A compañía galega Talía Teatro estrea esta fin de semana 'Volpone', comedia que retrata satíricamente á nobreza reflexionando sobre a lacra da corrupción escrita no século XVII polo autor inglés Ben Johnson (1572-1637), coetáneo de William Shakespeare.

Trátase dun clásico moi de actualidade, que representa a debilidade humana e as ansias de acumular poder e diñeiro. O texto -adaptado por Roberto Salgueiro- fala da miseria humana e do profunda que pode chegar a ser a estupidez do home cando deixa que a avaricia sexa o eixo da súa vida.

O Salón Teatro acolle durante dúas xornadas a representación de 'Alicia & Alicia ' montaxe baseada no clásico de Lewis Carroll que invita a reflexionar sobre a actualidade.

A Sala Santart presenta durante dúas fins de semana a representación de 'Caperucita sola', o primeiro espectáculo de Teatro Aparte, compañía de nova creación.

A sala Nasa acolle esta noite a estrea de 'Go On!', unha odisea cómica no espacio galego interpretada por Xoque Carbajal e Jouse García. Logo da chegada do home á lúa á humanidade só lle faltaba un reto: a chegada do home a Galicia. No ano 2010 (ano 25 despois de Gayoso), dous intrépidos exploradores tiveron o valor de adentrarse nas descoñecidas terras galaicas a través da ruta xacobea.

Malasombra Producións 'Go On'
Autores: José Luis Prieto.
Director: Marcos Orsi.
Actores: Xoque Carbajal e Jouse García.

"GO ON!" recompila esta experiencia límite que deixa aos do "Al filo de lo imposible" como simples boyscouts.

"GO ON!" é unha emocionante novela de aventuras na que os seus protagonistas viven situación extremas como o terrible ataque do despiadado can de palleiro ou a entrevista a un porco no corredor da morte.

"GO ON!" é un completo folleto turístico que servirá para que outros ousados viaxeiros saiban como conseguir alimento nas festas gastronómicas ou como cantarlle unha saeta á Santa Compaña.

"GO ON! é un manual de supervivencia imprescindible para saber como sobrevivir tres días nunha vila en festas ou como viaxar nun tren galego a velocidade negativa cheo de galegos cantando cancións populares.

"GO ON! é unha guía de primeiros auxilios con recomendación necesarias como que facer logo de ser salvaxemente agredido por un toxo ou que facer logo de limpar o cú con ortigas.

"GO ON!" é a conferencia que percorre o mundo dende Burgos a Arkansas desvelando os misterios máis íntimos de Galicia e os seus habitantes, como cal é a orixe da frase "non me toques os suevos", cada canto tempo cambian as sábanas os da Santa Compaña, ou cal é a resposta definitiva para a pregunta: "Que din os rumorosos?"

"GO ON!". Unha odisea cómica no espacio galego.

O Salón Teatro acolle durante catro xornadas a representación de 'Historias peregrinas', unha deliciosa comedia sobre as comedias, unha delicada galería de personaxes eminentemente teatrais para falar da vida, da aparencia e da realidade, da razón e o absurdo de ser, e para falar do que para todo home e muller de teatro é o máis querido: o teatro. Pero falar de todo isto sen pedantería, con sinxeleza e sentido do humor.

En Historias peregrinas, un grupo de cómicos percorre o Camiño de Santiago representando danzas da morte e, ás veces, algún auto sacramental. A causa dunha edición defectuosa do Códice calixtino, que lles serve como guía, pérdense nun bosque preto de Compostela. Están fartos de facer o que fan, particularmente o actor que fai o papel de Morte Xusticieira, convencido de que a súa vis cómica se bota a perder nun papel así, ou a actriz que fai de Graza Santificante, ou o que fai de Demo, que de boa gana faría teatro vangardista, moderno e a poder ser incomprensible. Con todo, son case felices se non fose porque o actor que fai o papel de Home Inocente foxe coa actriz que fai de Perdón Divino e co diñeiro da recadación das últimas funcións.

A Sala Santart presenta durante dúas fins de semana a representación de 'Caperucita sola', o primeiro espectáculo de Teatro Aparte, compañía de nova creación.

O Salón Teatro acolle durante catro xornadas a representación de 'Historias peregrinas', unha deliciosa comedia sobre as comedias, unha delicada galería de personaxes eminentemente teatrais para falar da vida, da aparencia e da realidade, da razón e o absurdo de ser, e para falar do que para todo home e muller de teatro é o máis querido: o teatro. Pero falar de todo isto sen pedantería, con sinxeleza e sentido do humor.

En Historias peregrinas, un grupo de cómicos percorre o Camiño de Santiago representando danzas da morte e, ás veces, algún auto sacramental. A causa dunha edición defectuosa do Códice calixtino, que lles serve como guía, pérdense nun bosque preto de Compostela. Están fartos de facer o que fan, particularmente o actor que fai o papel de Morte Xusticieira, convencido de que a súa vis cómica se bota a perder nun papel así, ou a actriz que fai de Graza Santificante, ou o que fai de Demo, que de boa gana faría teatro vangardista, moderno e a poder ser incomprensible. Con todo, son case felices se non fose porque o actor que fai o papel de Home Inocente foxe coa actriz que fai de Perdón Divino e co diñeiro da recadación das últimas funcións.

A sala Santart acolle esta fin de semana a representación de 'Salomé', unha visión diferente do personaxe bíblico da man da actriz Sandra Iglesias.

SINOPSE
Un amor obsesivo leva a Salomé a tomar decisións máis alá da vida e da morte.
Unha visión diferente á da Biblia que narra a dor e os sentimentos máis profundos dunha muller que abandona todo pola súa única obsesión. 

Compañía: DIAFORA TEATRO
Clasificación: ESPECTÁCULO ADULTOS
DURACIÓN: 50 MINUTOS
IDIOMA: GALEGO
AUTORA: Sandra Iglesias
ACTRIZ: Sandra Iglesias
DIRECCIÓN: Sandra Iglesias
ESCENOGRAFIA: Diafora Teatro
LUCES: Sandra Iglesias
SON: Diafora Teatro
DISEÑO GRÁFICO: Sandra Iglesias

A compañía teatral Telón Partido estrea esta fin de semana 'Maltrátame', unha montaxe que aborda o tema da violencia machista dun xeito diferente.

'Maltrátame' fala da violencia de xénero dun xeito distinto.
Fala da despersonalización, decadencia e pérdida de esperanzas por parte da víctima; pero fala sobre todo do poder que exerce o verdugo cara a muller, o que desemboca nunha dependencia  que fai que ésta non poida saír dese círculo destructivo.
Recoñecerse como víctima e traicionar ó compañeiro, asumir o xuízo social, sentirse responsable da agresión... fan que a protagonista da obra leve a cabo unha serie de comportamentos para evitar recoñecerse como víctima... pero cando finalmente logra facelo, o desenlace será fatal, pero quizais a única salida no seu mundo de tolemia...

Chévere estrea na Sala Nasa a segunda parte do seu novo proxecto de creación escénica para a tempada 2010-2011: Citizen, un proxecto que trata da evolución dunha suposta empresa do sector textil que se crea en Galicia a finais dos setenta e que despois de trinta anos acaba converténdose nunha das multinacionais máis potentes do mundo.

Con este proxecto tratarase de por en práctica novos procesos de traballo e produción, combinando a aposta pola investigación teatral coa necesidade de obter uns resultados de cara ao público. O proxecto está estruturado en tres partes, en tres espectáculos autónomos que se irán estreando ao longo da tempada. Cada un deles será a continuación e consecuencia do anterior. E ao final, a suma dos tres suporá un novo espectáculo.

Unha creación Chévere.
No escenario: Patricia de Lorenzo, Manuel Cortés.
Dirección: Xron.
Escrita: Manuel Cortés.
Luces: Dr. Cabaleiro.
Son: Xacobo Castro.
Produción: Juancho Gianzo.
Comunicación: Xana García.
Vídeo: Oroboro Films.
Arranxos sonoros: Xacobo Martínez Antelo.

Chévere é compañía residente na Sala Nasa, co apoio da Axencia Galega das Industrias Culturais (AGADIC-Xunta de Galicia) e a Concellaría de Cultura do Concello de Santiago de Compostela.

Citizen é unha boa disculpa para falar, ironizar e cuestionar os efectos da globalización en relación coas nosas identidades individuais e colectivas.
Citizen inspírase no Citizen Kane de Orson Welles. Esta película conta a historia dun empresario norteamericano que chegou a ser unha das persoas máis ricas e poderosas do mundo no primeiro terzo do século XX. A obra de Chévere conta a historia dun suposto empresario galego que se convirte nunha das persoas máis ricas e poderosas do último terzo do século XX. Pero non empeza coa morte do protagonista, senón co seu nacemento.

A segunda parte sitúase dentro das paredes dun taller de confección formado exclusivamente por mulleres, para contar a historia deste fenómeno colectivo que supuxo a partir dos anos 80 a mobilización de varios milleiros de mulleres traballando anonimamente para levantar un imperio téxtil que nunca lles ofreceu máis ca o mínimo para a súa subsistencia a cambio dunha entrega total. Man de obra a baixo prezo no corazón de Occidente, autoexplotación subvencionada polas administracións públicas, perversión do cooperativismo. Unha forza de traballo de usar e tirar que deixou máis frustración, impotencia e rabia individual.

En total, Citizen suporá unhas 50 representacións ao longo de toda a tempada.
Esta montaxe poderase levar a cabo grazas ao feito de que Chévere é unha das tres compañías residentes existentes en Galicia e a única que dispon dun teatro propio. Este modelo de compañía é único en España e está apoiado conxuntamente pola Xunta de Galicia e o Concello de Santiago.

O Centro Dramático Galego estrea esta fin de semana 'Salomé', a celebrada obra de Oscar Wilde nunha montaxe dirixida por Carlos Santiago e con Alberte Cabarcos, Marcos Correa e María Mera nos principais papeis.

ESTREA: venres 26 de novembro, ás 21.00 h
FUNCIÓNS PARA O PÚBLICO XERAL: venres e sábados, ás 20.30 h, e domingos, ás 18.00 h
FUNCIÓNS ESCOLARES:  mércores e xoves, ás 11.00 h

Autoría: Oscar Wilde
Dirección: Carlos Santiago
Elenco (por orde alfabética): Alberte Cabarcos, Marcos Correa, María Mera, Pepe Penabade, María Salgueiro e Hugo Torres   

SINOPSE

Nun país mítico, Galilea, o tetrarca Herodes Antipas celebra o seu aniversario nos xardíns do pazo presidencial cun banquete organizado na súa honra pola alta sociedade xudía, un acto político que acapara a atención dos medios de comunicación pola inminencia dunha nova cita electoral. O propio César envía ao seu embaixador desde Roma para darlle a beizón do imperio á nova candidatura de Herodes. Os augurios parecen propicios e Herodes goza do momento xunto á súa esposa Herodías na mesa presidencial.

Porén, nas traseiras do pazo, fóra do pavillón que acolle o evento, o equipo de produción traballa baixo o luar incomodado pola voz iracunda de Iokanaan, profeta popular e mesiánico sometido por Herodes a dura prisión no cortello dos porcos, onde o tetrarca adoita facer desaparecer os seus peores inimigos. Mesmo así, Iokanaan non se farta de denunciar a corrupción e inmoralidade que envolve a gobernanza de Herodes desde a súa angosta prisión.

Mais o verbo terrible do profeta chama a atención de Salomé, fillastra de Herodes, moza de virxinal beleza por quen suspira toda a corte, incluído o seu padrasto, que sente por ela unha paixón inconfesable e politicamente comprometida. Salomé, celosa da súa virxindade como a deusa Selene, mais fatalmente posuída por escuras paixóns, encapríchase de Iokanaan e desencadea unha sanguenta traxedia que encherá o banquete presidencial de morte e depravación.

A compañía Excéntricas Producións Teatrais adapta ao galego esta trepidante e mordaz comedia negra, unha obra do dramaturgo angloirlandés Martin McDonagh que forma parte da chamada Triloxía de Leanne. Intriga e risas aseguradas nunha montaxe protagonizada por Evaristo Calvo e Víctor Mosqueira, o popular dúo Mofa e Befa, e dirixida por Quico Cadaval.

Coa posta en escena deste texto de Roberto Salgueiro galardoado co Premio Abrente de Teatro en 2006, a compañía galega Teatro do Atlántico celebra o vixésimo quinto aniversario da súa creación. Con dirección de Xúlio Lago, Lucía Regueiro e María Barcala compoñen o tándem interpretativo desta tráxica historia dunha familia rememorada desde o presente por unha muller (María), que lembra as vivencias coa súa nai (Helena) desde que esta quedara viúva na Guerra Civil.

Autoría: Roberto Salgueiro
Dramaturxia e dirección: Xúlio Lago
Asistente de dirección: Pilar Martínez "Pilocha"
Escenografía: Rodrigo Roel
Vestiario: Susa Porto
Deseño da iluminación: Xúlio Lago
Música: Fran Pérez "Narf"
Elenco: Lucía Regueiro e María Barcala

Nos meses previos á Guerra Civil, nunha vila de Galicia, prodúcese o primeiro encontro entre Helena e Manuel. A chegada da guerra de 1936 vai levar a Manuel á fronte republicana, e a súa vida vai rematar en Albacete un ano despois. Á morte de Manuel, Helena, a súa viúva, fica na vila coa súa pequena filla, María, froito daquel amor, e con outra herdanza, deixada tamén polo seu home, que vai traer dramáticas consecuencias. Sesenta anos despois, por boca da súa filla, imos coñecer as características da tal herdanza e as consecuencias da súa conservación.

Polo medio, hospicio, convento, máis Guerra Civil, emigración, fariña de millo, memoria sensitiva, memoria histórica, lembranzas marabillosas, vinganzas, amores, soños, casa de bonecas, dozura... libros.

Durante esta fin de semana, o Salón Teatro acolle a representación de 'Memoria das "Memorias dun neno labrego"', un monólogo escénico co que o artista galego Cándido Pazó rende homenaxe ao libro de Xosé Neira Vilas no 50 aniversario da súa primeira publicación.

Pazó representa un monólogo escénico-narrativo baseado nos textos desta peza clave da literatura galega, ao que engade outro material da tradición popular.

Dirección e interpretación: Candido Pazó
Abrapalabra Creacións Escénicas

Chévere estrea na Sala Nasa a terceira e última parte do seu novo proxecto de creación escénica para a tempada 2010-2011: Citizen, un proxecto que trata da evolución dunha suposta empresa do sector textil que se crea en Galicia a finais dos setenta e que despois de trinta anos acaba converténdose nunha das multinacionais máis potentes do mundo.

Con este proxecto tratarase de por en práctica novos procesos de traballo e produción, combinando a aposta pola investigación teatral coa necesidade de obter uns resultados de cara ao público. O proxecto está estruturado en tres partes, en tres espectáculos autónomos que se irán estreando ao longo da tempada. Cada un deles será a continuación e consecuencia do anterior. E ao final, a suma dos tres suporá un novo espectáculo.

'Citizen (terceira parte)'

Unha creación Chévere, compañía residente na Sala NASA.

En escena: Patricia de Lorenzo, Manuel Cortés, Iván Marcos.
Dramaturxia e dirección: Xron.
Escrita: MCortés.
Dirección técnica: Xacobo Castro.
Iluminación: Dr. Cabaleiro.
Produción: Juancho Gianzo.
Comunicación: Xana García.
Arranxos sonoros: Xacobe Martínez Antelo.
Deseño gráfico: Fausto Isorna.

"Xa non hai que esperar a revolución, a apocalipse nuclear ou un movemento social. Seguir esperando é unha tolería. A catástrofe non é o que vén, senón o que temos. Nada parece menos probable ca unha insurrección, pero nada resulta máis necesario. E pode ocorrer que entre todos decidamos derrubar definitivamente o capitalismo." Denís

A compañía Alfredo Padilla presenta este traballo de investigación e laboratorio teatral sobre o lendario texto de William Shakespeare.

'Hamlet' (estrea)

Dirección: Jorge Rey
Tradución ao galego: Alfredo Conde
Música: Alejandro Casquero
Axudante de direción: Josito Porto
Produción: Fran Sanz
Adestrador para voz inglesa: Raúl Villares
Elenco: Alfredo Padilla

Interpretada por Alfredo Padilla, na montaxe o único limite e marco fixo é o propio texto do autor, onde o actor investiga e explora as posibilidades desestruturando a orde orixinal da fábula; así, a obra comeza polo final no momento en que Hamlet lle pide ao seu amigo Horatio que conte a súa historia. O actor que interpreta a Horatio convértese en Hamlet e representa a súa historia.

Trátase dunha proposta escénica e de investigación permanente, un work in progress sobre o texto, a historia e as súas posibilidades.

Alfredo Padilla, actor especializado en teatro shakesperiano pola Royal Academy of Dramatic Art (RADA) de Londres, comezou a súa traxectoria interpretativa na súa Arxentina natal, con varios grupos de teatro independente e dentro da compañía La Comedia da provincia de Bos Aires.

Instalado en España desde hai catro anos, traballou na produción da Sala Yago A natureza do animal e, a seguir, coa compañía Cámara Negra en En la soledad de los campos de algodón de Bernard-Marie Koltès, baixo a dirección de Carlos Álvarez Ossorio. Coa compañía A Internacional Teatro estreou durante 2007 e 2008 as montaxes Perón-Perón e Frida, baixo a dirección de Jorge Rey.
Ademais, en 2009 representou en Londres e baixo as ordes de John Adams, director de escena da Royal Academy of Dramatic Art desde hai trinta anos, The Fall of Anthony, unha versión de textos de Skakespeare a partir de Xulio César e Antonio e Cleopatra na que interpretou os papeis de Xulio César e Marco Antonio.

Durante a súa estadía no Reino Unido para realizar o seu posgrao sobre o teatro de Shakespeare, Padilla estudou con Nona Shepphard, John Adams, Hugh Fraser (monólogos), Nick Hutchison (monólogos e escenas de multitudes en Shakespeare), Katya Benjamin e Alexander Technique (movemento e Physical Performance), Andrew Charity (canto shakesperiano), Greg De Polnay (linguaxe e estilo), Tim Hardy, Michael Gieleta (a personaxe dentro do texto), Alison Skilbeck (sonetos shakesperianos), Brigid Panet, Darren Royston (danza de época), Brett Yount (loita escénica), Adrienne Thomas (técnica vocal), Jessica Turner (sonetos) e Andrew Visnevski. Cada un destes docentes teñen unha forte vinculación ao mundo de William Shakespeare no Reino Unido, ben desde a BBC, a Royal Shakespeare Company, o Old Vic Theatre, o Young Vic Theatre ou o mesmo Globe Theatre.

Hámster é un proxecto que nace nos III Encontros en Magalia (2008) organizados pola Red de Teatros Alternativos para poñer en contacto a creadores de distintas procedencias xeográficas e artísticas. O texto de Santiago Cortegoso foi unha das once propostas seleccionadas, sendo unha das que tiveron unha mellor acollida por parte dos participantes naquel Encontro. Así que a aventura puido continuar ata se convertir nun espectáculo.

Reparto: Marián Bañobre, Juanjo Otero.
Autor: Santiago Cortegoso.
Dirección: Fernando Soto.
Movimento Escénico: Laia Oliveras.
Espazo Escénico: Raúl Baena, Fernando Soto, José Veses.
Iluminación: Raúl Baena.
Vestiario: Araitz Gandiaga.
Imaxe Gráfica: Estefan Lorén.
Prensa e Comunicación: Mélanie Pindado.
Produción Executiva: Natalia Ortega, Juanjo Otero.

Hámster é un proxecto que nace nos III Encontros en Magalia (2008), organizados pola Red de Teatros Alternativos co fin de poñer en contacto a creadores escénicos procedentes de distintas comunidades autónomas e ámbitos artísticos. O texto de Santiago Cortegoso foi seleccionado naquela edición, xunto a outras once propostas textuais e non textuais, para ser traballado e presentado ao rematar os Encontros. O entendemento acadado polo equipo participante e a boa acollida por parte dos asistentes aos Encontros fixeron que aquela aventura continuase ata convertila nun espectáculo producido pola Sala triángulo de Madrid.
Desde a metáfora de que vivimos como animais engaliolados, os dous personaxes (o macho e a femia) falan de temas universais e suxiren cousas sobre a condición humana. Pero non o fan baixo a forma dunha análise intelectual ou dunha observación crítica da realidade social, senón a través da plasmación automática de impulsos interiores. Boa parte do texto consiste nunha especie de vomitona, de forma de palabras, de raiba acumulada, de pulos emocionais que non pasan o filtro dunha reflexión racional.
O Hámster (en alemán almacenar) é un mamífero roedor orixinario de Asia Menor e do Cáucaso pertencente á subfamilia dos múridos, con nome científico Mesocricetusauratus. Aínda que o seu número ten descendido drasticamente no seu hábita natural, a súa cria en cautividade extendeuse por ser unha especie moi estimada como animal de laboratorio e como mascota. Atura con facilidade a vida en cautividade e chega a desenvolver certo afecto polo seu criador, a quen pode identificar e obedecer. Cómpre que o hámster estea ben atendido. Se falta espazo ou comida, a femia considera que non poderá sacar adiante a todas as súas crias, matándoas e devorando ás máis febles para que as máis fortes podan sobrevivir.

O Teatro Principal acolle esta noite a representación de '8 mulleres', a aclamada obra de Robert Thomas dirixida por Daniel Baamonde. A entrada será gratuita pero recolleranse donativos voluntarios destinados á Cociña Económica.

'8 mulleres'

AUTOR: Robert Thomas
REPARTO (por orde de aparición):
Avoa - Concha Losada
Luísa - Chusa González
Susi - Xoana Pintos
Xela - Isabel Méndez
Sra. Carme - Suly de la Peña
Lilucha - Charo Babío
Catuxa - Elena Quintela
Camila - Sonia Barros

DIRECCIÓN: Daniel Baamonde
Auxiliar de dirección: Mª Esther Hervés

ESCENOGRAFÍA, VESTIARIO: Deseño e realización: ARTías
MAQUILLAXE E PEITEADO: Sonia Barros
TRADUCIÓN E ADAPTACIÓN: ARTías

Nun xeito de parodia das vellas novelas de intriga, o argumento comeza de maneira convencional, incluso previsible, pero pouco a pouco descubrirase o verdadeiro carácter das personaxes. Nunha mansión da campiña francesa, nunhas vacacións de Nadal, nos anos 50, oito mulleres permanecen incomunicadas a causa dun temporal de neve. Prodúcese un asasinato.

As oito mulleres son a esposa, dúas fillas, a sogra, a cuñada, dúas criadas e a irmá do falecido. Cada unha de elas ten un segredo que podería ser o móbil do asasinato. Todas son sospeitosas. Resolvelo é vital, pois calquera de elas pode ser a asasina e volver actuar. Este é o punto de partida desta obra de Robert Thomas, na que se mesturan misterio, drama e humor a partes iguais.

ARTías Teatro é unha nova compañía fundada no ano 2010 por un grupo de afeccionadas ao teatro. A amizade, o gusto polo teatro e a participación cidadá solidaria uniron ao grupo. Por iso, esta Asociación dedica os beneficios obtidos nas súas actividades á axuda a colectivos desfavorecidos.

Esta obra é a súa primeira posta en escena. A elección ten que ver co seu carácter feminino e coral. Ningunha das mulleres é protagonista absoluta, son todas.

A historia dunha nena exiliada do comunismo romanés, que leva unha vida circense ambulante por Europa e África, constitúe o fío conductor do novo traballo da compañía galega Sapristi Teatro en coprodución co CDG, nunha adaptación de Quico Cadaval a partir da exitosa novela de Aglaja Veteranyi.

Autoría: Quico Cadaval, sobre textos de Aglaja Veteranyi
Dirección e dramaturxia: Roberto Leal
Axudante de dirección: Gustavo Dieste
Apoio á dramaturxia: Daniel Abreu
Espazo escénico e deseño do vestiario: Marta Pazos
Deseño da iluminación: Baltasar Patiño
Paisaxe sonora: Nacho Sanz
Elenco: Nuria Sanz e Nacho Sanz

En 'Por que o meniño se coce na polenta?' mestúranse xéneros que van desde o clown ata un realismo que roza o dramático, pasando pola comedia xestual, o cabaré, a revista, o musical, o vodevil e o circo cos seus pallasos, equilibrismos e acrobacias.

Teatro, música en vivo e un pequeno achegamento á danza contemporánea únense para dar forma á historia dunha pequena exiliada do comunismo romanés que leva unha vida circense ambulante, á que Nuria Sanz achega un intenso traballo interpretativo. Con ela sobre o escenario, Ignacio Sanz emprega toda unha serie de ”instrumentos imposibles” para compoñer un espazo sonoro envolvente e evocador do universo de recordos da protagonista

Na montaxe de Roberto Leal, Nuria Sanz sitúase no escenario para contar como Aglaja se suicidou o 3 de febreiro do 2002. Aparece como ela mesma, como unha actriz que nos vai dar unha información pero, por arte de maxia mesma maxia que preside toda a obra teatral–convértese na propia Aglaja contando a súa historia real. Ao tempo, a escenografía, que muda para transformarse nunha pista central cunha bancada a modo de grada, traslada o espectador a un circo. A partir de aquí establécese un xogo interpretativo entre a actriz e o seu personaxe, de xeito que se sucede a representación de imaxes tiradas da memoria e do maxín da cativa.

Durante todo o espectáculo está presente a referencia ao conto romanés que dá título á obra e que a irmá de Aglaja lle contaba cando era pequena nun intento de evadirse da realidade. A modo de xogo, o conto do meniño que ferve dentro da pota da polenta trataba de dar que pensar aos máis cativos sobre os motivos polos cales o pequecho rematara aí. Porén, Aglaja non deixaba de aterrorizarse ao pensar nun rapaz fervendo no medio deste prato de orixe italiana, pero moi habitual en Romanía.

Sapristi é unha compañía formada actualmente por Nuria Sanz e José Campanari. Os seus espectáculos destacan pola súa aparencia sinxela que descobre un traballo intenso de reflexión e de creación. A estética coidada, a integración do clown, a música e a danza son outras das marcas que identifican esta formación. A compañía combina a produción de espectáculos dirixidos a público adulto cos infantís, concibidos como un elemento de referencia e axuda na educación estética dos rapaces e rapazas.

Estrea da nova montaxe da compañía teatral Eme2, que ao longo de cinco xornadas ofrecerá no Salón Teatro a representación de 'O florido pénsil', as vicisitudes dun grupo de rapaces sometidos á absurda e ilóxica brutalidade do sistema educativo que dominou a España da posguerra. Protagonizada polos populares actores galegos Xosé Manuel Oliveira “Pico” e Antonio Durán “Morris”.

Autoría: Andrés Sopeña
Dirección: Fernando Bernués, Mireia Gabilondo
Elenco: Xosé Manuel Oliveira “Pico”, Antonio Durán “Morris”, Federico Pérez, Josito Porto, Alfonso Agra
Xénero: Teatro adultos/Comedia

As vicisitudes dun grupo de rapaces sometidos á absurda e ilóxica brutalidade do sistema educativo que dominou a España da posguerra. Os seus protagonistas descóbrennos un fresco no que se sucederán os escenarios da acción; en primeiro lugar a escola –centro de operacións fundamental para a propaganda do ideario fascista– e, máis tarde, o resto das tribunas desde onde o réxime mandaba os seus sinais de apoio: o cinema de barrio, a radio familiar, a igrexa e a prensa, representada aquí polo aparentemente inofensivo Tebeo.

+ info: www.emedous.com

A compañía galega Excéntricas estrea no Teatro Principal a súa última montaxe, 'Oeste solitario', a obra escrita polo aclamado dramaturgo irlandés Martin McDonagh, que completa a chamada Triloxía de Leenane, nunha adaptación dirixida por Quico Cadaval e interpretada por Evaristo Calvo e Víctor Mosqueira.

FICHA TÉCNICA
Dirección: Quico Cadaval
Elenco: Evaristo Calvo, Víctor Mosqueira, Marcos Correa, María Lado
Deseño de luz: Octavio Mas
Música e deseño de son: Piti Sanz
Escenografía e atrezzo: Kukas
Deseño Gráfico: Pancho Lapeña
Técnico de escena: Pepe Quintela
Traducción: Avelino González
Xefe de produción: Rubén G. Pedrero

SINOPSE
Os amigos escóllense, os irmáns tócanche
Unha casa afastada nas terras esquecidas do oeste de Irlanda. Ao pé da casa unha lagoa de augas escuras. Aló abaixo, a aldea; a carón da ría de Leenane.
Nesa casa viven os protagonistas do Oeste Solitario; Valene e Coleman, os irmáns Connor. Despois de enterrar ao pai, cociñan lentamente o rancor, a intolerancia e o odio. A historia semella que só pode acabar dunha maneira: con un dos dous cranios, ou os dous, rebentados polo tiro dun cartucho do 12. Gileen, a rapariga que lles vende o alcohol ilegal; e o padre Welsh, patético parroco fracasado, interveñen na historia, provocando, involuntariamente, un xiro inesperado.

OESTE SOLITARIO é unha obra de Martin McDonagh, autor tamén de UN CRANIO FURADO que EXCÉNTRICAS presentou na tempada pasada, e que mereceu o aplauso do público e cinco premios Maria Casares. Con “Oeste Solitario”, Martin McDonagh pechou a súa Triloxía de Leenane.

Excéntricas conta de novo coa versión galega do premiado traductor Avelino González; Evaristo Calvo e Víctor Mosqueira interpretan ao fraterno duo protagonista e as estrelas convidadas María Lado e Marcos Correa a Girleen e ao padre Welsh. Quico Cadaval regresa ao teatro irlandés despois da súa paréntese alemá coa “Ópera dos tres reas” de Brecht e Weill para o CDG. A equipa artistica complétase co escenario de Kukas, o deseño sonoro de Piti Sanz, a iluminación de Octavio Más e o deseño gráfico do artista Pancho Lapeña. Un grupo de elite ao mando do productor Rubén G. Pedrero.

Martin McDonagh (26 de marzo de 1970 – Inglaterra) é un dramaturgo e realizador angloirlandés, coñecido polas súas pezas teatrais de gran brutalidade e estilo cinematográfico. “A raíña da beleza de Leenane” foi a súa ópera prima, obra coa que gañou o Premio do Círculo da Crítica Teatral Británica ó dramaturgo novo máis prometedor do ano. Esta é a primeira obra dunha triloxía ambientada en Galway (Irlanda) e chamada “The Leenane Trilogy”, triloxía onde se inclúe, “A skull in Connemara” (1997), que Excéntricas presentou o ano pasado co nome de “Un Cranio Furado” e “The Lonesome West” (1999) que nós imos chamar OESTE SOLITARIO. No ámbito audiovisual, Martin Mc Donagh gañou un Oscar en 2006 á mellor curtametraxe por “Six Shotter”, a súa primeira incursión no cine. En 2008 estrenouse a súa primeira longametraxe, “In Bruges”, película gañadora dun Bafta ó mellor texto orixinal e nomeada a un Oscar da Academia de Hollywood tamén na mesma categoría. A súa obra é unha interesante fusión entre a obra de John Millington Synge, Harold Pinter, David Mamet e as sit-com británicas. Martin McDonagh é o autor anglosaxón máis representado en América do Norte despois de William Shakespeare.

A Zona C (Bonaval) de Santiago acolle ao longo do mes de febreiro a estrea de 'Mujer muerta caminando', unha proposta escénica da compañía Cámara Negra a partir de textos da novela El Idiota de Dostoievski e música de Monteverdi, Bach e J. Cage, entre outros.

Con Teté García, Alfredo Padilla, Xosé M. Esperante e Mónica de Nut.

Dramaturxia e dirección: Carlos Álvarez Ossorio.

DATAS REPRESENTACIÓN FEBREIRO 2012

- Mércores 1 (pre-estrea), xoves 2, venres 3, sábado 4
- Xoves 9, venres 10, sábado 11
- Xoves 16, venres 17, sábado 18
- Xoves 23, venres 24, sábado 25

Vídeo promocional: vimeo.com

Máis información: www.camaranegra.org

O Salón Teatro recibe durante esta fin de semana a estrea da nova montaxe de Teatro de Ningures '0,7% Molotov' de Santiago Cortegoso, XIV Premio de Teatro Rafael Dieste. A obra afronta con ironía e humor o tema da identidade, vista na súa dimensión máis política.

A trama sitúanos no contexto dunha hipócrita e consumista sociedade occidental.

Dirección: Santiago Cortegoso
Actores: Rocío González, Salvador del Río
Bailarins: Armando Martén, Ana Beatriz Pérez

A compañía de teatro Pífano Teatro, formada polas actrices Mela Casal e Gloria Ferreiro, presenta durante tres xornadas a súa última producción, 'Winnie son eu', unha traxicomedia dirixida por María Armesto.

Con motivo da celebración do cincuenta aniversario da creación de "Happy Days" por Samuel Beckett, Pínfano Teatro adapta esta traxicomedia existencial. A través do teatro do absurdo, a obra aborda o tema da soidade, a inmobilidade das persoas e a súa loita desesperada e cómica por intentar comunicarse e avanzar.

Autoría e dirección: María Armesto
Elenco: Mela Casal, Xavier Picallo, María Armesto, Marcos Sánchez Armesto

O Centro Dramático Galego estrea no Salón Teatro o espectáculo O profesional, primeira versión galega da obra do serbio Dusan Kovacevic que sinala, ademais, o inicio da temporada 2012-2013 da compañía pública. O seu responsable, Manuel Guede Oliva, dirixe esta nova proposta, que poñen en escena catro recoñecidos intérpretes galegos –Ernesto Chao, Miguel Pernas, Rebeca Montero e Rodrigo Roel– e para a que se conta coa colaboración da Companhia de Teatro de Braga como entidade coprodutora.

Esta “comedia triste”, como foi definida polo propio Kovacevic no subtítulo que lle engadiu á obra, permanecerá na carteleira do Salón Teatro ata o 21 de outubro para ofrecer un total de 13 representacións dirixidas tanto a público escolar, en funcións matinais concertadas con institutos os mércores e xoves, como ao público xeral, de venres a domingo. A continuación, O profesional emprenderá unha xira que se estenderá ata finais de ano por outros 11 escenarios de Galicia e Portugal.

O profesional está ambientada no Belgrado de 1990, dez anos despois da morte do mariscal Tito e pouco despois de que o Partido Comunista renunciase ao monopolio do goberno. A acción desenvólvese nun só acto, que transcorre no lapso de tempo dunhas breves horas durante as que Teodor Teja Kraj, un escritor e antigo disidente político convertido agora en director dunha editorial en bancarrota, recibe a visita de Luka Laban, ex policía da Seguridade Nacional que durante dúas décadas lle seguiu os pasos. Na versión do CDG, Miguel Pernas e Ernesto Chao dan vida aos que nunha época foron perseguido e perseguidor, pero que agora ven como os seus papeis se inverten nunha metáfora das grandes ambigüidades e contradicións da antiga Iugoslavia comunista e da historia recente de Serbia.

Rebeca Montero, como “a secretaria”, e Rodrigo Roel Rodrigo Roel, como “o tolo”, completan o elenco que leva a escena este texto actual e cheo de matices, que indaga na fraxilidade dos ideais e nas consecuencias dos totalitarismos, así como na grandeza e miseria do espírito humano. A escenografía, dominada por un gran estante de andeis nus e as lascas de cortiza que se estenden por todo o chan, reforza esa representación do baleiro e ruína moral como presaxio do terrible futuro que lle agarda ao país.

Ademais da súa pertinencia temática no aniversario do inicio da guerra dos Balcáns, a coprodución de O profesional coa Companhia de Teatro de Braga é tamén a primeira das accións previstas no marco da nova dinámica de colaboración entre o Centro Dramático Galego e diferentes entidades portuguesas na procura de acadar unha relación normalizada e sistemática entre as escenas de ambos países.

Mofa & Befa estrea no Teatro Principal o seu novo espectáculo, 'Románticos!'. A revolución que transformou o mundo e o converteu nun espazo de liberdade serve agora de desculpa para a creación de cancións e filmes con sobredose de edulcorantes sintéticas. Sí, os transboleros e as afterbaladas que martirizan usuarios de transportes públicos e visitantes de centros comerciais. O romántico ficou reducido a música de cantores como Sergio Dalma, os ollares de carneiro dos galáns de novela televisiva e á memoria para lembrar os aniversarios de vodas.

Mofa e Befa, sensible ao auténtico espírito romántico, quere lembrar os cumes treboentos, as negras sombras, os monstros feitos de materia morta, os exsangües amores de vampiros prolongándose nos séculos, as mulleres dacabalo fumando cigarros e os navíos errantes de matrícula holandesa.

Poderemos contemplar a loita do monstro de Frankenstein contra o sinistro Julio Iglesias, comparando as cicatrices operatorias. As asombrosas revelacións do psicoanalista arxentino de Rosalía de Castro. O conde Drácula cantando o afamado bolero “Pasarán más de mil años”. Un consultorio sentimental para mellorar a nosa relación sentimental, e por que non, sexual, con amantes que xa morreron e que voltan en forma de estatua, de zombi ou de espírito subtil. E para o que queira levar o seu romanticismo a extremos molestos para a familia, un breve manual de suicidio.

Un instrutivo repertorio de Mofa e Befa que se verá completado polos luminosos esclarecementos do doutor Cadaval e polo romántico bálsamo das aveludadas melodías de Piti Sanz.

Escrita e dirixida por Emilio Estévez, e protagonizada polo seu pai, o admirado actor Martin Sheen, o Teatro Principal acolle esta noite o preestreno da película rodada ao longo do Camiño francés, un conmovedor relato de viaxes físicas e espirituais que supón o reencontro de ambos coas súas raíces galegas.

O Teatro Principal acolle esta noite a preestrea de 'Eduardo Barreiros, o Henry Ford español', un biopic dirixido por Simón Casal de Miguel sobre a figura do gran empresario ourensán que logrou levantar un imperio na España do franquismo.

'Eduardo Barreiros. O Henry Ford español'

Dirixida por Simón Casal de Miguel

Dirección: Simón Casal de Miguel
Guionista: José Luis Acosta
Música: Antonio Meliveo
Director de Fotografía: Iñigo Zubicaray
Montaxe: Chuchi Alonso
Dirección Artística: Antonio Pereira
Dirección de Produción: Carlos Amoedo
Produtor: Pancho Casal
Produtora: Regina Álvarez
Produtora executiva: Paula Cons
Produtora executiva: Regina Álvarez

Presentación, no Teatro Principal, da última longametraxe documental de Saga TV dirixida por Marcos Gallego que trata sobre a vida da escritora e correspondente de guerra galega Sofía Casanova.

Formato.- Longametraxe Documental.
Xénero.- Fake Documentary.
Duración.- 100 min.
Produtor.- Marcos Gallego.
Director.- Marcos Gallego.
Guión.- Gonzalo G. Velasco e Marcos Gallego.
Adaptación.- Comba Campoy e Marcelo Martínez.
Deseño das animacións.- Mon Moares.
Actriz.- Margarita Fernández.

Interveñen:
Rosario Martínez, Perfecto Conde, Margarita Ledo, María do Cebreiro, Marta Pérez, Xosé R. F. Figueiredo, Ramón Villares, Ramón Barreiro, Karol Meissner, Sofía Markinek, Jacek Jawoski, Viktoria Grygierzec.

'A Maleta de Sofía' é unha longametraxe que recupera a vida e a historia de Sofía Casanova, escritora, poeta e correspondente de guerra, que presenciou algúns dos acontecementos máis importantes do século XX, incluídas as dúas Revolucións Rusas e as dúas Guerras Mundiais. No mes de setembro do presente ano 2011 cúmprese o cento cincuenta aniversario do seu nacemento, en A Coruña.

Sofía tiña por costume escribir parte dos seus pensamentos nuns cadernos que gardaba coidadosamente no interior dunha maleta de coiro. Esta maleta desapareceu sen deixar rastro. E con ela, tamén se perdeu a verdade sobre Sofía Casanova. Este é argumento do fake documentary que desenvolve unhas tramas a medio camiño entre a narrativa documental e a ficción.

Un grupo de testemuñas pertencentes ao mundo da universidade, a cultura e a política, así como algunhas das persoas que tiveron contacto máis ou menos directo con Sofía Casanova, reconstrúen a súa vida neste documental tratando de dar respostas á pregunta: "¿quen é Sofía Casanova?". A narración comeza o día do seu nacemento, no ano 1861 na Coruña, e conclúe coa súa morte, cumpridos os noventa anos, en Poznan (Polonia). Entre as persoas do eido galego e polaco destacan os nomes de Ramón Villares, Rosario Martínez, Ramón Barreiro, Margarita Ledo, Marta Pérez, Perfecto Conde, María do Cebreiro, Ramón Barreiro, Karol Meissner, Sofía Marzinek, Jacek Jawoski ou Viktoria Grygierzec, entre outros.

Marcos Gallego dirixe, produce e asina o guión deste documental, xunto a Gonzalo G. Velasco. Na adaptación e a realización participaron Comba Campoy, Cora Peña e Marcelo Martínez.

Realizada en Alta Definición, 'A Maleta de Sofía' é unha produción de Servicios Audiovisuais Galegos, SAGA TV, unha compañía galega con máis de doce anos de experiencia na produción audiovisual independente e na prestación de servizos.

O Salón Teatro acolle esta tarde a estrea da curtametraxe 'Conversa cunha muller morta', un traballo dirixido por Sonia Méndez e protagonizado polos populares actores Luis Zahera e Camila Bossa.

Guión e dirección SONIA MÉNDEZ

Dirección de produción NATI JUNCAL
Dirección de fotografía e cámara OSCAR CHAMORRO
Dirección de arte ISA TRISTÁN
Montaxe SONIA MÉNDEZ r OSCAR CHAMORRO
Son directo IVÁN OGANDO
Postprodución de son DAVID MACHADO
Música ORPHAN TRACKS
Maquillaxe MARÍA ILLOBRE
Perruquería JOSE COLLAZO
Grafismo ISA VILAS

A Praza da Quintana acolle esta noite a proxección gratuíta do filme galego 'Vilamor', dentro do ciclo cinematográfico 'RedeCinema, organizado pola Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta, en colaboración coas deputacións da Coruña, Pontevedra e Ourense.

Redecinema percorreu a partir de agosto un total de 41 localidades da Rede de Dinamización Lingüística, con proxeccións gratuítas e ao aire libre do recentemente estreado filme de produción galega Vilamor.

Vilamor foi rodada en Galicia e en galego, e estreouse en Ourense o 17 de maio, con motivo da celebración das Letras Galegas 2012. A pesar da súa curta andaina, xa colleitou o recoñecemento de dentro e de fóra de Galicia (Cannes, Nova York, Jakarta...).

Chega ás pantallas cinematográficas 'O Apóstolo', a primeira película de animación en stop-motion e en 3D realizada en Europa. O filme, dirixido por Fernando Cortizo, contará cunha preestrea o martes 30 de outubro na Sala Capitol (acceso con convite) antes de estrearse nos cines da cidade o mércores 31 de outubro.

Director: Fernando Cortizo
Xénero: Animación
Nacionalidade: España
Duración: 72 minutos
Ano: 2012
Data estrea comercial: 31/10/2012
Onde podo vela? Próximamente nos cines Valle Inclán e Cinesa As Cancelas Consulta a carteleira
Reparto: Carlos Blanco, Jorge Sanz, Paul Naschy, Geraldine Chaplin, Luis Tosar, Celso Bugallo, Manuel Manquiña, Víctor Mosqueira, Pedro Alonso

SINOPSE

Ramón, un convicto recén fuxido do cárcere, trata de recuperar un botín escondido anos atrás nunha solitaria e apartada aldea; pero o que alí atopa supón unha condena aínda maior da que xa fuxiu. Sinistros anciáns, estrañas desaparicións, espíritos, un peculiar sacerdote e ata o mesmo arcipreste de Santiago cruzarán os seus camiños nunha historia de terror, humor e fantasía.

O director galego Darío Autrán presenta no Salón Teatro a súa película 'Tilda & Jean', a primeira entrega da 'Triloxía dos Fíos', un proxecto co que este guionista e actor irrompe con forza na cinematografía galega.

Darío Autrán dirixe, escribe, protagoniza e produce 'Tilda & Jean'. Completan a repartición Alba Messa ('A ópera dos tres reás', 'Summertime', ' Os Atlánticos'), Carlos Blanco ('O apóstolo', 'Volver', 'Mareas vivas') e Iria Pinheiro ('Freud e compañía', 'A vida por diante').

'Tilda & Jean' é a primeira película escrita, dirixida, protagonizada e producida por Darío Autrán, quen nos propón unha historia de amor inquietante, un discurso aberto a varias interpretacións e formas de entendela. Dende a xente que se sentirá próxima á personalidade de Tilda a outros que verán en Jean un exemplo a seguir. Sempre dende a óptica da creación, e as dificultades que isto entraña, a película somérxenos nun mundo novo e descoñecido. Completan a repartición desta fita destacados nomes da escena como Carlos Blanco, Iria Pinheiro, Mónica de Nut, Ariadna Santana, Uxía Morán e Alba Messa como coprotagonista xunto a Darío Autrán.

O Premio Nobel de Física e un dos iniciadores dos grandes experimentos en física de partículas, o profesor Samuel Ting, do Massachusetts Institute of Technology (EE. UU.), intervirá esta tarde no porgrama 'ConCiencia' cunha conferencia titulada 'O AMS na Estación Espacial Internacional: un experimento para buscar o Universo de antimateria e as orixes da materia escura e radiación cósmica'.

Descubriu en 1974 a partícula J/psi, o primeiro estado composto formado por quarks e antiquarks pesados, e revolucionou a física de partículas, por ser absolutamente inesperada a longa vida destes estados. Existen poucos exemplos de tal rapidez na adxudicación do Nobel, tan só dous anos tras a realización do experimento. A comprensión que hoxe temos do fenómeno céntrase na liberdade asintótica, ou capacidade que teñen os quarks de interaccionar moi debilmente a distancias moi curtas.

Samuel Ting é un dos iniciadores dos grandes experimentos en física de partículas que coñecemos hoxe en día. Realizou o experimento MARK J no acelerador PETRA de Hamburgo, onde se descubriu o gluón como partícula real e se tiveron os primeiros datos sobre a existencia do bosón Z a través da súa interferencia co fotón. Posteriormente dirixiu un dos 4 experimentos do acelerador LEP no CERN (L3), cunha significativa participación española, onde se puxo de manifesto a existencia de só 3 xeracións de neutrinos lixeiros, e se alcanzaron as cotas esencialmente vixentes na actualidade para a exclusión do bosón de Higgs, ao inicio do LHC.

Dende principios dos 90, dirixiu o experimento espacial AMS, dedicado á busca de antimateria no espazo exterior. A segunda fase deste experimento inclúe o seu lanzamento dende o Kennedy Space Center no transbordador espacial Endeavour, o próximo mes de febreiro, rumbo á Estación Espacial Internacional, na que será a última misión da historia dos transbordadores espaciais, que comezara en 1981 co lanzamento do Columbia.

O Profesor Ting foi sempre un defensor da busca radical de novos avances en Física e da simplicidade intrínseca dos grandes descubrimentos, cultivando sempre a excelencia experimental.

'Conciencia' é un programa de conferencias promovido desde 2006 pola USC e o Consorcio de Santiago que convoca ás máis eminentes personalidades da Física, a Química, as Matemáticas e a Medicina co fin de incentivar a transmisión do saber científico ao gran público. Desde o pasado ano, incorpora como novidade o Premio Fonseca, unha distinción de carácter internacional que naceu co obxectivo de recoñecer os labores divulgativas científicas.

Esta fin de semana, a Sala Nasa acolle 'Roces e Goces', o novo espectáculo de Puncha e Goza, un espectáculo de maxia, circo, música e, sobre todo, moito humor.

Tes morriña dos entrañables pallasos da tele?
Se queres mergullarte nun soño de fantasía. Un mundo cheo de cor e ilusión.  Se queres ver unha bonita historia de amor. Se queres chorar de emoción...

Non nos veñas ver!
Porque estamos como cabras,  somos quen de facer calquera cousa e non nos importa nada.
Xa non existe risa inocente, e con total inocencia buscamos a risa nas situacións máis extremas da violencia.

Como personaxes dun cuadro de Caravaggio, Puncha e Goza serán os teus guías nun museo de risas e violencia. Maxia, circo e música son a paleta de cores que a pintora usou para dar vida a estes personaxes de cartoon. Nunha atmosfera do máis burtoniana as imaxes estouparán na túa cara como unha bomba de reloxeiría.

Hai apenas un par de meses, a NASA lanzou unha sonda para contactar coa escena alternativa da cidade inglesa de Brighton. Os primeiros sinais de vida artística recibidos son os que se presentarán nesta longa noite de Brighton. Etiquette, o auto-teatro de Rotozaza. A performance poética e sonora de Laboratoro. A danza de Yael Karavan. A intervención mural de Jim Sanders. E ademáis, vídeos de Simon Wilkinson.

**21.00 h.
 ETIQUETTE by ROTOZAZA

Creado pola compañía Rotozaza, Etiquette é unha experiencia de media hora para dúas persoas nun espazo público. Non hai ninguén mirando, a outra xente no local non son conscientes de que se está a levar a cabo. Os participantes levan cascos que lles din que teñen que dicirse o un ao outro, ou que lles mandan usar un dos obxectos que hai na mesa. O seu funcionamento ten algo de máxico, e para que funcione non hai que facer máis que escoitar e responder axeitadamente. Etiquette é o teatro máis espido; é vivo, profundo, filosófico e incriblemente único. Os participantes son ao mesmo tempo actores e audiencia, e o espectáculo ofrece a fantasía de poder falar sen ter que pensar que dicir.

Rotozaza foi formada por Ant Hampton no 1998 e, pouco despois, incorporouse Silvia Mercuriali. Teñen traballado xuntos de distintos xeitos, e en diferentes países/lugares, en máis de vinte producións de Rotozaza dende entón, dende traballos "site-specific" en Milán e París a unha estratexia máis recente para a que se seleccionan intérpretes, diferentes cada noite, que se comprometen a seguir instrucións en vivo e sen ensaios previos.

Hoxe en día Ant e Silvia traballan de xeito independente.

**22.00 h. 
IN-BETWEEN 
Danza-teatro. 45’ 
Creación e interpretación: Yael Karavan. Iluminación: Socrates Mitsios e Kristina Hjelm.

Suspendida entre dúas cadeiras, dúas realidades, dous amores, o tráxico e o cómico, In-Between é un poema coreográfico sobre a dualidade interior e a soidade exterior. Con elementos de danza, teatro físico, clown, mimo, butoh, dúas cadeiras e un micrófono, Yael crea un universo fantástico e nos leva nunha viaxe a través dos nosos propios tuneis emocionais.

**23.00 h. 
LABORATORO 
Electropoemas. 45’

Grupo de música electrónica improvisada e poesía experimental. Laboratoro está formado polo músico Ed Briggs e o escritor Xelís de Toro. Contará con proxeccións de Jim Sanders.

Dentro da programación do Ano da Música de Galicia, o Centro Dramático Galego estrea 'A Ópera dos Tres Reás', actualizando o clásico de Bertolt Brecht e Kurt Weill baixo a dirección escénica de Quico Cadaval, e con Luis Tosar á cabeza dun elenco de actores e músicos.
O colosal fresco de delincuencia, miseria e abusos no que o delincuente Mackie Navalla seduce á filla do rei dos mendigos, orixinal inglés do século XVIII trasladado por Brecht á Alemaña dos anos 30, constituíu o seu éxito teatral máis importante. Ás formulacións escénicas uniuse a fascinante partitura de Weill, que inclúe éxitos como 'A balada de Mackie o Navalla', 'Jenny a dos Piratas', 'A Canción dos Canóns', 'Barbara Song' e 'A Balada do Bordel', inmortalizados luego por Louis Armstrong, Edith Piaf, Nina Hagen, Tom Waits o Sting.

Autoría: Bertolt Brecht (texto) e Kurt Weill (música)
Dramaturxia e dirección escénica: Quico Cadaval
Dirección musical: Diego García Rodríguez
Elenco: Luis Tosar, Begoña Santalices, Marcos Orsi, Muriel Sánchez, Mónica de Nut, César Goldi, Alba Messa, Víctor L. Mosqueira, Marta Pazos, Francisco Pérez "Narf" e Sergio Zearreta
Músicos: Pablo Castaño, Andrew MacNeill, Saúl Puga, David Rodríguez Rial, Adrián Viñas Alonso e Vadzim Yukhnevich

A compañía pública galega actualiza o clásico de Bertolt Brecht e Kurt Weill baixo a dirección escénica de Quico Cadaval—quen asume tamén a dramaturxia— e a dirección musical de Diego García Rodríguez. Luis Tosar, a cara máis recoñecida do panorama cinematográfico actual e un dos actores máis solicitados, encabeza o elenco deste drama musical do que tamén forman parte César Goldi, Alba Messa, Víctor Mosqueira, Móni­ca de Nut, Marcos Orsi, Marta Pazos, Francisco Pérez "Narf", Muriel Sánchez, Begoña Santalices e Sergio Zearreta, acompañados en directo polos músicos Pablo Cas­taño, Andrew MacNeill, Saúl Puga, David Rodríguez Rial,  Adrián Viñas Alonso e Vadzim Yukhnevich.

Dentro do ciclo 'Falabaratos', o humorista Rober Bodegas presenta durante dúas noites a estrea absoluta do seu último espectáculo, 'El umbral de la estupidez'.

“É cousa miña ou estamos volvéndonos imbéciles? Esta frase oímola mil veces, mesmo a dixemos. É unha frase feita. Pero, e se fose verdade? E se de súpeto estudos revelasen que isto é así? Que cada día somos máis parvos. Que o cerebro nos fixo unfollow. Que os do Starbuck’s sábeno e por iso che cobran o dobre por un café que non che serven. Que alguén nun despacho se está desternillando porque nos fixo crer que levar os líquidos en botes pequenos nun avión é o segredo da paz mundial.

Se algunha vez pensaches nisto, se cada día ocorre algo que che fai pensar en se realmente es ti o parvo ou esa persoa que tes en fronte merece unha puñada na garganta, xa sexa o de en fronte un dependente maleducado ou unha entidade bancaria ao completo. E sobre todo, se cres que se drogan a un mono con viagra e atan a unha árbore a unha persoa medio normal e a unha medio imbécil, o mono saciará o seu desexo coa segunda porque sente evolutivamente máis próxima, é moi probable que che interese “El umbral de la estupidez”. Non se fala de ningún remedio para que a cousa cambie, pero si do que hai que facer para que un mono drogado non note que es parvo. Que non é pouco.

Rober Bodegas leva dez anos na comedia. Foi colaborador en dous programas de televisión (“El Rey de la Comedia”, “Sé lo que hicisteis…”)  ao mesmo tempo que guionista, tamén desenvolveu novos proxectos para Hill Valley (produtora de “Muchachada Nui”, “Museo Coconut”, etc.) e Mandarina (produtora de “Lo sabe, no lo sabe”), actualmente, xunto cos tamén cómicos. Ángel Martín e Alberto Casado, escriben e interpretan os sketches e curtos de Solocomedia.com, a súa canle de comedia online, cuxos contidos recibiron máis de doce millóns de visitas no seu primeiro ano de existencia. Ademais, escribiu artigos para La Voz de Galicia, un libro e tres espectáculos de monólogos, virou con eles por toda España e co último estivo tres anos en carteleira na Gran Vía de Madrid. Sumando en total máis de mil representacións. Agora presenta o cuarto, “El tonto soy yo”.

Falabaratos (monólogos, contos e outros shows) foi unha das novidades na programación da cidade no 2012. Neste ciclo as palabras convértense en humor e a ironía e o bo facer dos monologuistas, contadores de contos e protagonistas doutros tipos de shows materialízase en espectáculos de primeira fila a procura dun espectador disposto a pasalo ben.

Luis Piedrahita, David Amor, Sergio Pazos, Quico Cadaval, Goyo Jiménez, Ángel Martín, Leo Harlem, David Guapo ou Berto Romero, entre outros, son algúns dos artistas que xa fixeron rir ao público santiagués. Todos os espectáculos tiveron un grande éxito e o ciclo protagonizou varios cheos do Auditorio de Galicia e do Teatro Principal.

A compañía de teatro compostelana Voadora presenta a estrea absoluta da súa nova produción, 'Waltz', un espectáculo que permanecerá en cartel na Zona C ata o 24 de febreiro.

Dirección e Escenografía: Marta Pazos
Elenco: Jose Díaz, Marta Pazos e Hugo Torres
Música orixinal: Jose Díaz e Hugo Torres
Axud. dirección e coreografías: Uxía P. Vaello
Xastra: Cloti Vaello
Vestiario: Uxía P. Vaello coa colaboración especial de Amai Rodríguez, César Lombera e Toca Fedella Toca
Maquillaxe: Fany Bello
Deseño e fotografía: Sara Pazos
Produción: Jose Díaz e Cecilia Carballido
Colaboracións: CSC Santa Marta, David Rodríguez, Jose Perozo, Lorena Conde
Duración: 60’

SINOPSE
“O corazón é como un neno, espera o que desexa”
WALTZ é un conto que fala de amor e desamor, de namoramentos e rupturas, da vida compartida e da lembranza de amores perdidos.
En WALTZ a vida é un salón de baile onde imos cambiando de parella: hainas que che pisan os pés, outras agárrante forte pola cintura, a algunhas súanlle as mans e con outras bailarías por toda a eternidade...
O AMOR sempre está moi presente nas producións da VOADORA. Pero desta vez a compañía decide tirarse de cabeza e traballar íntegramente sobre el dedicándolle un espectáculo no que diseccionar os sentimentos, as emocións e as sensacións extremas que leva consigo este tema universal.
WALTZ articúlase en 3 movementos case independentes, coma se se tratase dunha sinfonía.
As principais ferramentas, como ven sendo habitual nos espectáculos da compañía, son a ironía, o humor, a beleza, a poesía, a danza, o absurdo e a música.

Como non podía ser doutro xeito WALTZ, un espectáculo VOADORA, é un espectáculo musical. Un espazo sonoro composto por máis de 20 temas orixinais que abarcan estilos desde a música dance ao pop, calipsos, unha opereta e, por suposto, waltz.
As pezas musicais, interpretadas en directo polos actores, serven de fío condutor na acción, son ás veces unha personaxe máis ou actúan como banda sonora levando as escenas a esa sempre evocadora linguaxe cinematográfica.
Unha concepción do espazo sonoro e lumínico que, a modo dun “deus ex machina” integra unha acción mais dentro da dramaturxia deixando en mans do actor ou en mans da personaxe dar son e luz a aquilo que sucede diante do espectador.

VOADORA nace como compañía de teatro en 2007. Os seus traballos de investigación en creación contemporánea caracterízanse por un importante compoñente musical, estético, sorprendente e evocador. VOADORA son Hugo Torres, Marta Pazos e Jose Díaz.
VOADORA ven de traballar nun intenso 2012; como convidados de GUIMARÃES 2012- Capital Europeia da Cultura estrearon o espectáculo e proxecto múltiple JOANE no pasado Xuño dentro do encontro de Teatro Contemporáneo Festivais Gil Vicente.
Forman parte dende Xuño do Project LLul, un triángulo de co-produción xunto co a asociación Propositário Azul de Lisboa e a compañía TeatrodeCERCA de Barcelona no marco do que se estrea SOTS L'OMBRA D'UN BELL ARBRE que xirará neste ano por EE.UU, Brasil, India e Canadá.
Recentemente estrearon como antesala de WALTZ a peza de microteatro HAPPYEND no espazo A Regadeira de Adela en Santiago de Compostela.
TOKIO3, o seu espectáculo peche da triloxía “Lugares Comunes” (triloxía composta polos espectáculos Periferia, Super8 e a propia Tokio3) coa que iniciaron a súa andadura como compañía no 2007, ven percorrendo escenarios de Galicia e Portugal desde a súa estrea en Xaneiro de 2012.

A compañía de teatro compostelana Voadora presenta a estrea absoluta da súa nova produción, 'Waltz', un espectáculo que permanecerá en cartel na Zona C ata o 24 de febreiro.

Dirección e Escenografía: Marta Pazos
Elenco: Jose Díaz, Marta Pazos e Hugo Torres
Música orixinal: Jose Díaz e Hugo Torres
Axud. dirección e coreografías: Uxía P. Vaello
Xastra: Cloti Vaello
Vestiario: Uxía P. Vaello coa colaboración especial de Amai Rodríguez, César Lombera e Toca Fedella Toca
Maquillaxe: Fany Bello
Deseño e fotografía: Sara Pazos
Produción: Jose Díaz e Cecilia Carballido
Colaboracións: CSC Santa Marta, David Rodríguez, Jose Perozo, Lorena Conde
Duración: 60’

SINOPSE
“O corazón é como un neno, espera o que desexa”
WALTZ é un conto que fala de amor e desamor, de namoramentos e rupturas, da vida compartida e da lembranza de amores perdidos.
En WALTZ a vida é un salón de baile onde imos cambiando de parella: hainas que che pisan os pés, outras agárrante forte pola cintura, a algunhas súanlle as mans e con outras bailarías por toda a eternidade...
O AMOR sempre está moi presente nas producións da VOADORA. Pero desta vez a compañía decide tirarse de cabeza e traballar íntegramente sobre el dedicándolle un espectáculo no que diseccionar os sentimentos, as emocións e as sensacións extremas que leva consigo este tema universal.
WALTZ articúlase en 3 movementos case independentes, coma se se tratase dunha sinfonía.
As principais ferramentas, como ven sendo habitual nos espectáculos da compañía, son a ironía, o humor, a beleza, a poesía, a danza, o absurdo e a música.

Como non podía ser doutro xeito WALTZ, un espectáculo VOADORA, é un espectáculo musical. Un espazo sonoro composto por máis de 20 temas orixinais que abarcan estilos desde a música dance ao pop, calipsos, unha opereta e, por suposto, waltz.
As pezas musicais, interpretadas en directo polos actores, serven de fío condutor na acción, son ás veces unha personaxe máis ou actúan como banda sonora levando as escenas a esa sempre evocadora linguaxe cinematográfica.
Unha concepción do espazo sonoro e lumínico que, a modo dun “deus ex machina” integra unha acción mais dentro da dramaturxia deixando en mans do actor ou en mans da personaxe dar son e luz a aquilo que sucede diante do espectador.

VOADORA nace como compañía de teatro en 2007. Os seus traballos de investigación en creación contemporánea caracterízanse por un importante compoñente musical, estético, sorprendente e evocador. VOADORA son Hugo Torres, Marta Pazos e Jose Díaz.
VOADORA ven de traballar nun intenso 2012; como convidados de GUIMARÃES 2012- Capital Europeia da Cultura estrearon o espectáculo e proxecto múltiple JOANE no pasado Xuño dentro do encontro de Teatro Contemporáneo Festivais Gil Vicente.
Forman parte dende Xuño do Project LLul, un triángulo de co-produción xunto co a asociación Propositário Azul de Lisboa e a compañía TeatrodeCERCA de Barcelona no marco do que se estrea SOTS L'OMBRA D'UN BELL ARBRE que xirará neste ano por EE.UU, Brasil, India e Canadá.
Recentemente estrearon como antesala de WALTZ a peza de microteatro HAPPYEND no espazo A Regadeira de Adela en Santiago de Compostela.
TOKIO3, o seu espectáculo peche da triloxía “Lugares Comunes” (triloxía composta polos espectáculos Periferia, Super8 e a propia Tokio3) coa que iniciaron a súa andadura como compañía no 2007, ven percorrendo escenarios de Galicia e Portugal desde a súa estrea en Xaneiro de 2012.

Esta tarde, o Conservatorio Profesional de Música de Santiago acolle a presentación do CD 'Confines', nun acto no que o guitarrista Ramón Carnota ofrecerá un concerto con temas do compositor Pepe Evangelista incluídos neste novo traballo discográfico.

Esta noite, a Real Filharmonía de Galicia ofrece un concerto incluído no ciclo 'Xacobeo Classics'. Con Santiago Serrate á batuta e dirección escénica de Ana Vallés, a RFG interpretará 'La Voz Humana' de Poulenc. Ademáis, ofrecerá a estrea absoluta do Concerto para violín de Octavio Vázquez, unha obra de encargo de Xacobeo Classics.

Santiago Serrate, director
Amaury Coeytaux, violín
Marisol Montalvo, soprano
Ana Vallés, dirección de escena

O. Vázquez, Concierto para violín
F. Poulenc, La voz humana (versión escénica)

Esta noite, a Real Filharmonía de Galicia ofrece un novo concerto da súa tempada de aboamento dirixida por Maximino Zumalave e acompañada polo trompista David Fernández Alonso. Nesta ocasión, o programa inclúe obras de Haydn, Mosquera e a estrea absoluta do Concerto para trompa e orquestra de Pepito Arriola.

PROGRAMA

Federico Mosquera, Concertino para orquestra de corda
J. Arriola, Concerto para trompa e orquestra (estrea absoluta)
F. J. Haydn, Sinfonía núm. 92 en Sol maior, “Oxford”

ENSAIO ABERTO
Ás 11h. no Auditorio de Galicia. Aforamento limitado.
Máis información no 981 552 290

A Igrexa da Universidade acolle esta tarde o concerto de inauguración da Orquestra da Universidade de Santiago, nova formación que ofrecerá no seu programa a interpretación da sinfonía 'Al Santo Sepolcro' de Vivaldi, entre outras pezas.

PROGRAMA

*Sinfonia “Al Santo Sepolcro” Rv 169 - Antonio Vivaldi (Venecia 1678, Viena 1741)
- Adagio molto
- Allegro ma poco

*Concerto para cordas en Re Maior Rv121 - Antonio Vivaldi
- Allegro
- Adagio
- Allegro

*Seis Danzas Galegas, Suite. – Mario Diz
− Introducción
− Canto de Berce (Recollido no Cancionero Gallego de E. Torner e J. Bal y Gay)
O ro ro, mi niño ro!
Cunha tranquiña no cu
morrerán os vellos todos
quedaremos eu e tú
− Canto de Berce (Recollido no Cancionero Gallego de E. Torner e J. Bal y Gay)
Miña cuñadiña nova
meu hirmao é moi pequeno
si queres que medre ben
dalle o desaiuno cedo.
− Marcha Procesional do Corpus de Pontevedra (Popular anónima)
− Alalá (Recollido no Cancioneiro Musical de Galicia, D. Casto Sampedro)
Paxaro que vas voando
as prumas che van caindo
¡Si souperas paxariño
de ti o que van dicindo!
− Ai Rosiña! (Popular anónima)
− Os teus Ollos (X. Castro Chané)
Cando se pon a lúa tras dos penedos,
choran as estreliñas todas do ceo.
Tamén eu choro, tamén eu choro,
cando non me alumean eses teus ollos.
Buscan os pitos reises para facer niño,
a herba santa que nace beira do rio.
Eu busco solo, eu busco solo,
unha mirada meiga deses teus ollos

Intérpretes

Violins
Alexandra López, Ana Vieira, Andrea Irimia, Antía Rey, Laura García, Luis Magariños, Marcos Rodriguez-Abella, Maria Vidal, Miguel Reyes

Violas
Cristina Taboada, Irene Estevez

Violonchelos
Atenea Fernández, Julia Trigo, Laura Alvarez

Contrabaixo
Daniel López

Frauta
Iria Castro

Clarinetes
Enrrique Comesaña, Teresa Jareño

Do 23 ao 31 de outubro, Santiago acolle a celebración das 'Xornadas de Música Contemporánea', cun programa de concertos que se desenvolverá en diferentes lugares da cidade.

O variado programa destas Xornadas ten na música dos séculos XX e XXI un amplo campo de traballo co que chegar á maior cantidade de público posible. O diálogo está servido en propostas que inclúen a danza, o audiovisual, a inspiración en xéneros como o jazz, o rock e outros xéneros nas periferias da música moderna como o drone (Barn Owl) e achegas didácticas. Dende os clásicos do século pasado ata as vangardas e as propostas máis experimentais, o programa inclúe ademais a estrea absoluta e estreas en España de obras de autores como Kaija Saariaho, Juanjo Colomer, Volodymyr Runchak, Javier López de Guereña e Wladimir Rosinskij. A clásicos como Ravel, Debussy, Shostakovich ou Bartók, únense figuras transcendentais da música da segunda metade do século XX como Glass, Xenakis, Ives, Takemitsu ou Boulez e singulares achegas como as de Corigliano ou Matalon e as de novos valores internacionais (That Tiet, Billone, Steen-Andersen, Runchak, Djordjevic…), nacionais (Colomer e Torres) e galegos e residentes en Galicia, representados nos nomes de Fernando Buide, Wladimir Rosinskij, Jacobo de Miguel ou Ton Risco.

PROGRAMA XORNADAS MÚSICA CONTEMPORÁNEA

** GRUPO DE DANZA CONTEMPORÁNEA DO CONSERVATORIO PROFESIONAL DE DANZA DE LUGO
DIEGO VENTOSO  percusión
PALOMA LUGILDE  recitado
FUNDACIÓN TIC / RAQUEL GONZÁLEZ  videocreacións
Opening
Viaxe pola vida e a natureza a través da danza, a música, a poesía e a imaxe
Glass, Xenakis, Hackbarth
Teatro Principal
martes 23 outubro
20.30 h.

** VERTIXE SONORA ENSEMBLE
Ilusión real
Tian, Billone, Steen-Andersen, Djordjevic
CGAC Centro Galego de Arte Contemporánea
xoves 25 outubro
20.30 h.

** ELISA VÁZQUEZ DOVAL  piano
Cage100
John Cage, a 100 anos do seu nacemento
Conservatorio Profesional de Música
venres 26 outubro
19.30 h.

** TAC (TALLER ATLÁNTICO CONTEMPORÁNEO)
DIEGO GARCÍA RODRÍGUEZ  director
CARMEN GURRIARÁN  soprano
Bob Dylan & Siniestro Total re-visitados
López de Guereña, Corigliano
Igrexa da Universidade
venres 26 outubro
22.30 h.

** TRÍO ARBÓS
Divertissement, cen anos de tríos
Kapustin, Torres, Ravel
Paraninfo da Universidade (Facultade de Xeografía e Historia)
sábado 27 outubro
20.00 h.

** BARN OWL (California, drone)
CGAC Centro Galego de Arte Contemporánea
sábado 27 outubro
22.30 h.

** ORQUESTRA DO ESPAZO DE CÁMARA DA UNIVERSIDADE DE SANTIAGO DE COMPOSTELA
MARIO DIZ  director
A música contemporánea para nenos e maiores, unha aventura a coñecer
Bartók, Lewin
CGAC Centro Galego de Arte Contemporánea
domingo 28 outubro
13.00 h.

** GRUPOS DE CÁMARA DA ORQUESTRA SINFÓNICA DE GALICIA
Igrexa da Universidade
domingo 28 outubro

CELINE LANDELLE  arpa
CLAUDIA WALKER  frauta
FRANCISCO REGOZO  viola
Takemitsu, Buide, That Tiet, Debussy
19.00 h.

VINKA HAUSER violín
CAROLINE BOUMAUD  violín
JEFFREY JOHNSON  viola
SCOTT HARDY  violoncello
Ravel, Shostakovich, Colomer
21.00 h.

** TAC (TALLER ATLÁNTICO CONTEMPORÁNEO)
DIEGO GARCÍA RODRÍGUEZ  dirección
NICASIO GRADAÍLLE  presentación
EIRADO DA LEÑA (Pontevedra)  restauración
Os seráns do TAC
Musicircus, centenario John Cage
Cidade da Cultura
luns 29 outubro
20.00 h.

** ENSEMBLE s21
Europa Leste- Europa Oeste. Wladimir Rosinskij
Rosinskij, Runchak, Boulez
Auditorio de Galicia (Sala Mozart)
martes 30 outubro
20.00 h.

** TON RISCO  vibráfono / percusión
JACOBO DE MIGUEL  piano
Dúo
martes 30 outubro
CGAC Centro Galego de Arte Contemporánea
22.30 h.

** REAL FILHARMONÍA DE GALICIA
ERNEST MARTÍNEZ IZQUIERDO  director
KARI KRIIKKU  clarinete
D’Om le vrai sens, estrea en España do concerto para clarinete de Kaija Saariaho
Ives, Matalon, Saariaho
mércores 31 outubro
20.30 h.

A academia compostelá de danza Ballet Studio celebra esta tarde unha gala solidaria a beneficio da organización Save the Children. A gala 'Danza pola solidaridade' estará protagonizada por alumnos da escola e da compañía The Ballet Studio.

As entradas están á venda no propio centro académico (Rúa Nova, 16, no Ensanche) e na propia taquilla do Auditorio o mesmo día.

Tamén existe unha fila 0 para a xente que queira colaborar coa causa solidaria e non poida asistir.

O Salón teatro acolle durante esta fin de semana a estrea de 'Super8', un espectáculo de Voadora, coproducido co Centro Dramático Galego, que supón a segunda parte da triloxía 'Lugares Comúns (Fracaso-Memoria-Paraíso)'. O proxecto investiga os espazos reais e imaxinarios que compartimos e como estes puntos de encontro inflúen na procura da identidade do individuo contemporáneo. Super8 é a cor da memoria.

Dramaturxia e dirección: Marta Pazos
Asistente de dirección: Anabell Gago
Apoio á dramaturxia: Roberto Leal
Colaboración na dramaturxia: Natalia Outeiro "Pajarito" e Afonso Castro
Escenografía: Sandra Varela
Deseño da iluminación: Baltasar Patiño
Música orixinal: Hugo Torres e José Díaz
Elenco: José Díaz, Borja Fernández, Marta Pazos, Uxía P. Vaello e Sergio Zearreta

Se os primeiros amores, os primeiros bicos seguen existindo só porque nós os lembramos, e de feito esta é a súa única existencia, entón todo o vivido vén ser unha novela en fase continua de corrección, un relato permanentemente reescrito. O mundo non existiría sen a memoria; en realidade, só existe a memoria. Non hai futuro, o presente pasa a ser memoria no instante seguinte, e un dos grandes descubrimentos deste século é o papel transcendental da memoria na configuración da nosa vida.

A pegada que deixa no inconsciente unha experiencia individual en forma de recordo insírese no noso hardware. Por iso dicimos que estamos programados para sermos únicos, e as nosas decisións van ser o resultado non só da xenética cerebral, senón das pegadas deixadas pola nosa experiencia individual.
A memoria non é tan só un xigantesco almacén, senón un prodixioso disco duro que nos dota de identidade e nos fai absolutamente únicos. En Super8 cuestiónase o papel da memoria e os seus mecanismos na nosa identidade. Teatro, música en vivo, danza e maxia únense nun espectáculo onde os intérpretes se debaten entre a obsesión de recordar e a importancia de esquecer.

A Sala Nasa acolle esta noite, dentro do ciclo 'Redenasa.danza', a estrea de 'A velocidade das cousas', o novo espectáculo da bailarina Mónica García. O ciclo Redenasa.danza celébrase na sala Nasa durante este mes co obxectivo de dar a coñecer distintas caras da danza contemporánea galega.

'A velocidade das cousas'

Dirección e interpretación: Mónica García
Deseño de luces e son: Iván Marcos
Cámara vídeo promocional: Victor Hugo Seoane
Produción: Y lo real
Distribución: La Tía Mardalina

'A velocidade das cousas' é un solo de danza no que Mónica García utiliza a escena como dispositivo de confesión onde o público como testigo, afirma a súa presenza e a súa constitución como individuo nese momento. É ao mesmo tempo exercicio e resultado dunha auto-enunciación, e ao mesmo tempo, consecuencia da experiencia da propia práctica escénica. A danza comeza ao poñer en relación as percepcións internas e externas facéndose consciente ao momento das dinámicas, espazos e intensidades.
En ‘Fragmentos dun discurso amoroso’, Roland Barthes di que o suxeito amoroso ten que asumir a súa sentimentalidade como unha forte transgresión que o deixa so e exposto e que esa sentimentalidade, desacreditada pola opinión moderna por unha inversión de valores, constitúe hoxe en día o obsceno do amor.

Mónica García asume finalmente que é calquera novela romántica do SXVIII lida nun autobús. Asume que é Werther afectado, descolorido, exposto, odioso, servo, aparente e lánguido. Sen discurso válido que desprace outra cousa que non sexan os seus afectos desde o cuarto de baño ás conversas sobre o poder. Werther inválido. Multiplicación de Werther por mil, e mil Carlotas. A escena: ela está sentada ao borde dun sofá e el recítalle un poema de amor dirixíndose á cámara.

A compañía Voadora, unha das compañías galegas que conta con maior proxección exterior, presenta durante dúas xornadas o seu último espectáculo, 'Tokio 3', un musical dirixido por Marta Pazos con pinceladas humorísticas e poéticas que pecha a triloxía teatral 'Lugares comúns'.

Con Jose Díaz, Borja Fernández e Uxía P. Vaello.

TOKIO3 é un relato épico e intimista sobre o que esperamos da vida. Sobre o que soñamos. Sobre o paraíso. E sobre como encaixa todo isto nunha sociedade onde o inmediato, o constante e o material deixa pouco espazo ao espiritual/emocional. Trátase dunha fábula sobre o paraíso natural que anhelamos e sobre o mundo artificial que nos espera. Un exercicio no que se debuxan as razóns do amor e se perfilan os motivos da esperanza.

TOKIO3 é a conclusión da triloxía Lugares Comúns. Este proxecto refírese aos espazos, reais e imaxinarios, que compartimos e como estes puntos de encontro inflúen na busca de identidade do individuo contemporáneo. A triloxía explora tres eixes temáticos diferentes (o fracaso, a memoria e o paraíso), relacionándoo coa perspectiva temporal (presente-pasado-futuro), e compartindo un mesmo proceso de creación baseado no diálogo intercultural entre un grupo de actores e un equipo artístico cunha mesma liña conceptual e estética.

O Salón Teatro acolle esta fin de semana a estrea de 'Moito conto', a última proposta escénica da compañía Redrum Teatro, na que Álex Sampayo dirixe un texto propio escrito en colaboración con Guillermo Carbajo e Tamara Conesa. En total, desenvolveranse dúas funcións  especialmente destinadas a un público familiar con nenos a partir de 6 anos.

A obra conta as aventuras de Pepiño e Manola, dous mozos que enganados pola súa madrasta, acabarán perdidos no bosque e vivirán unha aventura que os cambiará para sempre: os nenos terán nas súas mans o destino dos contos e dos soños e terán que salvalo convertendo o que consideraban defectos en virtudes.

Baseada no famoso conto dos irmáns Grimm Hansel e Gretel, Mónica García, Guillermo Carbajo e Tamara Conesa compoñen o trío interpretativo desta comedia musical ecolóxica, pois a escenografía e o atrezzo están construídos con materiais 100% reciclados ou reciclables.

A compañía de monicreques Fantoches Baj presenta o seu novo espectáculo no Museo do Pobo Galego, “As pombas de Carboeiro”.

Fantoches Baj é unha compañía de monicreques fundada en Portugal por Inacio Vilariño, director e creador dos espectáculos. Na actualidade teñen a súa sede en Lalín. Entre os seus espectáculos atopamos propostas tradicionais inspiradas na literatura oral nas que empregan monicreques de luva e variña, por exemplo “Tío Miseria”, e outras contemporáneas de teatro de obxectos partindo de textos poéticos como “O Asombro” ou “Poesía última de Lois Pereiro”. Gústalles establecer diálogos entre o teatro de monicreques e outras linguaxes escénicas como o clown, o bululú ou a maxia.

“As pombas de Carboeiro” é un espectáculo que vai itinerar por doce vilas e cidades do Camiño de Santiago facendo este no sentido inverso ao habitual. Santiago vai ser o punto de orixe desta particular viaxe. Con entrada libre ate cubrir aforo, esta actividade conta coa colaboración da Concellaría de Cultura.