só se abrirán os sobres das obras premiadas.
7. O prazo de admisión será do 4 ao 15 de decembro no seguinte horario: de martes a sábado de 11.00 a 14.00 h, e de 16.00 a 20.00 h.
8. O xurado, que estará formado polos membros que no seu día se designen, seleccionará as obras, que axustándose ás bases, considere apropiadas. O xurado está facultado para conceder os premios establecidos na Base 3ª, podendo declarar deserto calquera deles. Tódalas súas decisións serán inapelables. A Fundación-Museo resérvase o dereito a substituír algún dos seus membros no caso de necesidade.
9. A entrega de premios celebrarase na sede da Fundación, o 19 de decembro ás 18.30 horas.
10. As obras premiadas pasarán a formar parte dos fondos da Área Didáctica do Museo da Fundación Eugenio Granell.
11. A retirada das obras efectuarase na sede da Fundación –para o que se deberá presentar o correspondente resgardo–. As obras de escolares da mesma aula que se entregaron todas xuntas, devolveranse da mesma forma á persoa responsable que as depositara, incluíndo os sobres pechados dos datos persoais. Transcorrido o prazo dun mes, estimarase que o autor renuncia a todo dereito sobre a obra presentada, podendo dispor o Museo o que considere oportuno.
12. As/os gañadores cederán os dereitos de autor co fin de editar postais que reproduzan as súas obras.
13. Os autores premiados autorizan ao Museo Eugenio Granell a reprodución, comunicación pública e distribución das súas obras por cualquera medio de comunicación e internet.
14. O Museo Eugenio Granell declina toda responsabilidade por perda, roubo, incendio ou calquera outra causa de forza maior que poida ocorrer sobre as obras presentadas ao Certame, así como sobre os danos que poidan sufrir nos actos de recepción e devolución e no tempo que estean baixo a súa custodia. Non se subscribirá póliza de seguro que cubra tales riscos.
15. A participación neste Certame supón a aceptación por parte dos autores do contido destas bases, así como a renuncia a calquera reclamación legal.
16. Os datos facilitados polos gañadores quedarán incorporados e trataranse de forma confidencial nun ficheiro chamado "ÁREA DIDÁCTICA" coa finalidade de xestionar e dar publicidade ao concurso de arte infantil, polo que necesitaremos o consentimento dos pais ou titores para o tratamento de ditos datos cando a obra resulte premiada. Para o exercicio dos dereitos de acceso, rectificación, cancelación e/ou oposición de ditos datos, deberán dirixirse ao seguinte enderezo: Fundación Eugenio Granell. Pazo de Bendaña. Praza do Toural, s/n (CP: 15705 - Santiago de Compostela, A Coruña).


MÁIS INFORMACIÓN E SOLICITUDE DE BASES
Na Fundación Eugenio Granell, Pazo de Bendaña, Praza do Toural, 15705 Santiago de Compostela
Tel. 981576394 / 981572124 www.fundacion-granell.org

Coa chegada do Nadal, o Equipo Urbana Santiago Norte - Servizos Sociais pon en marcha unha campaña co obxectivo de recoller xoguetes para alegrar estas datas aos nenos e nenas máis desfavorecidos/as da área incluída programa Urbana. A iniciativa leva por título 'Compar-T un xoguete'.

Ata o vindeiro 21 de decembro, o Equipo Urbana recollerá xoguetes novos ou usados en bo estado, para que os nenos e nenas das familias cunha situación económica máis deprimida, poidan sorrir e vivir as datas do Nadal igual que o farán outros/as nenos/as cunha situación máis favorable. O punto habilitado para a recollida de xoguetes, a onde se poderán dirixir todas aquelas persoas que desexen colaborar con esta campaña será a Casa das Asociacións de Benestar Social (CABES), situada na rúa Manuel María, 6 (Salgueiriños). Para máis información, o Equipo Urbana habilitou un correo electrónico: comparteunxoguete@gmail.com

O Equipo de Dinamización Social Urbana Santiago Norte - Servizos Sociais solicita a colaboración da poboación en xeral, lembrando que o xogo é un dos dereitos recollidos na Carta de Nacións Unidas dos Dereitos do Neno, e que os xogos e xoguetes  non só entreteñen e divirten, senón que tamén contribúen ao desenvolvemento físico e intelectual dos nenos e das nenas, e que privarlles deles é un paso atrás na súa formación.

Pero esta campaña de recollida de xoguetes 2012 non só pretende axudar aos nenos e nenas máis desfavorecidos/as. Tamén pretende fomentar a sociabilidade, a solidaridade e a concienciación da poboación.

Os xoguetes e xogos recollidos nesta campaña entregáranse o día 3 de xaneiro aos pais e ás nais que previamente o solicitaran ata o día 21 de decembro.

Esta iniciativa está incluída na medida denominada Programas de dinamización social, igualdade de oportunidades, formación e educación de colectivos en risco de exclusión, no marco do proxecto Urbana Santiago Norte, cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER).

Nova web do Parque da Alameda con información detallada das especies singulares, restantes árbores e arbustos, matos e monumentos deste magnífico parque, incluíndo planos.

Desenvolvida con motivo da Conmemoración do 40 Aniversario da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO.

Con contidos dispoñibles en castelán, galego e inglés.

Enmarcada dentro das actividades conmemorativas con motivo do 40º Aniversario da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO.

www.parquealamedasantiago.com

Organizan:
Turismo de Santiago de Compostela | Concellería de Turismo
Dpto. Parques e Xardíns | Concellería de Medio Ambiente
Consorcio de Santiago de Compostela
Universidad de Santiago de Compostela

PARQUE DA ALAMEDA

Principal xardín de Compostela, é o parque máis antigo de Santiago. Formaba parte dun terreo extramuros cheo de carballos que chegaba ata ao mosteiro de San Lourenzo, propiedade dos Condes de Altamira, ata que no ano 1546 foi doado aos cidadáns de Santiago. Foi en 1835 cando esta carballeira pública comezou a converterse en parque, coa construción do paseo do Campo da Estrela.

É un fiel reflexo da evolución histórica e urbanística da cidade, xa que foi medrando ao longo dos séculos xunto a ela. Ademais, a Alameda ten máis de 80 especies de árbores diferentes; algúns son exemplares de máis dun século, e representan a flora dos cinco continentes. Ten tres especies catalogadas como Árbores Senlleiras de Galicia.

1. TILEIRO PRATEADO (Tilia tormentosa): xénero de árbores pertencente á familia das malváceas, nativos das rexións mornas do hemisferio norte. Son árbores caducifolios de bo volume e que chegan a vivir ata 900 anos, acadando entre 20 e 40 m de altura, con fustes rectos de ata un metro de diámetro.
Forman dúas aliñacións que decoran e separan os tres paseos do Campo da Estrela, e no 1884 intercaláronse camelias entre as tileiras, aportadas por veciños da cidade. A de maior tamaño, próxima á igrexa do Pilar, é a que está catalogada como senlleira por ter máis de 100 anos.

2.  EUCALIPTOS DA FERRADURA (Eucalyptus globulus): árbores orixinarias de Australia, foron descubertas en 1779 e introducidas en Galicia por Frei Rosendo Salvado no 1860. Os eucaliptos da Alameda son dos mais antigos de Europa pois datan de finais do XIX.
O eucalipto ten propiedades balsámicas e antisépticas, polo que utilízase para combater os resfriados, e o aceite tamén tense empregado contra a malaria. A súa madeira serve para obter pasta de celulosa para facer papel.

3. ABETO ‘A PERONA’ (Abies normanniana): este árbore é coñecido como ‘a Perona’ porque foi plantado por Eva Duarte, Evita, cando visitou Santiago no ano 1947 en visita oficial por España co seu marido, Juan Domingo Perón.
Os abetos do Cáucaso teñen a súa orixe nas costas do Mar Negro, o norte de Anatolia e a cordilleira do Cáucaso, onde forma bosques entre os 400 e 2.000 metros de altitude. En Europa o seu cultivo comezou a mediados do século XIX, con fin ornamentais en parques e xardíns.

No Parque da Alameda destaca tamén a CARBALLEIRA DE SANTA SUSANA. Dende o século XVI plantáronse e protexéronse os carballos de esta zona (Quercus robur), eliminando outros que os prexudicasen, como as acacias, e repoñéndose os carballos mortos ou enfermos por outros novos.

A meseta da Susana conserva a súa fisionomía dende o século XVIII, configurada por dúas partes ben diferenciadas: a zona de intramuros, ocupada pola Igrexa  de Santa Susana , seu atrio e seu cemiterio, e a carballeira, que funcionou como campo da feira dende principios do século XIX ata 1971.

Con motivo das festas de Nadal, e ao longo dos meses de novembro, decembro e xaneiro, a rede de centros socioculturais da cidade acolle un completo programa de actividades lúdicas, culturais e de conciliación familiar. Un programa estacional de actividades de tempo libre educativas dirixido a públicos diversos no tempo das festas de Nadal.

Obradoiros creativos, intercambio de agasallos, espectáculos de música e baile, ornamentación dos centros, elaboración dun Belén colectivo dos centros socioculturais que poderá visitarse nas datas de Nadal no Pazo de Raxoi, concurso de beléns, actividades de conciliación, visitas dos paxes reais das súas maxestades os Reis Magos de Oriente, espectáculos musicais, maxia, gravación dun LIP DUB (vídeo musical), concurso de postais de Nadal, conferencias de Santiago FutSal e actividades de estimulación para bebés.

Consulta e descarga a programación completa aquí.

O tradicional Belén de Conxo, que se organiza desde o ano 1946, abre as súas portas para que todos os composteláns admiren os seus 35 metros cadrados de montaxe, nos que se representan máis de vinte escenas bíblicas.

O Belén de Conxo comprende centos de figuras e elementos decorativos (casas, cabanas, estanques, fontes luminosas, lavadoiros, fervenzas etc.) que adornan a espectacular composición. O Belén da familia Otero Moreira é un despregue de imaxinación no que se agrupan 527 figuras de barro, cera e madeira, 53 pezas en movemento, 202 animais, 104 pezas decorativas, estanques, fontes, vexetación natural, 1068 bombillas e 10 metros de muralla para dar vida ás escenas relacionadas coa celebración do Nadal.

Este Nadal, o comercio local de Compostela convida á súa clientela a tomar un café, un refresco ou unha caña os venres, sábados e domingos.

Promoción válida desde o 1 de decembro ata o 5 de xaneiro por compras superiores a 30 €.

Organiza o comercio local co apoio do Concello de Santiago.

** Comercios participantes:

(roupa) ELA DIZ, Praza Fuenterrabía, 1
(roupa) MATRIOSKA, Cantón San Bieito, 6
(roupa) A REIXA, Mazarelos, 9
(calzado) ATOMIC, Rosalía de Castro, 10
(agasallos) O GATO CÓSMICO, Fonte san Antonio, 9
(agasallos) A QUENLLA, Rúa das Ameas, 36
(xoiaría de autor) BARAKA, Vilar, 78
(antigüidades) BARAKITA, Vilar, 60
(lenzaría) AMORE LENCERIA, Calderería, 13
(artesanía) BS ARTESANIA, Algalia de Arriba, 14
(roupa) XEITOSA, Vilar, 60
(lenzaría) LENCERIA CONCHI, Cardenal Payá, 12
(artesanía) DE COTIO, Xelmírez, 26
(deportes) DEPORTES CANEDA, Fonte de san Antonio, 25
(agasallos de música) PAZO DAS MUSAS, Rúa Nova, 8-10
(roupa) CHAROL, Avenida Figueroa, 13
(roupa) CHAROL, República del Salvador, 14
(calzado) PURI, Calderería, 52
(roupa) MIMOLETT,  Rodrigo de Padrón, 5
(roupa) MIMOLETT II, Rodrigo de Padrón, 6
(roupa) LEIRÍA, Cardenal Payá, 6
(calzado) CELME, Orfas, 1
(libraría) LILITH MULLERES, Rúa Travesa, 7
(roupa) NOVEDADES MARUJA, Pescadería Vella, 3
(roupa) MARUJA  MODA, Preguntoiro, 19
(roupa) NACHO JEANS, Preguntoiro, 37
(artesanía) AMBOA, Rúa Nova, 44
(artesanía) AMBOA, Acibechería, 33
(artesanía) MAELOC, Rúa do Franco, 1
(roupa) GARYSON, Vilar, 11
(agasallos) MARABILLAS, Fernando III, 5
(artesanía) BATISKAFO, Rúa Nova, 48
(libraría) LIBRERÍA ENCONTROS, Vilar, 68
(roupa) VERTICE, Algalia de Arriba, 12
(roupa) SQUINA, Hórreo, 17
(perruquería) ELECE PERRUQUERÍA, Ameas, 8
(xoiaría) JOYERÍA ALFONSO, Calderería, 33
(roupa) JUAMPE, Orfas, 22
(roupa) EL@S, Cervantes, 22
(roupa) CARMEN BOUTIQUE, Cervantes, 27
(roupa) BRAZALETE, Laverde Ruiz, 2
(herbolario) TRISKEL, Rúa de San Pedro, 30
(óptica) OPTICA M&S, Rúa de San Pedro, 41
(artesanía) TALLER DE FER, Rúa de San Pedro, 109
(artesanía) COMO PEZ EN EL AGUA, Rúa de San Pedro, 79
(drogaría) DROGUERIA RÚA DE SAN PEDRO, Rúa de San Pedro, 76
(flores) FLORISTERÍA EMBORA, Rúa de San Pedro, 65
(lenzaría) LENCERÍA LUISA,  Rúa de San Pedro, 53
(tenda de lás) MADEIXAS, Rúa de San Pedro, 81
(roupa) YUMANA MODA, Rúa de San Pedro, 74
(lenzaría) LENCERÍA ZALEA, Rúa de San Pedro, 81
(segunda man) A ZOCA, Rúa de San Pedro, 69
(comercio xusto) AMARANTE, Rúa de San Pedro, 67
(libraría) LIBRERÍA PEDREIRA, Home Santo, 55
(xoiaría) CRISOL, Vilar, 28
(artesanía) MEDIA LÚA, Algalia de Arriba, 27
(xoiaría) PLATERÍA ANGEL, Praterías, 1
(xoiaría) ANDREIA, Vilar, 29
(xabóns) ENJABONARTE, Bautizados, 3
(complementos) XEITO, Calderería, 11
(agasallos) CANTO DE LA RANA, Preguntoiro, 25
(sombreiros) SOMBRERERÍA IGLESIAS, Vilar, 34
(perruquería) ELENA CABO PERRUQUERIA, Fuenterrabía, 3

** Cafetarías:

LA TITA
CAFÉ PARIS
CAFETERIA SUSO
ARUME   
KUNSTHALLE
A CAPELA
CASINO
CURTIDURIA
LA CANTINA DE LA CURTIDURIA
BROA
LA FLOR
CURRO DA PARRA
CASA PEPE
ABASTOS 2.0
AGARIMO
METATE
A REIXA BAR
SENDA 49
PASO NOROESTE
AMEAS
BOLENGO
PETISCOS
Rte. RUA
Mercromina
Bar Esquina
A MOA
Próspero’s café
Casa Tato
O Barranquillo
Tabacos
Bar Rey
O Tranquilo
Merlego
Caraveliños
Concheiros 31

O 'Café de idiomas' é un encontro libre entre persoas cun interese común: practicar unha lingua estranxeira. Reúnense na Biblioteca pública Ánxel Casal para falar dun modo libre e informal sen profesores nin obrigas. O mínimo para que funcione o encontro son dúas persoas e o máximo o número de cadeiras que estean dispoñibles. Para poder participar non se require inscrición previa e as reunións realízanse no vestíbulo da Biblioteca, nunha zona reservada e sinalizada cun cartel.

Cada día está dedicado a dous idiomas diferentes:

• Inglés: Luns, de 16.30 a 17.30 h.
• Chinés: Luns, de 19.30 a 20.30 h.
• Francés: Martes, de 16.30 a 17.30 h.
• Xaponés: Martes, de 19.30 a 20.30 h.
• Portugués: Mércores, de 16.30 a 17.30 h.
• Lingua de Signos: Mércores, de 19.30 a 20.30 h.
• Italiano: Xoves, de 16.30 a 17.30 h.
• Español para estranxeiros: Xoves, de 19.30 a 20.30 h.
• Alemán: Venres, de 16.30 a 17.30 h.
• Galego para estranxeiros: Venres, de 19.30 a 20.30 h.

A Regadeira de Adela, Microcasa de Artes, ven a ofrecer unha nova experiencia cultural en Compostela. Un lugar diferente, onde poderás asistir a pequenas pezas de teatro, danza, maxia, circo, impro ou performance.

Pezas de quince minutos, para un público reducido de 15 persoas, durante tres pases cada día.

Unha casa cun encanto especial, cunha decoración vintage onde tamén hai cabida para a obra dos artistas plásticos.

A proximidade do público cos artistas crea un ambiente irrepetible, un contacto único. O microteatro é unha tendencia actual do teatro en Europa  que xa funciona en cidades españolas coma Madrid, Barcelona, Zaragoza, Málaga ou Segovia. En Galicia xa existen experiencias coma La Tuerka 27 na Coruña e o Microteatro Por Casa de Cangas.

PROGRAMACIÓN DE DECEMBRO

** 5, 6 e 7 de decembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Redrum, 'Punto Com'
"Punto Com" é un fragmento do espectáculo "Curriculum Vitae", protagonizado por Mónica García e Guillermo Carbajo e que conta os perigos de mentir nos currículos. Escrito por Araceli Gonda sobre un argumento de Borja F. Caamaño e Alex Sampayo, e dirixido por Alex Sampayo. Microcomedia mordaz sobre como mentimos na actualidade.

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Arturo Cobas, 'It´s Happening'
Un espectáculo coma a vida mesma. Un pallaso contemporáneo que non pode estar tranquilo na casa. Microcirco que combina o clown, a pantomima e a manipulación de obxectos.

- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
Lilí Berlín
Blanca Cendán, acompañada de Suso Alonso no piano, dá vida a unha diva trasnoitada que asina un pacto co demo, adicándose a percorrer os cabarés de medio mundo e vivindo intensamente os acontecementos do século XX. Microcabaret alemán.

** 12, 13 e 14 de decembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Nosomosnadie, 'Es difícil la humanidad'
Dúas descoñecidas, unha cinta de casette, un reloxo de cociña, unha conta atrás... e 15 minutos para salvar á humanidade. Microcomedia absurda e un tanto surrealista co humor das actrices Angélica e Roberta... ¡perdón! Sonia Méndez e Sandra Lesta

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Cisma Danza, 'Un disfraz equivocado'
"Fixen de min o que non souben e o que podía facer de min non o fixen vestín un disfraz equivocado tomáronme por quen non era, non o desmentín e perdinme cando quixen quitar a máscara estaba pegada á cara…" (A Tabaquería-Pessoa) Microdanza, catro bailarinas, 14 m cúbicos.

- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
La Tapadera
A compañía “La Tapadera”, farános descubrir que todos levamos o ritmo no corpo a través do claqué, a voz e a percusión corporal. Microclaqué a cargo desta compañía galego-arxentina de recente formación, que recentemente participou no Festival Corpo á terra de Ourense, integrada por Sandra Varela e Xenia Tartari.

** 19, 20 e 21 de decembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Funboa Escénica, 'Another Espectacle'
Unha reflexión universal dende a visón apocalíptica dunha mazá. Microteatro dende as beiras da fin do mundo, tal e como o coñecemos.

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Entre Platos, 'Pequeno cabaret'
Se alguén non comprende deseguida a trama, que non rompa a cabeza porque é incomprensible. Se queren ver algo que teña sentido...vaian ós urinarios. En ningún caso se devolverá o prezo das entradas. Rógase non disparar sobre o pianista, pobriño, fai o que pode. Microrevista musical con Roberto Leal, Nuria Sanz e José Díaz nun pequeno show con sabor a music-hall, ó vello cabaré, e ás vedettes de toda a vida.

- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
La Tapadera
A compañía “La Tapadera”, farános descubrir que todos levamos o ritmo no corpo a través do claqué, a voz e a percusión corporal. Microclaqué a cargo desta compañía galego-arxentina de recente formación, que recentemente participou no Festival Corpo á terra de Ourense, integrada por Sandra Varela e Xenia Tartari.

Todos os sábados: SÁBADOS MICROIMPRO
Cía. The Momento Impro
Pases ás 22:30 / 23:00 / 23:30 horas.

Máis info aquí

Novacaixagalicia proxecta a película de animación galega 'O Apóstolo' no seu Centro Cultural compostelá da rúa do Vilar. As sesións serán ás 12.00 e ás 20.00 h todos os mércores, venres, sábados e domingos, ata o 6 de xaneiro.

As sesións matinais están dirixidas a escolares e o importe da entrada é de 2 € por asistente, previa reserva nos teléfonos 695.799.798/ 616.871.886/ 981.565.376; as sesións das tardes estarán abertas ao público xeral, o importe a aboar é de 3 € por butaca. Os asistentes ao filme poderán participar coa súa entrada no sorteo dunha viaxe para dúas persoas a través do Camiño de Santiago, partindo de Sarria.

A caixa súmase a esta iniciativa como parte da súa estratexia de apoio e promoción ao cinema e á industria audiovisual galega. A entidade colaborou, ademais, no proceso de produción da banda sonora do filme a través do seu Orfeón Terra A Nosa.

'O Apóstolo', de íntegra produción galega e con subtítulos en inglés, ten entre os seus méritos ser a primeira película europea realizada en animación stop-motion estereoscópica, ademais de ter comezado o seu percorrido internacional o pasado mes de xuño no Festival Internacional de Cine de Moscova, que por primeira vez presentou unha fita de animación para competir na Sección Oficial. Recibiu tamén o Primeiro Premio no Festival EXPOTOONs de Bos Aires, o galardón audiovisual máis recoñecido de América Latina, e o Gran Prix do Festival CINEHORIZONTES de Marsella. Estes galardóns avalan a calidade desta película que conta coa interpretación de actores como Geraldine Chaplin, Jorge Sanz, Paul Naschy, Carlos Blanco, Luís Tosar, Celso Bugallo, Isabel Blanco ou José Manuel Olveira, Pico. Todos eles defenden unha historia na que un convicto recentemente fuxido do cárcere tratará de recuperar un botín agochado, anos atrás, nunha solitaria e afastada aldea; pero o que alí encontrará supón unha condena aínda maior da que fuxiu. Sinistros anciáns, estrañas desaparicións, espíritos, un peculiar sacerdote e ata o mesmo arcipreste de Santiago cruzarán os seus camiños nun relato de terror, humor e fantasía. Nos catro anos que durou a produción do proxecto déronse cita profesionais da talla de Philip Glass, que participou na composición da banda sonora, ou os máis de cen técnicos internacionais que participaron en películas do nivel de A noiva cadáver, Coraline ou O señor dos aneis.

Máis información en www.obrasocialncg.com / www.oapostolo.es ou en Artefacto Producciones (695799798).

O director galego Darío Autrán presenta no Salón Teatro a súa película 'Tilda & Jean', a primeira entrega da 'Triloxía dos Fíos', un proxecto co que este guionista e actor irrompe con forza na cinematografía galega.

Darío Autrán dirixe, escribe, protagoniza e produce 'Tilda & Jean'. Completan a repartición Alba Messa ('A ópera dos tres reás', 'Summertime', ' Os Atlánticos'), Carlos Blanco ('O apóstolo', 'Volver', 'Mareas vivas') e Iria Pinheiro ('Freud e compañía', 'A vida por diante').

'Tilda & Jean' é a primeira película escrita, dirixida, protagonizada e producida por Darío Autrán, quen nos propón unha historia de amor inquietante, un discurso aberto a varias interpretacións e formas de entendela. Dende a xente que se sentirá próxima á personalidade de Tilda a outros que verán en Jean un exemplo a seguir. Sempre dende a óptica da creación, e as dificultades que isto entraña, a película somérxenos nun mundo novo e descoñecido. Completan a repartición desta fita destacados nomes da escena como Carlos Blanco, Iria Pinheiro, Mónica de Nut, Ariadna Santana, Uxía Morán e Alba Messa como coprotagonista xunto a Darío Autrán.

Ata comezos do mes de febreiro, o paseo central da Alameda acollerá a pista de xeo. Neste Nadal, a pista duplica o seu tamaño respecto da campaña pasada para facer aínda máis cómoda a patinaxe no recinto, que estará novamente cuberto por unha carpa transparente.

A pista terá este ano unhas dimensións de 60 x 12,5 metros, proporcionando aos patinadores unha superficie de xeo de 500 metros cadrados. Esta pista será a segunda en tamaño que se instale en Galicia neste Nadal. Non só se duplica o tamaño da pista, senón tamén o número de andadores, para facilitar a patinaxe aos que se inician nesta práctica. Tamén serán novidade os patíns, moito máis cómodos e adaptables.

Outro servizo engadido será a cafetería, que este ano estará instalada a carón da pista para facer máis cómoda a espera aos pais mentres patinan os máis pequenos.

A primeira xornada, o mércores 5 de decembro, será de portas abertas a partir das 17:00 horas. Calquera cidadán poderá achegarse nesa xornada a patinar e coñecer a pista.

Compostela acolle un Nadal máis o Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán, que este ano celebra a súa XI edición. Nel, seis compañías representativas do teatro amador galego presentan as súas obras do 6 ao 11 de decembro no Teatro Principal. As funcións serán todas ás 20.30 h e o prezo de entrada será de 3 euros. Poderán mercarse na propia billeteira do Principal aberta desde as 18.00 h.

Os seis grupos seleccionados representan a evolución do teatro afeccionado, modernizado, seguindo as últimas tendencias con propostas arriscadas e sobre todo coa paixón de facer teatro por afección.

NNC Teatro, grupo local, representará o día 6 ‘Pim, pam, Clown!’, unha sátira sobre as incongruencias dos conflitos armados. Trécola Teatro centrarase nos asuntos do corazón e todo o que deixamos atrás por mor do medo en ‘A historia do corazón reloxo’, o venres día 7.

O día 8, poderemos ver ‘Quimera’, un excepcional traballo do grupo de teatro Gargallada, que xogará cos espectadores entre o real e o imaxinario. O domingo día 9, O Aturuxo de Melpómene faranos tremer ante a tesitura da prohibición do ‘Café’. E xa o luns día 10, Mulleres de Moaña, un grupo exclusivamente feminino, xogará ao metateatro con ‘A balada do cárcere de Circe’.

Pecha a programación desta edición, o martes 11, Paso de Valverde que nos poñerá a pel de galiña coa forza da súa posta en escena na que veremos como o paso do tempo esmorece a pel en ‘Sánatos’.