Content not available in English. Sorry for the inconvenience
El Museo do Pobo Galego organiza, hasta principios del mes de diciembre, una muestra con diversos dibujos de Xurxo Lorenzo Fernández (1910-1934), destacado galleguista del primer tercio del siglo XX, que dejó una breve pero intensa obra arqueológica y etnográfica.
Xurxo Lorenzo Fernández (1910-1934) fue una promesa malograda. Con su hermano Xaquín, se inició muy temprano en el galleguismo y en la cultura en el círculo de las tertulias de Vicente Risco. Joven inteligente y apasionado, autor de una intensa, si breve, obra arqueológica y etnográfica, una septicemia acabó con su vida en Zaragoza, a donde la represión antigalleguista de algunos sectores de la Universidad compostelana había llevado a los hermanos Lorenzo en los años de la inmediata preguerra.
De Xurxo Lorenzo dice Otero Pedrayo, en el Libro dos Amigos: «De ter vivido máis anos sería o mestre e o poeta da súa xeración, compridor do voto e arelanza de Vicetto e de Pondal. Formado na escola severa, iniciática de Cuevillas, o xove amigo meu Xurxo Lourenzo traballou con amor e finura as artes do debuxo e das letras antigas.»
En estos dibujos, Xurxo Lorenzo "dá en pousar o seu melancólico ollar nas ciclópeas formacións pétreas e nas serras que circundan Lobeira" (Julio García Golpe). Y en la arquitectura, en los cruceros, en los petos de ánimas ... Las fotografías de Mark Ritchie actualizan su visión.