Na súa sétima edición, o Festival de Música de Compostela e os seus Camiños -Via Stellae- encherá de música diferentes espazos da cidade con agrupacións e solistas representativos do mellor do clasicismo e do barroco, así como creación contemporánea.

PROGRAMA

** 2 xullo
- 20:30 | Teatro Principal
La Cetra, Vivaldi e o violín
LA MAGNIFICA COMUNITÀ
ENRICO CASAZZA director e violín solista


** 3 xullo
- 21:30 | CGAC
Centro Galego de Arte Contemporánea
via stellae 20/21: Compositores na Academia de España en Roma
ENSEMBLE s21 / EVA JUÁREZ soprano
Contreras Vázquez, Turina, Buide

- 20:30 Charla-coloquio Fernando Buide (compositor)
Nómadas en Roma: compositores contemporáneos na Academia de España


** 4 xullo
- 20:00 | Salón Teatro
A integral das suites para violoncello de Bach
JEAN-GUIHEN QUEYRAS violoncello


** 5 xullo
- 20:00 | Auditorio de Galicia
Clásicos populares
ORQ. NOVA DA SINFÓNICA DE GALICIA
VÍCTOR PABLO PÉREZ director
Brahms, Bizet, Tchaikovski, Dvorak, Beethoven

- 22:30 | Teatro Principal
Las idas y las vueltas: músicas mestizas. A música barroca colonial en diálogo co flamenco
ACCADEMIA DEL PIACERE
ARCÁNGEL cantaor
FAHMI ALQHAI viola da gamba e director


** 6 xullo
- 20:00 | Zona C (Bonaval)
via stellae 20/21: La voix de la viole, Marin Marais
LA BELLEMONT

- 22:00 | Igrexa da Universidade
'Cantatas, lamentos e cancións de Barbara Strozzi'
MERCEDES HERNÁNDEZ soprano
FERNANDO REYES tiorba


** 7 xullo
- 19:00 | CGAC
Centro Galego de Arte Contemporánea
via stellae 20/21: A gaita contemporánea, un paso máis
PAULO p. gaita
BERTA FRESCO piano
Pulido, Paulo p., González, Fontana

- 22:00 | Teatro Principal
Theyories
DAN BARTA & ROBERT BALZAR TRÍO


** 8 xullo
- 20:30 | Igrexa da Universidade
Violín e voz
IVA BITTOVÁ

- 22:30 | Praza de Abastos
Experianza
ALBERTO VILAS QUINTETO


** 9 xullo
- 20:00 | Zona C (Bonaval)
Barroco flamenco
RAFAEL BONAVITA guitarra barroca

- 22:00 | Teatro Principal
Melodía sentimental de Galicia a Brasil, de Villa-Lobos a Chané
UXÍA canto
SÉRGIO TANNUS guitarra, cavaquinho, viola caipira, percusión
JED BARAHAL violoncello
CHRISTINA MARGOTTO piano


** 10 xullo
- 20:00 | Teatro Principal
Rodelinda, ópera de Haendel en concerto
VESPRES D’ARNADÍ
DANI ESPASA director
MARÍA HINOJOSA soprano Rodelinda
MAARTEN ENGELTJES contratenor Bertarido
JUAN SANCHO tenor Grimoaldo
SIMON KIRKBRIDE baixo Garibaldo
MARTA INFANTE mezzosoprano Eduige
JORDI DOMÈNECH contratenor Unulfo


** 11 xullo
- 20:00 | Salón Teatro
Strana armonia d’amore: Inglaterra vs. Italia
JORDI DOMÈNECH contratenor
DANI ESPASA clave
ORIOL AYMAT violoncello
Pepush, Purcell, Haendel, Scarlatti

- 22.00 | Igrexa Universidade
Labyrinth
ROSS DALY QUARTET
Ros Daly lira de Creta, tarhu
Kely Thoma lira de Creta
Efrén López ud, zanfoña, lauto de Creta
Miriam Encinas bendir, frautas


** 12 xullo
- 20:00 | Igrexa da Universidade
Canto latino
monodia barroca en España e Italia
JUAN SANCHO tenor
MANUEL VILAS arpa doppia / arpa de dúas ordes

- 22:00 | Salón Teatro
Tres países, tres séculos, tres estilos, un clave
PIERRE HANTAÏ clave
Byrd, Couperin, Bach


** 13 xullo
- 20:00 | Auditorio de Galicia
O soño dunha noite de verán
REAL FILHARMONÍA DE GALICIA
MAXIMINO ZUMALAVE director
Mendelssohn, Barber

- 22:30 | Praza de Abastos
Isto é jazz!!
XACOBE MARTÍNEZ ANTELO QUINTETO

Arranca a sétima edición do Festival Via Stellae coa actuación, esta noite, da prestixiosa formación La Magnifica Comunità, agrupación que comanda o gran violinista italiano Enrico Casazza, cunha coidada escolma de La Cetra, unha colección de concertos de Vivaldi.

Inauguración
La Cetra, Vivaldi e o violín
La Magnifica Comunità
Enrico Casazza  director e violín solista

PROGRAMA

Antonio Vivaldi (1678-1741)
Concertos para violín de La Cetra Manuscrita (Viena, 1728) e dous concertos para cordas

Parte I
- Concerto para cordas e baixo continuo en sol menor RV 156
Allegro - Adagio - Allegro
- Concerto para violín, cordas e baixo continuo en Si bemol maior RV 360 (La Cetra núm. 1) Allegro non molto - Largo - Allegro
- Concerto para violín, cordas e baixo continuo en Fa maior "Per la solennità di S. Lorenzo" RV 286 (La Cetra núm. 4)
Longo molto e spiccato - Andante molto - Largo - Allegro non molto

Parte II
- Concerto para cordas e baixo continuo en sol menor RV 157
Allegro - Largo - Allegro
- Concerto para violín, cordas e baixo continuo en Mi maior "L'Amoroso" RV 271 (La Cetra núm. 10)
Allegro - Cantabile - Allegro
- Concerto para violín, cordas e baixo continuo en mi menor “Il Favorito” RV 277  (La Cetra núm. 11)
Allegro - Andante - Allegro

La Magnifica Comunità

Enrico Casazza  director e violín solista
Isabella Longo, Gianpiero Zanocco   violíns
Elena Confortini  viola
Giuseppe Mulè   violoncello
Daniele Carnio  contrabaixo
Davide Pozzi  clave

Dentro do festival Via Stellae 2012, o Via Stellae 20/21 supón un ciclo dedicado á música contemporánea, os clásicos do século XX e as vangardas. Os protagonistas do primeiro concerto deste ciclo son o Ensemble s21, que interpretará no CGAC obras de 'Compositores na Academia de España en Roma'.

Compositores na Academia de España en Roma

Ensemble s21
Eva Juárez  soprano

PROGRAMA

Manuel Alejandro Contreras Vázquez (1977)
Apnea
Misa

José Luis Turina (1952)
Túmulo da bolboreta

Fernando Buide del Real (1980)
Elektra, monodrama para soprano e quinteto instrumental

**Ensemble s21
Eva Juárez  soprano
Jorge Montes  violín
Alejandro Sanz  percusión
Carlos García Amigo  violoncello
Julio Mourenza  piano
Vicente López Puig  clarinete
Fernando Buide del Real  director

"Do chileno Manuel Contreras preséntanse dúas obras. Apnea (2008), para piano e percusión constitúe un tríptico de espazos que cunha cor harmónica branda e lixeira presenta un progresivo percorrido de rarefacción. Do trío Misa (2012) o propio autor afirma que provén da observación atenta e constante do Panteón de Roma e dos múltiples percorridos da luz a través da súa cúpula colosal, que finalmente nos conduce a mirar o mundo a través do seu óculo: o ceo, as gaivotas, quizais as estrelas. O oído encontrará ámbitos cheos de actividade e articulación sonora e logo, avanzando no tempo, achará verdadeiros pantanos de son: estáticas, case baleiras, rozando o silencio. Os Tres tercetos (2003) de Jose Luis Turina nacen froito dun encargo do Trio Arbós. Consta de tres seccións executadas sen solución de continuidade e absolutamente interdependentes. Na primeira, “Trío”, exponse un material integrado por unha serie de elementos que son sometidos a un primeiro desenvolvemento na segunda, “Triduo”, e a outro moito máis elaborado na terceira e última, “Triplo”.  A duración temporal de cada unha das seccións é, aproximadamente, o triplo da anterior: un minuto a primeira, tres a segunda e nove a terceira. Electra (2012) de Fernando Buide está baseada nun texto de Efraín Rodríguez Santana. A colaboración xurdiu durante a estancia de ambos os dous na Academia de España en Roma no ano 2011. Escrita para soprano e quinteto, a obra revisita o mito de Electra, que desexa vingar a morte do seu pai coa axuda do seu irmán Orestes. As diferentes seccións que se suceden sen solución de continuidade intentan preservar o carácter de narración bárdica que ofrece o texto."
Fernando Buide del Real

Ensemble s21 creouse en novembro de 2007 presentándose o 1 de abril de 2008 no Auditorio do CGAC, co obxectivo fundamental de interpretar e difundir música contemporánea e de vangarda. O seu repertorio abarca tamén obras doutras épocas, a condición de que conformen e articulen programacións coherentes e ilustrativas. Este obxectivo implica o encargo de obras a compositores actuais, coa posibilidade da súa presenza nos ensaios e ata na dirección das obras. En consecuencia, o traballo que se está realizando con creadores vivos de Galicia, doutros lugares de España e do estranxeiro é digno de mención, engadindo ao repertorio obras escritas expresamente para o ensemble s21.

Eva Juárez soprano comeza os seus estudos musicais no Conservatorio Superior de Oviedo e na Musikhochschule de Zurich. Vencedora en 2007 do Concurso de Canto de Verona presidido por Raina Kavaivanska. Interpretou entre outros os papeis de Rita (Rita de Donizetti), A Musica, Euridice e Proserpina (L’Orfeo de Monteverdi), Dido (Dido e Eneas de Purcell), Serpina (La Serva Padrona de Pergolesi), Agapito (I pellegrini ao sepulcro de Hasse), Venus (Vendado é amor, non cego de Nebra) e Norina (Don Pasquale de Donizetti). No campo da música antiga traballou con grupos como Musica Ficta, Antonello de Xapón, Ensemble Quadrivium, Orphenica Lyra (José Miguel Moreno), Ensemble Concerto (Roberto Gini), Il Seminario Musicale (Gerard Lèsne), Ensemble Phoenix de música contemporánea de Basilea.

Outra das citas imprescindibles do Via Stellae co gran repertorio barroco é a interpretación integral da monumental serie de seis sonatas para violoncello de Bach a cargo del cellista francés de reputación e sona internacional Jean-Guihen Queyras esta tarde no Salón Teatro.

'A integral das suites para violoncello de Bach'

JEAN-GUIHEN QUEYRAS  violoncello
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
 
PROGRAMA

I
Suite para violoncello só núm. 1 en sol maior BWV 1007
Prélude - Allemande - Courante - Sarabande - Menuet I - II -Gigue

Suite para violoncello só núm. 4 en mi bemol maior BWV 1010
Prelude - Allemande - Courante - Sarabande - Bourrée I - II -Gigue


II
Suite para violoncello só núm. 3 en Do maior BWV 1009
Prélude - Allemande - Courante - Sarabande - Bourrée I-II -Gigue

Suite para violoncello só núm. 5 en do menor BWV 1011
Prelude - Allemande - Courante - Sarabande - Gavotte - Gigue


III
Suite para violoncello só núm. 2 en re menor BWV 1008
Prélude - Allemande - Courante - Sarabande - Menuett I - II - Gigue

Suite para violoncello só núm. 6 en Re maior BWV 1012
Prélude - Allemande - Courante - Sarabande - Gavotte I - II - Gigue

As suites para violoncello de Bach
Foi en Cöthen, corte calvinista na que a música relixiosa contaba pouco, onde Johann Sebastian Bach abandonou provisionalmente o órgano para dedicarse á composición de música instrumental de cámara e onde, arredor de 1720, compuxo as súas seis Suites para violoncello. A habilidade no manexo do contrapunto polifónico que amosa a música de Bach, posiblemente non superada por nin­gún outro compositor da historia, faise tamén patente na súa obra de cámara. Aínda que Bach non foi o primeiro en escribir para violoncello solo –os primeiros intentos encóntranse en obras de Domenico Gabrielli (1659-1690) e de Giovanni Battista Degli Antoni (nado cara a 1660)–, é el quen inventa realmente un estilo de seu para este instrumento, que afianzará o desenvolvemento do cello fronte á viola da gamba. Bach mantén unha coidadosa regularidade nos seis movementos que conforman cada suite, cada un coas súas particularidades no ritmo e no carácter. Cada suite consta dun preludio e cinco danzas, cunha sarabanda lenta como centro e como final, presentando sempre unha xiga e unha allemande de intelixente diversidade, dúas teñen bourrée como cuarta danza e dúas inclúen minuetos e outras tantas gavotas. Dúas suites están en tonalidades menores e, á parte da Sexta, é posiblemente a Cuarta a que presenta maior dificultade técnica pois esixe incómodas extensións da man esquerda do intérprete. A Quinta amosa unha afinación en scordatura, habitual na época.

Jean-Guihen Queyras violoncello
Goza dunha envexable reputación como músico de excepcional versatilidade e integridade. Tocou con moitas das máis importantes orquestras do mundo: Philharmonia Orchestra, Orchestre de Paris, Tokyo Symphony, Philadelphia, Tonhälle Zurich, Leipzig Gewandhaus, Budapest Festival, Suisse-Romande e Netherlands Philharmonique; Freiburg Baroque e Akademie für Alte Musik Berlin e debutou no Carnegie Hall de Nova York con Concerto Köln en marzo de 2004. Con directores como Bruggen, Fisher, Herrewege, Belohlavek e Norrington. É membro do Cuarteto Arcanto, con Tabea Zimmerman, Antje Weithaas e Daniel Sepec. Como solista do Ensemble Intercontemporain gravou o concerto de Ligeti dirixido por Pierre Boulez. Tamén gravou a obra de Dutilleux e de Ovules. Toca un cello construído por Gioffredo Cappa en 1696, préstamo de Mécénat Musical Société Générale.

Wanda Jackson é a máis popular das mozas que se atreveron a competir cos novos leóns do rockabilly. Aconsellada polo mismísimo Elvis, compuxo éxitos inmortais como ‘Fujiyama Mama’ ou ‘Let´s have a party’.

Jack White (White Stripes) produce o seu novo álbum e colabora no renacemento artístico da xenuína raíña do rockabilly.

Desde que Hank Thompson a  descubrira na radio local de Oklahoma, a súa carreira foi unha infinidade de éxitos que marcaron unha época. ‘Fujiyama Mama’, ‘Let’s Have a Party’, ‘Right or Wrong’, movéndose entre o Rock & Roll e o Country, sacou grandes clásicos como ‘Tears Will Be The Chaser For Your Wine’, ‘Both Sides Of The Line’, ‘A Girl Don't Have To Drink To Have Fun’ e un larguísimo etc…

Comezou xirando á beira dos máis grandes do Rock and Roll: Elvis Presley, Jerry Le Lewis, e Buddy Holly, e estes últimos anos gravou á beira de artistas da talla de The Cramps, Le Rocker, Dave Alvin e Elvis Costello.

A comezos do ano 2011, Jackson grava no estudo de White en Nashville o álbum ‘The Party Ain’t Over’, un novo disco da man do cantante e guitarrista Jack White (White Stripes) e unha banda formada por Jack Lawrence (The Dead Weather/Raconteurs), Carl Broemel (My Morning Jacket), Patrick Keeler (Raconteurs), Ashley Monroe, Jackson Smith e Karen Elson. A súa rasposa voz, actitude e xovialidade volven brillar como un diamante sen impurezas. Doce, efusiva e cunha xovialidade a flor de pel, Wanda aos seus 74 anos defende que os seus concertos son os mesmos que fixo toda a súa vida, rock´n´roll dos cincuenta, algo de country e un pouco de góspel. Calquera ocasión de vela sobre un escenario é unha oportunidade histórica, historia da música.

Acompañarán a esta gran dama, os pontevedreses Pedrito Diablo &Los Cadáveras. A banda está presentado o seu primeiro traballo ‘El cuerno del chivo’ surf rock e referencias cinematográficas que se completan no escenario cunha potente posta en escena que non deixarán indiferentes a ninguén.

O sevillano Fahmi Alqhai e a súa Accademia del Piacere compartirán escenario no Teatro Principal co cantaor flamenco Arcángel nun programa titulado 'Las idas y las vueltas', nun concerto que revela a importancia da fusión e a busca de novas formas de expresión artística e musical dentro do festival Via Stellae.

As idas e as voltas: músicas mestizas
A música barroca colonial en diálogo co flamenco

ACCADEMIA DEL PIACERE
ARCÁNGEL  cantaor
FAHMI ALQHAI  viola da gamba e director

Accademia del Piacere

Fahmi Alqhai   viola da gamba e dirección
Dani de Morón  guitarra flamenca
Agustín Diassera  percusión
Rami Alqhai  viola da gamba
Miguel Recuncho  guitarra barroca


PROGRAMA

Las tierras & las raíces
      Improvisación sobre La Spagna
      Toná
      Improvisación sobre la passacaglia
      Romance del Rey Moro
      Las morillas de Jaén & Jaleos

Músicas mestizas
      Folías
      Vidalita
      Siguiriya

Las Danzas
      Alegrías de Cádiz
      Marionas & Canarios
      Jácaras & Bulerías
      Guaracha & Guajira


"Se a mestizaxe e o intercambio de ideas son o motor que pon en marcha a innovación musical, a colonización española de América –co seu consecuente encontro de civilizacións europeas, americanas e africanas– revolucionou ao máximo esa máquina de creación, evolución e nacemento de novos estilos musicais: o intercambio de ritmos, melodías e cadencias que logo daría lugar ao jazz foi, séculos antes, a orixe primeira do flamenco. Polas cidades andaluzas e americanas circulaban, en fusión e confusión, cantes e danzas de ida, volta e outra vez ida, do golfo de Guinea ao Caribe e de aí a Triana e ao golfo de Cádiz: un verdadeiro deslocalizado e efervescente melting pot onde jácaras, folías e chaconas eran patrimonio común da música popular e da culta. Guarachas de Céspedes que nos recordan a tanguillos de Cádiz, romances medievais transmitidos boca a boca, fandangos daquela e de agora, siguiriyas con acordes de passacaglia, músicas que quedaron hai séculos por escrito e ás que hoxe podemos reinsuflar vida coa intuición espontánea que nos traen os bos músicos e o bo flamenco. Dous espíritos creativos como os de Fahmi Alqhai e Arcángel buscan esas sendas hoxe inexploradas a través da fecundación mutua do flamenco e da música barroca, dous dos estilos musicais máis fértiles; Arcángel e Alqhai dialogan en busca dun pasado e dun presente comúns pola música, a vía universal de irmandade de pobos e culturas. Artistas ambos de personalidade inclasificable, de formación primeiro rigorosa nos seus campos pero espírito experimental, nun exercicio de liberdade deixaranse levar polo puro instinto musical. Quen sabe se –inesperada, natural, intuitivamente– non nos traerán así os aromas primeiros do paraíso perdido que ningún musicólogo atopou: o flamenco primitivo." Juan Ramón Lara

Accademia del Piacere. É o grupo de referencia da nova xeración da música antiga española. Centrado desde a súa orixe no estudo e interpretación da música do Renacemento e do Barroco, ofrece un amplo abano de programas: desde a exuberante e pomposa música francesa da corte do Rei Sol, pasando pola música virtuosa da Italia de principios do século XVII, ata a música profana e relixiosa española e andaluza do Renacemento e do Barroco. Combina a investigación musicolóxica e o rescate de música nunca interpretada coa gran capacidade técnica dos seus compoñentes, tanto cantantes como instrumentistas. Estes elementos, xunto á forte personalidade musical dos seus fundadores, dotan ao grupo dunha inconfundible e poderosa identidade.

Fahmi Alqhai director. É considerado como un dos novos intérpretes de viola da gamba e de música antiga máis prestixiosos e brillantes da súa xeración. Nacido en Sevilla en 1976, de pai sirio e nai palestina, pasou os seus primeiros once anos de vida en Siria onde comeza a súa formación musical. É requirido polas formacións camerísticas máis importantes da música antiga: Hesperion XXI e Il Suonar Parlante. Actuou coa ONE, OSG, Ensemble Vocal de Lausanne, Orquesta Barroca de Sevilla e Al Ayre Español, entre outras. Ofrece regularmente concertos en toda Europa, Xapón, EUA e Latinoamérica. Realizou numerosas gravacións para selos discográficos, televisións e radios. É cofundador do grupo Accademia do Piacere e do selo discográfico Alqhai & Alqhai. Desde 2009 é director artístico do Festival de Música Antiga de Sevilla.

Arcángel cantaor. Nacido en Huelva en 1977. Colaborou, entre outros, con Jesús Cayuela e José Roca, para La Parrala (1996); Mario Maya, para Los flamencos bailan y cantan a Lorca (1997); e Manuel Soler, para a posta en escena de Por aquí te quiero ver (1998). No ano 1998 participou en espectáculos como De Cádiz a Cuba, de Mario Maya. A partir de aí, seguiu cantando para figuras como Javier Barón e La Yerbabuena, Vicente Amigo, a Orquesta Chekkara de Tetuán, e máis tarde en Galvánicas, de Israel Galván (2002). Recibiu o Premio Andalucía Joven 2002 e o Premio Nacional Flamenco Activo de Úbeda e a súa actuación no Palenque, na Bienal de 2002, mereceu o premio Giraldillo ao mellor intérprete de cante.

Víctor Pablo Pérez dirixe esta noite á Orquestra Nova da Sinfónica de Galicia cun variado e vistoso programa de “clásicos populares” (Brahms, Bizet, Tchaikovski, Dvorak e Beethoven) dentro do programa do Festival Via Stellae 2012.

Clásicos populares

ORQUESTRA NOVA DA SINFÓNICA DE GALICIA
VICTOR PABLO PÉREZ  director


I
Johannes Brahms (1833-1897)
Danza húngara núm. 5

Georges Bizet (1838-1875)
Carmen, Suite núm. 1
      Preludio
      Aragonaise
      Intermezzo
      Les dragons de Alcalá
      Les toreadors

Georges Bizet (1838-1875)
L´Arlesienne, Suites núms. 1 e 2 (sel.)
      Carillon
      Pastoral
      Menuetto
      Farandole

Piotr Ilich Chaikovski (1840-1893)
Eugene Oneguin: Polonaise

II
Antonin Dvorak (1841-1904)
Sinfonía núm. 9, op. 94 Do novo mundo: 4º mov. (Allegro con fuoco)

Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Sinfonía núm. 7, op. 92: 4º mov. 4º mov. (Allegro con brío)

Piotr Ilich Chaikovski (1840-1893)
Obertura 1812, op. 49

       
Orquestra Nova da Sinfónica de Galicia
Dende a súa fundación en 1994 permitiu a centos de mozas e mozos instrumentistas completar a súa formación musical participando en espectáculos operísticos e concertos sinfónicos baixo o maxisterio de mestres como Alberto Zedda, Víctor Pablo Pérez, James Judd, Pietro Rizzo, Michael Gilbert, James Ross ou Joan Company entre outros. Convertida xa nun dos proxectos educativos máis orixinais do panorama musical español, supón unha das poucas posibilidades reais de achegar aos futuros profesionais á práctica do seu instrumento no seo dunha orquestra sinfónica.

Víctor Pablo Pérez
Director titular desde 1993 da Orquestra Sinfónica de Galicia, á que dotou neste tempo da madureza artística e técnica que a distinguen, está considerado por crítica e público como unha das mellores batutas do panorama español. Dirixiu solistas de primeira liña internacional e orquestras como a Philharmonia e a Royal Philharmonic londinienses, as Filharmónicas de Dresde e Múnic, a Orquestra da Radio de Frankfurt, a Sinfónica de Xerusalén, Santa Cecilia de Roma, Verdi de Milán, Nacional de España, Ciutat de Barcelona ou a Real Orquestra Sinfónica de Sevilla. Recentemente dirixiu a Sinfónica de Berlín no Konzerthaus da capital alemá e a Sinfónica Sueca en Helsingborg. A partir da tempada 2013-2014 será director titular e artístico da Orquestra e Coro da Comunidade de Madrid.

A zona "C" acolle esta tarde unha nova cita musical dentro do festival Via Stellae. Nesta ocasión, o público asistirá á presentación do novo trío La Bellemont, cun programa de música barroca interpretado con viola da gamba, tiorba e clave.

'La voix de la viole, Marin Marais'

LA BELLEMONT

Sara Ruiz  viola da gamba
Rafael Muñoz  tiorba
Laura Porto  clave

Marin Marais (1656-1728)

PROGRAMA

Muzette
Caprice ou Sonate
Plainte
Rondeau
Tombeau pour Mr. de Saint Colombe
Prelude & Chaconne  (Robert de Visèe, c. 1650-c. 1732)
Folies d’Espagne
Chaconne pour le clavecin  (Gaspar Le Roux, c. 1660-c. 1720)
La Rêveuse

La Bellemont. Tras varios anos colaborando profesionalmente con prestixiosos grupos de música antiga (Al Ayre Español, Camerata Iberia, Orquesta Barroca de Sevilla, Armonico Tributo Austria, Los músicos de su Alteza…), Sara Ruiz, Rafael Muñoz e Laura Porto, crean o ensemble La Bellemont coa intención de fundir nunha nova formación as súas pretensións de lograr un son de grupo completamente persoal producindo interpretacións baseadas nunha gran solvencia técnica e un grao máximo de implicación coa música que conseguisen conmover ao oínte. Con estas premisas afrontan o seu primeiro proxecto discográfico La voix de la viole ao redor da obra de Marin Marais. O traballo final foi xenerosamente aclamado pola crítica internacional, conseguindo o galardón de “Cinco diapasóns” que concede a prestixiosa revista francesa Diapasón.

Unha figura tan singular como excepcional na historia da música como a veneciana Barbara Strozzi será a compositora a quen dous composteláns, a soprano Mercedes Hernández e o tiorbista Fernando Reyes, dedicarán o seu programa monográfico esta noite na Igrexa da Universidade.

'Cantatas, lamentos e cancións de Barbara Strozzi'

MERCEDES HERNÁNDEZ  soprano
FERNANDO REYES  tiorba

PROGRAMA

Amor dormiglion: Amor, non dormir più, op. 2ª
Non ti doler mio cor, op.6ª
L'Eraclito amoroso: Udite amanti, op, 2ª
Amore è bandito, op.6ª
Il Romeo: Vagò mendico il core, op. 2ª
Amor non si fugge: Cara Filli, op. 3ª
Lamento: Lagrime mie, op. 7ª
Chiamata à nuovi amori: E che diavol sarà questo!, op. 2ª
L'amante segreto: Voglio morire, op. 2ª
La fanciulletta semplice: Spesso per entro al petto, op. 2ª
Begl'occhi, bel seno, bei crini e bella bocca: Voi, voi pur, op. 2ª
A donna bella crudele: Perle care, op. 3ª
Dialogo a voce sola trà le speranze e'l timore: Timore e che sarà?, op. 2ª
Per le nozze de Ferdinando III d'Austria e di Maria Leopoldina d'Austria: Gite, gite, o giorni dolenti, op. 2ª

Opera 2ª: Cantate, ariette e duetti. Venecia 1651
Opera 3ª: Cantate, ariete a una, due e tre voci. Venecia 1654
Opera 6ª: Ariette a voce sola. Venecia 1657
Opera 7ª: Diporti di Euterpe overo Cantate e ariette a voce sola. Venecia 1659

Mercedes Hernández, soprano. Naceu en Santiago de Compostela. Estudou canto, especializándose en música antiga no Conservatorio de Toulouse, na Musikhochschule de Trossingen e na Schola Cantorum Basiliensis. Colabora en concertos e gravacións con destacados grupos como La Capella Reial de Catalunya, (Jordi Savall), Le Parlement de Musique (Martin Gester), La Fenice (Jean Tubery), etc., e actuou tamén en moitos dos principais auditorios e festivais de Europa e de América. En 2002 debutou no Gran Teatre del Liceu co rol de Ninfa da ópera de Claudio Monteverdi L'Orfeo dirixida por Jordi Savall.

Fernando Reyes, tiorba. Iniciou a súa formación musical na Escolanía da Catedral de Santiago de Compostela. Especializouse no Conservatorio de Toulouse e na Staatliche Hochschule fur Musik de Trossingen con Rolf Lislevand. Como instrumentista realiza unha intensa actividade de concertos e gravacións ao longo de toda Europa. Alén diso, compuxo e dirixiu a música de diversas obras teatrais e publicou varios artigos sobre música antiga, guías musicais e libros-cd. Con Mercedes Hernández formou o grupo Resonet e gravaron os compactos La Grande Chanson, Santiago!: música e peregrinacións no Renacemento, Les Pellerines, Il Pellegrino: a viaxe de Cosme III de Medici, Canto de nadal, Cantares Galegos: Rosalía de Castro, Canto de Ultreia: Codex Calixtinus, Músicas para as festas de Santiago e Festa Dies: Consagración da catedral de Santiago de Compostela. 

En colaboración co Centro Checo é o debut galego do que probablemente é o músico de jazz checo de maior proxección internacional, Dan Bárta, que visita Santiago acompañado polo Robert Balzar Trío para ofrecer un concerto no Teatro Principal.

'Theyories, jazz con sabor checo'
DAN BÁRTA & ROBERT BALZAR TRÍO

Robert Balzar Trio. Formado no ano 1996 por Robert Balzar (contrabaixo), Stanislav Mácha (piano) e Jií Slavíek (batería). É un dos grupos de jazz máis desatacados da República Checa. Interpreta o seu propio repertorio e cancións doutros artistas. Gravou cinco álbums, un deles co excelente guitarrista de jazz John Abercrombie co que levou a cabo unha xira moi exitosa na República Checa, Eslovaquia e Inglaterra. Participou en varios festivais en Estados Unidos, Turquia, Suecia, Hungría e outros países.

Dan Bárta é un dos máis apreciados intérpretes checos dos últimos anos, é un músico multifacético e coñecido non só na República Checa senón tamén no resto do mundo; é gañador de varios premios de música, entre eles o premio checo da academia da música popular Andl. Artista invitado nos concertos de Bobby McFerrin. Dan Bárta actúa a miúdo co trío de jazz Robert Balzar Trio. Xuntos gravaron o seu novo álbum Theyories.

Dentro do festival Via Stellae o ciclo Via Stellae 20/21 está dedicado á música contemporánea, os clásicos do século XX e as vangardas. No concerto desta tarde o dúo de gaita e piano formado por Paulo p. e Berta Fresco ofrece un programa titulado A gaita contemporánea, un paso máis, que inclúe a estrea dunha obra de Jesús González. 

'A gaita contemporánea: un paso máis'

PAULO p.  gaita
BERTA FRESCO  piano

PROGRAMA

Arvo Pärt (1935)
Spiegel im Spiegel (1978)

Martínez Fontana (1962)
A muller vestida de sol (2010)

Paulo p. (1977)
Contraponto #2 (2009)
gaita sola

Jesús González (1965)
Cantiga (2011)

Paulo p. (1977)
Contorno #1 (2008)


"O compositor e gaiteiro Paulo p. é sen dúbida, a forza que dividiu a historia da gaita en Galicia en dúas metades. Unha, antes del; outra, despois. El foi quen mudou drasticamente o xeito de pensar o instrumento na modernidade, a súa utilización, a súa técnica e capacidade expresiva, as súas posibilidades reais, como o propio repertorio histórico e actual. É a evolución lóxica e coherente dun instrumento, cando atopamos un estudo profundo e constante, que pode resumirse na seguinte afirmación: a gaita: un paso máis alá!" Jesús González

Paulo p. gaita
“Elevadísimo e melifluo tirano do amor en espiral, estudou en varios campos da episteme”. É licenciado en frauta de bisel e historia e ciencias da música. Membro do consort A Imagem da Melancolia; foi chamado regularmente para tocar con distintos grupos de música antiga ou para programas en solitario, así como para numerosos proxectos discográficos. Tal vez pola súa concepción da arte, pola súa radicalidade perante o social, ou pola súa desobediencia indisciplinada, hoxe en día a súa actividade concertística é case inexistente. Nos últimos tempos céntrase nos seus escritos literarios, na composición musical e en permanecer vertical.

Berta Fresco, piano. Estudou no Conservatorio de Vitoria obtendo premio de honra fin de carreira. Realizou un posgrao na Royal Academy of Music de Londres e nos conservatorios de Utrecht e Amsterdam. Obtivo o primeiro premio dos concursos de Gernika,  Else Cros Piano Prize e o terceiro premio nos Lilian Davies  Prize de Londres, Concurso Internacional Cidade de San Sebastian e premio Samuel dos Santos no Concurso de Albacete. Actualmente compaxina a súa actividade concertística coa docencia, como profesora de piano no Conservatorio Profesional de Vigo.

O suxestivo espazo da compostelá Praza de Abastos acolle esta noite o concerto protagonizado polo grupo comandado polo pianista Alberto Vilas, nunha achega do festival Via Stellae a outros xéneros musicais e ao tempo á creación musical galega actual, en concreto ao jazz.

'Jazz no mercado: Experianza'

ALBERTO VILAS QUINTETO

Experianza é un proxecto persoal, sincero e sentido que nace da vida decantada do pianista de Redondela Alberto Vilas. Unha proposta fresca, con raíces asentadas na tradición galega e frondosas pólas nas que se mesturan múltiples sonoridades. Bill Evans, Keith Jarrett, Thelonious Monk..., a Experianza de Vilas medrou alimentada pola forza da música académica, tanto clásica como contemporánea, pero na súa identidade subxace a música americana dos 40, 50 e 60. Un certo tipo de improvisación, de linguaxe, de son. Un swing que o quinteto ao que dá nome matiza cun toque europeo, e ata africano, e máis coa influencia decisiva dos seus referentes galegos. “A semente é moi persoal”, recoñece Alberto Vilas, “son cancións que nacen de min, da miña experiencia, da miña maneira de percibir a realidade”. E, neste sentido, podemos atopar unha certa nostalxia, un pouso de tristura que non se intentou esconder nin disfrazar. “Na arte non hai que facerlle concesións á Humanidade”, afirma o pianista, ”e ás veces parece imposible que isto mellore, parece que esteamos condenados a fracasar”. Sobre esa nostalxia, o quinteto constrúe un son cómplice con alento de futuro. Un son decantado lentamente, ao longo de moitos meses de ensaios, de probas, de cambios. Un son non que o perfeccionismo se mestura coa espontaneidade, coa improvisación.

Alberto Vilas Quinteto. Está formado por cinco músicos profesionais procedentes de estilos tan distintos como o blues, o rock, o folk, o funk, a música clásica e o tango. Todos eles teñen unha ampla formación en conservatorios e comparten a paixón pola música improvisada, espontánea. Dende hai un par de anos traballan xuntos na busca dunha voz propia que os identifique, explorando novos terreos non campo da creatividade e da innovación, sen deixar de beber das fontes musicais do pasado, do presente e do futuro. Hai moito de todos eles en Experianza ata o punto de que, segundo asegura Alberto Vilas, sen a súa paixón e forza o disco non existiría.

Alberto Vilas, piano. Estudou piano e composición non Conservatorio Superior de Música de Vigo e Jazz no Seminario Permanente de Pontevedra, participou en múltiples seminarios e obradoiros internacionais. Na actualidade é profesor de piano no Conservatorio Profesional de Música de Pontevedra. Desde moi novo formou parte de varios grupos de rock e é un dos membros máis antigos do cuarteto de tango Tangata, formación coa que ten gravados tres cd́s e coa que ten percorrido toda a xeografía galega e boa parte de de España e Portugal. Tamén gravou o cd Escenas Latinas a dúo co tubista Eduardo Nogueroles. É autor e intérprete de música dos documentais O imperio Chéxtil de Fernando Carreira e Un rebelde de aceiro de Manolo Barros.

Felipe Villar, guitarra. Estudou guitarra clásica no Conservatorio de Vigo, blues de xeito autodidacta, jazz non Seminario Permanente de Pontevedra e improvisación e harmonía na Estudo Escola de Música de Santiago, finalmente obtivo a súa licenciatura en jazz pola ESMAE (Oporto). Asistiu a seminarios e workshops internacionais con músicos de gran prestixio e forma parte de múltiples agrupacións musicais, como o Ten Jazz Men dirixido por Abe Rábade, o grupo de funk vigués Travel Hats, o septeto hispano-portugues Rua da Alegría, Chus Pazos Ensemble,  ou o cuarteto JazzTroupe.  Ademais lidera os seus propios trío e cuarteto.

Juansy Santomé, contrabaixo. Comezou tocando en grupos de rock e funk. Estudou baixo eléctrico en Santiago, pero axiña se decantou polo contrabaixo. Mergullouse non jazz da man de Abe Rábade e Paco Charlín, no Seminario Permanente de Pontevedra. Tocou nos principais clubs de jazz e festivais galegos e participou tamén en múltiples seminarios e obradoiros internacionais. Tras unha breve estadía en Nova York, cofundou a Big Hang Live Band, baseada na mestura das tradicións do hip hop e do jazz.

Rosolino Marinello, saxofóns. Naceu en Detroit, pero trasladouse con dez anos a Sicilia e foi alí, onde arrincaron os seus estudos de saxofón. Anos despois, comezou a tocar jazz e folk con varios conxuntos. Estudou en Sicilia e o grao superior de saxo de jazz en Holanda, onde tamén cursou un mestrado co profesor John Ruocco. Participou en diversas clases maxistrais e obradoiros internacionais e tocou con múltiples grupos e orquestras europeos, como Sibuli, Klee Quartet, Bitches Brew Project, Lapalmá ou Mogambo. É o fundador do grupo Mosaico e colabora, entre outros, con Banda Baliza.

Javier Barral Carro, batería. Estudou percusión afrocubana con Marcos Varcárcel, flamenco con Luís Casteláns e batería con Ramón Ángel. Continuou no Seminario de Jazz Permanente de Pontevedra, na Escola Estudo en Compostela e en Nova York, con Nasheet Waits, Ari Hoenig, Kendrick Scout e Tony Moreno. Tocou en grupos de pop rock, folk e de percusión e foi fundador da primeira asociación de percusionistas en Galicia, Aperta. Actualmente, céntrase no jazz, participando no cuarteto de José Nine, no quinteto Jato Negro, na Jazz Trouppe, no Pablo Seoane Trio e Cuarteto e nun revival do jazz dos anos vinte denominado St. James Street Band.

O festival Via Stellae propón para esta tarde unha sesión de World Music co debut en Galicia de Iva Bittová, a exitosa violinista e cantante checa, que leva vintecinco anos dedicada ao que ela mesma define como a seu “folclore persoal”.

Obras propias de Bittová comparten programa coas súas particulares lecturas de Mozart, Purcell, Rodgers e mesmo os Beatles neste seu primeiro concerto en Galicia, na Igrexa da Universidade, froito da colaboración co Centro Checo de Madrid.

Un proxecto que afonda nas raíces populares da música culta é o programa que transita entre Brasil e Galicia, entre as cancións de Villa-Lobos e Chané ou Montes, coa cantante galega Uxía á cabeza dun conxunto de músicos galegos, portugueses e brasileiros.

'Melodía sentimental de Galicia a Brasil, de Chané a Vila-Lobos'

UXÍA  canto
SÉRGIO TANNUS  guitarra, cavaquinho, viola caipira e percusión
JED BARAHAL  violoncello
CHRISTINA MARGOTTO  piano

PROGRAMA

Heitor Villa-Lobos  (1887-1959)
Melodía Sentimental
Modinha (Seresta núm. 5)
Francisco Mignone (1897-1986)
Modinha para cello e piano
Heitor Villa-Lobos
Coral (Canto do Sertão) da Bachianas núm. 40
Aria (Cantiga do Caicó) da Bachianas núm. 4
Canção de Amor
O Trenzinho do Caipira
Melodías Galegas
Negra Sombra (Rosalía de Castro / Xoan Montes)
Lonxe da Terriña (Aureliano J. Pereira / Xoan Montes)
Os Teus Ollos (Curros Enríquez / José Castro ’Chané’)
Unha Noite na Eira do Trigo (Curros Enríquez / José Castro ’Chané’)
Xente da Festa (Trad.)
Alalá da Mariñas (Trad./adaptación Uxía / Tannus)
Volvendo a Brasil, das cirandas e brinquedos de roda:
A Condessa
Nesta Rua tem um Bosque
Teresinha de Jesus
História da Caipirinha (instrumental)
Zangou-se o Cravo com a Rosa
A Maré Encheu

A música popular exerceu unha especial atracción sobre Heitor Villa-Lobos que, desde os 11 anos, frecuentaba a casa dun dos amigos do seu pai onde adoitaban reunirse con músicos populares. As famosas rodas de choro (música instrumental,  virtuosa, que apareceu en Río de Xaneiro nas últimas décadas do século XIX, como ocupación da xente da pequena clase media que tocaba a cambio de bebida ou comida, animando festas), onde a improvisación era a alma da reunión, foron unha das grandes iniciacións e fonte de inspiración de Villa-Lobos.

A paixón por este tipo de música levouno a progresar na guitarra, clarinete e saxo, facendo tamén do piano, o violoncello e a voz os seus instrumentos de predilección. A gran forza de Vila-Lobos foi a querer explotar e enaltecer os inmensos recursos musicais do seu país. Realizou recollidas de material folclórico en diversos estados brasileiros e converteuse non símbolo máis aclamado do nacionalismo musical de Brasil. Acabou por mostrar todo o Brasil na súa obra, tanto o Brasil colosal e informe da planicie amazónica, como o Brasil dos cantos folclóricos e das melodías seresteiras do suburbio carioca.

Tamén en Galicia naceu un movemento paralelo que cristalizou nunha espléndida xeración de músicos galegos (Chané, Xoan Montes, entre outros) que souberon traducir en música a alma galega. Melodías sentimentais que fan vibrar a calquera que sinta a súa terra e que se fixeron inmensamente populares pola súa sinxeleza e beleza, e ademais espallaron ou sentimento galeguista por todo o mundo.

Foi dentro deste espírito que, Uxía, Sérgio Tannus, Christina Margotto e Jed Barahal desenvolveron este proxecto onde, cada un na súa vertente artística, unidos pola amizade e a paixón pola música, escolleron un material que retrata a vida e a obra dos seus países para homenaxear a estes creadores que por unha intuición adiviñatoria, uniron a tradición popular e a sensibilidade culta. Cantar, onte e hoxe, continúa a ser unha das formas máis belas de afirmar ben alto os máis nobres valores da dignidade humana, unha forma extrema de celebrar a vida, de celebrar o amor. Como dicía Heitor Villa-Lobos: “Um povo que sabe cantar está a um passo da felicidade; é preciso ensinar o mundo inteiro a cantar”

Christina Margotto, piano. De nacionalidade brasileira, iniciou os seus estudos musicais aos oito anos e concluíu o bacharelato en piano na Facultade de Artes Santa Marcelina e en Oporto a licenciatura en piano de acompañamento na Escola Superior de Música e Artes do Espectáculo. Obtivo varios primeiros premios en concursos no Brasil: Concurso Nacional Villa-Lobos, Concurso Mozos Solistas da Orquestra Sinfónica do Estado de São Paulo, I e II Concurso Estadual de Piano do Espírito Santo, Concurso da Universidade Federal da Bahia, entre outros. Ten actuado como concertista en Brasil, Portugal, Francia, España, Inglaterra e Estados Unidos. Recentemente gravou un cd para dous pianos e piano a catro mans con obras do compositor Fernando Correia de Oliveira, xunto ao pianista Jairo Grossi.

Jed Barahal, violoncello. Concertista con máis de 25 anos de carreira, é mestre en música pola Yale University e licenciado pola Juilliard School de Nova York. Frecuentou clases maxistrais con Pierre Fournier, Paul Tortelier e Janos Starker. Nas súas actuacións en Portugal, Estados Unidos, Brasil e outros países, rexístranse ducias de concertos como solista con orquestra, recitais con piano, e de música de cámara nas máis variadas formacións. Posúe un extenso repertorio que abrangue todos os estilos. Foi violoncello da Orquestra Sinfónica do Estado de São Paulo, Orquestra do Capitólio de Toulouse, e da Régie Sinfonia do Porto, entre outras. Natural de California e residente en Portugal, é profesor adxunto da Escola Superior de Música e Artes do Espectáculo do Instituto Politécnico do Porto desde 1993, e membro do Taller Musical do Porto desde 1996.

Sérgio Tannus, guitarra, cavaquinho, viola caipira e percusión. É un dos máis completos artistas da colleita brasileira. Virtuoso en instrumentos variados de corda como guitarra, baixo, cavaquinho, mandolina e percusións, comezou a tocar cando tiña oito anos. Autodidacta, perfeccionouse procurando novas sonoridades, sen deixar de lado a súa brasilidade. Nacido en Niterói vive en Santiago de Compostela, onde vén divulgando ou seu traballo en varios países de Europa. No espectáculo Múltiples Camiños, alén de cantar e tocar composicións propias, presenta o traballo dunha nova xeración de compositores, podéndose destacar Fred Martins, Marcelo Diniz e Lenine.

Uxía, canto. Este ano celebra 25 anos de carreira artística. Integrante do grupo Na Lúa ata 1991 cando emprendeu un camiño en solitario e publicou, nese mesmo ano, Entre cidades. Catro anos despois, Estou vivindo no ceo; e en 2007 O sal da vida. Con Eterno Navegar, percorre camiños de sonoridades atlánticas e ritmos e co recente Meu Canto conta co talento e a complicidade do virtuoso instrumentista Sérgio Tannus e de Lenine. Ten participado en numerosas experiencias musicais con artistas da talla de Perico Paris, Jessie Norman, Dulce Pontes, Noa, João Afonso ou Chico César. É tamén salientable ou seu labor como produtora musical. Directora artística do Festival Internacional da Lusofonía Cantos na Maré, punto de encontro das mellores voces de Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guinea Bissau, etc.

A guitarra barroca de Rafael Bonavita soará esta tarde na Zona C de Bonaval nunha nova cita musical do festival Via Stellae.

'Barroco flamenco'

RAFAEL BONAVITA  guitarra barroca

PROGRAMA

Bailad Caracoles (Santiago de Murcia)
Paloteado e Garrotín (Santiago de Murcia / Joaquín Turina / popular
Gallardas y Fandango (Francisco Guerau / Santiago de Murcia)
Alegrías (Flamenco, tradicional)
Marizápalos (Gaspar Sanz)
Jácaras de la costa (Santiago de Murcia)
Fustamberg (Santiago de Murcia)
Marionas (Santiago de Murcia)
Fandango de Huelva
Soleá
Bulerías (Flamenco tradicional / Tomatito)
Canarios (Gaspar Sanz)
Lanchas para bailar (Anónimo do Perú, s. XVIII)
Jácaras (Rafael Bonavita)

"De onde provén a música popular actual, eses ritmos e melodías que parecen estar aí “desde sempre”?  A música deste Barroco Flamenco nace da procura das raíces dalgúns dos principais ritmos do flamenco actual, e é un achegamento ao pasado para entender mellor o presente, e viceversa. A distinción entre “culto” e “popular”, era na música barroca bastante máis difusa do que pretende selo hoxe, e aínda as músicas máis antigas foron no seu momento novas e recentemente creadas. Tampouco os oficios de intérprete e compositor estaban tan separados como adoitan estalo hoxe, e iso percíbese na impronta persoal que reciben tanto as músicas e bailes barrocos como os “toques” flamencos. Do mesmo xeito, diversos aspectos interpretativos deste programa, son froito do traballo de investigación creativa. No repertorio de guitarra barroca, atopamos xa a superposición de ritmos binarios e ternarios, e esquemas harmónicos que nos mostran a estreita relación existente, por exemplo, entre a jácara de entón e a bulería de hoxe. Do mesmo xeito podemos conectar o paloteado de Murcia co garrotín (orixinario de Lleida, “exportado” a outras rexións, e fundido máis tarde coa rumba), acompañándoo da elaboración algo máis intelectual do sevillano Joaquín Turina. O fandango ha ter un longo percorrido desde o barroco e en épocas posteriores (Soler, Boccherini, Rimski-Korsakov…), e, doutra banda, a vertente flamenca que mostra neste programa o fandango “de Huelva”. As curiosas lanchas para bailar, recollidas polo misioneiro xesuíta Martínez Compañón, ilustran o barroco indíxena do Perú no Século das Luces e achegan ao programa unha contaxiosa ledicia. Pola súa banda, Marizápalos e moitas destas músicas, nas súas versións cantadas, eran os equivalentes da época barroca ás actuais baladas e boleros, xeralmente de tema amoroso (aínda que non exclusivamente), e constituían o inmenso repertorio de música doméstica, presentes na corte como nas festas populares. As bulerías adquiren na guitarra barroca unha nova cor, e o seu ritmo frenético contrasta con doces melodías como a Fustamberg, danza de orixe nobre, probablemente austríaco, que ilustra delicadamente outros aspectos destes bailes de diferentes épocas e contextos interconectados. Músicas de cancións e danzas que nos levan a percorrer mundos diferentes aínda que non tanto…, antigos e novos á vez." Rafael Bonavita

Rafael Bonavita, guitarra barroca. Formado en Uruguay, Canadá e Suíza, é recoñecido internacionalmente como un dos máis firmes e versátiles valores nos instrumentos de corda pulsada. Intérprete rigoroso coa filoloxía histórica, no entanto, un explorador de novas vías de expresión, un heterodoxo e ao tempo próximo tradutor das posibilidades dos instrumentos de cordas máis antigos. Os seus comezos na guitarra clásica foron co mestre Álvaro Pierri, e nos instrumentos antigos con Hopkinson Smith na Schola Cantorum Basilensis. Ten colaborado con Jordi Savall, René Jacobs, Marc Minkowski ou Gabriel Garrido, desenvolve actualmente unha intensa actividade concertística e pedagóxica en Europa, Asia e América. É membro do conxunto xaponés Anthonello e gravou para varios selos e ten recibido importantes recoñecementos nos medios especializados.

A habitual cita do festival Via Stellae coa ópera barroca chega esta noite ao Teatro Pincipal, que este ano acollerá a presentación en versión de concerto por primeira vez en Galicia de Rodelinda, regina de’Longobardi, ópera de Haendel da man de Vespres d’Arnadí.

'Rodelinda, ópera de Haendel en concerto'

VESPRES D’ARNADÍ

DANI ESPASA  director
MARIA HINOJOSA  soprano Rodelinda
MAARTEN ENGELTJES  alto  Bertarido
JUAN SANCHO  tenor  Grimoaldo
SIMON KIRKBRIDE  baixo  Garibaldo
MARTA INFANTE  mezzosoprano  Eduige
JORDI DOMÈNECH  alto  Unulfo

VESPRES D’ARNADÍ

Nick Robinson, Elena Borderías, Germán Echeverri, Karoline Klemm, Francesco Colletti, Oriol Algueró, Maria Gomis, Josep Martínez  violín
Natan Paruzel, Anna Aldomà  viola
Oriol Aymat, Joan Palet  violoncello
Oriol Martí  violone
Josep Maria Martí  arquilaúde
Mariña Comas  frautas traveseira e de pico
Carles Vallès  fagot e frauta de pico
Pere Saragossa, Xavier Blanch  óboe


Rodelinda regina de' Longobardi

Ópera en tres actos con música de Georg Friedrich Haendel (HWV 19) e libreto de Nicola Francesco Haymes. Estreada no King’s Theatre de Londres o 13 de febreiro de 1725.


Obertura

Acto I
'Hò perduto' (aria de Rodelinda)
'L'empio rigor del fato' (aria de Rodelinda)
'Io giú t'amai' (aria de Grimoaldo)
'Lo farò' (aria de Eduige)
'Di Cupido impiego i vanni' (aria de Garibaldo)
Sinfonía 'Pompe vana di morte' (accompagnato de Bertarido)
'Dove sei' (aria de Bertarido)
'Ombre, piante' (aria de Rodelinda)
'Ombra del mio bel sol' (recitativo e accompagnato de Rodelinda, Bertarido, Unulfo) 
'Morrai sì, l'empia tua testa' (aria de Rodelinda)
'Seper te giungo a godere' (aria de Grimoaldo)
'Sono el colpi de la sorte' (aria de Unulfo)
'Sì, l'infida consorte' (accompagnato de Bertarido)
'Confusa si mira l'infida consorte' (aria de Bertarido)

Acto II
 'De miei scherni' (aria de Eduige)
'Spietati, io vi giurai' (aria de Rodelinda)
'Prigioniera hò l'alma in pena' (aria de Grimoaldo)
'Tirannia gli diede' (aria de Garibaldo)
'Frà tempeste funeste' (aria de Unulfo)
'Con rauco mormorio' (aria de Bertarido)
'Scacciata dal suo nido' (aria de Bertarido)
'Ritorna, oh caro e dolce mio tesoro' (aria de Rodelinda)
'Tuo drudo è mio rivale' (aria de Grimoaldo)
'Io t'abraccio' (Duetto de Rodelinda, Bertarido)

Acto III
'Un zeffiro spirò' (aria de Unulfo)
'Quanto più fiera tempesta' (aria de Eduige)
'Tra sospetti, affetti, e timori' (aria de Grimoaldo)
'Chi di voi fù più infedele' (arioso de Bertarido)
'Ma non so che dal remoto balcon' (recitativo e accompagnato de Bertarido e Unulfo)
'Se'l mio duol' (arua de Rodelinda)
'Se fiera belva ha cinto' (aria de Bertarido)
'Fatto inferno' (accompagnato de Grimoaldo)
'Pastorello d'un povero armento' (aria de Grimoaldo)
'Mio caro bene' (aria de Rodelinda)


Vespres d’Arnadí
No ano 2005 ten lugar un encontro dalgúns dos primeiros licenciados en interpretación da música antiga pola Escola Superior de Música de Cataluña, con outros especialistas formados en Utrecht, Basilea e Bruxelas, para crear Vespres d’Arnadí, grupo liderado por Dani Espasa e Pere Saragossa. Os músicos participantes do proxecto son á vez colaboradores de destacadas orquestras barrocas europeas como Les Talents Lyriques, Le Concert des Nations, Accademia Bizantina, entre outras. Desde o inicio, este grupo destacou pola altísima calidade das súas interpretacións, como recoñeceu unanimemente a crítica. Teñen editados dous compactos dedicados a Desmazures e Mir e Llussá. Desde a tempada 2010-2011, recibe axudas do Institut Català d'Indústries Culturals como formación estable de Cataluña.

** Dani Espasa,  clave e dirección. Sen dúbida, un dos músicos máis polifacéticos da música antiga actual. Licenciado en arquitectura pola ETSA de Barcelona, foi pianista e director musical de TV3 e TVE, ademais de creador de sintonías para RNE e TV3 e director musical en diversas obras de teatro. É produtor e compositor de diferentes discos de Lídia Pujol e tamén fai arranxos e é pianista e acordeonista de María del Mar Bonet. Ten colaborado cos grupos Acadèmia 1750, Mala Punica, La Hispanoflamenca, Les Sacqueboutiers e La Caravaggia. Actuou en prestixiosos festivais de música e no Concertgebouw de Amsterdam, Carneggie Hall de Nova York, Auditorio Nacional de Madrid, Barbican Center de Londres, Musikverein de Viena, Auditorium de Roma, Gran Teatre do Liceu, Teatro da Ópera do Cairo. Desde 2005 é director musical de Vespres d’Arnadí.

** María Hinojosa,  soprano: Rodelinda. Consolidouse como unha das sopranos máis prestixiadas, como demostra a intensa actividade nos principais festivais e salas de Europa, Sudamérica e os EUA interpretando os principais roles do repertorio barroco, clásico e contemporáneo. Iniciou os seus estudos de canto no seu natal Sabadell con Mª Teresa Boix e licenciouse en canto e lied na ESMUC de Barcelona. Gravou discos con Gabriel Garrido, Ottavio Dantone e Pablo Heras Casado, entre outros, así como destacadas óperas contemporáneas de Agustí Charles, Eduard Resina, Francesc Martí e Joan Guinjoan.

** Maarten Engeltjes,  contratenor: Bertarido. É un dos contratenores máis apreciados, colaborou con Leonhardt, Christie, Koopman, Pierlot, Pluhar, Garrido, Dijkstra, Leeuw, Van Veldhoven e Sardelli. Nas últimas tempadas cantou The Angel na estrea mundial de Adam in Ballingschap de Rob Zuidam, Polinesso na Ariodante con Sardelli, recitais coa Ancient Music Network do Festival de Utrecht, Dixit Dominus con Peter Dijkstra, Cantatas de Bach con Ton Koopman, Oratorio de Nadal de Bach en Tokio e Osaka, e realizou unha xira mundial con William Christie e Les Arts Florissants. En maio de 2007 editouse o seu cd como solista con cancións de Purcell, Dowland e Byrd, que foi presentado no Concertgebouw de Amsterdam. En 2009 publicou dous novos discos a Paixón segundo san Xoán e outro de cantatas para alto de Bach.

** Juan Sancho,  tenor: Grimoaldo. Iniciou a súa carreira vocal na Escola Superior de Música de Cataluña con Lambert Climent e posteriormente con Raphaël Sikorski e Raúl Giménez. Traballou baixo a dirección de Christie, Leonhardt, Savall, Egarr, Fasolis, Biondi, e ca Orchestra do Maggio Musicale Fiorentino, Real Filharmonía de Galicia, Orquestra de Euskadi, Orchestra della Svizzera Italiana, Orquestra Barroca de Sevilla, Concerto Köln, Accademia Bizantina, etc. Entre a súa discografía recente sobresae a triloxía de óperas de Monteverdi no Teatro Real de Madrid con Willian Christie.

** Simon Kirkbride,  baixo: Garibaldo. Estudou no Royal College of Music de Londres e ao graduarse gañou o The President’s Rose Bowl. Entre outros roles operísticos interpretou a Publio na Clemenza di Tito,  Morais de Carmen, Fígaro en As vodas de Figaro, Masetto en Don Giovanni, Lycomedes en Deidamia de Handel, e Thaddeus na estrea de The Last Supper de Birtwistle (con Barenboim), así como Leporello en Don Giovanni, e un longo etcétera. Algúns dos grupos cos que colaborou son Les Arts Florissants, Academy of St Martin in the Fields, London Philharmonic, Le Concert d’Astrée, The King’s Consort, Florilegium, London Symphony Orchestra, English Chamber Orchestra, Norwegian Baroque Orchestra e Scottish Chamber Orchestra. Próximos compromisos levarano ao Beijing Music Festival.

** Marta Infante,  mezzosoprano: Eduige. Nada en Lleida, realizou estudos superiores de canto na Universidade de Ostrava na República Checa. Colabora habitualmente coas agrupacións de música antiga La Caravaggia, Vespres d’Arnadí, A Capela Real de Madrid, Musica Ficta, Los Músicos de su Alteza, Hippocampus, Acadèmia 1750, Collegium 1704. Ten realizado actuacións en numerosos países europeos, Sudamérica, Oriente Medio e Xapón. Cantou coa Orquesta Nacional de España, Sinfónica de Madrid, Filarmónica de Málaga, ORCAM,  Nacional do Salvador, traballou con directores como Ceccato, Botstein, Dantone, Sardelli, Goodwin, Egarr e Alesandrini. Entre a súa discografía destacan, Alto Cantatas de Telemann, Tonos al arpa e Cantate contarini con Manuel Vilas, a zarzuela Amor aumenta el valor de Nebra e Juditha triumphans de Vivaldi.

** Jordi Doménech,  contratenor: Unulfo. Nacido en Manlleu (Barcelona), estuda piano na Escola de Música de Vic  e no Conservatori Superior de Música de Barcelona e canto en Guildhall School of Music and Drama de Londres. Actuou nos principais escenarios europeos, incluíndo o Teatro alla Scala, o Gran Teatro do Liceo de Barcelona, a Staatsoper de Hamburgo e o Musikverein de Viena. Cantou Agrippina, Orlando, Radamisto, Amadigi, Rodelinda e Belshazzar de Haendel, a Didone de Cavalli, Orlando, Ercole e Bajazet de Vivaldi, Carlo de Scarlatti e L’Incoronazione di Poppea de Monteverdi e Boris Godunov. Ademais de cantar, compón, especialmente para nenos, e publica as súas obras en Dinsic e Pagès Editors.

A Igrexa da Universidade será o escenario esta noite dunha nova cita musical no festival Via Stellae. Música antiga e world-music chegadas desde Creta da man de Ross Daly e o seu 'Labyrinth'.

'Labyrinth, a conexión cretense'

ROSS DALY QUARTET

Ross Daly  lira de Creta, tarhu
Kelly Thoma  lira de Creta
Efrén López  ud, zanfona, lauto de Creta
Miriam Encinas  bendir, frautas

PROGRAMA

Earpigon (Ross Daly)
Ask-Efza Saz Semaisi (Ross Daly)
Küdilihicazkar Yürük Semai (Ross Daly)
Beyati Shiraz (Ross Daly)
Makrinitsa (Ross Daly)
Synkathistos Neveser (Ross Daly)
Khammaj Syrto (Ross Daly)
Istampitta Belicha / Houdetsianes Kontylies / Pentozalis (anónimo italiano, s. XIV / Ross Daly / tradicional cretense)
Hicaz (Ross Daly)
Acemkürdi Yürük Semai (Ross Daly)

Moitos anos antes da aparición do termo World Music, algunhas persoas xa comprenderan o enorme valor e gran variedade das diferentes tradicións musicais do mundo e dedicaran a súa vida ao seu estudo. Unha desas persoas foi Ross Daly. Aínda que de ascendencia irlandesa, Ross non encaixa en ningún estereotipo étnico en particular tendo en conta que a súa vida foi pasar por moitas partes do mundo e o seu fogar durante os últimos 35 anos é a illa de Creta, onde se recoñece universalmente como un dos máis destacados expertos na rica tradición musical da illa. Ross Daly dedicouse ao estudo das grandes tradicións modais do Medio Oriente, Asia Central e o subcontinente indio. Nestas tradicións descubriu que a música non era simplemente un vehículo de expresión propia, senón que era capaz de levarnos máis alá do que normalmente se percibe como os límites dun mesmo ata outros reinos transpersoais de experiencia.

Este descubrimento cambiou todo na vida de Ross Daly e posteriormente renunciou a todas as demais actividades e dedicou a súa vida ao estudo dos segredos máis íntimos destas tradicións musicais, así como á arte da composición. Publicáronse máis de trinta e cinco álbums das súas propias composicións, así como dos seus propios arranxos de melodías tradicionais. Tamén é especialmente coñecido e apreciado pola súa capacidade de unir artistas de diferentes tradicións e sen relación aparente en colaboracións de gran calidade e profundidade. En 1982 fundou o Labyrinth Musical Workshop que actualmente se encontra en Houdetsi, preto de Heraklion, onde se exhibe a colección de 250 instrumentos de todo o mundo recollida por Ross e onde cada ano centos de estudantes de todo o mundo chegan co fin de estudar con algúns dos máis renomeados mestres da música modal de todo o mundo.

O Salón Teatro acolle esta tarde un recital lírico, titulado 'Strana armonia d’amore' e protagonizado por un recoñecido especialista: o contratenor catalán Jordi Domènech.

'Strana armonia d’amore'

Inglaterra vs. Italia

JORDI DOMÈNECH  contratenor
DANI ESPASA  clave
ORIOL AYMAT  violoncello

PROGRAMA

I
Johann Christoph Pepush (1667-1752)
Cantata See from the silent grove
Recitativo: See from the silent grove
Aria: Charming sounds ye sweetly languish
Recitativo: Apollo heard the foolish Swain
Aria: Sounds tho'charming can't relevo thee
Francesco Geminiani (1867-1762)
Sonata op. 5 núm. 3 en Do maior
Affettuoso
Allegro
Henry Purcell (1658-1695)
Music for a while       
Bess of Bedlam

II
Alessandro Scarlatti (1660-1725)
Cantata Giù dei Vulcan nella fucina eterna
Recitativo: Giù dei vulcan nella fucina eterna
Aria andante: Dei scherzar desisti amore
Recitativo: O teu sei cieco
Aria: Dar in man d’un fanciullo
Georg Friedrich Haendel (1685-1759)
Sonata en Re maior HWV 371
Larghetto
Allegro
Georg Friedrich Haendel (1685-1759)
Orlando
Ah, stigie larve…Vaghe pupille (recitativo e aria de Orlando)
Fammi combattere (aria de Orlando)
 
"Música inglesa e as súas influencias
Inglaterra mostrou sempre unha sensibilidade especial cara ás artes, aínda que na arte sonora experimente unha inusual escaseza de compositores destacados, desde o século XVII ata o século pasado. Con todo, isto non supuxo un problema para mostrar na súa vida musical un panorama de primeirísima categoría, tanto "importando" compositores, como atraendo para si todo o máis brillante da interpretación vocal e instrumental da Europa continental.

A mediados do século XVII atopámonos co insigne Henry Purcell (1659-1695), primeiro gran compositor inglés, creando un estilo propio –o denominado barroco inglés– que combina elementos italianos e franceses con outros da tradición nacional. Compuxo a primeira ópera en lingua inglesa -Dido e Aeneas- aínda que quizais sexa máis coñecido pola súa produción de semi-óperas descatando especialmente The Fairy Queen. Os distintos postos que ocupou na contorna de Westminster, incluída a abadía, dan testemuño do seu incuestionable talento, constatado ademais no seu amplo catálogo, que só a súa prematura morte truncou. Os dous exemplos presentados dan mostras da versatilidade do autor.

En torno a 1700, apenas cinco anos trala morte de Purcell, é cando Johann Christoph Pepusch (1667-1752) se traslada a Inglaterra desde a súa Berlín natal. O seu paso pola ópera no Queen's Theatre foi rápido, ao impulsar xunto a outros, a creación da Academy of Ancient Music, sociedade musical da que sería director a partir de 1735. Nela organizábanse tempadas de concertos nas que se podían atopar músicos como Geminiani ou Haendel, a quen coñecería na corte do duque de Chandos, e programábanse obras tanto de creación 'nacional' como italiana. Así que nesta primeira parte inglesa escoitaremos unha sonata de Geminiani. A cantata See from the silent grove foi escrita en torno a 1710 e puido incidir favorablemente no doutoramento en música que lle outorgou a Universidade de Oxford en 1713 e mostra. Pese á data de composición amosa unha gran madurez compositiva asimilando a vocalidade de Purcell coa de Scarlatti, máximo representante da vocalidade italiana do momento.

Alessandro Scarlatti (1660-1725) é o compositor máis destacado na culminación da forma "aria da capo" e da obertura italiana. A experimentación realizada ao longo de máis de 600 cantatas foi sen dúbida a clave do éxito da renovación operística de Scarlatti. Giù dei Vulcan, para alto e baixo continuo, data de 1698 e a súa ondulante e sinuosa escritura é de extraordinaria beleza. Scarlatti foi moi admirado por Haendel durante a súa estancia en Italia, 1706-1710, compositor co que chegamos ao final desta velada. Ninguén como Georg Friedrich Haendel (1685-1759) para xuntar na súa espléndida música a esencia do estilo italiano, o contrapunto xermano –cando as circunstancias o requirían–, a expresividade clavecinística francesa ou a aparente sinxeleza expresiva inglesa. Se na Suite VII HV 432 o mestre de Halle mostra un estilo de clara influencia francesa na Ouverture, que se esfuma nos restantes aires da suite, ao optar, por exemplo, por unha expresividade menos elaborada na sarabande, ou rematar co famoso passacaille (tema e variacións). Como contrapunto a esta inspirada composición instrumental, nada mellor que a forma "raíña" do Barroco, o aria da capo. Neste caso, “Ah, stigie larve” da ópera Orlando, estreada en 1733 no King's Theatre de Londres, co celebérrimo castrado contralto Senesino (Francesco Bernardi) no papel principal. Trátase dunha aria de carácter grave e dramático, contrastante en si mesma que arrinca cun recitativo accompagnato e que se mostra musicalmente caprichosa que acompaña maxistralmente a famosa escena da tolemia de Orlando. Cun carácter totalmente oposto temos a aria de bravura “Fammi combattere” coa que se pecha o programa e na que Haendel permite ao cantante amplo lucimento, dado o seu extremado virtuosismo e complexidade." Lourdes Bonnet

Jordi Doménech, contratenor. Nacido en Manlleu (Barcelona), estuda piano na Escola de Música de Vic  e no Conservatori Superior de Música de Barcelona e canto en Guildhall School of Music and Drama de Londres. Actuou nos principais escenarios europeos, incluíndo o Teatro alla Scala, o Gran Teatro do Liceo de Barcelona, a Staatsoper de Hamburgo e o Musikverein de Viena. Cantou Agrippina, Orlando, Radamisto, Amadigi, Rodelinda e Belshazzar de Haendel, a Didone de Cavalli, Orlando, Ercole e Bajazet de Vivaldi, Carlo de Scarlatti e L’Incoronazione di Poppea de Monteverdi e Boris Godunov. Ademais de cantar, compón, especialmente para nenos, e publica as súas obras en Dinsic e Pagès Editors.

Dani Espasa, clave. Sen dúbida, un dos músicos máis polifacéticos da música antiga actual. Licenciado en arquitectura pola ETSA de Barcelona, foi pianista e director musical de TV3 e TVE, ademais de creador de sintonías para RNE e TV3 e director musical en diversas obras de teatro. É produtor e compositor de diferentes discos de Lídia Pujol e tamén fai arranxos e é pianista e acordeonista de María del Mar Bonet. Ten colaborado cos grupos Acadèmia 1750, Mala Punica, La Hispanoflamenca, Les Sacqueboutiers e La Caravaggia. Actuou en prestixiosos festivais de música e no Concertgebouw de Amsterdam, Carneggie Hall de Nova York, Auditorio Nacional de Madrid, Barbican Center de Londres, Musikverein de Viena, Auditorium de Roma, Gran Teatre do Liceu, Teatro da Ópera do Cairo. Desde 2005 é director musical de Vespres d’Arnadí.

Oriol Aymat, violoncello. Nacido en Reus empezou a tocar o violoncello aos seis anos cos mestres Fernando Caminals e Enric Prats e máis tarde estudou na The Yehudi Menuhin School e fixo un mestrado na Folkwang University de Essen. Foi laureado en concursos como o Germans Claret, Juventudes Musicales de España e o European Youth Cello Competition. É o primeiro violoncello da orquestra historicista alemá L’Arte do Mondo desde 2010. Con ela gravou seis cds con instrumentos orixinais. Tamén se dedica á música moderna, contemporánea e á improvisación. Colabora coa orquestra Camerata XXI e fai música de cámara cos ensembles Manén, TRI@ngle, Montsant e co pianista e compositor Albert Guinovart. Estreou obras de Ramón Humet e Hideki Kozakura. Tamén realizou a música de varias obras da coreógrafa Lenka Bartunkova e para A Invenció e Theater an der Ruhr.

O tenor sevillano Juan Sancho, acompañado polo arpista compostelán Manuel Vilas, ofrece esta tarde na Igrexa da Universidade un recital lírico con cantos barrocos de España e Italia.

Canto latino

monodia barroca en España e Italia

JUAN SANCHO  tenor
MANUEL VILAS  arpa doppia / arpa de dúas ordes


PROGRAMA

Italia
Girolamo Frescobaldi (1583-1643)
Vanne, o carta amorosa
Claudio Monteverdi (1567-1643)
Rosa del Ciel, da ópera L´Orfeo
Ohime ch`io cado
Quel sguardo sdegnosetto
Giovanni Maria Trabaci (c. 1575-1647)
Versos de primeiro ton
Benedetto Ferrari (s. XVII)
Cantata espiritual Queste pungente spine

España
Tres tonos humanos
Niña si encontrares (anónimo)
A quien me quejaré? (anónimo)
Frescos airecillos (anónimo)
Lucas Ruiz de Ribayaz (1630-1672)
Cuatro danzas para arpa
Vacas
Rugero
Galería del amor
Zarambeques
Tres tonos humanos
Dichoso yo que adoro (anónimo)
Ojos pues me desdenáis (José Marín, 1618-1699)
Calla no cantes (anónimo)

Canto latino é unha breve mostra da arte musical que xurdiu no século XVII en torno ás fermosas linguas italiana e castelá. Dúas linguas derivadas do latín e que desenvolveron un papel vital na historia da música, sirva de exemplo o coñecido “Rosa del ciel” do Orfeo de Claudio Monteverdi, considerada a primeira ópera da historia. Dúas linguas e dous estilos de canto (o italiano e español) que, malia teren algúns puntos en común, son máis evidentes as súas diferenzas. Agora teremos a oportunidade de escoitar xuntos os dous estilos para que vostedes saquen as súas conclusións e noten a gran distancia que atopamos entre eles: dende a liberdade que transmite o estilo italiano ata a importancia do ritmo do estilo español: cada unha das partes será acompañada coa arpa representativa do seu país: a arpa doppia (Italia) e a arpa de dúas ordes (España).

** Sancho,  tenor. Iniciou a súa carreira vocal na Escola Superior de Música de Cataluña con Lambert Climent e posteriormente con Raphaël Sikorski e Raúl Giménez. Traballou baixo a dirección de Christie, Leonhardt, Savall, Egarr, Fasolis, Biondi, e coa Orchestra do Maggio Musicale Fiorentino, Real Filharmonía de Galicia, Orquestra de Euskadi, Orchestra della Svizzera Italiana, Orquestra Barroca de Sevilla, Concerto Köln, Accademia Bizantina, etc. Entre a súa discografía recente sobresae a triloxía de óperas de Monteverdi no Teatro Real de Madrid con Willian Christie.

** Manuel Vilas, arpa. Naceu en Santiago de Compostela. Estudou arpas antigas dos século XII a XVIII en Madrid con Nuria Llopis e en Milán con Mara Galassi. Colaborou con numerosos grupos como Les Musiciens du Louvre, Al Ayre Español etc., nos máis importantes festivais de Europa. Realizou concertos como solista de música barroca española, americana e italiana en Europa e América. Ten participado en máis de 50 discos con diferentes grupos e discográficas e en producións operísticas en París, Viena, Madrid, Xenebra, Múnic, e México. Foi o primeiro arpista en ofrecer un curso de arpa barroca española nos Estados Unidos e en Cuba.

O reputado clavecinista Pierre Hantaï regresa a Compostela para ofrecer, no Salón Teatro, a antoloxía de obras para clave que resume tres séculos de historia deste instrumento.

'Tres países, tres séculos, tres estilos, un clave'

PIERRE HANTAÏ  clave


PROGRAMA

William Byrd (c. 1543-1623)
Monsieur's Alman
The Woods so wilde
Prelude
My lady Nevelll's Ground
Louis Couperin (1626-1661)
Prelude en Re maior
Chaconne en Re maior
Johann  Sebastian Bach (1685-1750)
Suite inglesa núm. 4 en Fa maior BWV 809
Prelude - Allemande - Courante - Sarabande - Menuets - Gigue
Partita núm. 3 en la menor BWV 827
Fantasia -  Allemande - Corrente - Sarabanda - Burlesca - Scherzo - Giga

Nun principio a música instrumental era unha mera transcrición da música vocal. A súa escritura a catro voces era respectada por Sweelinck en Holanda ou Cabezón en España. Sabemos que Sweelinck nunca viaxou fóra de Holanda pero non obstante case todos os compositores ingleses foron aprender da súa mestría. En Inglaterra o estilo da música para teclado foi do máis atrevido para a súa época. Non escribían a catro voces, inventaran a escritura da música de teclado na que podían aparecer ou desaparecer un maior ou menor número de voces sen que fose obrigatorio que un silencio enchese o resto do compás.

Segundo Thomas Morley, as obras máis importantes da música de teclado son as fantasías seguidas das pavanas e gallardas. Pero os compositores do período Isabelino tamén compoñían obras no estilo da danza (almaines, corantos, grounds), obras relixiosas (In nomine, clarifica me Pater) ou pezas descritivas (The king's hunt, The woods so wilde).

Probablemente, a obra Monsieur's Alman foi dedicada ao duque de Anjou, o fillo menor de Enrique II de Francia e Catalina de Medici. The woods so wilde ou will yow walke the woods so wilde foi unha melodía moi popular na Inglaterra do século XVI, coñecida máis tarde como Greenwood e que ao parecer xa era cantada na corte de Enrique VIII. My lady Nevelll's Ground é unha das mellores pezas do estilo isabelino escrita nesta forma musical, equivalente ao que no continente sería unha passacaille ou unha chaconne.

As obras de Louis Couperin encóntranse principalmente nos manuscritos de Bauyn e Parville. Non dispoñemos de ningún manuscrito do tío de François Couperin, aínda que no pouco que chegou ata nós figura entre o máis poético e fermoso da música francesa para clave. Louis nunca compuxo suites propiamente ditas, senón preludios e danzas en diferentes tonalidades de maneira que é o bo xuízo do músico o que debe decidir a súa elección.

No barroco había tres principais estilos musicais: o italiano, o francés e o alemán. Johann Sebastian Bach coñecía á perfección os tres, as súas obras son un compendio do barroco e así o reflicte na súa obra para teclado. As súas partitas forman parte da primeira parte Clavierübung, que significa exercicios para teclado. Nelas poden apreciarse os tres estilos, igual que nas suites inglesas, chamadas así non porque o seu estilo sexa o das illas Británicas, senón porque se supón que lle foron encargadas por un mecenas inglés ou porque foron escritas ao xeito de François Dieupart que estivera en Inglaterra." Fernando López Pan

Nacido en 1964, Pierre Hantaï comeza a estudar clavecín, baixo a influencia de Gustav Leonhardt,  primeiro só e despois coa dirección de Arthur Haas. Moi axiña dá os seus primeiros concertos, en recital ou cos seus irmáns Marc e Jérôme. Estuda dous anos en Amsterdam con Gustav Leonhardt que o invita a tocar baixo a súa dirección e nos anos seguintes colabora con Philippe Herreweghe, os irmáns Kuijken, François Fernandez, Marc Minkowski, Philippe Pierlot. A continuación toca como solista a través do mundo. A miúdo é invitado por Jordi Savall e gústalle tocar música de cámara cos seus irmáns e cos seus amigos, Amandine Beyer, Hugo Reyne, Sébastien Marq, Skip Sempé, Olivier Fortin ou Jean-Guihen Queyras. Recentemente reconstituíu o conxunto que fundara nos 80, Le Concert Français, para interpretar as suites, concertos e cantatas de Bach. Da súa rica discografía destacan as Variacións Goldberg, o primeiro libro do Clave ben temperado, de Bach, tres volumes de sonatas de Scarlatti, un recital Couperin e un programa de suites de orquestra de Bach con Le Concert Français.

Música | Jazz/BluesVia Stellae
Jazz galego na Praza de Abastos Isto é jazz!! con Xacobe Martínez Antelo
Venres 13 xullo | 22:30 | Praza de Abastos

XACOBE MARTÍNEZ ANTELO QUINTETO

Na xornada de clausura do festival Via Stellae, o reputado contrabaixista compostelán Xacobe Martínez Antelo ofrece un concerto de jazz na Praza de Abastos acompañado por Pablo Castaño e Toño Otero (saxofón), Marcelino Galán (guitarra) e Max Gómez (batería).

Isto é Jazz!! Foi o primeiro disco como líder de Xacobe Martínez Antelo. Un traballo para o que contou con catro músicos de referencia no jazz galego actual, e imprescindibles para entender o propio desenvolvemento deste contrabaixista como músico. Neste repertorio, integrado por nove composicións orixinais de Xacobe Martínez Antelo, abórdase a visión máis persoal e íntima dun músico autodidacto, curtido en mil batallas musicais, e que é neste proxecto onde declara a súa paixón polo jazz, o jazz dos anos 50 e 60, o jazz de Coltrane, de Mingus, de Monk… A acollida da crítica e público foi sorprendente, e consituiu o punto de partida dunha carreira en solitario centrada no jazz que ata o de agora xa dou como froito outros dous discos máis como líder, á fronte do seu trío (Xacobe Martínez Antelo Trío, 2009) e do seu cuarteto (Jazz From Galiza!!, 2011)

** Xacobe Martínez Antelo, contrabaixo. Leva máis de vinte anos subido aos escenarios. Este inquedo contrabaixista compostelán non tivo moitas ocasións de aburrirse debido á súa constante actividade en numerosas frontes musicais. Os seus proxectos falan por so sós: Clan Moriarty, 3pés, Sumrrá, A Tirana, Cool Hamster, Banda Baliza, Bi, Midnight Cool, Monkillos, A Tribo, Martelo,  así como as súas colaboracións: Narf, Mercés Peón, Ultranoites da Nasa, Marful, Chévere, Carlos Branco, Terela Gradín, Marcelino Galán, S.E.M. Big Band, Imaxina Jazz Orquestra, Uxía Senlle, Leilía etc. Co seu quinteto pretende dar saída ao seu jazz.

** Pablo Castaño, saxofón. Iníciase no mundo da música a través  das bandas de música populares galegas. Obtén o título superior de saxofón no Consevatorio da Real Sociedade Amigos do País. Na actualidade estuda na New School University. Entre os seus mestres mais destacados figuran Antonio Hart, Dick Oatts, Vincent Herring, Reggie Workman, Buster Williams, Andres Gomis, Abe Rábade, Paco Charlin, Perico Sambeat, Bob Sands, Seamus Blake, Cennet Johnson, Suso Atanes, Bobby Sanabria. É membro da Afro Cuban Jazz Orchestra coa que actua no Jazz Lincoln Center.

** Toño Otero, saxofón. Saxofonista tenor e barítono, compaxina a Banda Municipal de Lugo co grupo de Acid Jazz, The Groove Fathers, coa súa formación nos Seminarios Permanentes de Jazz e unha cantidade inxente de colaboracións con bandas deste xénero. Recibe clases de Jonathan Kreisberg, Jaleel Shaw, Miguel Zenón, Bob Sands, John O’Gallagher, Tony Moreno, Paco Charlín, Abe Rábade, Dave Phillips, Alan Ferver, Rez Abbasi, Russ Johnson, Francisco Branco “Latino” ou Donald Edwards.

** Marcelino Galán, guitarra. Estuda en Barcelona e no Berklee College of Music (Boston). Recibe clases de Andy Rossetti, Sexan Levitt, Kurt Rosenwinkel, Michael L. Goodrick, Jon Damian, Jack Pezzanelli. Actuou na II Mostra de Jazz per Joves de Catalunya, Cicle de Interprets Solistes de Barcelona, Mercat de Música Viva de Vic, Festival de Montpellier (RAI), Festival de Jazz de Tarrasa, Festival de Música de Prive (Lyon), Festival de Jazz da Ribeira, Festival de Jazz de Girona, Festimad 2001, Filloa off Festival... Compartiu escenario con Bill McHenry, Chriss Higgins, David Mengual, Raynald Colom, Albert Sanz, Jose Reinoso e ten realizado diversas gravacións.

** Max Gómez, batería. Estudou con Paco Charlín, Bruno Pedroso, Ramón Ángel Rei, Abe Rábade ou Luís Alberto Rodríguez. Dentro do SPJ, acompaña a Perico Sambeat, Victor de Diego, Zé Eduardo, Joao Moreira, Carlos Barretto ou Albert Bover. Recibiu clases maxistrais de José Luis Gámez, Mikel Andueza, Chris Kase, Jo Krause, Lluis Vidal, Mulgrew Miller, Greg Bisonet-te, etc.

A Real Filharmonía de Galicia será a encargada de clausurar o festival Via Stellae dirixida por Maximino Zumalave cun programa centrado na figura de Felix Mendelssohn (Soño dunha noite de verán incluído) esta noite no Auditorio de Galicia.

'O soño dunha noite de verán'

REAL FILHARMONÍA DE GALICIA
MAXIMINO ZUMALAVE  director

PROGRAMA

I
Felix Mendelssohn (1809-1847)
Soño dunha noite de verán, op. 61
Obertura
Intermezzo
Nocturno
Scherzo

Samuel Barber (1910-1981)
Adagio para cordas

II
Felix Mendelssohn (1809-1847)
Sinfonía núm. 4 La maior, op. 90  “Italiana”
Allegro vivace
Andante con moto
Con moto moderato
Saltarello: presto

A literatura de Shakespeare tivo grande influencia entre artistas e intelectuais do século XIX como Felix Mendelssohn, quen tiña dezasete anos cando compuxo unha obertura orquestral para a comedia Soño dunha noite de verán, orixinalmente escrita para dous pianos antes de decidir instrumentala, e dirixiuna na cidade polaca de Stetin. Varios anos despois, en 1843, o rei Federico Guillermo de Prusia pediulle que escribira unha música incidental para esta comedia de Shakespeare e Mendelssohn agregou á obertura trece números, tanto vocais como instrumentais. A habilidade artística, a orixinalidade e a madurez que o compositor exhibe nesta peza temperá son sorprendentes; en certos sentidos, xamais sobrepasou o acadado na súa adolescencia. As súas últimas obras son ás veces máis cultas pero, non obstante, a súa capacidade artística estaba xa completamente desenvolvida a esa idade, incluso resulta asombroso que a música capte perfectamente o espírito inglés da comedia de Shakespeare.

A Sinfonía italiana, composta entre 1831 e 1833, cronoloxicamente a segunda sinfonía do compositor, reflicte as vivencias musicais durante a estancia de Mendelssohn nese país. Non ten programa fixo, nin trata de retratar paisaxes ou lugares concretos, pero, sen dúbida, a súa luz e a súa atmosfera resultan claramente meridionais. Unha vez rematada e estreada en Londres, escribiu alternativas para o segundo, terceiro e cuarto movementos, completando pouco antes da súa morte unha versión definitiva de considerable sutileza e orixinalidade. A súa brillante orquestración, fermosas harmonías e atraentes melodías convértena nunha das xoias sinfónicas do século XIX. Dous movementos son claramente italianos: o primeiro, de carácter alegre e extravertido (Mendelssohn escribe a un amigo “Estame saíndo a obra máis alegre que escribín ata agora”) e o último, que incorpora fantasías de danza con toques de saltarello romano e unha tarantella napolitana. Porén, os movementos intermedios carecen de calquera característica na que se recoñeza a esencia italiana; o segundo é máis apracible e sereno, mostrando unha maior sinxeleza o terceiro, un minueto que adquire un aire pastoral.

A Real Filharmonía de Galicia iniciou a súa actividade en 1996 no Auditorio de Galicia, con Helmuth Rilling como director titular e a partir  do ano 2000 realiza esa función Antoni Ros Marbà. A RFG foi dirixida por Frans Brüggen, Juanjo Mena e Hansjörg Schellenberger entre outros, e traballou con intérpretes como Frank Peter Zimmermann, Daniel Hope, Vadim Repin, Natalia Gutman, Lluís Claret, Enrico Dindo, Joaquín Achúcarro, Rudolf Buchbinder, Eldar Nebolsin, Teresa Berganza, Thomas Quatshoff, Matthias Goerne. Realizou xiras por Austria, Alemaña, Francia, Brasil, Arxentina, Cuba e Portugal. Organiza un ciclo de cámara en colaboración coa Universidade de Santiago, e participa no ciclo de concertos didácticos do Auditorio. Ten realizadas gravacións con música de Schubert, Falla e Mompou.

Maximino Zumalave, director. Foi discípulo de Ángel Brage, Rosa Sabater, Guillermo González, John Elliot Gardiner e Helmuth Rilling. Fundador e director do Coro Universitario de Santiago e do Collegium Compostellanum. É director asociado da Real Filharmonía de Galicia e da Escola de Altos Estudos Musicais de Galicia. Dirixiu a Orquestra de Cámara de Stuttgart, The English Chamber Orchestra, Sinfónica de Odense, Sinfónica de Porto, English Baroque Soloist, Bach Collegium, a Nacional de España, Sinfónica de Madrid, Ciudad de Barcelona, Sinfónica de Tenerife ou a Orquesta Ciudad de Granada, entre outras. Dirixiu estreas absolutas de obras de Bernaola, Castillo, García Abril, Groba, Marco, Mestres Quadreny, Villa Rojo, e de novos compositores galegos como Alonso, Balboa, Buíde, Durán, Macías, de Paz, Pereiro, Vázquez ou Viaño.

A banda portorriqueña Calle 13, que coroou a súa carreira cos premios «Grammy», ofrece un concerto esta noite na Praza da Quintana.

Calle 13 logrou combinar os profundos ambientes sonoros latinos cos que desfilan polas grandes urbes e entre o público máis novo e inquedo. René Pérez Joglar, e Eduardo Cabra, conseguiron dalgún xeito poñer a súa rebeldía musical coa súa mestura de hip-hop, rock e o reggaetón. A banda, ademais, acaba de gañar gran número de «Grammy» latinos polo seu disco «Entren los que quieran».

A Cidade da Cultura de Galicia ofrece un servizo de visitas guiadas de balde á exposición inaugural do Museo Centro Gaiás, 'Gallaecia Petrea', unha das mostras máis ambiciosas organizadas nos últimos anos na nosa comunidade.

As visitas guiadas terán lugar todos os días en dúas quendas: 12:30 e 18:30 horas. No caso de grupos, é preciso realizar unha reserva a través do correo visitasmuseo@cidadedacultura.org ou no teléfono 881 99 51 72.

Máis información sobre a exposición aquí

Comezan as esperadas Festas do Apóstolo, unha celebración que se extende ata finais do mes de xullo e que trae cada ano á cidade a miles de visitantes.

PROGRAMA

** VENRES 20 DE XULLO
- 23:00 h. Pregón a cargo de Moncho Fernández, compostelán e entrenador do Obradoiro.
- 23:30 h. Concerto de Milladoiro na Quintana (GRATUÍTO)

** SÁBADO 21 DE XULLO
- 22:30 h. Concerto da Real Filharmonía na Quintana (GRATUÍTO)

** DOMINGO 22 DE XULLO
XXXVIII FESTA DO ESCALO EN CHAIAN
XXXIV DÍA DO TRAXE GALEGO

** LUNS 23 DE XULLO
- 23:00 h. “Ellas en Concerto” Vanessa Martin e Georgina

** MARTES 24 DE XULLO
- 23:00 h. Espectáculo nocturno
FOGOS DO APÓSTOLO 2012
- 00:30 h. ROBER RAMIREZ E COTI

** MÉRCORES 25 DE XULLO
OFRENDA AO APÓSTOLO
- 13.00 h. Zona C. Sesión Vermú “Festas do Apóstolo”. Coas actuacións dos rapeiros Maladrómeda, o garage-pop bailable de Novedades Carminha e Crebinsky dj. De balde.
- 22:30 h. CALLE 13 NA QUINTANA presentando a xira ENTREN LOS QUE QUIERAN
Prezo único: 25 euros
Venda de entradas: www.ticketmaster.com

** XOVES 26 DE XULLO
- 22.30 h. TOM JONES EN CONCERTO. PRAZA DA QUINTANA
Cadeira non numerada: 35 euros
De pé ou grada: 25 euros. Venda: www.ticketmaster.com, www.servinova.es

O ARTISTA TOM JONES APRAZA O SEU CONCERTO ATA O 27 DE AGOSTO POR MOTIVOS DE SAÚDE

No seu lugar, actuará o grupo galego Aerolíneas Federales. Entrada de balde.

** VENRES 27 DE XULLO
DÍA DE PADRÓN EN SANTIAGO
- 21.00 h. Praza da Quintana. “Quintana de Vivos”. Concerto de Budiño para presentar o seu último traballo, Volta. Estará acompañado no escenario por Kepa Junquera, Uxía e os pandereteiros O Fiadeiro. O cartel completarano Vaamonde, Lamas e Romero e Astarot.
Prezo: 6 € (un euro destinarase á Asociación de Loita contra o Cancro).
Entradas á venda na billeteira do Teatro Principal e nos establecementos organizadores: Pub A Quintana, Café Bar El Santiagués, Crepería Cre-Cotté e Café Literarios.

** SÁBADO 28 E DOMINGO 29 DE XULLO
XORNADAS DO FOLCLORE GALEGO

** DOMINGO 29 DE XULLO
- 13.00 h. Zona C. Sesión Vermú “Festas do Apóstolo”. Cos ye-yés Los Chavales e Bigote Mix Dj. De balde.

** LUNS 30 de XULLO
- 21.00 h. Praza da Quintana. “Quintana de Vivos”. Concerto de oito Djs do colectivo Ibiza Music. De balde.

** MARTES 31 DE XULLO
- 23:30 h. FOGOS FIN DE FESTA
LÚAR NA LUBRE EN CONCERTO presentando MAR MAIOR

Comeza a undécima edición do Festigal, un espazo aberto que une espazos de animación, de ideas, de lecer, de literatura... e sobre todo, de música, diversidade e reivindicación festeira. As claves do Festigal: Músicas, cultura, tendencias e diversidade.

PROGRAMA

** MARTES 24

Galería Central
- 11:00 h. Apertura
- 17:15 h. Presentación publicacións da Fundación Galiza Sempre
- 17:45 h. Presentación do libro e recital de poesia: "18 (Dezaoito voces nunha antoloxía poética galego-portuguesa)!" coa participación de: Iolanda Aldrei, Alexandre Insua Moreira, Virgílio Liquito, Cruz Martínez Vilas, Jaime Moreda Santamaría e Rosanegra (Rosa Martínez Vilas)
- 19:15 h. Presentación do libro: A rota do sol de Camilo Nogueira Román na editorial Laiovento.
- 21:30 h. Presentación do libro: Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro de Ramón Nicolás en Edicións Xerais de Galicia.

Café Concerto
- 16:00 h. AUDIOVISUAL
Making of e Curtas de ficción e animación premiadas no Festival de CANS
- 22:00 h AID

- 23 h. Concerto de ATAQUE ESCAMPE + BANDA CREBINSKY + LA PHAZE + ZËNZAR

** MÉRCORES 25

Galería Central
- 17:00 h. Presentación do libro: Cartografías do derrubo de Carme Adán na editora Difusora das Letras. Falarán: Tereixa Navaza, xornalista; Xabier Paz, editor e a autora, Carme Adán.
- 17:35 h. Presentación do libro: Queer-mos un mundo novo de Teresa Moure na editorial Galaxia.
- 18.15 h. Presentación do libro: Para unha crítica do españolismo de Camilo Nogueira en Edicións Xerais de Galicia. Falarán: Suso de Toro, escritor e profesor e Camilo Nogueira.
- 20:30 h. Presentación do libro: Como falar e escribir en galego con corrección de Carlos Callón en Edicións Xerais de Galicia.
Galeria da Cultura Tradicional
Asociacion de Gaiteiros galegos
Galería infantil | Espazo de animación

Café Concerto
- Desde as 18 h. Actuacións musicais

- 20 h. Concerto de aCadaCanto + SÉS + TERBUTALINA

Feira de Asociacións

Galería artesanal
Exposición e venda de artesanía galega

Tendas

Zona de xantar/bar
Postos para xantar e cear os dous días con oferta gastronómica variada

Máis info en www.festigal.com y en http://www.facebook.com/ofestigal

A Praza do Obradoiro acolle esta noite o maior espectáculo de luz e son de Santiago. Ás proxeccións de espectaculares imaxes multimedia sobre a fachada da Catedral seguen os fogos artificiais, visibles desde toda a cidade. Por segundo ano consecutivo, se incorporan as últimas tecnoloxías de realidade virtual aplicada a proxección sobre monumentos, nun proxecto que emprega a técnica do mapping, que permite obter efectos de movemento (chamados 4D) que producen un grande efecto de realismo, cunha marcada sensación de volume.

Trátase dunha técnica novidosa que pode recrear atmosferas e espazos en lugares onde non existen. Tamén se utilizará a tecnoloxía do warping, que consiste en axustar a proxección á superficie total do edificio, coma se fose unha pel. Así, a fachada da Catedral non será unha mera pantalla sobre a que proxectar, senón que se fundirá coa imaxe formando un todo, cheo de dinamismo e movemento.

O obxectivo é que a Catedral teña vida propia, que se achegue ao espectador, convivindo con el, abrindo as súas portas e ventás e permitindo ao espectador penetrar no seu interior. A superficie das proxeccións multidimensionais abarcará tamén as fachadas do Pazo de Xelmírez e do Claustro da Catedral. Debido as características desta nova tecnoloxía, e co fin de aproveitar toda a superficie da fachada, non se contempla a queima da fachada neogótica, o que garante unha maior espectacularidade das recreacións virtuais.

HORARIOS

24 de xullo, 23:30 h.
Fogos do Apóstolo
Praza do Obradoiro

31 de xullo, 23:30 h.
Castelo de fogos de artificio
Alameda. Escalinata do Campus Sur

Do 9 ao 22 de xullo, Santiago acolle 'Tapéate Compostela', unhas xornadas nas que once dos máis importantes restaurantes santiagueses ofrecerán tapas de vangarda. Turistas e composteláns poderán gozar de saborosas tapas especiais creadas para a ocasión a tan só 2 €/u.
A acción ten como finalidade a dinamización turística da capital galega e o achegamento da oferta gastronómica de locais de vangarda. Segundo os organizadores, é unha grande oportunidade para que, dende Santiago, poidamos coñecer toda a riqueza da nosa gastronomía.

Locais participantes
Os locais participantes son once e agrúpanse en dúas rutas: Zona Vella e Zona Nova. As tapas que se degustarán son as seguintes:

ZONA VELLA
- O Curro da Parra: Volandeira "O Curro da Parra"
- Garum Bistró: Ovo Atlántico
- A Tafona do Peregrino: Kokotxa con arroz meloso de Codium
- Acio: Bocadillo de mexillóns con zume de ensalada.
- A bodeguilla de san Roque: Filloa rechea de grelos e mexillóns

ZONA NOVA
- Tapería Castelao: Ensalada de robaliza
- La Cavita: Tosta mariñeira con tomate, parmesano e xarda afumada das Rías Baixas
- Manso: Fritura de chipiróns, cebola e amendoa
- Descorche: Polbo fritido en fariña de millo con pimento de Arnoia
- Bistró Leal: Huevo sorpresa
- A Viña de Xabi: Piruleta de polo de curral con gambas pasado por panko de millo e mahonesa de curri vermello

Premios
Os participantes que completen cada unha das rutas propostas participarán en sorteos de 10 ceas para dúas persoas, unha noite en AD no Hostal dos Reis Católicos e un bono de 300 € para consumir produtos do Mercado de Abastos da cidade. Para entrar no concurso só terán que selar as casiñas pertencentes a cada un dos locais, nunha cartilla onde aparecen todos eles. Unha vez completadas todas as casiñas dunha ruta, poderán depositala nalgunha das urnas dispostas para tal efecto en calquera dos restaurantes.
O folleto pódese encontrar nos propios restaurantes, a oficina de información turística de Santiago e na web www.tapeatecompostela.com.
O sorteo efectuarase o 24 de xullo ás 12:00 no Mercado de Abastos.
Ademais, na páxina de Facebook de "Tapéate Compostela" terá lugar un concurso fotográfico entre os que degusten as tapas e suban a súa fotografía. O premio serán outras dúas ceas dobres.
Pódense seguir as novidades na web de "Tapéate Compostela", na páxina de Facebook e seguindo a conta de Twitter.

www.tapeatecompostela.com
info@tapeatecompostela.com
Facebook http://www.facebook.com/TapeateCompostela
Twitter: @TapeateCompos

Colaboran Turismo de Santiago, Mercado de Abastos e Estrella Galicia

Producido por Estrella Galicia e Filmanova Invest en coprodución con AGADIC e coa colaboración do Centro Dramático Galego (CDG), 'Galicia Caníbal, O Musical' inicia en xullo unha xira por diversos teatros en Galicia. Será en setembro cando chegue ao Nuevo Teatro Alcalá de Madrid e a cidades como Barcelona, Zaragoza, Bilbao, Santander ou Oviedo nos primeiros meses do 2013.
Despois de anos de colaboración en diferentes proxectos audiovisuais, Estrella Galicia e Filmanova Invest únense neste ambicioso proxecto para presentar un musical divertido que homenaxea a aquela xeración dos anos 80, á súa música, aos seus músicos e aos seus grupos, auténticos fitos na recente historia de Galicia.

Nun momento no que o musical emerxe e se vai consolidando, apostan por deseñar e producir un espectáculo desde unha visión actual e moderna que mova á xente a lembrar e gozar daqueles temas. O musical, en ton de comedia de enredo, preséntanos dez personaxes que encarnan tres xeracións. O elenco actuará, cantará e bailará en oito decorados diferentes durante máis de dúas horas. Os diálogos, ademáis, terán versión en galego e castelán.

Galicia Caníbal, O Musical, supón o desembarco da Movida Galega dos 80 no xénero dos musicais que, nos últimos anos, ten revitalizado o panorama musical e teatral español e, en particular, a Gran Vía madrileña, creando o chamado Broadway español. Trátase dunha idea orixinal de Antón Reixa, o mítico cantante dos Resentidos, un dos grupos máis destacados daqueles anos de explosión cultural que marcaron a millóns de persoas. A súa canción máis coñecida, Galicia Caníbal dá título ó musical. O espectáculo xira arredor dunha historia que, contada desde o ano 2012, nos transportará ós anos 80. Os libretistas, Antela Cid e Fran Peleteiro, escribiran un espectáculo musical baseado na movida e con temas de Siniestro Total, Aerolíneas Federales, Los Cafres, Semen Up, Golpes Bajos ou Los Limones, entre outros.

SINOPSE
Ano 2012. Unha gran cidade portuaria. A nosa protagonista é Ana, unha adolescente solitaria que quere acabar coa súa vida. Demasiado apoucada para ter amigos e pouco aloucada para conseguilos, Ana é vítima da conxestión familiar, está sumida na desidia e ten unha soa certeza: nada pode cambiar.
Cando intuímos unha traxedia fatal, xusto antes de que Ana se lance ao baleiro, sucede algo extraordinario: a súa tía Marga, unha estrela rockeira dos oitenta da que Ana pouco sabe, morre repentinamente, suceso que a empuxará a unha conexión especial, un vínculo que a transformará por completo. Que Marga estea morta non vai impedir que dea o seu derradeiro concerto. E é que un pacto paranormal entre mulleres pode con todo. Para cumprir o seu propósito, Marga necesita convencer a David, irmán de Ana e guitarrista dunha banda na que leva quince anos sendo só unha promesa. E David non está para parvadas.
Con trinta e tantos e vítima da precariedade xuvenil, vese obrigado a volver a casa de papá e mamá. E para colmo o abandona Assumpta, prometedora xornalista que radiografía todo o que ocorre na cidade e que se reencontrará co seu ‘ex’ revolvéndolle antigas emocións que terá que gobernar.
E a situación dos pais da familia non é que sexa mellor. El afronta os seus cincuenta con un ERE do metal e ela un proxecto de divorcio porque, sinxelamente, esgotaráselle a paciencia. Mais eles tamén vivirán a conexión especial: foran testemuñas directas da Movida e agora afrontarán ás súas canas rescatando o seu inesquecible gamberrismo ante a sorpresa de todos. Tres xeracións veranse electrificadas pola forza, a rabia e a diversión dos oitenta. Tres maneiras de ve-la vida serán testemuñas do regreso ó escenario de temas que o tempo ten convertido en himnos.
Así é este musical, un espectáculo caníbal, ideal para comerse o mundo de novo. Ou por primeira vez, porque fascinará igual ós que viviron esa explosión de creatividade que supuxo a Movida cos que aínda non a teñen experimentado.

O Museo das Peregrinacións e de Santiago inaugúrase cunha mostra extraordinaria que recrea a Santiago do século XIII, a partir de aplicacións interactivas e de recostrución virtual que permiten coñecer o aspecto e coñecer a evolución posterior da cidade. Unha aplicación informática permite viaxar no tempo e acompañar a un peregrino no seu percorrido pola Compostela medieval. Ademais, dúas pantallas xigantes recrean o aspecto da catedral románica, tal e como a viron quenes a coñeceron trala súa consagración, en 1211. Por último, unha maqueta de máis de 20 metros cadrados reconstrúe a fisonomía do Santiago do século XIII, coa catedral románica en todo o seu esplendor, as igrexas e conventos, as portas e a muralla. Para a súa realización seguíronse as descricións que da cidade e da Catedral fai o Códice Calixtino.

A exposición serve ademais para aproximarse á realidade arquitectónica da Catedral de Santiago, coa súa evolución ao longo dos séculos e coas intervencións dos diferentes arquitectos, para o que se recuperou a maqueta de 25 metros cadrados de superficie realizada a escala 1:25 polo Xacobeo e que estivo exposta na Expo de Sevilla de 1992.

A mostra complétase na súa última parte cunha reflexión sobre o Santiago de hoxe. Unha cidade cun dos conxuntos históricos mellor conservados do mundo e que desenvolveu un urbanismo exemplar e respectuoso con medio ambiente.

Para realizar visitas guiadas e concertar as datas pódese facer a reserva no teléfono 981 576 661 ou no enderezo electrónico visitasguiadas@consorciodesantiago.org