Kunsthalle presenta o traballo site-specific de 5 coñecidos artistas: Jorge Perianes, Alain Urrutia, Suso Fandiño, Carlos Maciá e Misha Bies Golas.

Suso Fandiño presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras. Misha Bies Golas deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local. Carlos Maciá presenta unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas. Jorge Perianes presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación. E Alain Urrutia presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

** Suso Fandiño (Santiago de Compostela, 1970). O seu traballo rescata a linguaxe da arte pop para exercer unha crítica mordaz sobre a sociedade actual. Na súa obra devolve unha visión do creador como xerador dunha mercadotecnia promocional, inserto de pleno nos mecanismos da sociedade de mercado. A esta análise do mundo da arte engade outro máis xeral sobre as estratexias de imaxe promovidas polos medios de comunicación de masas e os pseudo-produtos culturais emitidos pola considerada baixa-cultura. Suso Fandiño participou en numerosas exposicións como Sur le dandysme aujord'hui: Do manequín no escaparate á estrela mediática no CGAC, Santiago de Compostela, Look Up! Natural Porto Art Show en Porto ou La Colección, Fundación Barrié en 2011 e as súas obras están presentes en coleccións como a da Fundación Barrié ou a Fundación Coca-Cola, España. En Kunsthalle presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras.

** Misha Bies Golas (Lalín, 1977) aprópiase da idea dadaísta de ready-made para construír un traballo determinado pola presenza da crítica como modus operandi. A colaxe como forma de desenvolvemento, a seriación e a selección do motivo en relación á esfera vital, aparecen como claves para definir unha obra en continua relación co literario e o cinematográfico. Nos seus patróns, o espazo xeométrico e o ritmo das figuras aparecen como estruturas cunha clara intención musical. Noutras series, o absurdo e a idea de object trouvé cobran nova significación no seu relato. Misha Bies Golas foi gañador do Premio Novos Valores na modalidade de debuxo en 2010, participou en exposicións como Typewriter. A historia escrita á máquina. Colección Sirvent na Cidade da Cultura de Galicia e vén de presentar a súa última publicación A xeito de conclusión no CGAC de Santiago de Compostela. En Kunsthalle deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local.

** Carlos Maciá, (Lugo, 1977). O traballo de Carlos Maciá móvese entre a pintura, a fotografía e o vídeo como soportes usados para indagar no campo da experiencia. No caso da súa obra pictórica, unha concepción do espazo como lugar de pegada, como lugar de paso, determina unha pintura dominada pola calidade vertixinosa e multiplicadora dun trazo que case sempre se converte en ocupación. Carlos Maciá participou en numerosas exposicións individuais como La leyenda del tiempo en MACUF, 2008, Time goes back no Espazo rúa Herrezuelos 31 en Antequera, Málaga, 2007 ou ¡Ten cuidado, no vayas a matar a alguien! na Chocolatería, Santiago de Compostela, 2006 e en colectivas como Que de lejos parecen moscas no Museo de Arte Meixela Gil en México DF en 2011 ou Uno más uno, multitud en Doméstico’08 en Madrid, 2008. Carlos Maciá presenta en Kunsthalle unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas.

** Jorge Perianes (Ourense, 1974) traballa no espazo coma se fose un campo de minas. As súas esculturas-instalacións desvían a atención do espectador dos aspectos meramente figurativos e aparentemente cómodos das súas imaxes cara á idea de intervención como accidente, como trampa, como método de suspicacia ante a aparencia do real. O obxecto vólvese vital mentres asiste á representación do cotián nun espazo escénico e teatral. Entre as súas exposicións individuais destacan as realizadas en Matadero Madrid dentro do Programa Aberto X obras ou Los animales se equivocan en MACUF, e participou en colectivas como 7 +1 Project Rooms no marco de Vigo en 2008 ou Existencias en MUSAC, 2007. A súa obra forma parte de coleccións como a de MUSAC, MACUF, CGAC ou Coca- Cola. En Kunsthalle presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación.

** Alain Urrutia (Bilbao, 1981). A pintura de Alain Urrutia caracterízase por converter situacións tipicamente cotiás en obxecto de revisión artística, formulando algo así como unha revalorización estética dalgúns instantes que para nada foron elixidos de antemán pola súa condición temática. A pintura adquire un carácter revelador, de certas posibilidades ensoñadoras que a afastan da frialdade do elemento fotográfico como base de rexistro do cotián. En 2011, Alain Urrutia participou na exposición Melodías prohibidas dentro do programa do Festival SOS 4.8 e recibiu a Bolsa de Residencia en Beijing (China) do mastudio. En marzo de 2012 presentou exposición individual na Galería Juan Silió e en outubro de 2012 a súa obra estará presente na conmemoración do 15 aniversario do Museo Guggenheim Bilbao co proxecto 103-B. En Kunsthalle presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

Baixo o título de 'Memoria de Compostela' o Consorcio de Santiago ideou unha mostra na que se invita ao visitante a realizar un singular percorrido pola historia de Santiago a partir de vellas fotografías e dos primeiros rótulos que conformaron o rueiro da cidade e que son propiedade do Concello.

A orixe destes rótulos históricos está nas primeiras ordenanzas municipais encamiñadas a establecer unha rotulación das rúas en 1837. A rotulación non se fai efectiva até 1866 cando se comezan a colocar nas paredes dos edificios as placas con letras negras sobre fondo branco cunha dimensión de ao redor de 40x30 centímetros. Tamén se procedeu á numeración das vivendas, moitas das cales aínda conservan os rótulos orixinais. Estas placas luciron no rueiro santiagués até 1964 cando, baixo a coordinación do arquitecto Francisco Pons Sorolla, substituíronse por unhas novas placas graníticas cos nomes tallados a bisel, reproducindo un abecedario de tipo romano pintado en vermello sangue. Este deseño é o que segue vixente na actualidade.

Xunto ás placas, a exposición recolle varias fotografías antigas, de finais do século XIX e de comezos do XX, que permiten botar a vista atrás e descubrir novas estampas, algunhas inmutables, da cidade de Santiago de Compostela. A mostra quere ser un recoñecemento ao labor que durante décadas realizou José Luís Cabo Villaverde na recuperación de material gráfico inédito, que veu enriquecer o patrimonio histórico-cultural de Compostela e que compilou no seu libro Compostela. Memoria fotográfica, publicada con Pablo Costa e editado por Ara Solis en 1996.

De forma complementaria, a mostra expón unha serie de reproducións de planos antigos da cidade. Son planos que se gardan nos arquivos municipais e da catedral e no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. Destacan un plano procedentes do Arquivo Xeral de Simancas, no que se debuxa a antiga muralla, e dúas vistas de Santiago, de Pier Maria Baldi (1669) e Ramón Gil Rey (1837).

Observar, recompilar, indexar, coñecer, recrear. Nunha obra marcada por xestos silenciosos, Fernando Casás (Gondomar, Pontevedra, 1946) mantén unha relación de curiosidade permanente coa natureza. Os vestixios do paso do tempo, os estados e formas entrópicas en permanente mutación, atopadas na profundidade da selva tropical ou na exuberante paisaxe galega, determinan unha traxectoria creativa de máis de corenta anos. Entre Brasil, onde iniciou a súa práctica artística, e a súa Galicia natal, esta exposición antolóxica dá visibilidade a unha obra cunha determinación especulativa e conceptual singular, que tanto se pode materializar en procesos pictóricos ou escultóricos, como en accións efémeras e intervencións específicas, como será o caso das obras inéditas creadas para as salas do CGAC.

Consulta o folleto da exposición aquí

Igual que o cine ou a prensa, a música pop e a rock tampouco non deron escapado da acción da censura. Pero, a diferenza destes, a represión intensificouse xusto cando a ditadura estaba a iniciar unha tímida apertura. O franquismo foi consciente do papel que a música xogara nas revoltas internacionais dos sesenta e tentou limitar o seu alcance nunha España cada vez máis desenvolvida e cosmopolita.

A censura obrigou a producir novas portadas —convertidas hoxe en prezadas pezas de coleccionista— para refacer as máis escandalosas ou eliminar referencias incómodas nos textos das cancións. Vibracións prohibidas revisa os mecanismos de control aplicados durante a ditadura e a súa incidencia no mundo do pop e do rock, a través das portadas de discos da época e dos partes dos censores.

Consulta o folleto da exposición aquí

'Unidos pola arte. Colección de pintura do Concello de Santiago de Compostela e do Consorcio de Santiago' é o nome da mostra que agrupa no Auditorio de Galicia unha boa parte do patrimonio pictórico do Concello e do Consorcio de Santiago. Trátase da primeira vez que unha exposición reúne nun mesmo lugar cadros que normalmente se localizan en diferentes espazos: na sede do Concello de Santiago, no Pazo de Raxoi; na sede do Consorcio de Santiago, na Casa de Vaamonde; no Auditorio de Galicia; no Museo do Pobo Galego e no Teatro Principal. Son cerca de sesenta pinturas que abranguen un período comprendido entre o século XVIII e a actualidade, e son representativos de diferentes épocas e correntes pictóricas.

A máis antiga peza exposta é un Martirio de San Bartolomé que, probablemente, date de finais do século XVIII e que se considera o cadro máis antigo do Concello de Santiago. Ademais poderemos ver outras pezas antigas como a Aparición da Virxe do Pilar ao Apóstolo Santiago (Mariano Salvador Maella, 1780) e obras de Dionisio Fierros, José Garabal Louzao, Joaquín Sorolla ou Ramón Gil Rey, entre outros.

A exposición articúlase en 5 seccións que abranguen diferentes períodos pictóricos: As orixes da colección; A Escola Compostelá de Pintura e o Grupo Mateo; As exposicións trienais de 1971 e 1974; O Grupo Nome; e A continuidade da colección. Ademais das obras máis antigas, recollidas en As orixes da colección, a mostra inclúe un apartado dedicado á Escola Compostelá de Pintura, creada por Mariano Tito Vázquez, á que pertenceron, entre outros, Elvira Santiso, Juan Luis López, Lino Martínez Villafínez, Manuel López Garabal e Concha Vázquez Martínez. En 1964 parte destes artistas, entre os que se atopan o matrimonio Manuel López Garabal e Concha Vázquez xunto con Felipe Criado, Manuel Pesqueira, Segundo Hevia e Antonio Moragón, forman o grupo denominado “Mateo”.

Outra sección recolle unha selección de obras que participaron na I Exposición Trienal Nacional de Bellas Artes, que se organizou co gallo do Ano Santo de 1971, e na II Exposición Trienal Nacional de Pintura, Escultura, Dibujo y Acuarela y Grabado, en 1974, ambas celebradas en San Domingos de Bonaval.

O cuarto apartado reúne pezas do coñecido como Grupo Nome, que se presentou en Pontevedra en 1986 coa intención de atopar un lugar na plástica galega e deste xeito abrirse ao universo artístico e saír da marxinalidade periférica que sufrían respecto aos circuítos oficiais. Nesta sección podemos contemplar creacións de Xosé Bibián Lorenzo, Anselmo Lamela Castro, Xosé Ramón Morquecho, Xulio Maside e Xan Pardiñas.

A última sección, A continuidade da colección, está dedicada ao Consorcio de Santiago, institución nacida en 1992 e que dende as súas orixes foi depositaria de non poucas obras de arte, co obxectivo de crear un patrimonio artístico propio que contribúa a facer partícipes da cultura viva aos cidadáns, visitantes, peregrinos e turistas, para converter Santiago nun foro cultural de primeira orde.

Esta exposición está organizada polo Concello de Santiago de Compostela contando coa colaboración do Consorcio de Santiago e coa xestión do Auditorio de Galicia. Conta co mecenado da Deputación da Coruña e está comisariada por Juan Conde Roa.

A Zona C de Bonaval acolle ata o mes de febreiro unha nova intervención, ‘Cento oitenta segundos’ de Jesús de la Iglesia, comisariado por Rocío Figueroa. A intervención queda enmarcada na convocatoria de selección dun proxecto para o fomento da práctica profesional de especialistas en arte contemporánea na Zona C que organiza o Concello de Santiago e xestiona o Auditorio de Galicia en colaboración co Máster en Arte, Crítica e Museoloxía Contemporáneas da USC.

Jesús de la Iglesia é licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo. Recibiu o premio extraordinario fin de carreira na especialidade de escultura. Despois realizou o Máster en Arte Contemporánea, Creación e Investigación da mesma universidade. É experto en deseño multimedia, especializado en web e vídeo dixital. Actualmente compaxina o seu labor profesional e artístico coa realización da súa tese de doutoramento sobre videoarte. A súa investigación artística radica na busca dun ámbito procesual produtivo que posibilite un diálogo multimedia fluído entre disciplinas tan dispares como o vídeo, a instalación, a fotografía, a escultura ou a pintura.

Jesús de la Iglesia presenta un proxecto expositivo inédito, baseado nunha liña de investigación que vén estudando ao redor do retrato dentro da videoarte. Cento oitenta segundos retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa individual historia de vivencias. Nesta exposición, o artista céntrase nos rostros, con nomes e apelidos, dalgúns artesáns que desenvolven o seu traballo na cidade Santiago de Compostela, un contorno historicamente relevante para este tipo de profesionais. Jesús de la Iglesia mostra o seu traballo encauzado entre a tradición e a modernidade na historia da arte, ao tempo que o presenta nun espazo de similares condicións, convertendo a Zona “C” nun marco dentro do marco.

“Cento oitenta segundos, non son máis que tres minutos. Os tres minutos de exposición nos que deben posar os protagonistas das obras de Jesús de la Iglesia ante a súa cámara. O artista, cun encadre en plano medio, retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa propia historia, a través dos moitos detalles con que se debuxan os seus rostros; un mapa cartográfico de vivencias escrito sobre a pel. Nesta ocasión o obxectivo enfoca directamente a tradición, o traballo dos artesáns, ferreiros, imaxineiros, ourives, marroquineiros etc. Eses oficios, cada vez máis en desuso, que sobreviven grazas ao afán incansable daqueles que non se renderon á produción industrial e ás novas tecnoloxías.

Jesús de la Iglesia toma este tema particular dentro dun contexto máis amplo que incide sobre a importancia do retrato e da identidade. Supón o pretexto perfecto para reflexionar sobre o concepto de tempo e sobre o poder de fascinación da imaxe. Unha constante construción do presente a través da revisión do pasado, nunha época, a nosa, na que se impoñen outros modos e outros formatos de narración.

O artista alude directamente a referentes clásicos da pintura da arte europea, véndose influenciado por artistas como Hans Holbein, Vermeer De Delft ou Velázquez. Tamén observa a artistas modernos e contemporáneos como Pierre Gonnord, Bill Viola, Ori Gherst, ou Andy Warhol que xa nos anos 60 fixera os seus Screen Text, unha serie de videoretratos filmados en branco e negro.

O artista traballa coa luz, e coas cores como se fosen pigmentos; coa mesma dedicación, como o máis puro artista no seu obradoiro, elaborando, configurando, plasmando. O dominio da técnica que aplica e a edición final resultan determinantes na súa produción.

Neste caso, a pintura defínese así como pensamento, como idea, máis que como acto físico. “Pintar” imaxes non é máis que plasmar algo imaxinado en algo tanxible, e polo tanto non exclusivo da pintura no seu concepto máis clásico como disciplina académica. En lugar de traballar con pincel fino en óleo sobre táboa, configura luz e cor, sobre un tecido de píxeles, enmarcado nunha pantalla de cristal líquido. As novas técnicas alíanse co artista, como noutros tantos momentos anteriores da historia da arte, para iluminar obras, quizais imaxinadas, pero nunca antes materializadas.

Jesús de la Iglesia reivindica “contemplar”, como un acto necesario, ao que parece que a sociedade actual renunciou. Debemos retomar o dereito a deternos, a fixar a nosa atención en algo, e ter un xuízo crítico individual, desligándonos do colectivo, para non ver a través dos ollos doutros, senón para observar a través dos propios.

Comisaria
Rocío Figueroa Guisande*

Rocio Figueroa Guisande é licenciada en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela. Actualmente centra a súa actividade na crítica de arte, e na colaboración en varios traballos editoriais, así como na creación de proxectos de comisariado con artistas novos.

Ata comezos do mes de febreiro, o artista Valentín Jaramillo Arévalo presenta na galería Bus Station Space a súa última exposición, titulada 'Momentos'.

O acto de inauguración da mostra servirá tamén para presentar aos novos artistas colaboradores da galería: Baldo Ramos, Elías Cueto e Javier de la Rosa.

Ata finais do mes de xaneiro, os espazos do Hotel Virxe da Cerca albergarán unha exposición colectiva de Nadal. As obras que se poden ver nesta mostra conforman un paseo pola arte galega máis relevante, dende os anos 70 ao máis actual tanto en pintura coma en fotografía e escultura. Trátase dunha interesante colectiva na que unha parte das vendas irá destinadas a unha institución benéfica, remarcando, así, o carácter social e solidario da arte.

Artistas: Alexandro, Fernando Barreira, Ángel Caballero, Óscar Cabana, Óscar Carballo, Simion Craciun, Xaquín Chaves, Jorge Espiral, Alberto Gulías, Masiá, J. Méndez, Seara, Vicente Ruíz Soldevilla, Julio Sanjurjo, Leandro Sánchez, Enrique Tenreiro, Edu Valiña, Vázquez Alemán, Mila Vázquez, Fernando Yáñez.

Obra de: Lugris Vadillo, Mª Antonia Dans, Tenreiro, Lamazares, Sucasas, Lago Rivera, Alejandro González Pascual.

Escultura de: Óscar Aldonza, Buciños, Arturo Brea Pasín, Ramón Conde, Xosé Cid, Luis de las Cuevas, Lomarti, Paulo Neves, Francisco Pazos, Soledad Penalta, Paco Pestana,  Alfonso Rivero, Andreas Ruíz, Camilo Seira.

A mostra pode visitarse no espazo de pintura do Hotel Virxe da Cerca e os escultores intervendran o emblemático xardín deste edificio do século XVIII, reconvertido en hotel. Esta mostra realízase ao abeiro do convenio que dende hai un ano se creou entre a empresa Pousadas de Compostela e a coordinadora de exposicións Cristina Carballedo.

Novacaixagalicia inaugura no seu Centro Cultural de Santiago unha completa mostra que se concibe como unha retrospectiva sobre a produción pictórica de Leopoldo Nóvoa. A sala compostelá acolle 29 obras pertencentes a diversos propietarios particulares e centros museísticos, ademais de á propia Novacaixagalicia e a Novagalicia Banco.

A vocación de 'Leopoldo Nóvoa alén do tempo' é presentar un percorrido polas etapas visitadas polo xenio de Armenteira ao longo da súa dilatada carreira profesional. Xa que logo, partindo desde a súa temperá etapa figurativa, atravesaranse os diferentes momentos artísticos que, finalmente, o habían conducir cara ao informalismo que o caracterizou.

A mostra está integrada por 29 cadros procedentes de diferentes coleccións privadas e institucións museísticas que xunguiron esforzos, a instancias da comisaria, Mercedes Rozas, para presentaren unha retrospectiva centrada na evolución que o xenio de Armenteira experimentou desde os anos cincuenta do pasado século ata pouco tempo antes do seu pasamento. Trátase, xa que logo, dun percorrido antolóxico cun centro bastante enfocado cara á vida parisiense, posto que foi a capital francesa un dos lugares emblemáticos para comprender a pintura de Nóvoa, unha arte ateigada de referentes emotivos que converten a súa pintura nun medio de expresión das emocións máis intensas. A andaina de Nóvoa desde a figuración ata o informalismo, do que practicamente deveu paradigma, é un dos camiños que se poden trazar nesta exposición. A chegada aos seus cadros espaciais, aqueles que presentan innovacións na incorporación de materiais alleos aos propios pigmentos, simboliza a madurez artística dese Nóvoa que é hoxe quizais o máis coñecido. A aparición de elementos máis vinculados á escultura, coma arames, pinchos ou puntas, sitúanos perante un momento de cambio intenso na concepción da pintura, posto que, dalgún xeito, da man de Nóvoa, esta disciplina pasa a reclamar tamén a tridimensionalidade que lle é inherente á escultura. Os trazos característicos de ambas as dúas artes, cultivadas polo xenio de Armenteira, acaban convivindo para crear unhas pezas en que innovación e emoción apelan o espectador. Este traballo de investigación e de superación de Nóvoa foi un dos aspectos destacados por María Teresa Cores Fernández, directora de contidos socioculturais de Novacaixagalicia, ao incidir, na presentación da mostra, en que «Leopoldo Nóvoa foi un deses grandes artistas que aprendeu e que nos ensinou, que nos regalou e que non nos demandou. Foi o pintor do sentimento, da emoción contida, da sensibilidade, dos seus únicos espazos indescritibles. Foi un dos artistas que nos levou ao mundo traéndonos o mundo». Así mesmo, Mercedes Rozas quixo subliñar que «nesta retrospectiva configurada a partir dun percorrido cronolóxico que abrangue desde os anos cincuenta ata as súas últimas creacións, é posible descubrir o seu ideal de beleza, aquel en que o autor persistía en ordenar superficies, onde tempo e espazo se fundían nunha expresión única».

Co propósito de contribuír a unha meirande promoción da arte e, neste caso, da galega en particular, Novacaixagalicia pon á disposición dos centros escolares un completo programa didáctico específico para cada etapa educativa desde infantil ata a universidade. Ademais, todas aquelas asociacións ou colectivos que o desexen tamén poderán acordar unha visita guiada á mostra previa reserva no número de teléfono do Centro Cultural Novacaixagalicia de Santiago de Compostela. Como complemento, a entidade ofrece, así mesmo, a opción de acudir ás visitas de público xeral que se realizarán, mentres permaneza aberta a exposición, todos os xoves ás 19:00 h previa reserva.

Para concertar visitas guiadas: 981 552 577

A galería A.dFuga organiza ata finais do mes de xaneiro unha exposición titulada 'La Finca/Good Night London', do artista santiagués Jesús Madriñán.

Licenciado en Belas Artes pola Universidade de Barcelona e graduado en Fotografía pola Central Saint Martins, Jesús Madriñán (1984, Santiago de Compostela) traballa en series xurdidas das súas propias vivencias, converténdoas en reflexións que necesita expresar. A medio camiño entre a fotografía documental e a fotografía narrativa, ten sido recoñecido en numerosas ocasións, destacando, entre outros, os seguintes galardóns: Premio nos International Photography Awards de Nova York, Premio eCREA do Festival Internacional de Artes Visuales EMERGENT, Premio Laszlo Foundation da Royal Society of Portrait Painters (UK) e Winterthur de Suiza, o recente  primeiro premio na 2º Convocatoria OCEMX de Fotografía da Oficina Cultural da Embaixada de España en México en colaboración co Centro Cultural de España, polo seu traballo “Good Night London”.

O pintor lalinense Nicolás González Aller expón ata comezos do mes de febreiro 'O unicornio e o seu mundo', unha mostra que poderá ser visitada na Igrexa da Universidade todas as tardes de luns a sábados.

Entrada libre.

A Casa das Crechas presenta a exposición do artista Xesús Carballido que está composta de oito ‘collages’ que supoñen, en palabras do autor, “unha homenaxe á Casa das Crechas con motivo do seu 25 aniversario”.

Das oito ‘collages’, catro son de formato circular e, segundo Xesús Carballido, falan de cando e con que filosofía nace a Casa das Crechas. O primeiro representa a Orixe, o segundo o Amor, o terceiro a Música e o cuarto a Liberdade.

Os catro de formato vertical tentan de reflectir “os tempos de hoxe, cheos de confusión, inxustiza, loita...” e están realizados nos reversos de cheques bancarios. “Desde o primeiro grupo de ‘collages’ ao segundo”, di Carballido, “están os 25 anos das Crechas cheos de vida”.

Xesús Carballido (O Carballiño, 1954) é un artista autodidacta. Comezou a expoñer individualmente en 1992, e fíxoo en case todas as cidades e vilas importantes de Galicia. Colectivamente apareceu na 3ª Mostra Unión Fenosa de 1993 e, posteriormente, a súa obra estivo presente en mostras de Ourense, A Coruña, La Mancha, Madrid, Francia ou Santiago de Cuba. Está representado no Museo Unión Fenosa da Coruña, na Fundación Granell de Compostela e noutras coleccións de Galicia e Cuba.

Con motivo da celebración dos 20 anos da Casa das Crechas crea o persoeiro "Canéfano", un ciclista totalmente libre que viaxa por todo o mundo e que en Galicia visita as Crechas como un lugar de encontro, relación e intercambio de culturas e xentes de todo o mundo.

A arte de Carballido é absolutamente peculiar, inconfundible. Partindo de evocacións de obxectos, gravados, xoguetes adminículos dun pasado entre remoto e próximo, recrea estampas, deseños, postais, como se todo estivese envellecido, amarelecido polo paso do tempo. Participa da ‘collage’, do pop e non pouco do surrealismo, porque á fin é tanto ou máis onírico que recreador do real.

A pátina que o po crea sobre o abandonado parece apoderarse da obra deste artista estraño, ás veces tamén próximo aos modos do construtivismo de Torres García en canto á composición de "crebacabezas". Ocres e sepias, cartolinas abarquilladas, obxectos de ortopedia e publicidade do pasado, que encantarían ao barroquismo Gómez de la Serna, o galego simplifícaos, reducíndoos a perfís, a liñas concisas, a meras siluetas inscritas en táboas perforadas, abichadas, emerxendo de caixas de madeiras aromáticas que perderon xa o seu aroma. Constrúe, a xeito de retablos, ámbitos imposibles de referenciar concretamente e que, non obstante, todos temos na memoria, porque cremos velos non lonxe do noso ámbito cotián.

Esa actitude levou a Carballido á escultura, ou máis ben ao obxecto corpóreo, en composicións complexas que acumulan sabiamente, aínda que con aparencia de despreocupación, os obxectos máis varios, dende tipos de imprenta a cunchas mariñas, ferros forxados, restos de xoias, etiquetas de produtos comerciais e mil cachifallos máis.

O seu barroquismo irrenunciable é, ás veces, secuela de cubismo razoante, xeométrico e cabal, ou debuxo infantilizado que eleva a transcendente e preocupante. Ou simplemente, combina caixas e pequenos estoxos metálicos onde aparece aínda, esvaecida, a imaxe que lle serviu de atractivo en data indeterminable.

Inventario de rarezas, recuperado faiado da memoria, populismo intelectualizado. A capacidade creadora de Carballido é inmensa a partir do reto que para el supón todo ese mundo de escoura e almoeda que tan habilmente manexa.

A Biblioteca pública Ánxel Casal colabora co movemento Urban Sketchers, un colectivo de artistas de todo o mundo que debuxan as cidades onde viven e os sitios por onde viaxan. Esta é a mostra das obras que se fixeron na maratón de debuxo que se celebrou o pasado 13 de outubro.

Do 7 ao 20 de xaneiro no Hall e o Salón de actos.

A exposición de fotoxornalismo, 'Compostela, un ano de Voz', cumpre a súa décimo quinta edición cun exhaustivo repaso aos acontecementos máis significativos do ano 2012 en Compostela.

Un ano máis o Colexio de Fonseca acolle a exposición 'Compostela, un ano de Voz', na que Xoán A. Soler, Álvaro Ballesteros, Sandra Alonso e Paco Rodríguez plasman en sesenta imaxes en gran formato os mellores momentos gráficos do pasado 2012. A inauguración contará coa presenza do reitor da USC, Juan Casares, así como coa das principais forzas vivas da capital de Galicia.

Todas as obras inclúen, ademais da fotografía, a páxina impresa de La Voz de Galicia na que apareceu publicada, ou ben o pantallazo naqueles casos nos que a imaxe se utilizou para a versión web do xornal. Nesta ocasión haberá dous temas estrelas. O primeiro, indubidable, a aparición do Códice Calixtino en xullo, que se converteu nunha das noticias máis importantes do ano na cidade; e a dimisión do anterior alcalde de Santiago, Conde Roa.

Non serán os únicos momentos que os profesionais gráficos de La Voz reflicten nas súas imaxes, senón que eventos deportivos, culturais ou instantes únicos están presentes na mostra.

Co gallo da celebración do corenta aniversario da creación desta asociación, a Biblioteca Novacaixagalicia acolle unha exposición fotográfica na que se pon de relevo o imprescindible traballo de colaboración a prol da mellora das condicións de vida de milleiros de persoas por parte do persoal activo de Médicos Sen Fronteiras.

A mostra conta cun total de trinta imaxes que abranguen a historia da institución a través dalgúns dos principais contextos nos que interveu nas últimas catro décadas. Mediante a presentación destas fotografías preténdese abrir unha ventá aos conflitos en Afganistán, Líbano, Palestina, Iraq, Colombia ou Bosnia, entre outros moitos lugares. O traballo de numerosas testemuñas de recoñecido prestixio internacional no eido da fotografía ―Sebastião Salgado, Juan Carlos Tomasi, Bruno Stevens, Bruno Barbey, Olivier Jobard, Roger Job ou Eric Bouvert― vén contribuíndo desde hai tempo a que estes desastres humanitarios non caian no esquecemento político e mediático.

Ata mediados do mes de febreiro, o Centro Sociocultural do Ensanche acolle a exposición '50 anos da SD Compostela', unha mostra que repasa a historia do club de fútbol compostelán dende a súa refundación en 1962.

A Cidade da Cultura ábrelles as portas do Museo, Arquivo e Biblioteca a todos os cidadáns que desexen coñecer o complexo deseñado por Peter Eisenman.

Os visitantes poderán acceder libremente a estes espazos e percorrer os exteriores da Cidade da Cultura: dende as Torres Hedjuk ata a praza central. Ademais, o complexo do Gaiás dispón de programas de visitas guiadas para coñecer máis de preto os segre de un proyecto arquitectónico único.

Visitas guiadas: 11:30 e 17:30 h. | Sábados, domingos e festivos | Saída dende o Punto de Información (Espazo On) | Non é preciso reservar praza

Visitas guiadas ao Museo Gaiás
- 12:30 e 18:30 h.
- Grupos: reserva en visitasmuseo@cidadedacultura.org ou 881 99 51 72.

Vistas para grupos: Concertar data en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

Visitas didácticas para escolares: De martes a venres | Concertar data e hora en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

CONEXIÓN EN BUS CON SANTIAGO

LIÑA 9: Luns a Venres laborais e Sábados pola mañá

Saídas dende Casas Novas  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 07.30 - 22.30
    Sábados 08:30 - 13:30

** Itinerario de ida: Casas Novas - Santa Isabel - Galeras - San Clemente - A Senra - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

Saídas dende a Cidade da Cultura  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 08:00 - 22.00
    Sábados 09:00 - 13:00

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - Campo da Angustia - Rúa de Bonabal - San Roque - Virxe da Cerca - A Senra - San Clemente - Galeras - Santa Isabel - Casas Novas

LIÑA  C11: Sábados tarde, Domingos e Festivos

Sábados tarde: 17:30 e 20:00 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 17:45 horas y 20:15.
    Domingos e festivos: 10:40, 13:45, 17:25 e 20:05 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 10:55, 14:00, 17:40 e 20:20 horas.

** Itinerario de ida: Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Avda. de Lugo - Bernardo Barreiro - Curros Enríquez - Xeral Pardiñas - Praza de Galicia - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - San Pedro - Porta do Camiño - Virxe da Cerca - Praza de Galicia - Xeral Pardiñas - Curros Enríquez - Bernardo Barreiro - Avda. de Lugo - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar

Máis info: www.cidadedacultura.org

O Auditorio de Galicia ofrece a posibilidade de facer visitas guiadas ás súas exposicións.

O grupo terá entre 10 e 25 persoas e persoal do gabinete didáctico encargarase de amosar o contido da mostra. Os interesados deben poñerse en contacto coa responsable do Departamento de Exposicións para concertar unha data cubrindo un formulario aquí ou nos teléfonos 981 574152 / 981 574153 en horario de 9:00 a 14:30 h.

Durante os vindeiros meses o Centro Galego de Arte Contemporánea contará con visitas guiadas por profesionais do ámbito cultural e artístico, unha actividade organizada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.

Este programa de visitas plantéxase como unha conversa sobre as exposicións entre o público e profesionais de diferentes disciplinas culturais permitindo ao público asistente cada semana, compartir múltiples puntos de vista sobre as linguaxes artísticas contemporáneas e outras cuestións que susciten interese.

As visitas son os martes ás 19:00 horas e teñen unha duración de 60 minutos. Parten da recepción do museo e están abertas a todo o público interesado.

PROGRAMA DE VISITAS

'Fernando Casás: o agora xa foi o denantes será'

- 15 xaneiro: Alberto González-Alegre, crítico de arte e comisario independente
- 22 xaneiro: Xosé Manuel Buxán Bran, comisario independente e crítico de arte do Faro de Vigo
- 29 xaneiro: Seve Penelas, comisario de exposicións e crítico de arte
- 5 febreiro: Alberto Ruíz de Samaniego, profesor de estética da Universidade de Vigo

'Vibracións prohibidas'

- 19 febreiro: Xabier Valiño, xornalista e investigador musical
- 5 marzo: Héctor Fouce, profesor de Comunicación da Universidade Complutense de Madrid

A Asociación Cultural O Galo organiza esta mañá un roteiro pola lírica medieval galego-portuguesa en Santiago. Guiados pola profesora Isabel Morán e o profesor José António Souto, co-autores de 'O amor que eu levei de Santiago', faremos un apaixonante percorrido polo principal centro cultural e político da Idade Media, percorrendo os espazos das cantigas con Airas Fernándes, Airas Nunes, Bernal de Bonaval, Fernando Esquio, Joam Airas, Joam Vásquez, Pai Gómez, Pedro Amigo, Pero da Ponte, Pero García...

Actividade gratuíta e para todos os públicos.

Máis información na páxina http://www.acogalo.net/2013/01/08/roteiro-lirica-medieval/

De outubro a maio, a Real Filharmonía de Galicia e outras orquestras españolas e internacionais ofrecen no Auditorio de Galicia pretode 30 concertos, con máis de 100 pezas musicais e medio cento de directores e solistas invitados.

Grandes obras sinfónicas, corais e operísticas; estreas de autores galegos e concertos como o de Nadal ou o de Reis súmanse aos concertos familiares, os didácticos, ao ciclo de piano, ao ciclo de cámara e aos ensaios abertos ao público.

Fundada en 1996, a orquestra da cidade é hoxe unha formación con 52 músicos, tres directores -Paul Daniel, Antoni Ros Marbà e Maximino Zumalave-, unha excelente crítica nacional e internacional, unha produción de 9 traballos discográficos, un nutrido currículo de xiras e un intenso calendario paralelo á temporada, que inclúe o ciclo de cámara Música na Compañía e a Escola de Altos Estudos Musicais para a formación dos futuros músicos galegos.

Ciclo de música de cámara protagonizado por novos intérpretes galegos ou residentes na comunidade. Concertos gratuítos.

Para visitar a exposición permanente do Museo do Pobo Galego cos pequenos e pequenas da familia, de forma autónoma e lúdica. Un xogo de pistas para adultos e pequenos que só hai que solicitar coa entrada na recepción do Museo.

De martes a sábado de 10:00 a 14:00 e de 16:00 a 20:00 horas.

Domingos e festivos de 11:00 a 14:00 horas. 

O Salón Teatro acolle esta fin de semana a estrea de 'O refugallo', espectáculo teatral para público familiar que as compañías galegas Berrobambán e Bichakadela coproducen a partir do texto homónimo de Paula Carballeira. A obra foi galardoada en 2011 co Premio Manuel María de literatura dramática infantil que Cultura e Educación convoca a través da Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais).

Paula Carballeira, Nuria Sanz, José Campanari e David Loira dan vida a catro amigos que viven no refugallo: Isolda co seu libro de viaxes, Hipatia cun telescopio, Borobonte e a súa tartaruga, e Lustucrú cunha pata de pau. Xuntos xogan a construír un novo mundo a partir de todo o vello e roto que os rodea porque, como nenos que son, saben ver as cousas doutra maneira fronte a unha sociedade na que se impón o frenético consumo de usar e tirar.

Tal e como sinalara no seu día o xurado do Premio Manuel María, O refugallo conxuga a diversión coa presenza de valores útiles para a reflexión crítica sobre a cultura do consumismo, ao tempo que mantén un ritmo moi dinámico que a fan recomendable para os espectadores infantís e xuvenís. Para a súa posta en escena e co obxectivo de continuar afondando no achegamento das novas linguaxes escénicas ao público familiar, Berrobambán –cunha longa traxectoria en teatro infantil de actores e actrices– asociouse con Bichakadela, unha compañía de recente creación da que forman parte recoñecidos nomes do ámbito contemporáneo.

Con esta coprodución, ambas formacións buscan reafirmar a súa aposta pola innovación e polo mantemento da calidade nas montaxes dirixidas aos espectadores máis novos. Baixo estas premisas, a proposta reúne máis de 15 destacados profesionais da escena galega, entre os que tamén se atopan Pablo Pastor no deseño da escenografía, Baltasar Patiño no da iluminación, Cloti Vaello na realización do vestiario ou Pablo Giráldez na dos instrumentos. Ademais de formar parte do elenco, David Loira asina a coreografía e exerce de axudante de dirección.

Esta tarde, o Centro Sociocultural das Fontiñas acolle o espectáculo 'O señor das dunas', un contacontos dirixido a todos os públicos, dende os nenos e as súas familias ata os máis vellos da casa.

Baseado na literatura oral galega, o contacontos 'O señor das dunas' complétase coa ilustración en directo do relato feita con area. Os asistentes recibirán como agasallo un libriño cos contos que escoitaron. Complementariamente, na web do programa estarán ao dispor dos usuarios os Contos ao redor do microondas en versión dixital, unha iniciativa encamiñada a mellorar as técnicas de expresión oral.

'O señor das dunas'

Hai moitos anos, durante unha viaxe intercontinental, un barco naufragou á altura da Costa da Morte. As correntes mariñas arrastraron a un vello bibliotecario, amante da literatura e das historias ben contadas, ata a praia de Corrubedo. Alí comezou a contar contos tradicionais, que acompañaba e enriquecía con debuxos feitos con area…

E de Corrubedo ás vilas de Galicia. O señor das dunas visítanos contando cinco contos populares galegos, xunto cun alumno aventaxado que ilustra sobre a area a historia que nos narra a medida que se vai relatando. O espectáculo dura en torno aos 50 minutos.

Un sábado máis, a Biblioteca pública Ánxel Casal organiza unha sesión de contacontos para os máis pequenos da casa. Nesta ocasión, a actividade estará a cargo de Fátima Fernández e está dirixida a nenos e nenas de 5 a 12 anos.

Entrada libre ata completar aforamento.

SINOPSE
Historia dun neno que ve o mundo con outra perspectiva.

Ata comezos do mes de febreiro, o paseo central da Alameda acollerá a pista de xeo. Neste Nadal, a pista duplica o seu tamaño respecto da campaña pasada para facer aínda máis cómoda a patinaxe no recinto, que estará novamente cuberto por unha carpa transparente.

A pista terá este ano unhas dimensións de 60 x 12,5 metros, proporcionando aos patinadores unha superficie de xeo de 500 metros cadrados. Esta pista será a segunda en tamaño que se instale en Galicia neste Nadal. Non só se duplica o tamaño da pista, senón tamén o número de andadores, para facilitar a patinaxe aos que se inician nesta práctica. Tamén serán novidade os patíns, moito máis cómodos e adaptables.

Outro servizo engadido será a cafetería, que este ano estará instalada a carón da pista para facer máis cómoda a espera aos pais mentres patinan os máis pequenos.

A primeira xornada, o mércores 5 de decembro, será de portas abertas a partir das 17:00 horas. Calquera cidadán poderá achegarse nesa xornada a patinar e coñecer a pista.

Todos os xoves do mes de xaneiro, Isidro Cea impartirá na galería de arte Bus Station Space un obradoiro de iniciación á edición fotográfica.

Curso de edición dixital con programas como Photoshop ou lightroom. Traballarase a iluminación das fotos con niveis e curvas, a cor e a saturación; branco e negro e como modificar as fotos con capas e máscaras.

Horario: Todos os xoves de 18:00 a 20:00 horas.

Prazas limitadas

Máis información: arte@busstationspace.es, 625342065

A Regadeira de Adela, Microcasa de Artes, ven a ofrecer unha nova experiencia cultural en Compostela. Un lugar diferente, onde poderás asistir a pequenas pezas de teatro, danza, maxia, circo, impro ou performance.

Pezas de quince minutos, para un público reducido de 15 persoas, durante tres pases cada día.

Unha casa cun encanto especial, cunha decoración vintage onde tamén hai cabida para a obra dos artistas plásticos.

A proximidade do público cos artistas crea un ambiente irrepetible, un contacto único. O microteatro é unha tendencia actual do teatro en Europa  que xa funciona en cidades españolas coma Madrid, Barcelona, Zaragoza, Málaga ou Segovia. En Galicia xa existen experiencias coma La Tuerka 27 na Coruña e o Microteatro Por Casa de Cangas.

PROGRAMACIÓN DE XANEIRO

** 9, 10 e 11 de xaneiro

- 20:30 / 21:00 / 21:30 h.
CIBORGUE MORENO
MICRODISCO· Chegados diretamente do barrio da Lapa de Rio de Janeiro, 15 minutos de electro brega con letra irreverente e alto-astralizada. Divertidos, performáticos e comprometidos coa evolución humanoide.

- 20:45 / 21:15 / 21:45 h.
JOSHUA McCAREY ·Living Room·
·MICROTEATRO-DANZA· Desde Boston chéganos unha narrativa poética do achegamento cultural dun extranxeiro cara os seus espazos inmediatos de vivencia. Nun mundo hiperconectado que á vez se desmantela, Livingroom é unha chamada á intimidade.

- 21:00 / 21:30 / 22:00 h.
BOSSA & MUÍÑOS ·Malos Hábitos·
MICROMISA· Dúas monxas de clausura das carmelitas calzadas saen clandestinamente do convento para celebrar unha micromisa en versión dous punto cero, dirixida tanto a crentes como a ateos, agnósticos ou vexetarianos, porque na micromisa dous punto cero a fe e moi importante, pero o pecado aínda máis. "Cuatro angelitos tiene mi cama, uno me da leche, otro me da lana y otro mantequilla para toda la semana."

** 16, 17 e 18 de xaneiro

- 20:30 / 21:00 / 21:30 h.
SUDHUM TEATRO ·Luminosa Nostalgia·
MICROTRAILER· En colaboración co Teatro Principal. Vivimos tempos convulsos, o cambio é necesario. Unha viaxe cara ese cambio. Unha viaxe a Galicia, ó pasado, desde onde coller impulso cara ó futuro e usar o camiño para recuperar a esencia das cousas, o cheiro dos lugares vividos e o sabor dos momentos máis doces. E se podemos, crecer.

- 20:45 / 21:15 / 21:45 h.
EL RETRETE DE DORIAN GREY
MICROCABARÉ CON OBXECTOS· Ne me quitte pas, xa un clásico desta compañía que transforma en enorme as cousas pequenas, que contan historias con inflables, que convirten un globo nun protagonista. Inesquecible.

- 21:00 / 21:30 / 22:00 h.
LUIS VIVANCO LUISA VEIRA ·A escena·
MICROTEATRO· Unha pérdida personal é o grande detonante para abrir a caixa dos tronos que atormenta a unha actriz xusto antes dunha estrea; e que un pobre asistente de producción terá que soportar, buscando a forma ou as estratexias para reconducir á grande diva.

** 23, 24 e 25 de xaneiro

- 20:30 / 21:00 / 21:30 h.
17, PENTHOUSE ·Fina y Pura hasta...·
·MICROCOMEDIA· Dúas mulleres sen nada que facer e moito que contar. Un ascensor é un pequeno lugar onde as paredes falan e o público escoita. ¿A qué piso van?

- 20:45 / 21:15 / 21:45 h.
EL RETRETE DE DORIAN GREY
MICROCABARÉ CON OBXECTOS· Ne me quitte pas, xa un clásico desta compañía que transforma en enorme as cousas pequenas, que contan historias con inflables, que convirten un globo nun protagonista. Inesquecible.

- 21:00 / 21:30 / 22:00 h.
BOSSA & MUÍÑOS ·Malos Hábitos·
MICROMISA· Dúas monxas de clausura das carmelitas calzadas saen clandestinamente do convento para celebrar unha micromisa en versión dous punto cero, dirixida tanto a crentes como a ateos, agnósticos ou vexetarianos, porque na micromisa dous punto cero a fe e moi importante, pero o pecado aínda máis. "Cuatro angelitos tiene mi cama, uno me da leche, otro me da lana y otro mantequilla para toda la semana."

** 30, 31 de xaneiro e 1 de febreiro

- 20:30 / 21:00 / 21:30 h.
17, PENTHOUSE ·Fina y Pura hasta...·
·MICROCOMEDIA· Dúas mulleres sen nada que facer e moito que contar. Un ascensor é un pequeno lugar onde as paredes falan e o público escoita. ¿A qué piso van?

- 20:45 / 21:15 / 21:45 h.
IL MAQUINARIO ·O Home Almofada·
·MICROTRAILER· Colabora Teatro Principal. Unha montaxe da peza de Martin McDonagh que afonda no influxo da violencia no individuo nunha sociedade totalitaria, desde unha perspectiva ó mesmo tempo tenra e sarcástica. Contido social, intriga e humor negro nun thriller trepidante.

- 21:00 / 21:30 / 22:00 h.
ISLA LE TRISKA ·Fermín Noite·
·MICROCLOWN·

Máis info aquí

Novacaixagalicia proxecta a película de animación galega O apóstolo no seu Centro Cultural de Santiago de Compostela da rúa do Vilar durante os vindeiros 18, 19, 20, 25, 26 e 27 de xaneiro. A hora da sesión, ás 20.00 h, é común para todos estes días. As entradas terán un prezo de 3 € e, con elas, os asistentes ao filme poderán participar no sorteo dunha viaxe para dúas persoas a través do Camiño de Santiago, partindo de Sarria.

A fundación súmase a esta iniciativa como parte da súa estratexia de apoio e promoción ao cinema e á industria audiovisual galega. A entidade colaborou, ademais, no proceso de produción da banda sonora do filme a través do seu Orfeón Terra A Nosa.

'O Apóstolo', de íntegra produción galega e con subtítulos en inglés, ten entre os seus méritos ser a primeira película europea realizada en animación stop-motion estereoscópica, ademais de ter comezado o seu percorrido internacional o pasado mes de xuño no Festival Internacional de Cine de Moscova, que por primeira vez presentou unha fita de animación para competir na Sección Oficial. Recibiu tamén o Primeiro Premio no Festival EXPOTOONs de Bos Aires, o galardón audiovisual máis recoñecido de América Latina, e o Gran Prix do Festival CINEHORIZONTES de Marsella. Estes galardóns avalan a calidade desta película que conta coa interpretación de actores como Geraldine Chaplin, Jorge Sanz, Paul Naschy, Carlos Blanco, Luís Tosar, Celso Bugallo, Isabel Blanco ou José Manuel Olveira, Pico. Todos eles defenden unha historia na que un convicto recentemente fuxido do cárcere tratará de recuperar un botín agochado, anos atrás, nunha solitaria e afastada aldea; pero o que alí encontrará supón unha condena aínda maior da que fuxiu. Sinistros anciáns, estrañas desaparicións, espíritos, un peculiar sacerdote e ata o mesmo arcipreste de Santiago cruzarán os seus camiños nun relato de terror, humor e fantasía. Nos catro anos que durou a produción do proxecto déronse cita profesionais da talla de Philip Glass, que participou na composición da banda sonora, ou os máis de cen técnicos internacionais que participaron en películas do nivel de A noiva cadáver, Coraline ou O señor dos aneis.

Máis información en www.obrasocialncg.com / www.oapostolo.es ou en Artefacto Producciones (695799798).

A compañía Voadora, unha das compañías galegas que conta con maior proxección exterior, presenta durante dúas xornadas o seu último espectáculo, 'Tokio 3', un musical dirixido por Marta Pazos con pinceladas humorísticas e poéticas que pecha a triloxía teatral 'Lugares comúns'.

Con Jose Díaz, Borja Fernández e Uxía P. Vaello.

TOKIO3 é un relato épico e intimista sobre o que esperamos da vida. Sobre o que soñamos. Sobre o paraíso. E sobre como encaixa todo isto nunha sociedade onde o inmediato, o constante e o material deixa pouco espazo ao espiritual/emocional. Trátase dunha fábula sobre o paraíso natural que anhelamos e sobre o mundo artificial que nos espera. Un exercicio no que se debuxan as razóns do amor e se perfilan os motivos da esperanza.

TOKIO3 é a conclusión da triloxía Lugares Comúns. Este proxecto refírese aos espazos, reais e imaxinarios, que compartimos e como estes puntos de encontro inflúen na busca de identidade do individuo contemporáneo. A triloxía explora tres eixes temáticos diferentes (o fracaso, a memoria e o paraíso), relacionándoo coa perspectiva temporal (presente-pasado-futuro), e compartindo un mesmo proceso de creación baseado no diálogo intercultural entre un grupo de actores e un equipo artístico cunha mesma liña conceptual e estética.

Pepe Bao, Rafa Kas e Miguel Lamas unen as súas forzas, a súa guasa e as ganas de liala nun novo proxecto, BaoKas 46, no que tocan temas propios e algunhas versións de artistas como O'funk'illo, Led Zeppelin, Billy Cobham, Jeff Beck, Deep Purple... Xa percorreron toda a Península coa súa xira "A taquilla hemos llegao", tocando en salas e festivais.

Esta tarde, a Real Filharmonía de Galicia ofrece un concerto familiar no Auditorio de Galicia acompañada por diversos alumnos do Conservatorio Profesional de Música de Santiago.

PROGRAMA

- Danzas eslavas nº 1, 4, 6 e 8, Dvorak
- The Typewriter, L. Anderson
- Abertura de “O arpa máxico” (abertura de Rosamunda) D. 644, F. Schubert