Kunsthalle presenta o traballo site-specific de 5 coñecidos artistas: Jorge Perianes, Alain Urrutia, Suso Fandiño, Carlos Maciá e Misha Bies Golas.

Suso Fandiño presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras. Misha Bies Golas deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local. Carlos Maciá presenta unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas. Jorge Perianes presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación. E Alain Urrutia presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

** Suso Fandiño (Santiago de Compostela, 1970). O seu traballo rescata a linguaxe da arte pop para exercer unha crítica mordaz sobre a sociedade actual. Na súa obra devolve unha visión do creador como xerador dunha mercadotecnia promocional, inserto de pleno nos mecanismos da sociedade de mercado. A esta análise do mundo da arte engade outro máis xeral sobre as estratexias de imaxe promovidas polos medios de comunicación de masas e os pseudo-produtos culturais emitidos pola considerada baixa-cultura. Suso Fandiño participou en numerosas exposicións como Sur le dandysme aujord'hui: Do manequín no escaparate á estrela mediática no CGAC, Santiago de Compostela, Look Up! Natural Porto Art Show en Porto ou La Colección, Fundación Barrié en 2011 e as súas obras están presentes en coleccións como a da Fundación Barrié ou a Fundación Coca-Cola, España. En Kunsthalle presenta unha intervención conceptual sobre o paso das escaleiras.

** Misha Bies Golas (Lalín, 1977) aprópiase da idea dadaísta de ready-made para construír un traballo determinado pola presenza da crítica como modus operandi. A colaxe como forma de desenvolvemento, a seriación e a selección do motivo en relación á esfera vital, aparecen como claves para definir unha obra en continua relación co literario e o cinematográfico. Nos seus patróns, o espazo xeométrico e o ritmo das figuras aparecen como estruturas cunha clara intención musical. Noutras series, o absurdo e a idea de object trouvé cobran nova significación no seu relato. Misha Bies Golas foi gañador do Premio Novos Valores na modalidade de debuxo en 2010, participou en exposicións como Typewriter. A historia escrita á máquina. Colección Sirvent na Cidade da Cultura de Galicia e vén de presentar a súa última publicación A xeito de conclusión no CGAC de Santiago de Compostela. En Kunsthalle deseña unha serie de patróns que se insiren e invaden o espazo do local.

** Carlos Maciá, (Lugo, 1977). O traballo de Carlos Maciá móvese entre a pintura, a fotografía e o vídeo como soportes usados para indagar no campo da experiencia. No caso da súa obra pictórica, unha concepción do espazo como lugar de pegada, como lugar de paso, determina unha pintura dominada pola calidade vertixinosa e multiplicadora dun trazo que case sempre se converte en ocupación. Carlos Maciá participou en numerosas exposicións individuais como La leyenda del tiempo en MACUF, 2008, Time goes back no Espazo rúa Herrezuelos 31 en Antequera, Málaga, 2007 ou ¡Ten cuidado, no vayas a matar a alguien! na Chocolatería, Santiago de Compostela, 2006 e en colectivas como Que de lejos parecen moscas no Museo de Arte Meixela Gil en México DF en 2011 ou Uno más uno, multitud en Doméstico’08 en Madrid, 2008. Carlos Maciá presenta en Kunsthalle unha intervención gráfica nos aseos e un xogo de vibración pictórica nas columnas.

** Jorge Perianes (Ourense, 1974) traballa no espazo coma se fose un campo de minas. As súas esculturas-instalacións desvían a atención do espectador dos aspectos meramente figurativos e aparentemente cómodos das súas imaxes cara á idea de intervención como accidente, como trampa, como método de suspicacia ante a aparencia do real. O obxecto vólvese vital mentres asiste á representación do cotián nun espazo escénico e teatral. Entre as súas exposicións individuais destacan as realizadas en Matadero Madrid dentro do Programa Aberto X obras ou Los animales se equivocan en MACUF, e participou en colectivas como 7 +1 Project Rooms no marco de Vigo en 2008 ou Existencias en MUSAC, 2007. A súa obra forma parte de coleccións como a de MUSAC, MACUF, CGAC ou Coca- Cola. En Kunsthalle presenta dúas intervencións tomando o ser humano, a natureza e a ambigüidade como temas principais da súa investigación.

** Alain Urrutia (Bilbao, 1981). A pintura de Alain Urrutia caracterízase por converter situacións tipicamente cotiás en obxecto de revisión artística, formulando algo así como unha revalorización estética dalgúns instantes que para nada foron elixidos de antemán pola súa condición temática. A pintura adquire un carácter revelador, de certas posibilidades ensoñadoras que a afastan da frialdade do elemento fotográfico como base de rexistro do cotián. En 2011, Alain Urrutia participou na exposición Melodías prohibidas dentro do programa do Festival SOS 4.8 e recibiu a Bolsa de Residencia en Beijing (China) do mastudio. En marzo de 2012 presentou exposición individual na Galería Juan Silió e en outubro de 2012 a súa obra estará presente na conmemoración do 15 aniversario do Museo Guggenheim Bilbao co proxecto 103-B. En Kunsthalle presenta tres polípticos de 252 x 120 cm cada un no teito do espazo.

Baixo o título de 'Memoria de Compostela' o Consorcio de Santiago ideou unha mostra na que se invita ao visitante a realizar un singular percorrido pola historia de Santiago a partir de vellas fotografías e dos primeiros rótulos que conformaron o rueiro da cidade e que son propiedade do Concello.

A orixe destes rótulos históricos está nas primeiras ordenanzas municipais encamiñadas a establecer unha rotulación das rúas en 1837. A rotulación non se fai efectiva até 1866 cando se comezan a colocar nas paredes dos edificios as placas con letras negras sobre fondo branco cunha dimensión de ao redor de 40x30 centímetros. Tamén se procedeu á numeración das vivendas, moitas das cales aínda conservan os rótulos orixinais. Estas placas luciron no rueiro santiagués até 1964 cando, baixo a coordinación do arquitecto Francisco Pons Sorolla, substituíronse por unhas novas placas graníticas cos nomes tallados a bisel, reproducindo un abecedario de tipo romano pintado en vermello sangue. Este deseño é o que segue vixente na actualidade.

Xunto ás placas, a exposición recolle varias fotografías antigas, de finais do século XIX e de comezos do XX, que permiten botar a vista atrás e descubrir novas estampas, algunhas inmutables, da cidade de Santiago de Compostela. A mostra quere ser un recoñecemento ao labor que durante décadas realizou José Luís Cabo Villaverde na recuperación de material gráfico inédito, que veu enriquecer o patrimonio histórico-cultural de Compostela e que compilou no seu libro Compostela. Memoria fotográfica, publicada con Pablo Costa e editado por Ara Solis en 1996.

De forma complementaria, a mostra expón unha serie de reproducións de planos antigos da cidade. Son planos que se gardan nos arquivos municipais e da catedral e no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento. Destacan un plano procedentes do Arquivo Xeral de Simancas, no que se debuxa a antiga muralla, e dúas vistas de Santiago, de Pier Maria Baldi (1669) e Ramón Gil Rey (1837).

Igual que o cine ou a prensa, a música pop e a rock tampouco non deron escapado da acción da censura. Pero, a diferenza destes, a represión intensificouse xusto cando a ditadura estaba a iniciar unha tímida apertura. O franquismo foi consciente do papel que a música xogara nas revoltas internacionais dos sesenta e tentou limitar o seu alcance nunha España cada vez máis desenvolvida e cosmopolita.

A censura obrigou a producir novas portadas —convertidas hoxe en prezadas pezas de coleccionista— para refacer as máis escandalosas ou eliminar referencias incómodas nos textos das cancións. Vibracións prohibidas revisa os mecanismos de control aplicados durante a ditadura e a súa incidencia no mundo do pop e do rock, a través das portadas de discos da época e dos partes dos censores.

Consulta o folleto da exposición aquí

'Unidos pola arte. Colección de pintura do Concello de Santiago de Compostela e do Consorcio de Santiago' é o nome da mostra que agrupa no Auditorio de Galicia unha boa parte do patrimonio pictórico do Concello e do Consorcio de Santiago. Trátase da primeira vez que unha exposición reúne nun mesmo lugar cadros que normalmente se localizan en diferentes espazos: na sede do Concello de Santiago, no Pazo de Raxoi; na sede do Consorcio de Santiago, na Casa de Vaamonde; no Auditorio de Galicia; no Museo do Pobo Galego e no Teatro Principal. Son cerca de sesenta pinturas que abranguen un período comprendido entre o século XVIII e a actualidade, e son representativos de diferentes épocas e correntes pictóricas.

A máis antiga peza exposta é un Martirio de San Bartolomé que, probablemente, date de finais do século XVIII e que se considera o cadro máis antigo do Concello de Santiago. Ademais poderemos ver outras pezas antigas como a Aparición da Virxe do Pilar ao Apóstolo Santiago (Mariano Salvador Maella, 1780) e obras de Dionisio Fierros, José Garabal Louzao, Joaquín Sorolla ou Ramón Gil Rey, entre outros.

A exposición articúlase en 5 seccións que abranguen diferentes períodos pictóricos: As orixes da colección; A Escola Compostelá de Pintura e o Grupo Mateo; As exposicións trienais de 1971 e 1974; O Grupo Nome; e A continuidade da colección. Ademais das obras máis antigas, recollidas en As orixes da colección, a mostra inclúe un apartado dedicado á Escola Compostelá de Pintura, creada por Mariano Tito Vázquez, á que pertenceron, entre outros, Elvira Santiso, Juan Luis López, Lino Martínez Villafínez, Manuel López Garabal e Concha Vázquez Martínez. En 1964 parte destes artistas, entre os que se atopan o matrimonio Manuel López Garabal e Concha Vázquez xunto con Felipe Criado, Manuel Pesqueira, Segundo Hevia e Antonio Moragón, forman o grupo denominado “Mateo”.

Outra sección recolle unha selección de obras que participaron na I Exposición Trienal Nacional de Bellas Artes, que se organizou co gallo do Ano Santo de 1971, e na II Exposición Trienal Nacional de Pintura, Escultura, Dibujo y Acuarela y Grabado, en 1974, ambas celebradas en San Domingos de Bonaval.

O cuarto apartado reúne pezas do coñecido como Grupo Nome, que se presentou en Pontevedra en 1986 coa intención de atopar un lugar na plástica galega e deste xeito abrirse ao universo artístico e saír da marxinalidade periférica que sufrían respecto aos circuítos oficiais. Nesta sección podemos contemplar creacións de Xosé Bibián Lorenzo, Anselmo Lamela Castro, Xosé Ramón Morquecho, Xulio Maside e Xan Pardiñas.

A última sección, A continuidade da colección, está dedicada ao Consorcio de Santiago, institución nacida en 1992 e que dende as súas orixes foi depositaria de non poucas obras de arte, co obxectivo de crear un patrimonio artístico propio que contribúa a facer partícipes da cultura viva aos cidadáns, visitantes, peregrinos e turistas, para converter Santiago nun foro cultural de primeira orde.

Esta exposición está organizada polo Concello de Santiago de Compostela contando coa colaboración do Consorcio de Santiago e coa xestión do Auditorio de Galicia. Conta co mecenado da Deputación da Coruña e está comisariada por Juan Conde Roa.

A Zona C de Bonaval acolle ata o mes de febreiro unha nova intervención, ‘Cento oitenta segundos’ de Jesús de la Iglesia, comisariado por Rocío Figueroa. A intervención queda enmarcada na convocatoria de selección dun proxecto para o fomento da práctica profesional de especialistas en arte contemporánea na Zona C que organiza o Concello de Santiago e xestiona o Auditorio de Galicia en colaboración co Máster en Arte, Crítica e Museoloxía Contemporáneas da USC.

Jesús de la Iglesia é licenciado en Belas Artes pola Universidade de Vigo. Recibiu o premio extraordinario fin de carreira na especialidade de escultura. Despois realizou o Máster en Arte Contemporánea, Creación e Investigación da mesma universidade. É experto en deseño multimedia, especializado en web e vídeo dixital. Actualmente compaxina o seu labor profesional e artístico coa realización da súa tese de doutoramento sobre videoarte. A súa investigación artística radica na busca dun ámbito procesual produtivo que posibilite un diálogo multimedia fluído entre disciplinas tan dispares como o vídeo, a instalación, a fotografía, a escultura ou a pintura.

Jesús de la Iglesia presenta un proxecto expositivo inédito, baseado nunha liña de investigación que vén estudando ao redor do retrato dentro da videoarte. Cento oitenta segundos retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa individual historia de vivencias. Nesta exposición, o artista céntrase nos rostros, con nomes e apelidos, dalgúns artesáns que desenvolven o seu traballo na cidade Santiago de Compostela, un contorno historicamente relevante para este tipo de profesionais. Jesús de la Iglesia mostra o seu traballo encauzado entre a tradición e a modernidade na historia da arte, ao tempo que o presenta nun espazo de similares condicións, convertendo a Zona “C” nun marco dentro do marco.

“Cento oitenta segundos, non son máis que tres minutos. Os tres minutos de exposición nos que deben posar os protagonistas das obras de Jesús de la Iglesia ante a súa cámara. O artista, cun encadre en plano medio, retrata persoas de todo tipo e condición, mostrando a súa propia historia, a través dos moitos detalles con que se debuxan os seus rostros; un mapa cartográfico de vivencias escrito sobre a pel. Nesta ocasión o obxectivo enfoca directamente a tradición, o traballo dos artesáns, ferreiros, imaxineiros, ourives, marroquineiros etc. Eses oficios, cada vez máis en desuso, que sobreviven grazas ao afán incansable daqueles que non se renderon á produción industrial e ás novas tecnoloxías.

Jesús de la Iglesia toma este tema particular dentro dun contexto máis amplo que incide sobre a importancia do retrato e da identidade. Supón o pretexto perfecto para reflexionar sobre o concepto de tempo e sobre o poder de fascinación da imaxe. Unha constante construción do presente a través da revisión do pasado, nunha época, a nosa, na que se impoñen outros modos e outros formatos de narración.

O artista alude directamente a referentes clásicos da pintura da arte europea, véndose influenciado por artistas como Hans Holbein, Vermeer De Delft ou Velázquez. Tamén observa a artistas modernos e contemporáneos como Pierre Gonnord, Bill Viola, Ori Gherst, ou Andy Warhol que xa nos anos 60 fixera os seus Screen Text, unha serie de videoretratos filmados en branco e negro.

O artista traballa coa luz, e coas cores como se fosen pigmentos; coa mesma dedicación, como o máis puro artista no seu obradoiro, elaborando, configurando, plasmando. O dominio da técnica que aplica e a edición final resultan determinantes na súa produción.

Neste caso, a pintura defínese así como pensamento, como idea, máis que como acto físico. “Pintar” imaxes non é máis que plasmar algo imaxinado en algo tanxible, e polo tanto non exclusivo da pintura no seu concepto máis clásico como disciplina académica. En lugar de traballar con pincel fino en óleo sobre táboa, configura luz e cor, sobre un tecido de píxeles, enmarcado nunha pantalla de cristal líquido. As novas técnicas alíanse co artista, como noutros tantos momentos anteriores da historia da arte, para iluminar obras, quizais imaxinadas, pero nunca antes materializadas.

Jesús de la Iglesia reivindica “contemplar”, como un acto necesario, ao que parece que a sociedade actual renunciou. Debemos retomar o dereito a deternos, a fixar a nosa atención en algo, e ter un xuízo crítico individual, desligándonos do colectivo, para non ver a través dos ollos doutros, senón para observar a través dos propios.

Comisaria
Rocío Figueroa Guisande*

Rocio Figueroa Guisande é licenciada en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela. Actualmente centra a súa actividade na crítica de arte, e na colaboración en varios traballos editoriais, así como na creación de proxectos de comisariado con artistas novos.

Novacaixagalicia inaugura no seu Centro Cultural de Santiago unha completa mostra que se concibe como unha retrospectiva sobre a produción pictórica de Leopoldo Nóvoa. A sala compostelá acolle 29 obras pertencentes a diversos propietarios particulares e centros museísticos, ademais de á propia Novacaixagalicia e a Novagalicia Banco.

A vocación de 'Leopoldo Nóvoa alén do tempo' é presentar un percorrido polas etapas visitadas polo xenio de Armenteira ao longo da súa dilatada carreira profesional. Xa que logo, partindo desde a súa temperá etapa figurativa, atravesaranse os diferentes momentos artísticos que, finalmente, o habían conducir cara ao informalismo que o caracterizou.

A mostra está integrada por 29 cadros procedentes de diferentes coleccións privadas e institucións museísticas que xunguiron esforzos, a instancias da comisaria, Mercedes Rozas, para presentaren unha retrospectiva centrada na evolución que o xenio de Armenteira experimentou desde os anos cincuenta do pasado século ata pouco tempo antes do seu pasamento. Trátase, xa que logo, dun percorrido antolóxico cun centro bastante enfocado cara á vida parisiense, posto que foi a capital francesa un dos lugares emblemáticos para comprender a pintura de Nóvoa, unha arte ateigada de referentes emotivos que converten a súa pintura nun medio de expresión das emocións máis intensas. A andaina de Nóvoa desde a figuración ata o informalismo, do que practicamente deveu paradigma, é un dos camiños que se poden trazar nesta exposición. A chegada aos seus cadros espaciais, aqueles que presentan innovacións na incorporación de materiais alleos aos propios pigmentos, simboliza a madurez artística dese Nóvoa que é hoxe quizais o máis coñecido. A aparición de elementos máis vinculados á escultura, coma arames, pinchos ou puntas, sitúanos perante un momento de cambio intenso na concepción da pintura, posto que, dalgún xeito, da man de Nóvoa, esta disciplina pasa a reclamar tamén a tridimensionalidade que lle é inherente á escultura. Os trazos característicos de ambas as dúas artes, cultivadas polo xenio de Armenteira, acaban convivindo para crear unhas pezas en que innovación e emoción apelan o espectador. Este traballo de investigación e de superación de Nóvoa foi un dos aspectos destacados por María Teresa Cores Fernández, directora de contidos socioculturais de Novacaixagalicia, ao incidir, na presentación da mostra, en que «Leopoldo Nóvoa foi un deses grandes artistas que aprendeu e que nos ensinou, que nos regalou e que non nos demandou. Foi o pintor do sentimento, da emoción contida, da sensibilidade, dos seus únicos espazos indescritibles. Foi un dos artistas que nos levou ao mundo traéndonos o mundo». Así mesmo, Mercedes Rozas quixo subliñar que «nesta retrospectiva configurada a partir dun percorrido cronolóxico que abrangue desde os anos cincuenta ata as súas últimas creacións, é posible descubrir o seu ideal de beleza, aquel en que o autor persistía en ordenar superficies, onde tempo e espazo se fundían nunha expresión única».

Co propósito de contribuír a unha meirande promoción da arte e, neste caso, da galega en particular, Novacaixagalicia pon á disposición dos centros escolares un completo programa didáctico específico para cada etapa educativa desde infantil ata a universidade. Ademais, todas aquelas asociacións ou colectivos que o desexen tamén poderán acordar unha visita guiada á mostra previa reserva no número de teléfono do Centro Cultural Novacaixagalicia de Santiago de Compostela. Como complemento, a entidade ofrece, así mesmo, a opción de acudir ás visitas de público xeral que se realizarán, mentres permaneza aberta a exposición, todos os xoves ás 19:00 h previa reserva.

Para concertar visitas guiadas: 981 552 577

Ata comezos do mes de marzo, a primeira planta do Corte Inglés de Santiago acolle a exposición 'Universo Playmobil', unha mostra dirixida especialmente aos máis pequenos da casa.

Na exposición recréanse distintos ambientes e conta cunha zona de actividades onde os nenos poderán debuxar. Ademais, poñerase en marcha un concurso grazas ao que se repartirán numerosos premios de Playmobil.

O Hall e o Salón de actos da Biblioteca pública Ánxel Casal acollen ata finais do mes de febreiro 'Santiago Álvarez comunista...', unha exposición organizada pola Fundación 10 de marzo que mostra a traxectoria vital, profesional e intelectual deste dirixente comunista, sempre ligado á loita polas liberdades e a resistencia fronte o franquismo.

Santiago Álvarez naceu en febreiro de 1913 en Ourense e foi comisario político do Exército Popular durante a guerra civil, dirixente do PCE e permaneceu exiliado en Cuba e Francia ata o ano 1944 cando volveu a España, foi arrestado un ano máis tarde e condenado a morte... pero unha gran mobilización internacional salvouno da condena. En 1965 impulsou a creación do Partido Comunista de Galicia e foi secretario desta organización entre os anos 1968 e 1997.

A intención da mostra é mostrar a súa vida durante o exilio. Nela poden verse obxectos persoais, cronobiografías, publicacións e material audiovisual.

A nova sede do Museo das Peregrinacións e de Santiago, na praza de Praterías, acolle a exposición 'Compostela revelada', do fotógrafo compostelán Fuco Reyes.

A mostra reúne 30 fotografías que descobren a cidade de Santiago dende un punto de vista  moi persoal do autor. En palabras do propio Fuco Reyes, “estas fotografías mostran a cidade como o produto dun soño, dunha narración na que o silencio é tan protagonista como a propia imaxe. Ao contemplar  estas fotografías, penetramos nas rúas  a través da néboa, da  choiva, dos charcos, da pedra, das sombras, do amencer e da noite; deslizámonos por cada calexa, por cada praciña, polos tellados, polos parques e polos muros que conforman hoxe esta urbe e que forma parte de nós mesmos. As fotografías mostran unha  visión atemporal, onírica, persoal e poética dunha cidade que deixa escoitar os seus latexos cando todos os demais sons enmudecen ao quedar capturados en cada imaxe. Neste silencio de auga e de pedra é cando podemos escoitar os seus segredos”.

A galería de arte Espacio48 presenta a exposición 'San Sebastián' do artista Roberto González Fernández, que permanecerá aberta ata comezos do mes de marzo.

Roberto González Fernández (Monforte de Lemos, 1948) estuda na Escola de BB.AA. de San Fernando de Madrid entre 1969 e 1974. Tres anos despois trasládase a Edimburgo, lugar que se converterá nun dos escenarios fundamentais da súa vida e obra -xa que reside e traballa dende 1982 entre a capital escocesa e Madrid-, sen perder o contacto coa súa Galicia natal, onde realiza exposicións puntuais. En 1984 otórganlle unha bolsa da “The New York Foundation for the Arts”. A súa traxectoria é moi prolífica, con múltiples mostras individuais e colectivas. En 2007 realizou unha exposición antolóxica “Punto e Seguido” presentada no Centro Torrente Ballester de Ferrol onde se exhibiron unhas trescentas obras do seu amplo catálogo que abarcaban un período de corenta anos de traballo.

A súa obra forma parte de importantes coleccións galegas (Centro Galego de Arte Contemporánea, Colección Novagalicia Banco, Deputación da Coruña, Museo de Belas Artes da Coruña), escocesas (Edinburgh City Art Center, Museo Hunterian e Museo Kelvingrove de Glasgow) e españolas (Fundación Argentaria, Comunidad de Madrid), así como outros centros de arte no mundo (Colección Forbes de Nova York e o Museo Vitoria & Albert de Londres), entre outras.

En 'San sebastián' Roberto González Fernández presenta sete dos trinta e tres óleos que forman parte da serie DEAYM (De Amor e Morte). Nas pezas o artista retrata a personaxes que coñece representados segundo a iconografía do citado mártir, con frechas atravesando a cada un deles. Pero esa morte aquí tórnase distinta, perdendo a súa parte tormentosa, xa que quen a sofre son persoas de carne e óso, que desmitificadas expresan dor e pracer ao mesmo tempo e conmóvense ante esta situación tan ambigua como é formar parte dunha iconografía clásica reinterpretada de forma tan especial. Unha cerimonia onde o amor está moi presente, xa que cada un dos representados cruza as mans sobre o peito, o que en linguaxe de sordomudos significa querer. Por outra banda, a riqueza das paisaxes que rodean estes “heroes contemporáneos”, está íntimamente relacionada co carácter do modelo, e transmítenos unha información adicional que visualmente resulta espectacular.

Complementan os óleos a augaforte I Love You IV, que é a base da serie completa: un personaxe vestido de medio corpo cos ollos pechados, cruza os seus brazos sobre o peito mentres unha saeta atravesa o pescozo e outras dúas, as mans.

Con motivo do Ano da Fe, a Catedral de Santiago organiza no Pazo de Xelmírez a exposición titulada 'Creo', unha mostra na que se expoñen pezas artísticas de primeira magnitude pertencentes á Catedral e o seu Museo e que, de xeito didáctico, ilustran cada unha das partes das que se compón a oración do Credo. Entre outras xoias, a mostra expoñerá a Virxe do Perdón, de alabastro do século XV, o Cristo de marfil procedente do oratorio do arcebispo Rajoy, ou a figura do Salvador, procedente da capela do mesmo nome, a máis antiga da Catedral. Ademais, e por primeira vez, serán expostos ao público os 14 cobres que se gardan na Sancristía da Catedral, e que fan alusión, precisamente, ao Credo.

A exposición vai permitir ver por primeira vez unha serie de 12 óleos sobre cobre que se achan na Sancristía da Catedral, non aberta ao público, e que, precisamente, narran en doce escenas cada unha dos apartados dogmáticos da oración do Credo. Trátase dunhas pezas de mediados do século XVII de alta calidade, adscritas á escola flamenca de Amberes, e que foron pintadas a partir duns gravados de Martín de Vos.

Creo é unha actividade cultural que se organiza con motivo do Ano da Fe, proclamado polo Papa Benedicto XVI. Deu comezo o pasado o 11 de outubro de 2012, no 50 aniversario da inauguración do Concilio Vaticano II e concluirá o 24 de novembro de 2013, na Solemnidade de Cristo Rei do Universo. Con el a Igrexa invita a reflexionar e a "redescubrir o camiño da fe para iluminar de xeito cada vez máis claro a alegría e o entusiasmo renovado do encontro con Cristo", en palabras do Papa.

Ata comezos do mes de marzo, a galería Trinta presenta a mostra 'Merengues. Son de cremita' de Elena Blasco (Madrid, 1950). A artista madrileña invítanos a gozar coa súa linguaxe lúdica e comestible, que esconde pinceladas de crítica e ironía.

"Deberiamos alegrarnos sempre ante a sorpresa de que alguén nos rompa un pouco o soño do costume, quen sexa, non só o artista.
Cando iso se dá, ademais, nunca é con ese fin, é só un xeito de contar a vida, pero certa vida, e que se dá en certo lugar. É coma se un obxecto fose un tipo de paxaro ou de réptil que nunca tivésemos visto porque pertence a outra paisaxe, a outro individuo. Só iso.
Pero existir, existe. Así que temos unha fauna máis rica do que criamos".

A galería compostelana A.dFuga acolle ata mediados do mes de marzo 'La intimidad descubierta', unha mostra do traballo da nova artista lucense Gema López.

Gema López (Lugo/1987), a artista máis nova da galería, pervirte nas súas  obras as marxes do espazo privado. Este, dilátase, violéntase; cobra sentido en relación co público. O individuo é asaltado no seu habitáculo persoal, nese espazo onde os segredos se desvelan nun xogo de seducións e impulsivas dialécticas entre pintor e modelo, entre modelo e espectador.

A exposición virá acompañada pola táboa redonda 'Dentro e fóra: textos e contextos da intimidade', o día 21 de febreiro, coas intervencións de Juan Carlos Meana (docente e decano da Facultade de Belas Artes), Manuel Torres Cubeiro (sociólogo e antropólogo), Xosé A. López Silva (traductor, profesor e investigador) e a propia Gema López.

A primeira edición de Fototraballo convocouse en 1997, pero desde o ano 2007 consolidouse a modalidade de bienal na que se premia o mellor proxecto fotográfico relacionado co mundo do traballo, enfocado libremente a través de múltiples e variadas propostas. O xurado está presidido polo prestixioso fotógrafo Vari Caramés.

Os artistas presentes na mostra son Carlos Orduna e Carlos de Andrés, 1º e 2º premio respectivamente na edición de 2007, Cristina de Middel que gañou en 2009 co proxecto "The City", e Susana Girón, premiada en 2011 polo proxecto "Fe, pasión y destino". Tamén se dedica un espazo aos accésits, que obtiveron Fernando Flores e Ridardo Rodríguez en 2009, e Amador Lorenzo e Bandia Ribeira en 2011.

Ata finais do mes de xuño, o Museo Pedagóxico de Galicia acolle 'Luces de Alén Mar. As escolas de americanos en Galicia', unha mostra que se centra no labor solidario dos emigrantes galegos e que está promovida polo Consello da Cultura Galega, a través do seu Arquivo da Emigración Galega, coa colaboración da Secretaría Xeral de Emigración.

A exposición está composta por un total de 42 paneis que dan conta do gran labor educativo promovido e sostido en Galicia polos seus emigrantes. Comisariada por Vicente Peña Saavedra e documentada por Carolina García Borrazás e María Teresa García Domínguez, supón unha nova contribución do Arquivo da Emigración Galega, do Consello da Cultura Galega, á recuperación e posta en valor da memoria e o legado dos emigrantes.

Ata comezos do mes de maio, o espazo de arte Campus Stellae acolle 'Hay Pad', unha colección de debuxos realizados por Mariano Casas en Ipad mediante idraw e caracterizados polas súas cores luminosas e trazos precisos que os converte nunha experiencia gozosa e apetecible.

Ata mediados do mes de abril, o espazo de arte Bus Station Space acolle 'Germinar', unha exposición de traballos da artista María Ortega Estepa. O acto de inauguración incluirá ademais a presentación dos novos artistas colaboradores da galería: Gosia Trebacz, Carlos González Villar, Meritxell Tembleque, Joaquim Falcó e Acisclo Novo.

A Cidade da Cultura ábrelles as portas do Museo, Arquivo e Biblioteca a todos os cidadáns que desexen coñecer o complexo deseñado por Peter Eisenman.

Os visitantes poderán acceder libremente a estes espazos e percorrer os exteriores da Cidade da Cultura: dende as Torres Hedjuk ata a praza central. Ademais, o complexo do Gaiás dispón de programas de visitas guiadas para coñecer máis de preto os segre de un proyecto arquitectónico único.

Visitas guiadas: 11:30 e 17:30 h. | Sábados, domingos e festivos | Saída dende o Punto de Información (Espazo On) | Non é preciso reservar praza

Visitas guiadas ao Museo Gaiás
- 12:30 e 18:30 h.
- Grupos: reserva en visitasmuseo@cidadedacultura.org ou 881 99 51 72.

Vistas para grupos: Concertar data en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

Visitas didácticas para escolares: De martes a venres | Concertar data e hora en visitas@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 997 584.

CONEXIÓN EN BUS CON SANTIAGO

LIÑA 9: Luns a Venres laborais e Sábados pola mañá

Saídas dende Casas Novas  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 07.30 - 22.30
    Sábados 08:30 - 13:30

** Itinerario de ida: Casas Novas - Santa Isabel - Galeras - San Clemente - A Senra - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

Saídas dende a Cidade da Cultura  [Frecuencia: 60 min.]

    Luns a Venres 08:00 - 22.00
    Sábados 09:00 - 13:00

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - Campo da Angustia - Rúa de Bonabal - San Roque - Virxe da Cerca - A Senra - San Clemente - Galeras - Santa Isabel - Casas Novas

LIÑA  C11: Sábados tarde, Domingos e Festivos

Sábados tarde: 17:30 e 20:00 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 17:45 horas y 20:15.
    Domingos e festivos: 10:40, 13:45, 17:25 e 20:05 (paso por Xeneral Pardiñas). Aproxidamente pola CdC: 10:55, 14:00, 17:40 e 20:20 horas.

** Itinerario de ida: Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Avda. de Lugo - Bernardo Barreiro - Curros Enríquez - Xeral Pardiñas - Praza de Galicia - Virxe da Cerca - Porta do Camiño - San Pedro - Concheiros - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar - Cidade da Cultura

** Itinerario de volta: Cidade da Cultura - Multiusos Fontes do Sar - Piscinas - Fontiñas - Concheiros - San Pedro - Porta do Camiño - Virxe da Cerca - Praza de Galicia - Xeral Pardiñas - Curros Enríquez - Bernardo Barreiro - Avda. de Lugo - Fontiñas - Piscinas - Multiusos Fontes do Sar

Máis info: www.cidadedacultura.org

O Auditorio de Galicia ofrece a posibilidade de facer visitas guiadas ás súas exposicións.

O grupo terá entre 10 e 25 persoas e persoal do gabinete didáctico encargarase de amosar o contido da mostra. Os interesados deben poñerse en contacto coa responsable do Departamento de Exposicións para concertar unha data cubrindo un formulario aquí ou nos teléfonos 981 574152 / 981 574153 en horario de 9:00 a 14:30 h.

Durante os vindeiros meses o Centro Galego de Arte Contemporánea contará con visitas guiadas por profesionais do ámbito cultural e artístico, unha actividade organizada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.

Este programa de visitas plantéxase como unha conversa sobre as exposicións entre o público e profesionais de diferentes disciplinas culturais permitindo ao público asistente cada semana, compartir múltiples puntos de vista sobre as linguaxes artísticas contemporáneas e outras cuestións que susciten interese.

As visitas son os martes ás 19:00 horas e teñen unha duración de 60 minutos. Parten da recepción do museo e están abertas a todo o público interesado.

PROGRAMA DE VISITAS

'Fernando Casás: o agora xa foi o denantes será'

- 15 xaneiro: Alberto González-Alegre, crítico de arte e comisario independente
- 22 xaneiro: Xosé Manuel Buxán Bran, comisario independente e crítico de arte do Faro de Vigo
- 29 xaneiro: Seve Penelas, comisario de exposicións e crítico de arte
- 5 febreiro: Alberto Ruíz de Samaniego, profesor de estética da Universidade de Vigo

'Vibracións prohibidas'

- 19 febreiro: Xabier Valiño, xornalista e investigador musical
- 5 marzo: Héctor Fouce, profesor de Comunicación da Universidade Complutense de Madrid

De outubro a maio, a Real Filharmonía de Galicia e outras orquestras españolas e internacionais ofrecen no Auditorio de Galicia pretode 30 concertos, con máis de 100 pezas musicais e medio cento de directores e solistas invitados.

Grandes obras sinfónicas, corais e operísticas; estreas de autores galegos e concertos como o de Nadal ou o de Reis súmanse aos concertos familiares, os didácticos, ao ciclo de piano, ao ciclo de cámara e aos ensaios abertos ao público.

Fundada en 1996, a orquestra da cidade é hoxe unha formación con 52 músicos, tres directores -Paul Daniel, Antoni Ros Marbà e Maximino Zumalave-, unha excelente crítica nacional e internacional, unha produción de 9 traballos discográficos, un nutrido currículo de xiras e un intenso calendario paralelo á temporada, que inclúe o ciclo de cámara Música na Compañía e a Escola de Altos Estudos Musicais para a formación dos futuros músicos galegos.

Ciclo de música de cámara protagonizado por novos intérpretes galegos ou residentes na comunidade. Concertos gratuítos.

Para visitar a exposición permanente do Museo do Pobo Galego cos pequenos e pequenas da familia, de forma autónoma e lúdica. Un xogo de pistas para adultos e pequenos que só hai que solicitar coa entrada na recepción do Museo.

De martes a sábado de 10:00 a 14:00 e de 16:00 a 20:00 horas.

Domingos e festivos de 11:00 a 14:00 horas. 

O Concello de Santiago pon en marcha 'Vive o Entroido 2013', un programa con máis de 100 actividades en toda a rede de centros e locais socioculturais, que este ano, ademais, participarán activamente no desfile do martes de Entroido e na tradicional queima do Meco.

O programa comprende diversas accións lúdicas e de preparación para a celebración das costumes propias do Entroido nos barrios e parroquias de Compostela e pretende favorecer tamén o encontro veciñal e interxeracional.

Entre as propostas hai máis de 80 obradoiros e sesións lúdicas: maquillaxe, cociña e receitas de Entroido, elaboración de máscaras e de mecos, decoración dos centros, receitas por Internet, busca e memoria das costumes do Entroido na rede, festas de disfraces e bailes de máscaras.

Consulta o programa completo aquí

Os xenerais da Ulla é o espectáculo máis destacado do Entroido tradicional da Ulla, que se produce nas inmediacións da cidade de Santiago desde a primeira metade do século XIX: os Xenerais van dacabalo, disfrazados con vistosas vestimentas militares similares ás de aquela época, pero que ademais inclúen tamén adornos puramente carnavalescos, que locen tamén os cabalos.

Os atavíos, tanto dos Xenerais como dos seus cabalos, chaman a atención pola súa tradición, orixinalidade, colorido e grao de elaboración, o que fai que teñan un gran valor.

O Entroido da Ulla remonta as súa orixes a primeira metade do s. XIX e baséase nos enfrontamentos bélicos que se viviron na comarca nese século: a invasión do exército napoleónico, a revolución do 1846 ou as guerras carlistas. Así os seus principais protagonistas son vistosas figuras que recrean estes momentos históricos.

Xenerais e correos engalanados conforman a espectacularidade desta auténtica expresión do Entroido tradicional galego.


CALENDARIO

* 26/01/2013
- 12.00 h. Presentación pública na Praza do Obradoiro (Santiago)

* 02/02/2013
- 18.00 h. Lamela (Campo da festa) Concello de Silleda GPS: 42º 44' 15" / 8º 19' 21"
- 19.00 h. Marrozos (Campo da festa) Concello de Santiago de Compostela GPS: 42º 50' 22" / 8º 29' 50"
- 20.00 h. Reis (Campo da festa) Concello de Teo GPS: 42º 46' 17.9" / 8º 33' 10.1"

* 03/02/2013
- 17.00 h. Merza (Campo da Igrexa) Concello de Vila de Cruces GPS: 42º 46' 9" / 8º 15' 34"
- 19.00 h. Trobe (Campo da festa, local multiusos) Concello de Vedra GPS: 42º 45' 57.5" / 8º 30' 20.4"
- 20.00 h. Reis (Campo da festa) Concello de Teo GPS: 42º 46' 17.9" / 8º 33' 10.1"

* 05/02/2013
- 12.0 h. Touro (Fonte Díaz) Concello de Touro GPS: 42º 51' 5" / 8º 18' 5"

* 09/02/2013
- 17.30 h. A Bandeira (Praza da Feira) Concello de Silleda GPS: 42º 43' 49" / 8º 18' 10"
- 18.00 h. Entroido Municipal de Vedra (Campo da festa de Vedra) Concello de Vedra GPS: 42º 46' 33.26" / 8º 28' 30.80"
- 18.30 h. Aríns (Campo da festa, rúa San Martiño) Concello de Santiago de Compostela GPS: 42º 51' 50" / 8º 30' 14"
- 18.30 h. Cora (Campo da festa) Concello da Estrada GPS: 42º 45' 01" / 8º 31' 24"
- 20.00 h. Teo (Campo da festa de santa María de Teo) GPS: 42º 55' 52.5" / 8º 31' 14.3"

* 10/02/2013
- 16.30 h. Piloño (Campo da festa) Concello de Vila de Cruces GPS: 42º 47' 55" / 8º 15' 31"
- 18.30 h. Couso (Campo da festa) Concello da Estrada GPS: 42º 44' 56" / 8º 32' 52"
- 19.00 h. O Eixo (Carballeira do Souto- Santa Lucía) Concello de Santiago de Compostela GPS: 42º 50' 52.74" / 8º 31' 25.36"
- 19.30 h. Sergude (Campo da festa) Concello de Boqueixón GPS: 42º 49' 38" / 8º 27' 48"
- 20.00 h. Cacheiras (Campo da festa) Concello de Teo GPS: 42º 49' 17.8" / 8º 32' 38.2"

* 12/02/2013
- 16.00 h. Fao (Campo da festa) Concello de Touro GPS: 42º 50' 53" / 8º 17' 58"
- 17.30 h. Desfile do Antroido (Santiago de Compostela). Rúas da cidade. Saída: Estación de tren.
- 18.00 h. Entroido Municipal da Estrada (Campo da feira) Concello da Estrada GPS: 42º 41' 25" / 8º 29' 12"

* 16/02/2013
- 19.00 h. San Xián de Sales (Campo da festa) Concello de Vedra GPS: 42º 48' 55.1" / 8º 30' 41.4"

* 17/02/2013
- 16.00 h. Salgueiros (Campo da festa) Concello de Vila de Cruces GPS: 42º 49' 2" / 8º 15' 42"
- 17.00 h. Lestedo (Campo da festa) Concello de Boqueixón GPS: 42º 47' 55" / 8º 28' 11"
- 19.30 h. Recesende (Campo da festa) Concello de Teo GPS: 42º 48' 48.2" / 8º 33' 36.4"

Máis info: www.xeneraisdaulla.com

Ata o 3 de marzo, nenos e maiores poderán gozar do espectáculo ofrecido polo Circo Coliseo.

O Circo Coliseo foi fundado hai uns douscentos anos por Marco Dyordyevch, prestixioso domador de leóns e avó do que actualmente é Director do circo, D. Francisco de la Torre.

Debido a que naquela época era moi difícil encontrar en toda Europa leóns e que estes estivesen amestrados, Míster Dola, nome artístico de Marco, era un dos máis respectados e prestixiosos do momento. Prestixio que herdou co paso do tempo o seu fillo Julio, coñecido en Italia como un gran domador e á súa vez un gran director do circo España.

Juliocasou en Italia cunha española, fundando así unha familia e mantendo o seu statu quo na sociedade circense italiana. Pasaron os anos e desta unión naceu Francisco, persoa que aínda adorando a todos os animais, sentía unha predilección especial polos elefantes. Na súa xuventude formou un espectáculo con estes paquidermos, pero co tempo, a súa verdadeira vocación descubriuna na dirección e administración do circo xunto con outra grande ilusión: traballar na patria onde naceron o seu pai e o seu avó: España.

Xa en España inaugurou o Circo Coliseo. Todo o traballo e esforzo realizado na súa dilatada vida no circo vese hoxe recompensado e recoñecido, non en van a súa presenza é solicitada por moitas empresas artísticas, algo que é moi importante neste sector.

Cada ano, o Circo Coliseo realiza un casting e elixe novos artistas, coidando con mimo a imaxe do programa a desenvolver. Por esta razón a empresa prospera e renóvase cada ano. Así mesmo, interésase polo benestar do público e as instalacións son renovadas cada ano.

As xiras son dunha semana por cidade e ofrece durante todo o ano a mesma profesionalidade en todas as súas actuacións.

Horarios:
- Laborables: 19:00 h.
- Sábados: 17:00 e 20:00 h.
- Domingos: 12:00 e 17:00 h.

Información e reservas en palcos no teléfono 610 90 35 52

Con motivo do día de San Valentín, o Hostal dos Reis Católicos ten preparado, para todos os namorados, tres propostas moi especiais. Sorprende á túa parella!

** Menú especial San Valentín (días 14, 15 e 16)
Un Menú Degustación para ti e o teu acompañante, bebidas e café incluídos ao prezo de 40 € por persoa (35 € para clientes Amigos de Paradores).
Poderás aloxarte esa noite con calquera tarifa que estea dispoñible nese momento e segundo as condicións establecidas para esta.

** Escapada romántica AD (días 15 e 16)
aloxamento + almorzo + detalle en cuarto
Prezo por noite e cuarto dobre estándar ocupado por dúas persoas en réxime de aloxamento e almorzo: 150€.
Inclúe copa de benvida (viño español ou refresco), botella de cava no cuarto, bombóns/amorodos.
Saída "sen présas" (ata as 15 horas do día seguinte).

** Escapada romántica MP (días 15 e 16)
aloxamento + almorzo + cea especial Cea de San Valentín (con bebidas e café incluídos para ti e o teu acompañante)
Prezo por noite e cuarto dobre estándar ocupado por dúas persoas en réxime de media pensión: 210€.
Inclúe copa de benvida (viño español ou refresco), botella de cava no cuarto, bombóns/amorodos, tratamento VIP en cuarto
Saída "sen présas" (ata as 15 horas do día seguinte).

Máis info aquí

A compañía de teatro compostelana Voadora presenta a estrea absoluta da súa nova produción, 'Waltz', un espectáculo que permanecerá en cartel na Zona C ata o 24 de febreiro.

Dirección e Escenografía: Marta Pazos
Elenco: Jose Díaz, Marta Pazos e Hugo Torres
Música orixinal: Jose Díaz e Hugo Torres
Axud. dirección e coreografías: Uxía P. Vaello
Xastra: Cloti Vaello
Vestiario: Uxía P. Vaello coa colaboración especial de Amai Rodríguez, César Lombera e Toca Fedella Toca
Maquillaxe: Fany Bello
Deseño e fotografía: Sara Pazos
Produción: Jose Díaz e Cecilia Carballido
Colaboracións: CSC Santa Marta, David Rodríguez, Jose Perozo, Lorena Conde
Duración: 60’

SINOPSE
“O corazón é como un neno, espera o que desexa”
WALTZ é un conto que fala de amor e desamor, de namoramentos e rupturas, da vida compartida e da lembranza de amores perdidos.
En WALTZ a vida é un salón de baile onde imos cambiando de parella: hainas que che pisan os pés, outras agárrante forte pola cintura, a algunhas súanlle as mans e con outras bailarías por toda a eternidade...
O AMOR sempre está moi presente nas producións da VOADORA. Pero desta vez a compañía decide tirarse de cabeza e traballar íntegramente sobre el dedicándolle un espectáculo no que diseccionar os sentimentos, as emocións e as sensacións extremas que leva consigo este tema universal.
WALTZ articúlase en 3 movementos case independentes, coma se se tratase dunha sinfonía.
As principais ferramentas, como ven sendo habitual nos espectáculos da compañía, son a ironía, o humor, a beleza, a poesía, a danza, o absurdo e a música.

Como non podía ser doutro xeito WALTZ, un espectáculo VOADORA, é un espectáculo musical. Un espazo sonoro composto por máis de 20 temas orixinais que abarcan estilos desde a música dance ao pop, calipsos, unha opereta e, por suposto, waltz.
As pezas musicais, interpretadas en directo polos actores, serven de fío condutor na acción, son ás veces unha personaxe máis ou actúan como banda sonora levando as escenas a esa sempre evocadora linguaxe cinematográfica.
Unha concepción do espazo sonoro e lumínico que, a modo dun “deus ex machina” integra unha acción mais dentro da dramaturxia deixando en mans do actor ou en mans da personaxe dar son e luz a aquilo que sucede diante do espectador.

VOADORA nace como compañía de teatro en 2007. Os seus traballos de investigación en creación contemporánea caracterízanse por un importante compoñente musical, estético, sorprendente e evocador. VOADORA son Hugo Torres, Marta Pazos e Jose Díaz.
VOADORA ven de traballar nun intenso 2012; como convidados de GUIMARÃES 2012- Capital Europeia da Cultura estrearon o espectáculo e proxecto múltiple JOANE no pasado Xuño dentro do encontro de Teatro Contemporáneo Festivais Gil Vicente.
Forman parte dende Xuño do Project LLul, un triángulo de co-produción xunto co a asociación Propositário Azul de Lisboa e a compañía TeatrodeCERCA de Barcelona no marco do que se estrea SOTS L'OMBRA D'UN BELL ARBRE que xirará neste ano por EE.UU, Brasil, India e Canadá.
Recentemente estrearon como antesala de WALTZ a peza de microteatro HAPPYEND no espazo A Regadeira de Adela en Santiago de Compostela.
TOKIO3, o seu espectáculo peche da triloxía “Lugares Comunes” (triloxía composta polos espectáculos Periferia, Super8 e a propia Tokio3) coa que iniciaron a súa andadura como compañía no 2007, ven percorrendo escenarios de Galicia e Portugal desde a súa estrea en Xaneiro de 2012.

Love of Lesbian aterran en Santiago para presentarnos, durante dúas noites consecutivas, un dobre álbum que canta ao seu estilo de vida dende que son músicos consolidados: La noche eterna - los días no vividos.

Love Of Lesbian percorreron durante os últimos dous anos máis de 150.000 km por toda a península ofrecendo 150 concertos dos que gozaron 250 mil seguidores. Comparten a súa vida profesional con 142.697 fans en facebook e con 60.000 en twitter. Todo iso inspiroulles para o seu novo traballo ‘La noche eterna – Los días no vividos’ (Music Bus 2012).

Coa publicación do novo traballo, son sete os discos que levan ás súas costas e pode xa considerarse a Love of Lesbian como un dos grupos máis importantes do indie español.

A sala Moon recibe esta noite a visita dos barceloneses Za!, unha das bandas que máis ten chamado a atención nos últimos anos. Neste concerto estarán acompañados polos pontevedreses Djalminha, unha das novas promesas do rock galego.

Se a estas alturas da película non sabes quen son Za!, tes un problema.

Segundo a súa propia definición, Za! é un grupo formado por dúas persoas e máis de dous instrumentos. Soan a varias cousas, todas á vez: baixos grosos e distorsións pesadas, ritmos ancestrais, free-jazz, noise, psicodelia, cantos dos pastores de Tuva, Monty Python, post-rock de capas e capas, drons, electrónica analóxica e demais cacharraría.

Engadiremos ademais que teñen un directo imprevisible, implacable e atronador que está a deixar sen aire a salas e festivais de medio mundo. Que editaron o seu último disco, Megaflow, en Acuarela e en Discorporate Records, selos bandeira da experimentación e a vangarda en España e Europa respectivamente, que están a punto de xerar o seu próximo artefacto sonoro e que son en xeral músicos e seres humanos únicos.

Temos a honra de poder acollelos na nosa humilde casa o venres 15 de febreiro na Sala Moon de Santiago de Compostela, e ninguén debería perderse isto.

Por se isto fose pouco faremos a noite redonda invitando a acompañalos aos pontevedreses Djalminha, outra parella de mestres do balón nun man a man enerxético, puro e, sobre todo, moi salseiro. Movéndose entre o rock marciano de Trans Am, o poder lisérxico de Hella e ao hipnótico math de Don Caballero, a súa proposta non tardará en dar a nota.

Conformados por Berto Fojo (artista creador do cartel do presente evento) e Gon Goitia (Unicornibot), ambos os dous forman parte do xerme creativo do Liceo Mutante de Pontevedra e están a punto de editar a súa primeira referencia, cuxo adianto xa podedes escoitar na súa páxina de Bandcamp.

Acabada de chegar da súa xira brasileira e do Celtic Connections (Glasgow-Escocia) para presentar Meu Canto, Uxía ofrece un concerto enmarcado dentro da programación do Concello de Santiago de Compostela SONS2013 que inaugura o Ciclo 'Cantigas de Mulleres' inspirado no CD editado homónimo por Fol Música, unha compilación baixo a dirección artística de Uxía e que pretende ser unha escolma das mellores voces femininas da escena galega e unha mostra do gran talento e calidade das nosas artistas.

Sérgio Tannus: Guitarra, viola caipira, cavaquinho e pandeiro
Xoan Porto: Guitarra, acordeón e percusión.
Invitada especial: Sés

Meu Canto é  unha relectura dos temas fundamentais do repertorio en directo de Uxía e temas que ata agora nunca tiña abordado. Unha proposta limpa de artificios na que o fundamental é a súa excepcional voz. Meu Canto porque a maioría das cancións conteñen a palabra canto porque este disco é unha reflexión sobre o acto de cantar, as emocións que provoca, a voz, a esencia...
Nesta ocasión a súa travesía lévanos a Brasil, onde foi gravado este traballo coa produción do prestixioso músico Jaime Alem (produtor de Maria Bethânia), o talento e a complicidade do virtuoso instrumentista Sérgio Tannus e as colaboracións de Lenine, Socorro Lira e Fred Martins.

CANTIGAS DE MULLERES entrou recentemente nas prestixiosas listas europeas de World Music, WMCE (World Music Charts Europe) e recibiu eloxiosas críticas na BBC, revistas especializadas de todo o mundo e programas de radio de toda Europa.  E acadou importantes premios, como o Mellor Album de Raiz nos Premios da música independente e Premio Opinión á mellor artista e traxectoria de música Folk, no 2012.

Uxía, a voz do Atlántico. Vinte e cinco anos de carreira artística convértena nunha das voces máis populares e valorizadas da nosa lingua. As súas cancións seguirán tendo a presenza latente da música tradicional, cun tratamento innovador. Unha voz máis contida e máis profunda ca nunca. Unha voz que amosa toda a forza e toda a vulnerabilidade coa que Uxía chegou a este punto do camiño, coa convicción de que un pobo que cantou desde tempos inmemoriais non pode perder un instrumento tan fundamental como a propia voz, o propio canto, Meu Canto.

Uxía, unha das voces máis populares do mundo lusófono, é creadora e directora artística do máis importante Festival da Lusofonía: “Cantos na Maré” que se celebra cada ano en Pontevedra.

En palabras de Uxía “Así somos (as mulleres) nós no canto... forza matriz, mulleres-sol*, das que non se arredan, das que non temos pelos na lingua, das que non cantamos só ás pombas e as flores, das que facemos cantigas na nosa lingua e coidamos a valiosa herdanza das cantigas das nosas avoas, pandeireta en man, Morganas que berramos forte ou docemente susurramos unha nana, mulleres que sabemos que a revolución pendente, a do século XXI é a nosa, cando mostremos as nosas cores, e en todas partes resoe o cantar forte e poderoso das mulleres deste país que tamén ten nome de muller”
mulleres-sol* (definición de Xurxo Souto para referirse ás mulleres da música galega

O 15 de febreiro de 2008 nacía o Pub Ultramarinos. Este venres 15 ímolo celebrar por todo o alto!! Haberá orellas a fartar, sorteo de 2 fins de semana en balnearios galegos, chupiños (a fartar tamén)... e poñédevos mon@s que teremos "fotocol"!

E a música?? Da man dos nosos dous Dj's residentes... VILOUTA & JAVI AMOSA!!!

Durante a fin de semana, Novacaixagalicia proxecta a película de animación galega O apóstolo no seu Centro Cultural de Santiago de Compostela da rúa do Vilar. As entradas terán un prezo de 3 € e, con elas, os asistentes ao filme poderán participar no sorteo dunha viaxe para dúas persoas a través do Camiño de Santiago, partindo de Sarria.

A fundación súmase a esta iniciativa como parte da súa estratexia de apoio e promoción ao cinema e á industria audiovisual galega. A entidade colaborou, ademais, no proceso de produción da banda sonora do filme a través do seu Orfeón Terra A Nosa.

'O Apóstolo', de íntegra produción galega e con subtítulos en inglés, ten entre os seus méritos ser a primeira película europea realizada en animación stop-motion estereoscópica, ademais de ter comezado o seu percorrido internacional o pasado mes de xuño no Festival Internacional de Cine de Moscova, que por primeira vez presentou unha fita de animación para competir na Sección Oficial. Recibiu tamén o Primeiro Premio no Festival EXPOTOONs de Bos Aires, o galardón audiovisual máis recoñecido de América Latina, e o Gran Prix do Festival CINEHORIZONTES de Marsella. Estes galardóns avalan a calidade desta película que conta coa interpretación de actores como Geraldine Chaplin, Jorge Sanz, Paul Naschy, Carlos Blanco, Luís Tosar, Celso Bugallo, Isabel Blanco ou José Manuel Olveira, Pico. Todos eles defenden unha historia na que un convicto recentemente fuxido do cárcere tratará de recuperar un botín agochado, anos atrás, nunha solitaria e afastada aldea; pero o que alí encontrará supón unha condena aínda maior da que fuxiu. Sinistros anciáns, estrañas desaparicións, espíritos, un peculiar sacerdote e ata o mesmo arcipreste de Santiago cruzarán os seus camiños nun relato de terror, humor e fantasía. Nos catro anos que durou a produción do proxecto déronse cita profesionais da talla de Philip Glass, que participou na composición da banda sonora, ou os máis de cen técnicos internacionais que participaron en películas do nivel de A noiva cadáver, Coraline ou O señor dos aneis.

Máis información en www.obrasocialncg.com / www.oapostolo.es ou en Artefacto Producciones (695799798).

Tras o éxito das súas dúas primeiras edicións, Retro Galicia celebra a súa terceira convocatoria este fin de semana no Recinto Feiral de Amio.

A elección da capital de Galicia como sede deste evento foi fundamental para alcanzar o éxito tanto na calidade dos expositores, coma na sorprendente cantidade de afeccionados e profesionais que de todo o noroeste peninsular visitaron Retro Galicia.

Outro dos determinantes motivos, ademais do máis que coñecido número de afeccionados ao mundo do automóbil e, en especial, ao vehículo clásico, que existen na Comunidade Galega, así como nas súas rexións limítrofes do norte de España e Portugal, é a excelente infraestrutura feiral que ofrece a Feira de Santiago de Compostela e as boas comunicacións viarias que enlazan Santiago, capital e centro neurálxico e xeográfico de Galicia, coas principais cidades galegas, de Asturias, Portugal, etc.

Retro Galicia, estará de novo dirixida por Eventos do Motor, S.L., empresa con máis de vinte anos de experiencia na organización de monográficos comerciais vinculados ao mundo da automoción, que foi a encargada de poñer en marcha, entre outros, os Salóns do Automóbil de Vigo, Sevilla, Valencia, Coruña, Zaragoza, etc., que dende hai dez anos leva a cabo AutoClássico Porto (Portugal), considerado como o certame de clásicos máis importante da península e Retro Bilbao.

Ao igual que nas pasadas edicións, a actividade comercial do monográfico completarase cun intenso programa de actividades paralelas. Neste sentido, cabe destacar as que se celebraron en 2012, na que houbo numerosas concentracións de coches e motos, a chegada do Rally Rías Baixas de Clásicos, o MotorShow realizado nun do aparcadoiros do Recinto, a retrospectiva Porsche ou a conferencia levada a cabo polos pilotos Beny Fernández, Julio Gargallo, Jesús Ferreiro e Sergio Vallejo, que permitiu dinamizar o desenvolvemento do evento e atraer o numeroso público ata o recinto feiral.