O Concello de Santiago promove ao longo de 2012 un programa de sendeirismo a cargo do clube de sendeirismo Via Láctea.

Poden participar todas as persoas interesadas que reúnan un mínimo de condicións físicas e se sintan capacitadas para desenvolver a actividade, os menores de idade deberán acudir acompañados por unha persoa adulta que se faga responsable del.
Para obter información sobre solicitudes e follas de inscrición poden achegarse á Casa das Asociacións, ou por consulta telefónica no 981 542 350, no horario de atención do programa, ou a través do enderezo electrónico: participacioncidada@santiagodecompostela.org.
A entrega da documentación farase na Casa de Asociacións no horario de atención indicado.

O pago farase efectivo unha vez confirmada a disposición de praza, a través do pagamento na conta do Club Vía Láctea 2080-0396-01-3040001740 de NovaGalicia Banco, e presentarase na Casa das Asociacións o resgardo do pagamento bancario. Aquelas persoas que teñan a licenza da Federación Galega de Montañismo, deberán presentar fotocopia do recibo pagado do ano 2012 para que se lle aplique o prezo de federado na ruta a realizar. A diferenza no prezo radica na inclusión do pagamento dun seguro de accidentes para as persoas que non estean federadas.

O prazo de inscrición no programa, tanto en rutas dunha xornada como de varias, abrirase a partir do martes 14 de febreiro de 2012 no horario de atención establecido, e seguirase a rigurosa orde na inscrición para a adxudicación da praza. Non se admitirán inscricións nas rutas que non teñan a antelación de catro días con respecto á data da mesma, agás para as rutas: Val do Jerte, Parque Nacional de Ordesa, Picos de Europa, Os Ancares, Illa de Ons e Ribeira Sacra, nas que deben realizarse cunha antelación mínima de 15 días. O número mínimo de inscricións para a realización das rutas será de 35 participantes por autocar, e máximo 104 para as dun día e 50 para as de varios días. De non acadarse o número mínimo, anularase a saída e procederase á devolución do pagamento ás persoas inscritas. Únicamente haberá devolución da cuota, cando xustificadamente e cunha antelación mínima de catro días, esta se comunique por escrito e presentado na Casa das Asociacións.

*** Consulta o calendario de saídas aquí

**Puntos de saída/ chegada e horarios:
1º Punto recollida: Na Avenida Rodríguez de Viguri, pola parte de atrás da estación de autobuses.
Hora: 20 minutos antes do horario indicado no calendario de cada ruta.
2º Punto saída: Diante da Casa das Asociacións (Antiga estación de Cornes).
Hora: A indicada no calendario de rutas.

Os puntos de chegada, serán os mesmos puntos que os de saída, os horarios dependerán da duración de cada ruta. O horario de chegada aproximadamente será ás 21:00 para ás rutas dun día. No caso das rutas do Val do Jerte, Parque Nacional de Ordesa, Picos de Europa, Os Ancares, a chegada será aproximadamente ás 24:00 h. do día sinalado. Despois de cada ruta e sempre que se poida, desenvolveranse visitas a aqueles monumentos, pobos, museos ou zonas próximas a ruta realizada e que esperten un certo interese cultural.
A organización resérvase o dereito de modificar ou anular os itinerarios programados así como as datas, horarios, e outros factores se existiran causas alleas como poden ser o número insuficiente de participantes, climatoloxía adversa ou calquera outra que impida o normal desenvolvemento da actividade ou supoña un risco para a integridade das persoas. Os participantes estarán acompañados en todas as rutas por persoal da organización.

**Recomendacións
Indumentaria: Botas de Trekking (nunca estrees calzado nunha camiñada longa). Roupa adecuada, comoda e transpirable que permita liberdade de movementos, pantalóns e calcetíns suaves e sen costuras para evitar rozaduras. Unha muda de reposto, chuvasqueiro, sombreiro, lentes de sol, protección solar, e pequena mochila de non máis de 5 kg.

Alimentación: Bocadillo, froita, froitos secos ou galletas, barras de cereais, chocolate, etc (evitar produtos salgados). Líquidos (auga, bebidas enerxéticas ou isotónicas). Cómpre beber cada hora e non agardar a ter sede.

De utilidade: Unha vara ou bastón para terreos accidentados, inestables ou con desniveis. Cantimplora térmica, crema hidratante, bolsas para lixo e a roupa sucia.

Seguridade: Móbil coa batería cargada. Camiñar sempre en compañía doutros participantes.

**Máis información e inscricións:
Casa das Asociacións de Cornes
Rua Manuel Beiras, nº 3 (antiga estación de Cornes), Tlfno. 981 542 350
participacioncidada@santiagodecompostela.org

**Horario de atención do programa:
De Martes a Venres de 16:30 h a 21:30 h e Sábados de 10:00 h a 14:00 h e de 16:30 h a 21:30 h.

Kunsthalle presenta o traballo site-specific de 5 coñecidos artistas: Jorge Perianes, Alain Urrutia, Suso Fandiño, Carlos Maciá e Misha Bies Golas.

Suso Fandiño presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras. Misha Bies Golas deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local. Carlos Maciá presenta unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas. Jorge Perianes presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación. E Alain Urrutia presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

** Suso Fandiño (Santiago de Compostela, 1970). O seu traballo rescata a linguaxe da arte pop para exercer unha crítica mordaz sobre a sociedade actual. Na súa obra devolve unha visión do creador como xerador dunha mercadotecnia promocional, inserto de pleno nos mecanismos da sociedade de mercado. A esta análise do mundo da arte engade outro máis xeral sobre as estratexias de imaxe promovidas polos medios de comunicación de masas e os pseudo-produtos culturais emitidos pola considerada baixa-cultura. Suso Fandiño participou en numerosas exposicións como Sur le dandysme aujord'hui: Do manequín no escaparate á estrela mediática no CGAC, Santiago de Compostela, Look Up! Natural Porto Art Show en Porto ou La Colección, Fundación Barrié en 2011 e as súas obras están presentes en coleccións como a da Fundación Barrié ou a Fundación Coca-Cola, España. En Kunsthalle presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras.

** Misha Bies Golas (Lalín, 1977) aprópiase da idea dadaísta de ready-made para construír un traballo determinado pola presenza da crítica como modus operandi. A colaxe como forma de desenvolvemento, a seriación e a selección do motivo en relación á esfera vital, aparecen como claves para definir unha obra en continua relación co literario e o cinematográfico. Nos seus patróns, o espazo xeométrico e o ritmo das figuras aparecen como estruturas cunha clara intención musical. Noutras series, o absurdo e a idea de object trouvé cobran nova significación no seu relato. Misha Bies Golas foi gañador do Premio Novos Valores na modalidade de debuxo en 2010, participou en exposicións como Typewriter. A historia escrita á máquina. Colección Sirvent na Cidade da Cultura de Galicia e vén de presentar a súa última publicación A xeito de conclusión no CGAC de Santiago de Compostela. En Kunsthalle deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local.

** Carlos Maciá, (Lugo, 1977). O traballo de Carlos Maciá móvese entre a pintura, a fotografía e o vídeo como soportes usados para indagar no campo da experiencia. No caso da súa obra pictórica, unha concepción do espazo como lugar de pegada, como lugar de paso, determina unha pintura dominada pola calidade vertixinosa e multiplicadora dun trazo que case sempre se converte en ocupación. Carlos Maciá participou en numerosas exposicións individuais como La leyenda del tiempo en MACUF, 2008, Time goes back no Espazo rúa Herrezuelos 31 en Antequera, Málaga, 2007 ou ¡Ten cuidado, no vayas a matar a alguien! na Chocolatería, Santiago de Compostela, 2006 e en colectivas como Que de lejos parecen moscas no Museo de Arte Meixela Gil en México DF en 2011 ou Uno más uno, multitud en Doméstico’08 en Madrid, 2008. Carlos Maciá presenta en Kunsthalle unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas.

** Jorge Perianes (Ourense, 1974) traballa no espazo coma se fose un campo de minas. As súas esculturas-instalacións desvían a atención do espectador dos aspectos meramente figurativos e aparentemente cómodos das súas imaxes cara á idea de intervención como accidente, como trampa, como método de suspicacia ante a aparencia do real. O obxecto vólvese vital mentres asiste á representación do cotián nun espazo escénico e teatral. Entre as súas exposicións individuais destacan as realizadas en Matadero Madrid dentro do Programa Aberto X obras ou Los animales se equivocan en MACUF, e participou en colectivas como 7 +1 Project Rooms no marco de Vigo en 2008 ou Existencias en MUSAC, 2007. A súa obra forma parte de coleccións como a de MUSAC, MACUF, CGAC ou Coca- Cola. En Kunsthalle presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación.

** Alain Urrutia (Bilbao, 1981). A pintura de Alain Urrutia caracterízase por converter situacións tipicamente cotiás en obxecto de revisión artística, formulando algo así como unha revalorización estética dalgúns instantes que para nada foron elixidos de antemán pola súa condición temática. A pintura adquire un carácter revelador, de certas posibilidades ensoñadoras que a afastan da frialdade do elemento fotográfico como base de rexistro do cotián. En 2011, Alain Urrutia participou na exposición Melodías prohibidas dentro do programa do Festival SOS 4.8 e recibiu a Bolsa de Residencia en Beijing (China) do mastudio. En marzo de 2012 presentou exposición individual na Galería Juan Silió e en outubro de 2012 a súa obra estará presente na conmemoración do 15 aniversario do Museo Guggenheim Bilbao co proxecto 103-B. En Kunsthalle presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

O xardín do Hotel Virxe da Cerca acolle a exposición de esculturas do artista ourensano Buciños. unha mostra que se inscribe no convenio de colaboración entre Pousadas de Compostela e a coordinadora de exposicións Cristina Carballedo.

O escultor Buciños recibe o seu nome do topónimo da parroquia lucense onde naceu na década dos anos 30. Licenciouse na escola Superior de Belas Artes de San Fernando en Madrid. Na década dos 70 formou parte da renovación artística en Galicia. Xunto con Xose Luis de Dios, Xaime Quessada, Virxilio, Acisclo e Baltar, recibiu o nome de "Os artistiñas" polo intelectual Vicente Risco. Este grupo era o desaparecido Volter, xa que era neste local onde estes artistas se reunían e a partir de aí xurdiron grandes proxectos.

A súa obra é fundamentalmente figurativa: maternidades, figuras femininas, representadas principalmente en bronce, parellas, etc... son os seus temas máis recorrentes representados en obra monumental, conmemorativa ou de pequeno formato. E faino cunha gran sensibilidade, ductilidade e creatividade, espremendo do material formas cunha gran tenrura, onde en moitas ocasións está representado o mundo rural galego.

A lista de monumentos, premios, e exposicións é longa. A última exposición institucional realizouna no Centro Cultural da Deputación de Ourense e este mes de xuño regresa cunha monográfica a Santiago de Compostela, despois de máis de 8 anos sen expoñer na cidade. 

'Gallaecia Petrea' é a primeira exposición do Museo Centro Gaiás da Cidade da Cultura, unha das mostras máis ambiciosas organizada na nosa Comunidade. A través dela, o visitante pode percorrer a historia da construción da cultura galega a partir dun elemento tan emblemático como a pedra.

A mostra, que ocupa os 6.600 metros cadrados do Museo, organízase en seis áreas: Xeoloxía, Prehistoria, Roma, Medieval, Moderna e Contemporánea. As pezas, algunhas de ata dez toneladas de peso, proceden de diferentes partes de Galicia, España e de Portugal. A mostra engloba dende un petroglifo, como elemento exclusivo que en todo o mundo só se ten atopado en Galicia, ata pezas dos grandes da escultura galega contemporánea como Francisco Leiro, Manolo Paz ou Silverio Rivas.

Na exposición, a pedra está presente como elemento de desenvolvemento, materia base dunha das industrias máis puxantes de Galicia (granito, pizarra…). Inclúe unha aproximación dende a xeoloxía, na que, a través de presentación didácticas, explorase Gallaecia como territorio onde se poden atopar algunhas das rochas máis antigas da Península.

Máis información aquí

A Cidade da Cultura participa na celebración do centenario de Eugenio Granell acollendo a exposición 'O encontro na poética de Eugenio Granell', comisariada por Natalia Fernández e por Eduardo López Valiña. A mostra inclúe diversos debuxos, óleos e construcións do artista ao que moitos consideran o último representante español do surrealismo.

A Fundación Eugenio Granell celebra este ano 2012 o centenario do nacemento de Eugenio Fernández Granell. O artista nunca esqueceu Santiago de Compostela, cidade na que pasou a súa infancia e xuventude, por iso, este evento celébrase mostrando a súa obra e tamén o rico legado que forma os fondos da Fundación en diferentes sedes culturais da cidade.
Un proxecto que conseguiu involucrar ás principais institucións culturais de Compostela e de Galicia: Cidade da Cultura de Galicia, Museo do Pobo Galego, Auditorio de Galicia, Centro Cultural Novacaixagalicia e Centro Galego de Arte Contemporáneo.

Baixo o título de 'Memoria de Compostela' o Consorcio de Santiago ideou unha mostra na que se invita ao visitante a realizar un singular percorrido pola historia de Santiago a partir de vellas fotografías e dos primeiros rótulos que conformaron o rueiro da cidade e que son propiedade do Concello.

A orixe destes rótulos históricos está nas primeiras ordenanzas municipais encamiñadas a establecer unha rotulación das rúas en 1837. A rotulación non se fai efectiva até 1866 cando se comezan a colocar nas paredes dos edificios as placas con letras negras sobre fondo branco cunha dimensión de ao redor de 40x30 centímetros. Tamén se procedeu á numeración das vivendas, moitas das cales aínda conservan os rótulos orixinais. Estas placas luciron no rueiro santiagués até 1964 cando, baixo a coordinación do arquitecto Francisco Pons Sorolla, substituíronse por unhas novas placas graníticas cos nomes tallados a bisel, reproducindo un abecedario de tipo romano pintado en vermello sangue. Este deseño é o que segue vixente na actualidade.

Xunto ás placas, a exposición recolle varias fotografías antigas, de finais do século XIX e de comezos do XX, que permiten botar a vista atrás e descubrir novas estampas, algunhas inmutables, da cidade de Santiago de Compostela. A mostra quere ser un recoñecemento ao labor que durante décadas realizou José Luís Cabo Villaverde na recuperación de material gráfico inédito, que veu enriquecer o patrimonio histórico-cultural de Compostela e que compilou no seu libro Compostela. Memoria fotográfica, publicada con Pablo Costa e editado por Ara Solis en 1996.

De forma complementaria, a mostra expón unha serie de reproducións de planos antigos da cidade. Son planos que se gardan nos arquivos municipais e da catedral e no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. Destacan un plano procedentes do Arquivo Xeral de Simancas, no que se debuxa a antiga muralla, e dúas vistas de Santiago, de Pier Maria Baldi (1669) e Ramón Gil Rey (1837).

O Museo das Peregrinacións alberga ata final de ano a mostra 'Por fin Santiago! ' formada por 40 debuxos do artista Alfredo González. A exposición ten como obxectivo poñer en valor a creatividade e o patrimonio cultural galego.

Para iso, 'Por fin Santiago!' fai un percorrido pola cidade compostelá cunha peculiar visión dos monumentos, dos espazos públicos así como da xente que habita as súas prazas e rúas.

Dende hai medio século, Alfredo González desenvolve unha excelsa carreira nos ámbitos da publicidade, o humor gráfico, a caricatura, a ilustración e a pintura. Entre a súa produción destaca as series dedicadas á cidades. Neste sentido, Santiago acompaña na obra do artista a Madrid, Caracas, Río de Janeiro, Nova York e Barcelona, entre outras.

O Museo das Peregrinacións de Santiago, creado en 1951, é unha institución museística nacional e centro de documentación, investigación e interpretación de Santiago e das peregrinacións xestionada pola Consellería de Cultura.

Ata finais do mes de novembro, o Espazo de arte Campus Stellae acolle unha exposición do pintor compostelán Sayáns. A mostra componse dunha vintena de representacións paisaxísticas galegas.

Seguindo fiel ao naturalismo e ao hiperrealismo, Sayáns mantén unha loita constante entre a forma e a cor que lle axuda a reflectir o mundo do seu arredor.

O Museo das Peregrinacións e de Santiago inaugúrase cunha mostra extraordinaria que recrea a Santiago do século XIII, a partir de aplicacións interactivas e de recostrución virtual que permiten coñecer o aspecto e coñecer a evolución posterior da cidade. Unha aplicación informática permite viaxar no tempo e acompañar a un peregrino no seu percorrido pola Compostela medieval. Ademais, dúas pantallas xigantes recrean o aspecto da catedral románica, tal e como a viron quenes a coñeceron trala súa consagración, en 1211. Por último, unha maqueta de máis de 20 metros cadrados reconstrúe a fisonomía do Santiago do século XIII, coa catedral románica en todo o seu esplendor, as igrexas e conventos, as portas e a muralla. Para a súa realización seguíronse as descricións que da cidade e da Catedral fai o Códice Calixtino.

A exposición serve ademais para aproximarse á realidade arquitectónica da Catedral de Santiago, coa súa evolución ao longo dos séculos e coas intervencións dos diferentes arquitectos, para o que se recuperou a maqueta de 25 metros cadrados de superficie realizada a escala 1:25 polo Xacobeo e que estivo exposta na Expo de Sevilla de 1992.

A mostra complétase na súa última parte cunha reflexión sobre o Santiago de hoxe. Unha cidade cun dos conxuntos históricos mellor conservados do mundo e que desenvolveu un urbanismo exemplar e respectuoso con medio ambiente.

Para realizar visitas guiadas e concertar as datas pódese facer a reserva no teléfono 981 576 661 ou no enderezo electrónico visitasguiadas@consorciodesantiago.org

O Pazo de Xelmírez acolle a exposición titulada 'O Códice Calixtino', unha mostra didáctica que ofrece a posibilidade de contemplar durante uns días o orixinal deste manuscrito do século XII e coñecer o seu contido.

A mostra conformouse tras a localización a principios do mes de xullo do Códice Calixtino, que fora roubado hai un ano da Catedral de Santiago e que pasou 12 meses oculto nun garaxe do Milladoiro.

Durante os primeiros catro días da exposición, o orixinal do Códice estará depositado nunha urna antibalas, fabricada especialmente para a ocasión. A continuación será substituído por un facsímile. No Pazo de Xelmírez quedarán tamén ata fin de ano os paneis informativos sobre distintos elementos do Códice e unha versión dixital que permite coñecer, páxina a páxina, este libro.

Ademais de paneis informativos, os asistentes poderán ver un facsímile do Tumbo A e o orixinal da Historia Compostelá de Diego Xelmírez, do século XV, aberto pola páxina na que fala do Códice Calixtino. Así mesmo, tamén están presentes traducións da peza e estudos sobre esta.

A Casa da Parra acolle 'Brión Boogie Woogie', unha mostra pictórica comisariada por David Barro que reúne 18 obras a través das que se visualiza un percorrido pola produción máis recente do artista Vítor Mejuto, así como por algunhas das pinturas máis significativas da súa traxectoria. A exposición está organizada pola Consellería de Cultura e Educación da Xunta de Galicia.

O artista Vítor Mejuto ten desenvolvido unha obra que pode enmarcarse dentro da tradición da chamada abstracción xeométrica a partir do construtivismo e o minimalismo como primeiras referencias. O seu traballo está baseado nunha caligrafía persoal que ten como principais referencias o método, o cálculo e a intuición. A investigación sobre cores, liñas e conxuntos xeométricos que buscan novas vías de expansión dan como resultado a construción de espazos ordenados nos que o debuxo actúa como xerador de ideas que se renovan de forma progresiva.

A Cidade da Cultura organiza ata principios de xaneiro de 2013 unha exposición irrepetible con doce xoias da produción documental da Igrexa na Idade Media.

'Códices, xoias das catedrais galegas na Idade Media' propón unha inmersión nunha Idade Media afastada dos tópicos oscurantistas; unha Idade Media de luminosidade e desenvolvemento cultural, de miniaturas, imaxes, cores, manuscritos e imprentas... Folios e pergameos que translocen toda unha organización social, económica e política. A viaxe levará ao visitante polas principais mostras de códices e libros medievais entre os séculos X e XV, con exemplares únicos en Europa, como o Códice Calixtino e os diversos tombos, o primeiro libro impreso en Galicia, caso do Misal Auriense, ou magníficas copias miniadas, como a Legenda Maior ou o Pasionario Tudense.

Todo un percorrido formulado dende a sinxela dobre perspectiva do coñecemento e do desfrute, e facendo sempre fincapé na importancia, individualidade e particularidade de cada un dos volumes.

Unha exposición irrepetible con doce xoias da produción documental da Igrexa na Idade Media que se mostran ao público en todo o seu esplendor:

Códice Calixtino (½ s. XII)
Tinta sobre pergameo
31,0 x 28,4 x 6 cm

Breviario Auriense (S.XV)
Tinta sobre pergameo
25,0 x 19,0 cm

Libro X de Pergameos Reais (Séculos X-XV)
Tinta sobre pergameo
61 x 56 x 6,5 cm

Tombo A (Cc. 1130-1140)
Tinta sobre pergameo
49,4 x 35,4 x 3,7 cm

Tombo Pechado (Ss. XIV-XV)
Tinta sobre pergamiño
34,5 x 24,5 x 9,0 cm
   
Misal Auriense (1494. Monterrei)
Impreso sobre vitela
34 x 24 x 8,5 cm

Pontifical de Tui (Século XIV)
Tinta sobre vitela
33 x 22 cm

Legenda Maior (Finais s. XIII-comezos s. XIV)
Tinta sobre pergamiño
15,0 x 11,0 x 2,5 cm

Libro XI de Bulas Papais (Séculos XII-XV)
Tinta sobre pergameo
61 x 56 x 6,5 cm

Pasionario Tudense (Primeiro terzo do século XIII)
Tinta sobre pergameo
45,7 x 29,5 cm

Breviario de Miranda (½ s. XV)
Impreso sobre vitela
21,7 x 17,2 x 10,4 cm

Historia Compostelá (S. XVI)
Tinta sobre papel
29,8 x 23,3 x 8,3 cm

O espazo de pintura do Hotel Virxe da Cerca acolle ata comezos do mes de decembro a exposición 'O gabinete das curiosidades. Obra en papel e esculturas 1999-2012', do artista pontevedrés Xaquin Chaves.

Xaquin Chaves, artista pontevedrés de dilatada traxectoria, participou nos mellores certamenes artísticos, tales como Novos Valores e a Bienal de Pontevedra ou os certamenes de Unión Fenosa. Durante estes anos expuxo en numerosas galerías de Galicia e Portugal, pasando a súa obra a formar parte das coleccións de Caixanova, Unión fenosa ou a Xunta de Galicia, así como de innumerables coleccións particulares. Dende o 2007, Chaves expón con asiduidade en Holanda, en espazos privados e públicos. Ademais compaxina o seu traballo pictórico coa escultura pública: bo exemplo desta faceta son as obras Contrapunto en Catoira ou Rosa de Mar en Vilagarcía de Arousa.

Xaquin Chaves caracterízase por ser un artista multidisciplinar xa que ademais participa noutros campos: catálogos doutros artistas, happenings, performances, deseño e ilustracións. Unha das súas últimas exposicións foi '73 x 73 x 273, A irmá do sono', que se desenvolveu na Igrexa da USC e na Capela de Santa María en Lugo.

A súa obra é considerada pola crítica como unha obra que evoluciona dende referencias formais cara ao informalismo, teniendo como referentes máis próximos a Jose Guerrero, a Guinovart ou aos integrantes do grupo El Paso. Unha das características principais das súas pinturas é a extraordinaria gama de cores que aplica ás súas formas xeométricas, conseguindo como resultado unha obra lírica onde o título adquire especial protagonismo.

A exposición específica que presenta Xaquin Chaves para o espazo de pintura do Hotel Virxe da Cerca é unha colección da súa última obra sobre papel e unha selección de esculturas que pertencen ao período comprendido entre 1999 e 2012.

Esta exposición realízase dentro do proxecto expositivo que se está a desenvolver nos espazos de Pousadas de Compostela, froito do convenio entre esta empresa e a coordinadora de exposicións Cristina Carballedo. Nesta sala expuxeron no que vai de ano ano Rafael Masia, Julio Sanjurjo, Mila Vázquez, Fernando Yáñez, Alexandro e Leandro Sánchez.

O Centro Cultural Novacaixagalicia acolle ata decembro unha exposición antolóxica que percorre as tres principais series gráficas de Fred Stein, autor pioneiro da fotografía na rúa.

A galería de arte Espacio48 presenta a exposición “Os mundos inacabados”, da artista portuguesa Joana Salvador, en colaboración coa Galería 111 de Porto e Lisboa (Portugal), que permanecerá aberta ata o 30 de novembro.

“Os mundos inacabados” de Joana Salvador (Lisboa, 1971), é unha mostra que presenta formalmente á artista portuguesa en España a través da súa obra máis recente. O título da mesma está baseado no texto homónimo escrito pola experta Ana Ruivo en 2005, que á súa vez aludía ás palabras da propia artista cando se refería ás súas incompletas, perturbadoras e acolledoras paisaxes, “tan inacabadas como inacabado está o mundo”. Cunha frase tan contundente, pero ao mesmo tempo tan incerta, marcada polo significado tan aberto que esconde, pódese definir a obra da artista portuguesa, como un mundo propio conformado por un compendio de imaxes extraídas da súa cotidianeidade transitoria, que van configurando ese peculiar hábitat creado expresamente por ela. O significado destas imaxes deixa sen pechar de todo ese macrocosmos, condenado a permanecer inconcluso en aparencia, pero resarcido ao poder ser completado por cada espectador que o contempla.

A obra de Joana Salvador ten un forte carácter autorreferencial, de tal modo que as vivencias que recolle son propias, verídicas ou inventadas, pero creadas e rexistradas na súa memoria como acontecidas, sendo todas elas moi persoais e cheas dunha forza tan especial, que lle permite poder empregalas para buscar o verdadeiro sentido á súa vida.

Joana Salvador traballa con diversos soportes, materiais e técnicas, destacando neste proxecto sobre todo a presenza da encáustica, o que lle aporta textura e plasticidade á obra. As pezas que podemos atopar en Espacio48 son de mediano e pequeno formato, e lonxe do rigor do debuxo clásico, asumen todas elas o trazo como unha tradución espontánea e inmediata. As figuras que habitan os mundos inacabados da pintora están controvertidamente definidas, ben rematadas, e en clara oposición co lugar que ocupan, son personaxes moi concretos, ás veces bastos ou desproporcionados, ás veces doces e infantís, pero todos eles perfectamente trabados, estudados e situados no curioso universo naif que os arroupa. E eses personaxes transmiten ao visitante a sensación de ser totalmente capaces de seguir modificando o espazo impreciso e tan cheo de posibilidades que lles rodea, intentando sempre recordar que neste mundo non se pode dar nada por rematado…

Cristina Moreiro

Ata finais do mes de novembro, a Sala Manrique del Pazo de Xelmírez alberga a exposición titulada 'Primeira colección de Modesto Paz Camps sobre a Catedral de Santiago'. A exposición está organizada polo propio pintor e a Fundación Catedral de Santiago e completa a oferta expositiva do Museo da Catedral xunto á exposición 'Códice Calixtino', na Sala de Cerimonias, e 'A Catedral de Santiago, corazón de Compostela' sobre o Plan Director na Sala de Armas.

Modesto Paz, galego de Ortiguiera aínda que residente en Santiago de Compostela, é un reputado paisaxista que levou a súa arte por numerosas salas de arte de todo o mundo, principalmente en Norteamérica.

Entrada libre. Acceso dende a Catedral.

O Camiño de Santiago, Primeiro Itinerario Cultural de Europa, é unha das grandes riquezas comúns a todos os europeos. Patrimonio cultural e moral de Occidente e de toda a Humanidade, esta ruta milenaria ten sido transitada por millóns de persoas dende a Idade Media ata a actualidade. A exposición audiovisual 'Memoria de Peregrinación' é froito da recente viaxe do fotógrafo Manuel Valcárcel e do músico Alejandro González, ambos os dous galegos, a través dunhas rutas xacobeas de dilatada historia e tradición. É unha viaxe contemporánea realizada co propósito de somerxerse, cos cinco sentidos alerta, na intimidade duns lugares históricos, que forman parte substancial da memoria cultural de toda a Humanidade.

A mostra é reflexo dunha viaxe intensa e moi vivida a través de Hungría, Austria, a República Checa, Eslovenia, Italia, o norte de España e a Galicia xacobea. Unha peregrinación moi particular na que ambos os dous artistas se mostran atentos á tradición cultural e á sensibilidade relixiosa que impregnan os lugares e os camiños, destacando realidades ás veces silenciadas, denunciando co seu enfoque situacións e circunstancias que afectan ás poboacións próximas aos itinerarios de peregrinación, ou a modestia de vida de pobos e cidades da ruta.

A mostra peregrinou en 2010-11 por diversas cidades de Europa -Sofía, Bucarest, Zagreb, Santiago de Compostela-, continuando en 2012 o seu periplo en Francia e Australia. Memoria de Peregrinación é, en suma, unha exposición que mostra a pluralidade e riqueza dunha Europa vertebrada polos itinerarios a Santiago de Compostela e que, sen dúbida, non deixará indiferente a ninguén.

Observar, recompilar, indexar, coñecer, recrear. Nunha obra marcada por xestos silenciosos, Fernando Casás (Gondomar, Pontevedra, 1946) mantén unha relación de curiosidade permanente coa natureza. Os vestixios do paso do tempo, os estados e formas entrópicas en permanente mutación, atopadas na profundidade da selva tropical ou na exuberante paisaxe galega, determinan unha traxectoria creativa de máis de corenta anos. Entre Brasil, onde iniciou a súa práctica artística, e a súa Galicia natal, esta exposición antolóxica dá visibilidade a unha obra cunha determinación especulativa e conceptual singular, que tanto se pode materializar en procesos pictóricos ou escultóricos, como en accións efémeras e intervencións específicas, como será o caso das obras inéditas creadas para as salas do CGAC.

Consulta o folleto da exposición aquí

Ata finais de ano, a sala de exposicións do Colexio de Fonseca acolle unha mostra dedicada ao investigador e catedrático universitario Antonio Casares con motivo do 200 aniversario do seu nacemento.

Antonio Casares Rodríguez (Monforte de Lemos, 1812 - Santiago de Compostela, 1888) foi un químico galego.
Desenvolveu a súa intensa vida científica e académica en Galicia. Foi o primeiro titular da Cátedra de Química na Universidade de Santiago. Ocupouna a raíz da súa creación polo plan de estudos de 1845, ata a súa morte en 1888. Realizou investigación aplicada á industria, á agricultura e á medicina e estudo dos métodos de análise, do que é un dos iniciadores en España. Ademais, foi un dos iniciadores da espectroscopia peninsular. En 1866 aparece o seu Tratado práctico de análise química das augas minerais e potables.

Ao longo do mes de novembro, e por quinto ano consecutivo, a Biblioteca pública Ánxel Casal, en colaboración coa Concellería de Cultura e a organización de Cineuropa, expón unha retrospectiva de películas proxectadas neste consolidado certame compostelán.

Ata finais do mes de novembro, o hall da Biblioteca pública Ánxel Casal amosará a exposición '50 anos de James Bond', unha mostra coa que se conmemora o médio século da estrea da primeira película de James Bond, o personaxe creado por Ian Fleming.

Ao longo do mes de novembro, o salón de actos da Biblioteca pública Ánxel Casal acolle unha exposición en torno á vida e a obra do escritor polaco Czeslaw Milosz, Premio Nobel de Literatura do ano 1980.

A mostra está organizada polo Instituto Polaco de Cultura.

A Galería Metro acolle ata mediados do mes de decembro 'Tiempo fugitivo', a primeira exposición individual de Lula Goce en Santiago, unha das artistas con máis proxección nacional, recentemente premiada na última edición Novos Valores 2012 da Deputación de Pontevedra.

A galería A.dfuga acolle 'Odisea', unha exposición de obra gráfica do recoñecido artista ourensán Ramón Conde comisariada por Beatriz Suárez Saá.

Na historia da Odisea, o poeta grego Homero relátanos como Ulises (Odiseo), rei de Ítaca e marido de Penélope, de volta da guerra de Troia e durante os dez anos que dura a súa viaxe, chega cos seus homes ao país dos ciclopes, rudos xigantes como montañas, cun só ollo central, que vivían pastoreando cabras. Un deles, Polifemo “dotado de extraordinario vigor, salvaxe e ignorante da xustiza das leis”, fainos prisioneiros e mata a seis dos gregos.

"…Colleu a dous deles e esmagounos contra o chan (...). E devorounos (...) e non deixou nin as súas entrañas, nin as súas carnes, nin os seus osos...," encerrando ó resto dos na cova cos animais. * Odiseo consegue emborrachalo con viño, e durmido Polifemo, os de Ítaca crávanlle una estaca de oliva candente no ollo. Logo conseguen saír da cova suxeitándose á la do ventre dos seus “acompañantes” os carneiros, para non ser atrapados polo monstruoso ciclope.

Igual que Homero relata por medio da palabra a historia de Ulises no seu periplo, Ramón Conde faino por medio do debuxo na súa persoal Odisea. Ambas comparten título e ao mesmo tempo narran a historia repetitiva e previsible do home. Dúas historias acontecidas con séculos de diferenza que as afastan e as manteñen distantes no tempo e no espazo. Pero que poderían percibirse como contemporáneas pola súa similitude, delatando fortes puntos de conexión que nos mostran como a pesar do paso dos anos, do desenvolvemento e da chegada dos múltiples avances tecnolóxicos, a historia, a esencia e a condición na existencia do ser humano, segue sendo a mesma.

No caso do poema épico grego, o seu protagonista, por medio da súa astucia e enxeño, no Canto IX que mencionei ao inicio deste escrito, logra derrotar á forza e ao poder do ciclope opresor, prevalecendo neste caso a xustiza por riba do acto inxusto. E son este tipo de cuestións que se producen de forma particular entre individuos, entre as relacións interpersoais e de poder que teñen lugar entre as persoas, xunto á sensación de dominio, a inclusión e/ou exclusión no grupo social, as que atraen a Conde e o impulsan a crear.

”Existe a posibilidade e imposibilidade de vivir como individuos illados e autónomos, ou facelo sometidos ás regras do grupo. Ao final sempre queda a dúbida si é a vontade do líder quen as crea, ou o líder éo porque encarna as ideas do grupo”. Estas son algunhas das reflexións que o artista galego aporta ao falar desta exposición.

Odisea, que se mostra na galería compostelá A.dFuga, recolle sorprendentemente unha serie de creacións moi descoñecidas no desenvolvemento da súa lonxeva carreira artística, xa que se inclúen dentro do terreo da gráfica. Trátase dunha serie de debuxos secuenciais que a pesar da súa característica principal, a súa bidimensionalidade, delatan o seu persoal universo e visión dominada claramente pola influencia das tres dimensións. Cada un deles mostra un momento clave na súa experiencia vivencial, na súa autobiografía, nos que toma como punto de partida a soidade e a dificultade no acercamento ao Outro. Non obstante, cada un deles, posúe ese sutil ton crítico tan característico na súa obra dende os seus inicios.

Definidos formalmente por un xesto espontáneo e expresivo, xerados polo trazo do negro carbón sobre o papel, o consagrado artista ourensán xera imaxes, que non son máis que testemuñas dos seus máis sinceros sentimentos e sensacións. Un conxunto de obra esencialmente intimista na que podemos apreciar, como un retratado home, avanza de forma impulsiva e instintiva dentro “da escura caverna” _rememorando o mito Platónico_ no continuo diálogo e loita consigo mesmo, ata lograr acadar a tan afastada e idealizada saída, a iluminada meta. Unha meta que se augura no seu traballo como cíclica.

Beatriz Suárez Saá
comisaria

Ata mediados do mes de decembro, a sala de exposicións do compostelán hotel Puerta del Camino acolle a exposición 'Miradas', unha mostra con 20 obras do pintor José Daniel Fernández Díaz. A galería José Lorenzo ocúpase da organización e a entrada é libre.

O tema principal é o contraste iconográfico entre animais e construcións (ou emprazamentos recoñecibles), predominantemente artificiais, que parten dun estilo realista meticulosamente coidado. Nos cadros de José Daniel Fernández Díaz transfórmase a realidade en fragmentacións cheas de simbolismos, para aproximarse a formulacións surrealistas. Xoga coa metáfora, inserta textos, combina diferentes espazos e planos para sobredimensionar “o real” e, deste xeito, establecer unha personalísima perspectiva da escena.
Nas súas obras, dada a intensa vocación inconográfica, calquera elemento ou obxecto pode dar motivo para ser convertido en Arte. Os asuntos dos cadros volven sobre a pintura até converterse nun alfabeto particular que combina aquilo que se mira e o que se interpreta, e que deixa un espazo agradecido aos matices. O resultado final é unha obra de gran factura, de considerables valores plásticos, compositivos, conceptuais e, como non, estéticos. Todo iso nun espazo rebosante de lirismo que chama ao espectador para que decida que hai na obra de José Daniel Fernández Díaz: canto de realidade e canto de ficción.

Nacido en León pero afincado en Ourense, José Daniel Fernández Díaz comeza a labrarse un nome a principios dos anos noventa, celebrando a súa primeira exposición individual en 1993 na galería Faustino de Chaves (Portugal). Celebrou numerosas mostras ao longo de toda España en diferentes galerías de Xixón, Ourense, León, Vigo e, máis recentemente, na galería Soñarte de Madrid. Recibiu a mención de honra no III Premio Pintura Artenova Galega (2008) e gañou o III Premio Pintura “MUFACE” en Madrid (2007).

A Fundación Araguaney-Puente de Culturas inaugura unha exposición do artista libanés Diab El Dick, unha mostra de 11 cadros realizados recentemente polo pintor, nos que predominan as paisaxes escuras, tenebrosas, plasmadas con gran delicadeza e combinadas con pinceladas luminosas que achegan unha visión onírica e surrealista.

Diab El Dick nace no Líbano en 1946. En 1964 finaliza os seus estudos de bacharelato superior no Colexio do Sagrado Corazón de Beirut. En 1968 Diab viaxa a Madrid para estudar na Escola Superior de Belas Artes de San Fernando. Diab El-Dick está casado e nacionalizado en España, onde reside actualmente xunto á súa muller.
Expuxo en cidades de toda España. Desde o Centro Sociocultural Sirio de Madrid, pasando pola Galería Ángeles Penche de Xixón, a Galería Temps de Valencia, a galería Exte de Bilbao ou a José Lorenzo de Santiago de Compostela.
Confésase admirador do Greco, Rembrandt, Solana e Zurbarán, entre outros. A súa obra é admirada por afeccionados á pintura de moitos ámbitos: politicos, cineastas, senadores… Sendo moitos os coleccionistas que o seguen con fidelidade. Unha parte importante dos seus cadros foron vendidos a coleccionistas particulares como García Berlanga, José Serrano Suñer ou repousan sobre as paredes de lugares como a Igrexa de Nª Sª do Carrascal de Madrid.

En 2012 celébrase o terceiro centenario da morte de Domingos de Andrade (Cee, 1639-Compostela 1712). Andrade axudou a facer da arquitectura unha arte nobre e moderna que, con el, adquire en Galicia un desenvolvemento creativo importante partindo da tradición para elaborar formas propias e orixinais.

O Museo do Pobo Galego, que ten a súa sede en San Domingos de Bonaval, unha das obras máis destacadas de Andrade, celebra a efeméride cunha exposición conmemorativa, comisariada por Manuel Vilar Álvarez. Co mesmo motivo editarase un libro sobre Andrade e a Galicia do seu tempo, que conta con achegas dos profesores Ofelia Rey Castelao, Alfredo Vigo Trasancos, Manuel Taín Guzmán e Alberto Sanjurjo, ademais do comisario da mostra.

Fillo de Domingos López de Andrade e da súa segunda muller, Alberta López, nace en Cee en 1639, no seo dunha familia de orixe fidalga e posición acomodada.
En 1654 figura matriculado na facultade de Artes da universidade compostelá, aínda que en 1655 aparece inscrito na carreira de Canons e Leis.
O seu traballo na catedral principia cara a 1662, participando na construción do novo altar maior. O seu nome aparece relacionado por primeira vez nos libros de fábrica en 1665, cando con Lucas Serrano asina o contrato para a construción do tabernáculo.

Ata 1674 colabora con Juan de la Peña Toro, mestre de obras de carpintería e de cantaría da catedral. Con el viaxa por Galicia e aprende o oficio de arquitecto, sucedéndoo logo da súa morte. Como mestre, Andrade formará a ilustres arquitectos, como Jerónimo Patiño, Miguel de Romay, Simón Rodríguez, Fernando de las Casas Novoa ou Lucas Caaveiro. Traballa por toda Galicia, dirixindo obras en edificios relixiosos, civís e militares.

Pero será en Compostela onde Domingos de Andrade desenvolverá o seu traballo principal e onde o seu xenio creativo acadará a máxima expresión.
Na catedral participa na construción da nova sancristía, que despois será Capela do Pilar, e do Pórtico Real, así como na reforma da capela do Espírito Santo e da parte superior da Porta Santa. A súa obra cimeira é o deseño e construción da Torre do Reloxo, na que vai expresar libremente a súa linguaxe estética e decorativa con froitas, motivos militares e xacobeos, simetrías, luces e formas.

En Compostela, Andrade constrúe edificios para vivenda; velaí a Casa da Parra, a da Conga, ambas na Quintana, ou a do actual número 16 da rúa Nova; traballa para institucións como o Hospital Real, a Universidade ou o concello, deseñando planos e intervindo na construción de edificios públicos como o da Carnicería. Deseña os retablos de San Paio de Antealtares e de Santa Clara.

No convento de San Domingos de Bonaval realiza unha das intervencións máis singulares. A máis da fachada principal e de tres panos do claustro, Andrade é o autor desa peza fermosa e única formada polas escaleiras que comunican os cuartos dun e outro lenzo do claustro. Bucle funcional que xoga ás simetrías, a orixinalidade da escaleira vai máis alá da estética e do criterio innovador do seu deseño. Dende o balcón no que remata, Andrade suxírenos un cambio de perspectiva, un novo xeito de mirar e de ver, xa que, ata entón, a visión da paisaxe procurábase dende o interior da cidade, pero agora, esta transfórmase en centro e referencia visual.

En 1699, viúvo, Andrade solicita o ingreso na orde sacerdotal. Tras unha longa enfermidade, falece o 12 de novembro de 1712, na súa casa do Pombal. Os seus restos repousan na Capela da Concepción da catedral compostelá.

Chisco Naval
Extracto do guión do vídeo

Igual que o cine ou a prensa, a música pop e a rock tampouco non deron escapado da acción da censura. Pero, a diferenza destes, a represión intensificouse xusto cando a ditadura estaba a iniciar unha tímida apertura. O franquismo foi consciente do papel que a música xogara nas revoltas internacionais dos sesenta e tentou limitar o seu alcance nunha España cada vez máis desenvolvida e cosmopolita.

A censura obrigou a producir novas portadas —convertidas hoxe en prezadas pezas de coleccionista— para refacer as máis escandalosas ou eliminar referencias incómodas nos textos das cancións. Vibracións prohibidas revisa os mecanismos de control aplicados durante a ditadura e a súa incidencia no mundo do pop e do rock, a través das portadas de discos da época e dos partes dos censores.

Consulta o folleto da exposición aquí

A Igrexa da Universidade acolle ata mediados do mes de decembro a exposición 'Eclecticismo en estado puro' do escultor Alfonso Rivero de Aguilar, unha mostra coordinada por Cristina Carballedo. O acto de inauguración contará coa actuación do saxofonista Olivier Cano e no transcurso deste servirase un viño Alberte cortesía de adegas Nairoa.

A colección que presenta Alfonso Rivero de Aguilar é unha selección na que pode comprobarse como traballa coa ductilidade dos distintos soportes extraendo formas nas que a natureza é a súa máis importante inspiración. As obras que poderemos contemplar a través dun discurso coherente durante este mes de novembro son o resultado do traballo dos últimos dez anos nos que o artista, como os escultores africanos, pasa directamente do concepto á execución cunha rápida velocidade de transmisión aproveitándose das luces e as sombras para crear volumes naturalistas baixo unha forma academicista. Para este escultor, a sensibilidade do rematado da pedra é un dos máis importantes factores da súa obra, unha obra que nos seus comezos era claramente figurativa e que está a evolucionar cara a unha escultura na que os espazos empezan a cobrar protagonismo, debido ao interese e estudo do artista pola obra de escultores máis conceptuais.

Ata mediados do mes de xaneiro, a galería Trinta acolle 'Setenta e tres pinceladas', a última mostra da artista Berta Cáccamo.

"Lembro que a miña maior dificultade foi considerarme artista. Nos primeiros anos de estudante de Belas Artes en Barcelona producíame vertixe pensar en chegar a ser pintora e aínda máis en ser artista, término que designaba ós autores que eu ía descubrindo con fascinación...Despois fun atopando o modo de que o que eu facía fora asemellándose á arte, ou polo menos, á arte que debía imitar se quería ser pintora. Hoxe penso que a arte é imitación... Recorremos á imitación do mesmo modo que emulamos ás persoas que nos anteceden, ós modelos humanos que copiamos... Eu vivín o feito de nacer nunha familia na que hai un importante vínculo coa cultura; pintaba dende pequena, tivemos uns excelentes talleres de plástica dende o período infantil no colexio alemán e contaba co apoio dalgún irmán que me poñía a "traballar" ó voltar da escola e gardaba e valoraba os meus debuxos..."

"A arte ten a capacidade de abraiarnos. A experiencia do abraio detén a actividade da mente, o remuíño mental. É a sorpresa do "agora". É o abraio o que detén a estrutura dialéctica da mente. Recoñecer o pensamento é a ponte de entrada á actividade artística. Na práctica da arte, a sensación dase en presente. O pasado e o futuro tórnanse fuxidíos... O tempo desaparece, o tempo non deixa de ser un pensamento... A arte ten o poder de acercarnos á realidade, de situarnos no tempo presente. A arte ten o poder de nos espertar dun soño".

"Cando decido facer un cadro, penso previamente como o vou realizar, establezo uns parámetros que a miúdo veñen dados polas propias características dos materiais e pola idea que sostén a proposta, pero normalmente xorde dunha necesidade, unha necesidade de avance".

"Despois de 25 anos na pintura, chegas a pensar que xa formulaches o teu proxecto, que todo está xa feito, pois aquelas pequenas aportacións ou variacións en torno ó extenso espazo da pintura abstracta foron xa formuladas e só queda non copiarse máis. Pero aparece a necesidade de experimentar nun territorio diferente e descobres de novo as infinitas variables dunha nova idea".

'Unidos pola arte. Colección de pintura do Concello de Santiago de Compostela e do Consorcio de Santiago' é o nome da mostra que agrupa no Auditorio de Galicia unha boa parte do patrimonio pictórico do Concello e do Consorcio de Santiago. Trátase da primeira vez que unha exposición reúne nun mesmo lugar cadros que normalmente se localizan en diferentes espazos: na sede do Concello de Santiago, no Pazo de Raxoi; na sede do Consorcio de Santiago, na Casa de Vaamonde; no Auditorio de Galicia; no Museo do Pobo Galego e no Teatro Principal. Son cerca de sesenta pinturas que abranguen un período comprendido entre o século XVIII e a actualidade, e son representativos de diferentes épocas e correntes pictóricas.

A máis antiga peza exposta é un Martirio de San Bartolomé que, probablemente, date de finais do século XVIII e que se considera o cadro máis antigo do Concello de Santiago. Ademais poderemos ver outras pezas antigas como a Aparición da Virxe do Pilar ao Apóstolo Santiago (Mariano Salvador Maella, 1780) e obras de Dionisio Fierros, José Garabal Louzao, Joaquín Sorolla ou Ramón Gil Rey, entre outros.

A exposición articúlase en 5 seccións que abranguen diferentes períodos pictóricos: As orixes da colección; A Escola Compostelá de Pintura e o Grupo Mateo; As exposicións trienais de 1971 e 1974; O Grupo Nome; e A continuidade da colección. Ademais das obras máis antigas, recollidas en As orixes da colección, a mostra inclúe un apartado dedicado á Escola Compostelá de Pintura, creada por Mariano Tito Vázquez, á que pertenceron, entre outros, Elvira Santiso, Juan Luis López, Lino Martínez Villafínez, Manuel López Garabal e Concha Vázquez Martínez. En 1964 parte destes artistas, entre os que se atopan o matrimonio Manuel López Garabal e Concha Vázquez xunto con Felipe Criado, Manuel Pesqueira, Segundo Hevia e Antonio Moragón, forman o grupo denominado “Mateo”.

Outra sección recolle unha selección de obras que participaron na I Exposición Trienal Nacional de Bellas Artes, que se organizou co gallo do Ano Santo de 1971, e na II Exposición Trienal Nacional de Pintura, Escultura, Dibujo y Acuarela y Grabado, en 1974, ambas celebradas en San Domingos de Bonaval.

O cuarto apartado reúne pezas do coñecido como Grupo Nome, que se presentou en Pontevedra en 1986 coa intención de atopar un lugar na plástica galega e deste xeito abrirse ao universo artístico e saír da marxinalidade periférica que sufrían respecto aos circuítos oficiais. Nesta sección podemos contemplar creacións de Xosé Bibián Lorenzo, Anselmo Lamela Castro, Xosé Ramón Morquecho, Xulio Maside e Xan Pardiñas.

A última sección, A continuidade da colección, está dedicada ao Consorcio de Santiago, institución nacida en 1992 e que dende as súas orixes foi depositaria de non poucas obras de arte, co obxectivo de crear un patrimonio artístico propio que contribúa a facer partícipes da cultura viva aos cidadáns, visitantes, peregrinos e turistas, para converter Santiago nun foro cultural de primeira orde.

Esta exposición está organizada polo Concello de Santiago de Compostela contando coa colaboración do Consorcio de Santiago e coa xestión do Auditorio de Galicia. Conta co mecenado da Deputación da Coruña e está comisariada por Juan Conde Roa.

A Cidade da Cultura de Galicia ofrece un servizo de visitas guiadas de balde á exposición inaugural do Museo Centro Gaiás, 'Gallaecia Petrea', unha das mostras máis ambiciosas organizadas nos últimos anos na nosa comunidade.

As visitas guiadas terán lugar todos os días en dúas quendas: 12:30 e 18:30 horas. No caso de grupos, é preciso realizar unha reserva a través do correo visitasmuseo@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 99 51 72.

Máis información sobre a exposición aquí

A Cidade da Cultura ábrelles as portas do Museo, Arquivo e Biblioteca a todos os cidadáns que desexen coñecer o complexo deseñado por Peter Eisenman.

Os visitantes poderán acceder libremente a estes espazos e percorrer os exteriores da Cidade da Cultura: dende as Torres Hedjuk ata a praza central. Ademais, o complexo do Gaiás dispón de programas de visitas guiadas para coñecer máis de preto os segre de un proyecto arquitectónico único.

Visitas guiadas: 11:30 e 17:30 h. | Sábados, domingos e festivos | Saída dende o Punto de Información (Espazo On) | Non é preciso reservar praza

Visitas guiadas ao Museo Gaiás
- 12:30 e 18:30 h.
- Grupos: reserva en visitasmuseo@cidadedacultura.org ou 881 99 51 72.

Vistas para grupos: Concertar data en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

Visitas didácticas para escolares: De martes a venres | Concertar data e hora en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

CONEXIÓN EN BUS CON SANTIAGO

LIÑA 9: Luns a Venres laborais e Sábados pola mañá

Saídas dende Casas Novas  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 07.30 - 22.30
    Sábados 08:30 - 13:30

** Itinerario de ida: Casas Novas - Santa Isabel - Galeras - San Clemente - A Senra - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

Saídas dende a Cidade da Cultura  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 08:00 - 22.00
    Sábados 09:00 - 13:00

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - Campo da Angustia - Rúa de Bonabal - San Roque - Virxe da Cerca - A Senra - San Clemente - Galeras - Santa Isabel - Casas Novas

LIÑA  C11: Sábados tarde, Domingos e Festivos

Sábados tarde: 17:30 e 20:00 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 17:45 horas y 20:15.
    Domingos e festivos: 10:40, 13:45, 17:25 e 20:05 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 10:55, 14:00, 17:40 e 20:20 horas.

** Itinerario de ida: Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Avda. de Lugo - Bernardo Barreiro - Curros Enríquez - Xeral Pardiñas - Praza de Galicia - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - San Pedro - Porta do Camiño - Virxe da Cerca - Praza de Galicia - Xeral Pardiñas - Curros Enríquez - Bernardo Barreiro - Avda. de Lugo - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar

Máis info: www.cidadedacultura.org

'Café de idiomas' trátase dunha proposta da biblioteca para practicar dun modo informal diferentes linguas estranxeiras. Non se trata de clases de idiomas, non se esixe ningún nivel mínimo e non hai profesores. É un grupo de xente que se reúne e se autoxestiona interesadas na aprendizaxe de linguas estranxeiras. Terá lugar todos os días na cafetería da biblioteca ou, se o tempo o permite, na terraza.

Cada día estará dedicado a un idioma estranxeiro:

** Luns: inglés
** Martes: francés
** Mércores: portugués
** Xoves: italiano
** Venres:alemán

Durante os meses de xullo e agosto os encontros serán de 12:00 a 13:00 horas. A partir de setembro serán de 16:30 a 17:30 h.

Non se necesita inscrición previa. Os grupos crearanse cando haxa un mínimo de 2 persoas.

Desde setembro de 2012 ata xuño de 2013, a rede de Centros Socioculturais de Santiago pon en marcha un completo programa de roteiros didácticos para todos os públicos que percorrerán a cidade compostelá e as súas parroquias. 'Os gremios de Compostela', 'O castelo da Rocha', 'O Barrio de San Pedro', 'Os balcóns da cidade histórica' ou 'As casas da cidade' son só algunhas das propostas incluídas neste novidoso programa.

Os roteiros abranguerán aspectos da nosa cidade como natureza, historia, arte, patrimonio, literatura ou artesanía.

Cultura Viva é un programa educativo promovido pola Concellaría de Centros Socioculturais e Participación Cidadá a través do que coñeceremos o pasado e o presente artístico e cultural de Santiago, desde a tradición á actualidade. Percorrendo edificios, prazas, carballeiras, camiños, regatos... achegarémonos á paisaxe cultural compostelá, descubríndoa e facéndoa nosa.

** Percorridos de aproximadamente 2 horas e media.

** Destinatarios: Grupos e persoas de todas as idades interesadas en teren unha experiencia formativa e lúdica a través dos espazos naturais e culturais do concello de Santiago.

** Idioma: Galego

** Como participar? Poden participar todas as persoas interesadas que reúnan un mínimo de condicións físicas para camiñar ou se sintan capacitadas para desenvolver a actividade.
Os menores de idade deberán acudir acompañados por unha persoa adulta que se faga responsable deles.
As prazas son limitadas: máximo de 20 persoas por roteiro.
De non acadarse o número mínimo de 10 persoas, a saída anularase logo do aviso ás persoas inscritas.

** Data límite de inscrición formal: Ata 72 horas antes do roteiro nos Centros Socioculturais (inscrición previa presencialmente ou por teléfono).

** Prezos:

- Veciños e veciñas do concello: 1,5 €
- Bono 5 roteiros: 5 €
- De balde para desempregados e menores de 18 anos.
- Outros participantes (non empadroados no concello): 15 € /roteiro.

** Inscrición:

- CSC Conxo: 981 528 740
- CSC Ensanche: 981 543 001
- CSC Fontiñas: 981 528 750
- CSC Castiñeiriño: 981 542 459
- CSC Vite: 981 542 490

*** Consulta o programa completo de roteiros ata decembro aquí

De outubro a maio, a Real Filharmonía de Galicia e outras orquestras españolas e internacionais ofrecen no Auditorio de Galicia pretode 30 concertos, con máis de 100 pezas musicais e medio cento de directores e solistas invitados.

Grandes obras sinfónicas, corais e operísticas; estreas de autores galegos e concertos como o de Nadal ou o de Reis súmanse aos concertos familiares, os didácticos, ao ciclo de piano, ao ciclo de cámara e aos ensaios abertos ao público.

Fundada en 1996, a orquestra da cidade é hoxe unha formación con 52 músicos, tres directores -Paul Daniel, Antoni Ros Marbà e Maximino Zumalave-, unha excelente crítica nacional e internacional, unha produción de 9 traballos discográficos, un nutrido currículo de xiras e un intenso calendario paralelo á temporada, que inclúe o ciclo de cámara Música na Compañía e a Escola de Altos Estudos Musicais para a formación dos futuros músicos galegos.

Goza dunha fusión de linguaxes artísticas, na que a contundencia da arte na pedra vai da man da expresividade da danza. Tres pezas interpretadas polos bailaríns do Centro Coreográfico Galego sorprenderán ao visitante no seu recorrido guiado polos segredos de Gallaecia Petrea. Danza clásica, moderna e contemporánea a través de Uno al cubo, Paso a dos del Cascanueces e Jardí Tancat en alternancia con Aínda, tres pezas de danza que se fusionan co espazo e coa propia mostra ao longo dun percorrido único polos catro andares do Museo Centro Gaiás e as diferentes épocas que atravesa a exposición.

** Un ao cubo
Música: Secret Garden
Coreografía: Mercedes Suárez
Solo de danza interpretado por Miguel A. Ponte, que terá por compañeiro nos seus compases un cubo metálico. Trátase dun fragmento do ballet “O Calar do tempo”, estreado en 2003 e premiado no certame coreográfico de Galicia (á coreografía e mellor intérprete) e no Maratón de Danza organizado polo Teatro de Madrid (Madrid), Concurso de danza de Torrelavega (Santander) e Concurso de danza de Ribaroja del Turia (Valencia). Representado en Galicia, Madrid, Valencia, Torrelavega, Teatro Maurice Béjart e College D’Espagne (París), Gala de clausura del Curso Internacional de danza “Alicia Alonso” del Escorial, Ballet Clásico Nacional de República Dominicana y Ballet Contémpora de R. Dominicana.

** Paso a dous de O Crebanoces
Música: Tchaikovski
Coreografía: M. Petipa
El Cascanueces é un dos ballets máis populares, un conto de fadas-ballet en dous actos e tres esceas composto por Tchaikovski en 1891-1892. O visitante a Gallaecia Petrea poderá conmoverse cun fragmento desta peza de danza clásica: o paso a dous interpretado polo personaxe da Raíña das Neves.

** Jardí Tancat
Música: María del Mar Bonet
Coreografía: Nacho Duato
A coreografía Jardí Tancat foi estreada polo Nederlands Dans Theater en 1983 e, na actualidade, forma parte do repertorio do Ballet de Teatres da Generalitat Valenciana. A montaxe, reestreada no Teatro Albéniz de Madrid en 1992 no inicio da etapa de Nacho Duato como director da Compañía Nacional de Danza, está debuxada por solos, dúos e momentos corais, que adquiren unha profunda impresión de ligazón á terra. En Jardí Tancat, María del Mar Bonet canta e pon música a centenarios textos populares cataláns, que navegan entre a tristura e a melancolía.

** Aínda
Coreografía: M. Suárez
Música: ISGA Collective e tradicional galega
Esta peza contemporánea inspírase na danza tradicional galega co obxectivo de reflectir o potencial da cultura do país. Sendo máis próxima ao estilo contemporáneo, ten porén un marcado carácter galego, xa que se introducen xestos da danza popular de total expresividade. A música está inspirada tamén en melodías tradicionais galegas.

Formulario de inscrición aquí

A Asociación de Escritores en Lingua Galega, en colaboración co Concello de Santiago, organiza un obradoiro de escrita creativa a cargo de Carlos Negro. Con esta actividade preténdese lograr que os participantes adquiran o hábito da escritura como outra maneira de gozar do tempo libre, á vez que afondará na afección pola lectura e na valoración do feito literario como produto lingüístico, estético e sociocultural.

O obradoiro vaise realizar no Centro Sociocultural de Conxo. Comeza o sábado 27 de outubro ás 11 da mañá e desenvólvese en dez sesións de dúas horas cada unha. A inscrición é de balde ata completar as 20 prazas que se ofrecen e cómpre formalizala dirixíndose ao Departamento de Lingua Galega (981 542 409 ou dlg@santiagodecompostela.org).

Esta acción literaria complétase con dous paseos literarios guiados por Euloxio R. Ruibal e Marilar Aleixandre, deseñadores e tamén guías de cadansúa ruta, coas que calquera persoa interesada poderá achegarse á Compostela literaria desde a particular visión dos autores. A primeira das citas será o 10 de novembro ás 12 da mañá e comezará na escultura de Chillida no Parque de Bonaval co dramaturgo Euloxio Ruibal como protagonista. A segunda iniciarase tamén ás 12, o 24 de novembro, diante do Hostal dos Reis Católicos con Marilar Aleixandre. Para participar nestes itinerarios non é necesario inscribirse previamente.

Ao longo do mes de novembro, o arquitecto e artista Pablo Tomé dirixe o obradoiro de debuxo titulado 'Debuxando a Cidade', un obradoiro que ten como obxectivo introducir ao alumnado no coñecemento do entorno que nos rodea, que gozamos e sufrimos, da arquitectura que usamos, da historia que escriben os monumentos, que compoñen e artellan as nosas cidades.

“Pablo Tomé sentiu este desafío e respondeu como debe facelo un bo arquitecto e un gran debuxante, achegouse a el con humildade, como un paisano que saíu a dar un paseo polo campo e busca sorprenderse, unha vez máis, coa natureza sempre cambiante que lle rodea. Como é lóxico, non viu de súpeto o edificio, senón os outeiros, as árbores, a vexetación ordeada por moitos séculos da man do home, pero aínda aparentemente natural. Sabe que se trata dunha natureza modificada, pero iso non lle quita o seu encanto. Por iso, cando sobre un dos outeiros aparece unha ondulación pétrea algo máis ordenada, rexístraa fervorosamente. Non lle dá máis importancia que outros elementos da paisaxe, pero dálle xusto a que ten.”

O debuxo é unha linguaxe universal que serviu sempre para transmitir coñecementos, impresións e ideas. A súa misión fundamental é comunicar a forma obxectiva e a forma desexada antes de ser concibida. Unha transmisión de coñecementos que se empregou sempre nas diferentes ramas da cultura e ao longo
do transcurso de todos os tempos.

Coa revolución que supuxeron as novas tecnoloxías aplicadas ao debuxo en arquitectura e deseño gráfico -por non dicir en artes plásticas-, a percepción que se xerou sobre a docencia do debuxo “clásico”, produciu un importante retroceso nas aulas, sendo incluso considerado como algo propio de tempos pasados e no que a idea de modernidade semella terse esfumado. Nada máis lonxe da realidade.

O debuxo non é moderno nin antigo, non ten tempo. Como calquera outra linguaxe, evoluciona, máis a súa “gramática” debe ser coñecida para que o resultado sexa intelixíbel e, se é bo, chegue a acadar a categoría propia da poesía. Falaremos de arte, de historia e de arquitectura aprendendo a debuxar debuxando a cidade na cidade. De tal xeito que o alumnado ao final do curso estará capacitado para poder entender unha paisaxe descoñecida.

Pablo Tomé Ferreiro é arquitecto pola Escola de Arquitectura de Madrid (1984). Profesor de Representación e Teoría Arquitectónica na Escola de Arquitectura de A Coruña entre 1986 e 2010. Coordinador de Proxectos e Obras do Consorcio de Santiago de Compostela dende 1996. Responsábel de deseño de Galería Trinta en Santiago de Compostela dende 1999.

Prazas: 10+2
Dirixido a: Persoal interesado en arquitectura e belas artes, estudantes de arquitectura, belas artes e artes e oficios
Técnicas: lápis e acuarela
Material: cadernos A3 e A4, lápis, afialápis e acuarelas
Prezo: 80 €

Para visitar a exposición permanente do Museo do Pobo Galego cos pequenos e pequenas da familia, de forma autónoma e lúdica. Un xogo de pistas para adultos e pequenos que só hai que solicitar coa entrada na recepción do Museo.

De martes a sábado de 10:00 a 14:00 e de 16:00 a 20:00 horas.

Domingos e festivos de 11:00 a 14:00 horas. 

O programa 'Vive o Nadal 2012' pretende posibilitar a conciliación da vida familiar e laboral das familias compostelás no tempo do Nadal a través dunha oferta variada de actividades lúdico-educativas desenvolvidas nos seus centros socioculturais. Unha destas actividades é a dos campamentos abertos de Nadal, dirixidos a nenos e nenos de 7 a 12 anos.

** Datas e horario
26, 27 e 28 de decembro de 2012 e 2, 3 e 4 de xaneiro de 2013 de 08:00 a 15:00 h.

** Preinscricións
Do 16 de novembro ao 5 de decembro

** Formalización de matrícula
Do 14 ao 20 de decembro entregando o xustificante de pago no centro sociocultural onde se obtivera praza.

** Destinatarios
Nenos/as empadroados/as no Concello de Santiago que cumpran co requisito de idade da oferta.

** Lugares onde se desenvolverá a actividade e idades dos destinatarios
- CSC das Fontiñas Un Nadal creativo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSCXM de O Ensanche Un Nadal de artistas [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSC de Vite Un Nadal de refugallo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- CSC de Conxo Un Nadal polo mundo [25 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2007]
- LSC de Marrozos Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]
- LSC da Gracia Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]
- LSC de Nemenzo Nadal de xogo [30 prazas] [nenos/as nados entre o 2000 e 2008]

Consulta e descarga toda a información e a folla de preinscrición aquí.

Por noveno ano, o Museo Eugenio Granell, coa colaboración do Centro Comercial Área Central, convoca o IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell.

1. A finalidade do Certame é impulsar a creación plástica entre os escolares, polo que, ademáis dos premios que conceda o xurado, o Museo organizará unha exposición, do 19 de decembro de 2012 ao 12 de xaneiro de 2013, coas obras presentadas ao concurso.
2. Poderán concorrer a este Certame tódolos escolares residentes en Galicia de idades comprendidas entre 3 e 5 anos e entre 6 e 12 anos.
3. O xurado outorgará os 7 seguintes premios por especialidade.
. Debuxo . Pintura . Colaxe . Escultura (construción) . Fotografía . Un único premio especial para os nenos entre 3 e 5 anos . Premio do público
Ditos premios, cedidos polo Centro Comercial Área Central, consistirán en lotes de material artístico que inclúen: Cabalete de pintor, caixa de madeira para cores e compartimentos para ordenar o material de traballo, dous lenzos para pintura, xogo de tubos de pintura e xogo de pinceis.
4. Neste IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell, invítase aos escolares a realizar obras-agasallo que reflexionen sobre a obra do artista, neste ano tan especial no que celebramos o centenario do seu nacemento (28 de Novembro do 1912), e no que, mostramos a súa obra e o seu legado a través das exposicións realizadas nas sedes culturais que colaboraron nesta celebración: O encontro na poética de Eugenio Granell na Fundación Cidade da Cultura, A colección étnica de Eugenio Granell no Museo do Pobo Galego, O surrealismo hoxe na Fundación Eugenio Granell, Eugenio Granell no paraíso centroamericano 1940-1956 no Auditorio de Galicia, O espello do pintor. Eugenio Granell nas coleccións institucionais galegas no Centro cultural Novacaixagalicia e, por último, Eugenio Granell. Unha película de vinte minutos no Centro Galego de Arte Contemporánea.
5. Cada autor poderá participar cunha obra de cada categoría, como máximo, e as súas dimensións non poderán ser superiores a 100 x 100 cm. Non se admitirán as obras protexidas con cristal.
6. As obras deberán presentarse polo autor ou persoa en quen delegue, na Fundación Eugenio Granell, Pazo de Bendaña, Praza do Toural, Santiago de Compostela indicando que son para o IX Certame de Arte Escolar Eugenio Granell. Terán que ir asinadas no dorso das mesmas e, no caso dos nenos de 3 a 5 anos, especificar a idade. Nun sobre pechado adherido á obra, figurarán os seguintes datos:
- Nome e apelidos do participante
- Idade
- Teléfono de contacto do centro de ensino ou persoal no caso dos participantes individuais
- Título da obra (se procede)
- Colexio
- Nome do profesor ou reponsable
Para facilitar a entrega, as/os profesores poden presentar de maneira conxunta os traballos do alumnado. Só se abrirán os sobres das obras premiadas.
7. O prazo de admisión será do 4 ao 15 de decembro no seguinte horario: de martes a sábado de 11.00 a 14.00 h, e de 16.00 a 20.00 h.
8. O xurado, que estará formado polos membros que no seu día se designen, seleccionará as obras, que axustándose ás bases, considere apropiadas. O xurado está facultado para conceder os premios establecidos na Base 3ª, podendo declarar deserto calquera deles. Tódalas súas decisións serán inapelables. A Fundación-Museo resérvase o dereito a substituír algún dos seus membros no caso de necesidade.
9. A entrega de premios celebrarase na sede da Fundación, o 19 de decembro ás 18.30 horas.
10. As obras premiadas pasarán a formar parte dos fondos da Área Didáctica do Museo da Fundación Eugenio Granell.
11. A retirada das obras efectuarase na sede da Fundación –para o que se deberá presentar o correspondente resgardo–. As obras de escolares da mesma aula que se entregaron todas xuntas, devolveranse da mesma forma á persoa responsable que as depositara, incluíndo os sobres pechados dos datos persoais. Transcorrido o prazo dun mes, estimarase que o autor renuncia a todo dereito sobre a obra presentada, podendo dispor o Museo o que considere oportuno.
12. As/os gañadores cederán os dereitos de autor co fin de editar postais que reproduzan as súas obras.
13. Os autores premiados autorizan ao Museo Eugenio Granell a reprodución, comunicación pública e distribución das súas obras por cualquera medio de comunicación e internet.
14. O Museo Eugenio Granell declina toda responsabilidade por perda, roubo, incendio ou calquera outra causa de forza maior que poida ocorrer sobre as obras presentadas ao Certame, así como sobre os danos que poidan sufrir nos actos de recepción e devolución e no tempo que estean baixo a súa custodia. Non se subscribirá póliza de seguro que cubra tales riscos.
15. A participación neste Certame supón a aceptación por parte dos autores do contido destas bases, así como a renuncia a calquera reclamación legal.
16. Os datos facilitados polos gañadores quedarán incorporados e trataranse de forma confidencial nun ficheiro chamado "ÁREA DIDÁCTICA" coa finalidade de xestionar e dar publicidade ao concurso de arte infantil, polo que necesitaremos o consentimento dos pais ou titores para o tratamento de ditos datos cando a obra resulte premiada. Para o exercicio dos dereitos de acceso, rectificación, cancelación e/ou oposición de ditos datos, deberán dirixirse ao seguinte enderezo: Fundación Eugenio Granell. Pazo de Bendaña. Praza do Toural, s/n (CP: 15705 - Santiago de Compostela, A Coruña).


MÁIS INFORMACIÓN E SOLICITUDE DE BASES
Na Fundación Eugenio Granell, Pazo de Bendaña, Praza do Toural, 15705 Santiago de Compostela
Tel. 981576394 / 981572124 www.fundacion-granell.org

Coa chegada do Nadal, o Equipo Urbana Santiago Norte - Servizos Sociais pon en marcha unha campaña co obxectivo de recoller xoguetes para alegrar estas datas aos nenos e nenas máis desfavorecidos/as da área incluída programa Urbana. A iniciativa leva por título 'Compar-T un xoguete'.

Ata o vindeiro 21 de decembro, o Equipo Urbana recollerá xoguetes novos ou usados en bo estado, para que os nenos e nenas das familias cunha situación económica máis deprimida, poidan sorrir e vivir as datas do Nadal igual que o farán outros/as nenos/as cunha situación máis favorable. O punto habilitado para a recollida de xoguetes, a onde se poderán dirixir todas aquelas persoas que desexen colaborar con esta campaña será a Casa das Asociacións de Benestar Social (CABES), situada na rúa Manuel María, 6 (Salgueiriños). Para máis información, o Equipo Urbana habilitou un correo electrónico: comparteunxoguete@gmail.com

O Equipo de Dinamización Social Urbana Santiago Norte - Servizos Sociais solicita a colaboración da poboación en xeral, lembrando que o xogo é un dos dereitos recollidos na Carta de Nacións Unidas dos Dereitos do Neno, e que os xogos e xoguetes  non só entreteñen e divirten, senón que tamén contribúen ao desenvolvemento físico e intelectual dos nenos e das nenas, e que privarlles deles é un paso atrás na súa formación.

Pero esta campaña de recollida de xoguetes 2012 non só pretende axudar aos nenos e nenas máis desfavorecidos/as. Tamén pretende fomentar a sociabilidade, a solidaridade e a concienciación da poboación.

Os xoguetes e xogos recollidos nesta campaña entregáranse o día 3 de xaneiro aos pais e ás nais que previamente o solicitaran ata o día 21 de decembro.

Esta iniciativa está incluída na medida denominada Programas de dinamización social, igualdade de oportunidades, formación e educación de colectivos en risco de exclusión, no marco do proxecto Urbana Santiago Norte, cofinanciado polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER).

Comeza a XXVI edición de Cineuropa, o Festival Internacional de cine organizado pola Concellaría de Cultura de Santiago que este ano se prolongará ata o 30 de novembro cunha programación que inclúe proxeccións cinematográficas en distintas salas, concertos e diversas actividades complementarias.

Podes consultar o programa completo aquí

“Cada novembro, composteláns e cinéfilos de Galicia, sentámonos fronte a unha pantalla de pantallas porque Cineuropa é, en si mesma, unha película que dura case todo este mes. Cada día é un episodio, unha historia en progresión que nos ofrece a posibilidade de descubrir osos, palmas, leóns, leopardos, cunchas ou espigas de ouro moito antes de que poida facelo un cidadán de calquera outra gran capital.

Cineuropa é unha invitación á aventura de coñecer os cineastas que van ser vangarda inmediata, moitas veces antes de que eles mesmos sexan conscientes da súa condición de autores do futuro, de ter encontros directos cos autores, e de recuperar o pracer do cinema como motor de ideas, de debates... Antes, nos cineclubs falábase do cinema como catarse. Quizais se trata tan só de retomar o goce da conversación despois de que unha película non te deixe indiferente. E en Cineuropa non cabe o cinema “indiferente”.

Nesta película que é o noso festival podemos saudar a quen, vinte e seis anos despois, son xa como vellos amigos a través das súas obras: este ano coñeceremos o máis recente de Bertolucci, Resnais, Oliveira, Haneke, Kiarostami,  Bellocchio, tantos e tantos; e farémolo en moitos casos en rigorosa primicia nacional como a película inaugural desta vixésimo sexta edición de Cineuropa, Bela addormentata, recentemente estreada na Mostra de Venecia, en setembro. E chegarán novos invitados: premiamos esa estreita relación entre cinema e música, na figura de Najwa Nimri, e a vangarda do cinema europeo, a través do outro galardón Cineuropa que este ano será entregado a Pedro Costa.

Un festival non arraiga se non se parece á cidade na que medra. Esa empatía de Santiago e o seu festival de cinema fálanos dunha cidade que se afirma nas súas raíces, como o cine o fai nos seus clásicos, para mirar cara ao futuro, do mesmo xeito que o festival se reinventa e aposta polo risco.

A cidade transfórmase e móvese, Cineuropa está en sintonía con esa evolución. Por iso, o noso festival, ao que apoiamos fronte á intemperie, sentímolo cada ano máis novo, máis vigoroso. Porque se retroalimenta do pulso cultural, das ilusións, como transferencias, dunha afección ao cinema que resiste e que cada novembro toma a rúa para identificarse co calor do seu festival e co inverno dos seus soportais.

Cineuropa é unha película de películas cuxo desenlace, e nisto si que me permito volver ao clasicismo, adoita ser un final feliz. Celebremos que nestas tres semanas Compostela será, de novo, a cidade do cinema. E deixemos que a película dure, para que o noso festival, patrimonio asentado xa de todos, volva sentirse orgulloso do latexo artístico e vital da súa cidade".

Ángel Currás Fernández
Alcalde de Santiago de Compostela

Cineuropa é o máis importante encontro de cinema da cidade. O esquema de festival non competitivo está perfectamente consolidado nunha cidade que todos os novembros vibra ao ritmo das bobinas cinematográficas.

PROGRAMA DO DÍA

** Teatro Principal
- 18.00 h. The Deep Blue Sea Sección Oficial
- 20.00 h. A cicatriz branca Sección Oficial
coa presencia da directora e equipo da película
- 22.30 h. Tabú Sección Oficial

** Salón Teatro
- 17.00 h. La mirada del pintor Cineuropa Docs
- 17.45 h. Fragmentos de Brand Audiovisual Galego
- 20.00 h. La araña vampiro Buenos Aires Connection
- 21.45 h. When day breaks (Kad Swane Dan) Sección Oficial

** CGAC
- 17.45 h. Der Angriff der Gegenwart auf die übrige Zeit
(O asalto do presente sobre o resto do tempo) Retrospectiva Alexander Kluge
- 19.45 h. Armonía eterna, endless armony,
The Beach Boys Story Docs Music
- 21.45 h. Escuros, roncos e compasados Cineuropa Docs

+ info aquí

O ciclo sobre o movemento punk continúa esta noite no Cineclube de Compostela coa proxección de 'Crass.There’s No Authority But Yourself' (Alexander Oey, Países Baixos, 2006). O filme estará acompañado ademais dunha mesa redonda na que contaremos coa participación de Ángel Calvo, Alberte Leis e Leo F. Campos, moderados por Susi Guerra. A sesión vai ter lugar no lugar e horario habituais, no CS O Pichel (Santa Clara, 21) a partir das 21:30 horas.

Cun título collido do final do album Yes Sir, I Will (“Tes que aprender a vivir coa tua propia conciencia, a túa propia moralidade, a túas propias decisións, o teu propio ser. Ti só podes facelo. Non hai máis autoridade que ti mesmo”), Crass.There’s No Authority But documenta desde o 2006 (máis de vinte anos despois), a historia da banda Crass. O filme mestura imaxes de arquivo da banda e entrevistas aos seus membros, así como a actividade actual dos músicos: actuacións nun club de jazz, produción de compost ou talleres de permacultura.

Crass, activos entre 1977 e 1984 foi unha das bandas do punk cun maior compromiso no activismo político, caracterizados polo anarquismo, a defensa da acción directa e dos dereitos dos animais. Máis ca iso, nas palabras de Servando Rocha, “foron conscientes de que tiñan capacidade de ser unha central de información disidente e un elo nunha vasta rede de resistencia a escala internacional”. A súa produción foi máis alá da música, incluíndo grafittis, collages, poesía, manifestos ou vídeos, dentro da filosofía do ‘Do it yourself’.

O director da fita, o holandés Alexander Oey, ten dirixidos numerosos documentarios para a televisión para canles como a VPRO, a NPS ou a BOS. Entre os seus títulos atopanse algúns filmes que causaron especial controversia como O Euro-Islam segundo Tariq Ramadan (2005) e A miña vida como terrorista: A historia de Hans-Joachim Klein.

Acompañando ao filme, o Cineclube organiza tamén nesta sesión unha mesa redonda para reflexionar sobre o movemento punk. Nela participarán Ángel Calvo (cantante de Skarmento e creador dos fanzíns Desastre nuclear e Fóra de control), Alberte Leis (baixo de Samesugas e responsábel da distribuidora Lixo Urbano) e Leo F. Campos (alma mater de O Leo i Arremecághona!!! e compoñente de Labregos do tempo dos Sputniks e Das Kapital), e contará coa moderación de Susi Guerra.

O ciclo vai continuar aínda o mércores que ven, desta volta cun filme de ficción. Out of the blue (Canadá, 1980), o terceiro título dirixido por Dennis Hopper, retrata a historia dunha adolescente rebelde, no contexto da escena punk de Vancouver dos anos oitenta. No filme aparecen varias iconas da época como os Pointed Sticks.

O filme vai ser proxectado na súa versión orixinal con subtítulos en galego. A entrada é de balde, podendo adquirir un bono axuda para colaborar co Cineclube. O Cineclube tenta ser unha asociación autoxestionada, polo que para manter o noso funcionamento, propoñemos unha aportación económica persoal, cunha cota mensual de 5 euros para traballadores e de 3 para estudantes e parados. Os socios e socias poderán dispor do fondo do Cineclube antes das proxeccións, os mércores de 21:00 a 21:30 h.

Nova web do Parque da Alameda con información detallada das especies singulares, restantes árbores e arbustos, matos e monumentos deste magnífico parque, incluíndo planos.

Desenvolvida con motivo da Conmemoración do 40 Aniversario da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO.

Con contidos dispoñibles en castelán, galego e inglés.

Enmarcada dentro das actividades conmemorativas con motivo do 40º Aniversario da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO.

www.parquealamedasantiago.com

Organizan:
Turismo de Santiago de Compostela | Concellería de Turismo
Dpto. Parques e Xardíns | Concellería de Medio Ambiente
Consorcio de Santiago de Compostela
Universidad de Santiago de Compostela

PARQUE DA ALAMEDA

Principal xardín de Compostela, é o parque máis antigo de Santiago. Formaba parte dun terreo extramuros cheo de carballos que chegaba ata ao mosteiro de San Lourenzo, propiedade dos Condes de Altamira, ata que no ano 1546 foi doado aos cidadáns de Santiago. Foi en 1835 cando esta carballeira pública comezou a converterse en parque, coa construción do paseo do Campo da Estrela.

É un fiel reflexo da evolución histórica e urbanística da cidade, xa que foi medrando ao longo dos séculos xunto a ela. Ademais, a Alameda ten máis de 80 especies de árbores diferentes; algúns son exemplares de máis dun século, e representan a flora dos cinco continentes. Ten tres especies catalogadas como Árbores Senlleiras de Galicia.

1. TILEIRO PRATEADO (Tilia tormentosa): xénero de árbores pertencente á familia das malváceas, nativos das rexións mornas do hemisferio norte. Son árbores caducifolios de bo volume e que chegan a vivir ata 900 anos, acadando entre 20 e 40 m de altura, con fustes rectos de ata un metro de diámetro.
Forman dúas aliñacións que decoran e separan os tres paseos do Campo da Estrela, e no 1884 intercaláronse camelias entre as tileiras, aportadas por veciños da cidade. A de maior tamaño, próxima á igrexa do Pilar, é a que está catalogada como senlleira por ter máis de 100 anos.

2.  EUCALIPTOS DA FERRADURA (Eucalyptus globulus): árbores orixinarias de Australia, foron descubertas en 1779 e introducidas en Galicia por Frei Rosendo Salvado no 1860. Os eucaliptos da Alameda son dos mais antigos de Europa pois datan de finais do XIX.
O eucalipto ten propiedades balsámicas e antisépticas, polo que utilízase para combater os resfriados, e o aceite tamén tense empregado contra a malaria. A súa madeira serve para obter pasta de celulosa para facer papel.

3. ABETO ‘A PERONA’ (Abies normanniana): este árbore é coñecido como ‘a Perona’ porque foi plantado por Eva Duarte, Evita, cando visitou Santiago no ano 1947 en visita oficial por España co seu marido, Juan Domingo Perón.
Os abetos do Cáucaso teñen a súa orixe nas costas do Mar Negro, o norte de Anatolia e a cordilleira do Cáucaso, onde forma bosques entre os 400 e 2.000 metros de altitude. En Europa o seu cultivo comezou a mediados do século XIX, con fin ornamentais en parques e xardíns.

No Parque da Alameda destaca tamén a CARBALLEIRA DE SANTA SUSANA. Dende o século XVI plantáronse e protexéronse os carballos de esta zona (Quercus robur), eliminando outros que os prexudicasen, como as acacias, e repoñéndose os carballos mortos ou enfermos por outros novos.

A meseta da Susana conserva a súa fisionomía dende o século XVIII, configurada por dúas partes ben diferenciadas: a zona de intramuros, ocupada pola Igrexa  de Santa Susana , seu atrio e seu cemiterio, e a carballeira, que funcionou como campo da feira dende principios do século XIX ata 1971.

A Regadeira de Adela, Microcasa de Artes, ven a ofrecer unha nova experiencia cultural en Compostela. Un lugar diferente, onde poderás asistir a pequenas pezas de teatro, danza, maxia, circo, impro ou performance.

Pezas de quince minutos, para un público reducido de 15 persoas, durante tres pases cada día.

Unha casa cun encanto especial, cunha decoración vintage onde tamén hai cabida para a obra dos artistas plásticos.

A proximidade do público cos artistas crea un ambiente irrepetible, un contacto único. O microteatro é unha tendencia actual do teatro en Europa  que xa funciona en cidades españolas coma Madrid, Barcelona, Zaragoza, Málaga ou Segovia. En Galicia xa existen experiencias coma La Tuerka 27 na Coruña e o Microteatro Por Casa de Cangas.

PROGRAMACIÓN DE NOVEMBRO

** 15 e 16 de novembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Clara Gayo, 'Francotirador'
Microteatro recén forneado pola multifacética artista Clara Gayo, que de novo nos dispara dende o seu faiado.
Cando queremos defendernos, tendemos a arrasar con todo, é unha manía ou unha peculiaridade. Ás veces, de tanta inexpresión, implosionamos e levamos a calqueira por diante.

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Voadora, 'Happy End'
Microcomedia romántico-musical ao estilo Voadora. Con Marta Pazos, Hugo Torres e Jose Díaz.
Ben está o que ben acaba, pero ás veces polo camiño que mal se pasa.
 
- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
Paula Quintas, 'Breakfast Acc...'
Microdanza-instalación na que se mostran os cambios da vida cotiá, a través de elementos como a pel, o cabelo, o tempo e as copas. Unha invitación a percorrer un tempo surrealista, unha homenaxe a Meret Oppenheim.

** 21, 22 e 23 de novembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Clara Gayo, 'Francotirador'
Microteatro recén forneado pola multifacética artista Clara Gayo, que de novo nos dispara dende o seu faiado.
Cando queremos defendernos, tendemos a arrasar con todo, é unha manía ou unha peculiaridade. Ás veces, de tanta inexpresión, implosionamos e levamos a calqueira por diante.

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Voadora, 'Happy End'
Microcomedia romántico-musical ao estilo Voadora. Con Marta Pazos, Hugo Torres e Jose Díaz.
Ben está o que ben acaba, pero ás veces polo camiño que mal se pasa.

- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
José Campanari, '333'
Microcontos a cargo dun veterano contador de historias.
Un observador de situacións cotiás, un amante dos pequenos conflitos que nos fan crecer, un construtor de camiños por onde anda-las historias. Unha invitación a deterse para dar un paseo polo universo da memoria.
Mércores 21 1º Pase: Historia 1 2º Pase: Historia 2 3º Pase: Historia 3 Xoves 22 1º Pase: Historia 2 2º Pase: Historia 3 3º Pase: Historia 1 Venres 23 1º Pase: Historia 3 2º Pase: Historia 1 3º Pase: Historia 2

** 28, 29 e 30 de novembro

- 20:30, 21:00 e 21:30 h.
Marta Alonso, 'Track 6'
Espectáculo de microdanza contemporánea. "Won't you come and dance with me Down that Mississippi We'll take a dance to the land of dreams Come and dance with me on, down to New Orleans".

- 20:45, 21:15 e 21:45 h.
Voadora, 'Happy End'
Microcomedia romántico-musical ao estilo Voadora. Con Marta Pazos, Hugo Torres e Jose Díaz.
Ben está o que ben acaba, pero ás veces polo camiño que mal se pasa.
 
- 21:00, 21:30 e 22:00 h.
Lilí Berlín
Blanca Cendán, acompañada de Suso Alonso no piano, dá vida a unha diva trasnoitada que asina un pacto co demo, adicándose a percorrer os cabarés de medio mundo e vivindo intensamente os acontecementos do século XX. Microcabaret alemán.

Todos os sábados: SÁBADOS MICROIMPRO
Cía. The Momento Impro
Pases ás 22:30 / 23:00 / 23:30 horas.

Máis info aquí

Con motivo das festas de Nadal, e ao longo dos meses de novembro, decembro e xaneiro, a rede de centros socioculturais da cidade acolle un completo programa de actividades lúdicas, culturais e de conciliación familiar. Un programa estacional de actividades de tempo libre educativas dirixido a públicos diversos no tempo das festas de Nadal.

Obradoiros creativos, intercambio de agasallos, espectáculos de música e baile, ornamentación dos centros, elaboración dun Belén colectivo dos centros socioculturais que poderá visitarse nas datas de Nadal no Pazo de Raxoi, concurso de beléns, actividades de conciliación, visitas dos paxes reais das súas maxestades os Reis Magos de Oriente, espectáculos musicais, maxia, gravación dun LIP DUB (vídeo musical), concurso de postais de Nadal, conferencias de Santiago FutSal e actividades de estimulación para bebés.

Consulta e descarga a programación completa aquí.

Concerto a cargo das bandas pontevedresas Skirl e Voltage. Dous grupos de recente creación, que buscan os sons clásicos, mesturados cun toque grunge moi persoal.

A Fundación Eugenio Granell presenta esta tarde o recital libre de poesía 'Relacións textuais', de Jóvenes sin Talento 2. Esta formación de spoken word, composta por María López e Moisés Fernández, propón unha actividade interdisciplinaria a modo de recital/concerto onde ten cabida a música, o vídeo e a poesía.

Relaciones textuales achega ao público as creacións deste grupo de novos poetas, que nesta ocasión contarán coa colaboración videográfica de Eduardo Fernández e estarán acompañados polo artista Andrés Ibáñez, quen se encargará da presentación de micro aberto, espazo no que o público poderá interactuar recitando un poema propio ou alleo.

Este recital pretende funcionar a modo de presentación dun espazo multidisciplinar partindo do feito poético relacionado con diferentes creadores. Unha invitación aberta á participación do público en xeral, non só como lugar de reflexión senón tamén como espazo de expresión persoal, xerando diferentes materiais que se amosarán ao público en diversas sesións.